Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI MARKIN KIRJUTTAMANA

Iisussan kuoloma ta kuollehista noušomini 14-16

Глава 14

Iisussa tahotah tappua

(Matv. 26:1-5; Luk. 22:1-2; Iiv. 11:45-53)

1Jäi kakši päivyä Äijähpäiväh ta Riešanleivän pruasniekkah. Ylipapit ta sakonanopaštajat piettih neuvuo keškenäh, mitein viisahuolla šuaha Iisussa käsih ta tappua Hänet.2No hyö piätettih: «Pruasniekkana šitä ei šua ruatua, jotta rahvaš ei alkais elämöijä».

Iisussa voijellah Vifanijašša

(Matv. 26:6-13; Iiv. 12:1-8)

3Vifanijašša eli Simoni, entini prokasatautini. Konša Iisussa oli hänen luona verolla, šinne tuli naini. Naisella oli alabasteripullošša puhašta, hyvin kallista nardavoijetta. Hiän rikko pullon ta kuato voitien Iisussalla piäh.4Eryähät pahekšittih tätä ta paistih keškenäh: «Mitä vaššen tyhjäh valella voijetta!5Šenhän ois voinun myyvvä ta jakua rahat köyhillä. Ois šiitä ainaki kolmešatua dinarie šuanun.» Hyö moitittih naista.

6Šiih Iisussa šano: «Jättäkkyä naini rauhah. Mintäh työ pahotatta hänen mieltä? Hiän ruato Miula hyvän ruavon.7Köyhät ollah aina tiän kera, ta työ voitta auttua heitä, konša himottanou, vain Mie en ole aina tiän kera.8Hiän ruato šen, min šuatto. Hiän jo valmehekši voiteli Miun Runkon hautuamista varoin.9Šanon teilä toven: koko muailmašša, missä ikänäh vain ruvettaneh šanelomah Hyvyä Viestie, šielä muissellah tätäki naista ta kerrotah, mitä hiän ruato.»

Juuta pettäy Iisussan

(Matv. 26:14-16; Luk. 22:3-6)

10Juuta Iskariot, yksi kaheštatoista opaššettavašta, mäni ylipappien luo, jotta auttua heilä ottua Iisussa kiini.11Tämän kuultuo hyö ihaššuttih ta luvattih antua hänellä rahua. Šiitä Juuta rupesi eččimäh paššalie aikua, konša vois antua Iisussan heijän käsih.

Äijänpäivän illallini

(Matv. 26:17-25; Luk. 22:7-14, 21-23; Iiv. 13:21-30)

12Riešanleivän pruasniekan*a enšimmäisenä päivänä, konša oli tapana tappua Äijänpäivän vuonna, opaššettavat kyšyttih Iisussalta: «Missä Šie tahtosit šyyvvä Äijänpäivän illallisen? Kunne mänemmä šitä valmistamah?»13Iisussa toimitti kakši opaššettavuah matkah ta šano heilä: «Mänkyä linnah. Teilä vaštah tulou mieš, kumpani kantau vesiaštieta. Aštukkua hänellä jälkeh.14Kunne hiän mänöy, šielä šanokkua talon isännällä näin: ‘Opaštaja käški kyšyö, missä on huoneh, kumpasešša Hiän opaššettavieh kera voit šyyvvä Äijänpäivän illallisen?’15Isäntä näyttäy teilä šuuren huonehen yläkerrašša, missä kaikki on varuššettu valmehekši. Šinne valmistakkua meilä illallini.»16Opaššettavat lähettih matkah ta tultih linnah. Kaikki oli juštih niin, mitein Iisussa heilä šano, ta hyö valmissettih Äijänpäivän illallini.

17Konša tuli ilta, Iisussa tuli šinne kahentoista opaššettavan kera.18Kun hyö oltih šyömäššä, Iisussa šano: «Šanon teilä toven: yksi teistä – mieš, kumpani šyöy Miun kera – pettäy Miut».19Opaššettavat apeuvuttih ta alettih toini toisen jälkeh kyšyö Häneltä: «En šuinki še mie ole?»20Iisussa vaštasi heilä: «Še on yksi teistä kaheštatoista, mieš, kumpani kaštau leipyä šamah aštieh, mih Mieki.21Ihmisen Poika lähtöy täštä muailmašta juštih niin, mitein Häneštä šanotah Pyhissä Kirjutukšissa. Ka paha periy šen miehen, ken pettäy Ihmisen Pojan! Šillä miehellä ois ollun parempi, kun ei ois šyntynki.»

Iisussa luatiu pričastien

(Matv. 26:26-29; Luk. 22:15-20; 1 Kor. 11:23-25)

22Konša hyö oltih šyömäššä, Iisussa otti leivän, passipoitti Jumalua, katko leivän, anto opaššettavillah ta šano: «Ottakkua ta šyökyä, tämä on Miun Runko».23Šiitä Hiän otti mal'l'an, passipoitti Jumalua, anto šen heilä, ta hyö kaikin juotih šiitä mal'l'ašta.24Hiän šano: «Tämä on Miun Veri, Uuvven Šopimukšen Veri, mi valutetah monien puolešta.25Šanon teilä toven: Mie en juo enämpi mitänä viinamarjašta luajittuo šini, kuni en juo uutta viinua Jumalan Valtakunnašša.»26Hyö laulettih passipo-psalmi ta lähettih Voipuuvuaralla.

Iisussa einuštau, jotta Petri kieltäytyy Häneštä

(Matv. 26:30-35; Luk. 22:31-34; Iiv. 13:36-38)

27Iisussa šano heilä: «Tänä yönä työ kaikki kieltäyvyttä Miušta, šentäh kun Pyhissä Kirjutukšissa šanotah:

– Mie lyön paimenen muah
ta lampahat hajauvutah.

28No a kuollehista nouštuoni Mie mänen teitä iellä Galileijah.»29Šiitä Petri šano Hänellä: «Vaikka kaikki muut kieltäyvyttäis Šiušta, ka mie še en».30Iisussa vaštasi Petrillä: «Šanon šiula toven: tänäpiänä, tänä šamasena yönä, ennein kuin kukko kahičči kiekuu, šie kolmičči kieltäyvyt Miušta».31No Petri pošiutu: «Vaikka joutusin kuolomah Šiun kera, mie ijäššäh en Šiušta kieltäyvy». Šamua šanottih kaikki toisetki.

Iisussa moliutuu Gefsimanijašša

(Matv. 26:36-46; Luk. 22:39-46)

32Šen jälkeh hyö tultih Gefsimanija-nimiseh paikkah, ta Iisussa šano opaššettavillah: «Istukkua työ täššä šini, kuni Mie moliuvun».33Iisussa otti kerallah Petrin, Juakon ta Iivanan. Hiän joutu tušan ta ahissukšen valtah,34ta šano heilä: «Miun henkeni on tušašša, kuoloman tušašša. Vuottakkua täššä ta valvokkua.»35Iisussa mäni vähäistä loitommakši, heittäyty muah ta moli, jotta muokkien aika, kun šuinki vois, mänis Häneštä kyličči.36Hiän šano: «Avva, Tuatto, kaikki Šie voit. Vie tämä muokkamal'l'a Miun kyličči. Olkah kumminki niin kuin Šie tahot eikä niin kuin Mie tahon.»

37Šen jälkeh Iisussa myöšty opaššettavien luo ta näki, jotta hyö muatah. Hiän šano Petrillä: «Simoni, makuatko šie? Etkö ni yhtä tuntie jakšan valvuo?38Valvokkua ta moliutukkua, jotta että joutuis pahan muanitukših. Teilä on tahto hyväh, ka ihmisluonto on heikko.»

39Iisussa mäni tuaš etähämmäkši ta moliutu šamoilla šanoilla.40Konša Hiän tuli jälelläh, niin löysi opaššettavat makuamašša. Heijän šilmät ičeštäh mäntih umpeh. Hyö ei tiijetty, mitä šanuo Hänellä.41Konša Iisussa tuli kolmannen kerran opaššettavien luokši, Hiän šano heilä: «A työ aina vain makuatta ta levähtelettä! Riittäy. Aika on tullun. Nyt Ihmisen Poika annetah riähkähisien käsih.42Nouškua, nyt lähemmä! Miun pettäjä on jo lähellä.»

Iisussa otetah kiini

(Matv. 26:47-56; Luk. 22:47-53; Iiv. 18:3-12)

43Iisussan vielä paissešša šiih tuli Juuta, yksi kaheštatoista opaššettavašta, ta hänen kera miešjoukko miekat ta šeipähät käsissä. Ylipapit ta rahvahan vanhimmat oli hiät työnnetty.44Iisussan pettäjä oli ieltäpäin šopin hiän kera merkistä: «Kellä mie šuuta annan, Še on še Mieš. Ottakkua Hänet kiini ta viekyä varteiččijien kera pois.»45Juuta mäni šuorua piätä Iisussan luo ta šano: «Ravvi, Ravvi!» ta anto Hänellä šuuta.46Miehet käytih Iisussah käsin ta šivottih Hänet.47Yksi vierellä olijista vejälti miekan huotrašta ta iski ylipapin käškyläistä niin, jotta šiltä läksi korva.

48Šiitä Iisussa šano miešjoukolla: «Työ läksijä ottamah Milma niin kuin rosvuo, miekat ta šeipähät käsissä työ tulija.49Mie olen joka päivä ollun tiän kera jumalankojissa ta opaštan, ta työ että ottan Milma kiini. No näin piti käyvä, jotta kävis toteh še, mitä on šanottu Pyhissä Kirjutukšissa.»50Šilloin kaikki opaššettavat jätettih Hänet ta puattih.

51Iisussan peräššä aštu yksi nuori mieš, kumpasella ei ollun piällä mitänä muuta kuin liinavuate. Saltatat otettih hänet kiini,52ka hiän jätti vuattien heijän käsih ta pakeni alačči.

Iisussa Neuvokunnan ieššä

(Matv. 26:57-68; Luk. 22:54-55, 63-71; Iiv. 18:13-14, 19-24)

53Iisussa vietih ylipapin luo, ta šinne keräyty koko ylimmäini pappilisto, rahvahan vanhimmat ta sakonanopaštajat.54Petri aštu ei väki pitän matan piäššä Iisussan peräššä ylipapin pihah šuate. Šielä hiän istuutu käškyläisien joukkoh lämmitteliytymäh tulen luona.

55Ylipapit ta koko Neuvokunta ečittih mieštä, kumpani vois tovistua Iisussua vaštah, ta šiitä hyö voitais tappua Hänet. Šemmoista ei kumminki löytyn.56Monet tovissettih Häntä vaštah valehtelomalla, vain heijän tovissukšet ei käyty yhteh.57Šilloin aštu eteh vielä muutomie valehtovistajie, kumpaset šanottih:58«Hiän pakasi miän kuullen, jotta hajottau tämän ihmiskäsin luajitun jumalankojin ta kolmešša päiväššä noštau uuvven, kumpaista ei ole luajittu ihmiskäsin».59No kumminki näistäki tovissukšista ei riittän.

60Šiitä ylipappi nousi, aštu kaikkien eteh ta kyšy Iisussalta: «Mintäh Šie et vaštua mitänä heijän viäritykših?»61Ka Iisussa oli iänettäh, ei virkkan mitänä. Šiitä ylipappi tuaš kyšy Häneltä: «Oletko Šie Hristossa, korkiešti kiitetyn Jumalan Poika?»62Iisussa vaštasi: «Mie olen. Ta työ niättä vielä Ihmisen Pojan istumašša šuuren Jumalan oikiella puolella ta niättä, mitein Hiän laškeutuu tänne taivahan pilvien kešeššä.»63Šiitä ylipappi revälti omat vuattiet ta šano: «Mintäh meilä vielä tovistajie pitäy!64Iče kuulija, mitein Hiän panou Iččieh Jumalakši. Mitä mieltä oletta?» Kaikin oltih yhtä mieltä, jotta Hiän on viärä ta Hänet pitäy tappua.

65Eryähät alettih šylkie Iisussan piällä. Hyö šivottih Häneltä šilmät, lyötih Häntä nyrkillä ta šanottih: «Šanopa nyt, ken Šilma löi!» Vahit niise lyötih Häntä.

Petri kieltäytyy Iisussašta

(Matv. 26:69-75; Luk. 22:56-62; Iiv. 18:15-18, 25-27)

66Petri oli alahuana pihašša. Šinne tuli eryäš ylipapin paššarityttö,67ta nähtyö Petrin lämmitteliytymäššä tyttö kaččo häntä ta šano: «Šie niise olit tuon Nasarettilaisen kera, tuon Iisussan».68No Petri alko eikkie: «En tiijä enkä malta, mistä šie pakajat». Näin hiän šano ta läksi šieltä veräjillä päin. Šilloin kukko rupesi kiekumah.69Tyttö tuaš näki hänet ta šano šiinä šeisojilla: «Tämä mieš on šamašta joukošta».70No Petri tuaš eikki. A vähäsen ajan piäštä muutki šielä olijista šanottih hänellä: «Varmašti šie olet yksi heistä, šiehän niise olet galileijalaini. Šen kuulou jo šiun pakinašta.»71Šiitä Petri šano: «Mie en tunne, en tiijä tuota Mieštä, keštä työ pakajatta. Tappakkah Jumala miut, kun valehellen.»72Šiinä šamašša kukko kieku toiseh kertah. Petri muisti, mitein Iisussa šano hänellä: «Ennein kuin kukko kahičči kiekuu, šie kolmičči kieltäyvyt Miušta». Petri rupesi itkömäh.


*a 14:12 Riešanleivän pruasniekka kačo šelityštä Matv. 26:17.

предыдущая глава Глава 14 следующая глава