Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI MATVEIN KIRJUTTAMANA

Iisussan kuoloma ta kuollehista noušomini 26–28

Глава 26

Iisussa tahotah tappua

(Mark. 14:1-2; Luk. 22:1-2; Iiv. 11:45-53)

1Konša Iisussa lopetti kaikki nämä pakinat, Hiän šano opaššettavillah:2«Työ tiijättä, jotta kahen päivän piäštä on Äijäpäivä. Šilloin Ihmisen Poika annetah ristih nuaklittavakši.»

3Šamah aikah ylimmäiset papit, sakonanopaštajat ta rahvahan vanhimmat keräyvyttih ylipappi Kaijafan taloh.4Hyö piettih neuvuo keškenäh, mitein viisahuolla šuaha Iisussa käsih ta tappua Hänet.5«Kuitenki pruasniekkana šitä ei šua ruatua», hyö šanottih, «jotta rahvaš ei alkais elämöijä».

Iisussa voijellah Vifanijašša

(Mark. 14:3-9; Iiv. 12:1-8)

6Konša Iisussa oli Vifanijašša prokasatautisen Simonin talošša,7Hänen luo tuli naini, kumpasella oli alabasteripullošša kallista hyvänhajuista voijetta. Iisussan šyyvveššä naini valutti hajuvoitien Hänellä piäh.8Opaššettavat nähtih še ta alettih pahekšuo. Hyö šanottih: «Tyhjäh valelou voijetta.9Oishan šen voinun myyvvä hyvällä hinnalla ta antua rahat köyhillä.»

10Iisussa huomasi tämän ta šano: «Mintäh työ pahotatta naisen mieltä? Hiän ruato Miula hyvän ruavon.11Köyhät ollah aina tiän kera, vain Mie en aina ole.12Kun hiän kuato voitien miun piällä, hiän jo valmehekši voiteli Miun Runkon hautuamista varoin.13Šanon teilä toven: koko muailmašša, missä ikänäh vain ruvettaneh šanelomah Hyvyä Viestie, šielä muissellah tätäki naista ta kerrotah, mitä hiän ruato.»

Juuta pettäy Iisussan

(Mark. 14:10-11; Luk. 22:3-6)

14Šiitä yksi kaheštatoista opaššettavašta, Juuta Iskariot, mäni ylipappien luo15ta šano: «Äijänkö makšatta miula, kun mie antanen Iisussan tiän käsih?» Hyö makšettih hänellä kolmekymmentä hopierahua.16Šiitä šuate Juuta ečči paššalie aikua, konša vois antua Iisussan heijän käsih.

Äijänpäivän illallini

(Mark. 14:12-21; Luk. 22:7-14, 21-23; Iiv. 13:21-30)

17Riešanleivän pruasniekan*a enši päivänä opaššettavat tultih Iisussan luo ta kyšyttih: «Kunne tahot miän valmistavan Šiula Äijänpäivän illallisen?»18Iisussa šano: «Mänkyä linnah». Hiän neuvo heilä, kenen luo männä, ta käški šanuo šillä ihmisellä: «Opaštaja šanou: ‘Miun aika on lähellä. Šiun luona Mie šyön Äijänpäivän illallisen omien opaššettavien kera.’»19Opaššettavat ruattih, mitein Iisussa käški, ta valmissettih Äijänpäivän illallini.

20Konša tuli ilta, Iisussa rupesi illallisella kahentoista opaššettavan kera.21Šyönnin aikana Hiän šano: «Šanon teilä toven: yksi teistä pettäy Miut».22Apevukšissah hyö alettih toini toisen jälkeh kyšellä: «Hospoti, en šuinki še mie ole?»23Iisussa vaštasi heilä: «Mieš, ken šyöy Miun kera šamašta aštiešta, pettäy Miut.24Ihmisen Poika lähtöy täštä muailmašta juštih niin, mitein Häneštä šanotah Pyhissä Kirjutukšissa. No paha periy šen ihmisen, ken pettäy Ihmisen Pojan! Šillä ihmisellä ois ollun parempi, kun ei ois ni šyntyn.»25Šiitä Juuta, Hänen pettäjä, kyšy: «Ravvi, en šuinki še mie ole?» Iisussa vaštasi: «Ičepä šie šen šanoit».

Iisussa luatiu pričastien

(Mark. 14:22-26; Luk. 22:15-20; 1 Kor. 11:23-25)

26Konša hyö oltih šyömäššä, Iisussa otti leivän, passipoitti Jumalua, katko leivän, anto opaššettavillah ta šano: «Ottakkua ta šyökyä, tämä on Miun Runko».27Šiitä Hiän otti mal'l'an, passipoitti Jumalua, anto heilä ta šano: «Juokua kaikin täštä.28Tämä on Miun Veri, Uuvven Šopimukšen Veri, mi valutetah monien puolešta, jotta heijän riähät prostittais heilä.29Ta Mie šanon teilä: täštä lähtien Mie en juo viinamarjašta luajittuo ennein kuin vašta šinä päivänä, konša juon tiän kera uutta viinua Tuattoni Valtakunnašša.»30Hyö laulettih passipo-psalmi ta lähettih Voipuuvuaralla.

Iisussa einuštau opaššettavien kieltäytymisen

(Mark. 14:27-31; Luk. 22:31-34; Iiv. 13:36-38)

31Šiitä Iisussa šano heilä: «Tänä yönä työ kaikin kieltäyvyttä Miušta, šentäh kun Pyhissä Kirjutukšissa šanotah: ‘Mie lyön paimenen muah, ta lampahat hajauvutah’.32No kumminki kuollehista nouštuoni Mie mänen teitä iellä Galileijah.»33Petri šano Hänellä: «Vaikka kaikki muut kieltäyvyttäis Šiušta, mie en konšana kieltäyvy».34Iisussa šano: «Šanon šiula toven: tänä yönä, ennein kuin kukko kiekuu, šie kolmičči kieltäyvyt Miušta».35Petri šano: «Pitänöy miun vaikka kuolla Šiun kera, niin ijäššäh en Šiušta kieltäyvy». Šamua šanottih kaikki toisetki opaššettavat.

Iisussa moliutuu Gefsimanijašša

(Mark. 14:32-42; Luk. 22:39-46)

36Šiitä Iisussa tuli opaššettavien kera Gefsimanija-nimiseh paikkah ta šano heilä: «Istukkua täššä šini, kuni Mie käyn tuola moliutumašša».37Hiän otti matkah Petrin ta molommat Savvatein pojat. Mureh ta tuška rupesi nyt painamah Häntä.38Hiän šano heilä: «Miun henkeni on tušašša, kuoloman tušašša. Vuottakkua täššä ta valvokkua Miun kera.»39Hiän mäni vähäistä loitommakši, heittäyty očin muah ta moli: «Tuattoni Miun! Kun šuinki šuanou, niin mänkäh tämä muokkamal'l'a Miun kyličči. Ka elkäh käykäh niin kuin Mie tahon, vain niin kuin Šie tahot.»

40Hiän myöšty opaššettavien luo ta näki, jotta hyö muatah. Šiitä Hiän šano Petrillä: «Ettäkö työ ni yhtä tuntie jakšan valvuo Miun kera?41Valvokkua ta moliutukkua, jotta että joutuis pahan muanitukšeh. Teilä on tahto hyväh, ka ihmisluonto on heikko.»

42Hiän tuaš mäni loitommakši ta moliutu uuvveštah: «Tuattoni Miun! Kun Miun tovenki pitänöy juuvva tämä muokkamal'l'a, niin käykäh niin kuin Šie tahot.»43Konša Hiän tuli jälelläh, niin tuaš näki opaššettavat makuamašša. Heijän šilmät mäntih ičeštäh umpeh.44Hiän jätti hiät šiih, mäni tuaš ta moliutu kolmannen kerran šamoilla šanoilla.45Šiitä Hiän tuli opaššettavien luo ta šano heilä: «A työ aina vain makuatta ta levähtelettä? Aika on tullun. Ihmisen Poika annetah riähkähisien käsih.46Nouškua, nyt lähemmä! Miun pettäjä on jo lähellä.»

Iisussa otetah kiini

(Mark. 14:43-50; Luk. 22:47-53; Iiv. 18:3-12)

47Iisussan vielä paissešša tuli Juuta, yksi kaheštatoista opaššettavašta, ta hänen kera šuuri miešjoukko miekat ta šeipähät käsissä. Ylipapit ta rahvahan vanhimmat oli hiät työnnetty.48Iisussan pettäjä oli ieltäpäin šopin hiän kera merkistä: «Kellä mie šuuta annan, Še on še Mieš. Ottakkua Hänet».49Hiän mäni šuorah Iisussan luo ta šano: «Terveh, Ravvi!» ta anto Hänellä šuuta.50No Iisussa šano hänellä: «Velli, rua še, mitä vaššen tulit.» Šiitä miehet aššuttih lähemmäkši, käytih Iisussah käsin ta šivottih Hänet.

51Yksi Iisussan kera olijista vejälti miekan huotrašta ta iski ylipapin käškyläistä niin, jotta šiltä läksi korva.52Šiitä Iisussa šano hänellä: «Pane miekkaš huotrah. Ken miekkah tarttuu, še miekašta kuolou.53Vain toivotko šie, jotta Mie en vois kyšyö apuo Tuatoltani? Hiän šamašša työntäis tänne kakšitoista lekionie*b anhelija ta enämmänki.54Vain miteinpä šilloin tultais tovekši Pyhät Kirjutukšet, kumpasien mukah näin pitäy käyvä?»

55Šiitä Iisussa šano miešjoukolla: «Työ läksijä ottamah Milma niin kuin rosvuo, miekat ta šeipähät käsissä työ tulija. Joka päivä Mie issuin tiän kera jumalankojissa opaštamašša, ta työ että ottan Milma kiini.56Ka kaikki tämä on tapahtun, jotta Jumalan viessintuojien kirjutukšet tultais tovekši.»

Šilloin kaikki opaššettavat jätettih Hänet ta puattih.

Iisussa Neuvokunnan ieššä

(Mark. 14:53-65; Luk. 22:54-55, 63-71; Iiv. 18:13-14, 19-24)

57Kiiniottajat vietih Iisussa ylipappi Kaijafan luo, kunne sakonanopaštajat ta rahvahan vanhimmat oli jo keräyvytty.58Petri aštu ei väki pitän matan piäššä Iisussalla peräššä ylipapin pihah šuate. Šielä hiän istuutu käškyläisien joukkoh jotta nähä, mitein täššä nyt käyt.

59Ylipapit ta koko Neuvokunta ečittih valehtovissušta Iisussua vaštah, jotta šuatais Hänet tappua.60Šemmoista ei kumminki löytyn, vaikka monie valehtovistajie kävi. Viimein aštu eteh kakši mieštä,61kumpaset šanottih: «Hiän šano, jotta Hiän voipi hajottua jumalankojin ta rakentua šen uuvveštah kolmešša päiväššä».

62Šiitä ylipappi nousi ta kyšy Iisussalta: «Mintäh Šie et vaštua mitänä heijän viäritykših?»63Ka Iisussa oli iänettäh. Šilloin ylipappi šano Hänellä: «Vuajin Šilma elävän Jumalan nimeššä šanomah, oletko Šie Hristossa, Jumalan Poika».64Iisussa vaštasi hänellä: «Ičepä šie šen šanoit. A Mie šanon teilä: täštä lähtien työ niättä Ihmisen Pojan istumašša šuuren Jumalan oikiella puolella ta niättä, mitein Hiän laškeutuu tänne taivahan pilvien piällä.»65Šiitä ylipappi revälti omat vuattiet ta šano: «Hiän panou Iččeh Jumalan vertasekši. Mitä vaššen meilä vielä tovistajie pitäy! Iče kuulija, mitein Hiän šano Iččieh Jumalakši.66Mitä šanotta?» Šielä olijat vaššattih: «Hiän on viäräpiä, kuoloma Hänellä».67Šiitä hyö šylettih Iisussalla šilmih ta lyötih Häntä. Eryähät lyötih Häntä näkyö vaššen68ta šanottih: «Šanopa nyt, Hristossa, ken Šilma löi!»

Petri kieltäytyy Iisussašta

(Mark. 14:66-72; Luk. 22:56-62; Iiv. 18:15-18, 25-27)

69Petri istu pihalla. Hänen luo tuli paššarityttö ta šano: «Šie niise olit tuon galileijalaisen Iisussan kera».70Petri eikki kaikkien kuullen ta šano: «En tiijä enkä malta, mistä šie pakajat».71Konša hiän läksi šieltä veräjillä päin, hänet näki toini paššarityttö ta šano šielä olijilla: «Tämä niise oli Iisussa Nasarettilaisen kera».72Tuaš Petri eikki ta pošiutu: «Mie en tunne šitä Mieštä».73No kotvasen piäštä Petrin luo tuli muita šielä šeisojie ta hyö šanottih: «Šie tosiehki olet heijän joukošta, šen kuulou jo šiun pakinašta».74Šiitä Petri šano: «Mie en tiijä, en tunne šitä Mieštä. Tappakkah Jumala miut, kun valehellen.» Ta šillä kertua kukko kieku.75Petri muisti, mitä Iisussa oli šanon: «Ennein kuin kukko kiekuu, šie kolmičči kieltäyvyt Miušta». Hiän läksi šieltä ta rupesi lujašti itkömäh.


*a 26:17 Riešanleivän pruasniekka alko Äijänpäivän illallisešta ta kešti netälin. Šen aikana taloloissa ei šuanun olla mitänä hapatettuo leipyä. Myöhemmin tätä pruasniekkua ta koko netälie ruvettih šanomah Äijäkšipäiväkši.

*b 26:53 Lekioni oli šuurin riimalaini šotaväjenošašto, šiinä oli 6000 mieštä.

предыдущая глава Глава 26 следующая глава