Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI IIVANAN KIRJUTTAMANA

Глава 11

Iisussa noššattau Luasarin kuollehista

1Eryäš Luasari-nimini mieš läsi. Hiän eli Vifanijašša, šamašša kyläššä, missä elettih hänen čikot Muarie ta Marppa.2Tämä Muarie oli še, kumpani voiteli Hospotin jalat hajuvoitiella ta pyyhki ne kuivakši omilla tukillah, a še läsijä Luasari oli Muarien velli.

3Čikokšet työnnettih Iisussalla šana: «Hospoti, nyt še, ketä Šie tykkyät, kipeyty».4Tämän kuultuo Iisussa šano: «Ei tämä tauti ole kuolomakši vain Jumalan kunnivokši. Šen kautti Jumalan Pojan jumalallini valo tulou näkyvih.»5Iisussa tykkäsi Marppua ta hänen čikkuo ta Luasarie.

6Kuultuo, jotta Luasari läsiy, Iisussa viipy vielä kakši päivyä šielä, missä šilloin oli.7Šen jälkeh Hiän šano opaššettavilla: «Läkkä myö jälelläh Juutijah».8Opaššettavat šanottih: «Ravvi, tuanoin jevreit tahottih kivittyä Šilma. Tuaško Šie olet šinne mänöššä?»9Iisussa šano heilä: «Päiväššä on kakšitoista tuntie. Ken liikkuu päivällä, še ei kompaššu, šentäh kun hiän näköy tämän muailman valon.10Ka še, ken liikkuu yöllä, kompaštelou – eihän häneššä ičeššäh ole valuo.»

11Tämän šanottuo Iisussa lisäsi: «Miän Luasari-velli makuau, ka Mie lähen häntä noššattamah».12Opaššettavat šanottih: «Hospoti, kun hiän muannou, niin parenou».13Iisussa pakasi Luasarin kuolomašta, a opaššettavat smietittih Hänen pakajavan tavallisešta unešta.14Šentäh Iisussa šano šuorah: «Luasari on kuollun.15Tiän takie olen hyvilläni, jotta Mie en ollun šielä: tämä lujittau tiän uškuo. Läkkä myö hänen luo.»16Šiitä Homa, kumpaista kučuttih vielä Didimos-nimellä, šano toisilla opaššettavilla: «Läkkä, kuolemma kaikki yheššä Hänen kera».

17Konša Iisussa tuli Vifanijah, Hänellä šanottih, jotta Luasari on jo nellättä päivyä kalmašša.18Vifanija oli lähellä Jerusalimie, šiinä viijentoista stadien*a piäššä.19Monet jevreit oli tultu rauhottamah Marppua ta Muarieta vellen kuoloman murehešša.

20Kun Marppa kuuli Iisussan tulošta, hiän läksi Hänellä vaštah. Muarie jäi kotih.21Marppa šano Iisussalla: «Hospoti, kun oisit ollun tiälä, miun velli ei ois kuollun.22Kuitenki tiijän, jotta Jumala antau Šiula kaiken, mitä Häneltä kyšyt.»23Iisussa šano: «Velleš noušou kuollehista».24Marppa vaštasi: «Tiijän, jotta hiän noušou viimesenä päivänä, kuollehista noušomisen päivänä».25Iisussa šano: «Mie olen kuollehista noušomini ta elämä. Ken uškou Miuh, še eläy, vaikka ois kuollun.26Eikä yksikänä, ken eläy ta uškou Miuh, ikinäh kuole. Ušotko tämän?»27Marppa vaštasi: «Ušon, Hospoti! Mie ušon, jotta Šie olet Hristossa, Jumalan Poika, kumpasen muailmah tuluo on vuotettu.»

28Tämän šanottuo Marppa myöšty kotih, kučču Muarie-čikon ta šano hänellä peitočči: «Opaštaja on tiälä ta kuččuu šilma».29Tämän kuultuo Muarie šamašša nousi ta läksi Iisussan luo.30Iisussa ei vielä tullun kyläh, kun oli šamašša paikašša, missä Marppa Hänet näki.31Kun jevreit, kumpaset oltih pirtissä Muarien murehta lieventämäššä, nähtih, jotta hiän äkkie nousi ta läksi uloš, hyö mäntih peräššä. Hyö arveltih, jotta hiän on mänöššä kalmoilla itkömäh.

32Konša Muarie tuli šinne, missä Iisussa oli, ta näki Hänet, hiän heitty Iisussan jalkoih ta šano: «Hospoti, kun oisit ollun tiälä, miun veikko ei ois kuollun».33Kun Iisussa näki, jotta Muarie itköy ta hänen kera tulluot jevreit niise itetäh, Hänellä tuli paha mieleštä.34Hiän kyšy: «Missä Luasarin kalma on?» Hyö vaššattih: «Hospoti, tule kaččomah».35Iisussa itki.36Jevreit šanottih: «Kaččokkua, mitein Hiän tykkäsi Luasarie».37A eryähät heistä šanottih: «Kun Hiän šuatto parentua šokien šilmät, eikö Hiän ois voinun piettyä Luasarie kuolomašta?»

38Šyväššä tušašša Iisussa tuli Luasarin kalmalla. Še oli kallivoh lohkottu kalmakotini ta šen šuušša oli kivi.39«Ottakkua kivi pois», käški Iisussa. Marppa, vainuan čikko, šano Hänellä: «Hospoti, hiän jo haisuu. Hiän on jo nellättä päivyä kalmašša.»40Iisussa vaštasi: «Enkö šanon šiula, jotta šuat nähä Jumalan voiman, kun uškonet?»

41Kivi otettih pois kalmakotisen šuušta. Iisussa nošti šilmät ylähyäkši ta šano: «Tuatto, Mie kiitän Šilma šiitä, jotta Šie kuulet Milma.42Mie tiijän, jotta Šie aina kuulet Milma. No šanon tämän näijen ympärillä šeisojien ihmisien tähen, anna hyö ušottais, jotta Šie Miut työnsit.»43Tämän šanottuo Iisussa karjahti lujalla iänellä: «Luasari, tule pois šieltä!»44Šiitä kuollut tuli kalmakotisešta, jalat ta kiät šiteissä ta näkö paikalla katettuna. Iisussa šano: «Piäštäkkyä hänet šiteistä ta antakkua hänen männä».

Iisussa tahotah tappua

(Matv. 26:1-5; Mark. 14:1-2; Luk. 22:1-2)

45Monet niistä jevreilöistä, kumpaset oli tultu Muarien luo ta nähty, mitä Iisussa ruato, ušottih Häneh.46Kuitenki eryähät heistä lähettih farisseijen luo ta šanottih, mitä Iisussa oli ruatan.

47Ylipapit ta farisseit kerättih Neuvokunta ta kyšyttih: «Mitä myö voisima ruatua? Še Mieš luatiu äijän merkkiruatoja.48Kun antanemma Hänen jatkua, niin kaikin ruvetah uškomah Häneh. Šiitä riimalaiset tullah ta otetah meiltä tämä pyhä paikka ta šamoin koko miän kanša.»49Šilloin yksi heistä, Kaijafa, kumpani šinä vuotena oli ylipappina, šano: «Työ että tiijä mitänä.50Ettäkö malta, jotta meilä ois parempi, kun yksi mieš kuolis kanšan puolešta, kuin koko kanša hävieis?»51Tämä ei ollun hänen oma ajatuš. Šen vuuvven ylipappina hiän einušti, jotta Iisussa kuolou kanšan puolešta.52Eikä Hiän kuole yksistäh šen kanšan puolešta, ka vieläi kerätäkšeh yhteh kaikki hajallah olijat Jumalan lapšet.

53Šiitä päiväštä lähtien Neuvokunta rupesi hommuamah Iisussan šurmuamista.54Šentäh Iisussa enämpi ei liikkun kaikkien nähen Juutijašša vain šiirty lähemmäkši tyhjyä muata. Šielä, Efraimi-nimiseššä linnašša, Hiän olekšenteli omien opaššettavien kera.

55Jevreijen Äijänpäivän pruasniekka oli läššä, ta monet tultih kylistä Jerusalimih jo ennein Äijyäpäivyä tavanmukasie puhissušmänöjä pitämäh.56Hyö ečittih Iisussua ta paistih keškenäh jumalankojissa: «Mitä arveletta? Tullouko Hiän pruasniekalla?»57Ylipapit ta farisseit oli annettu käšky, jotta kun ken tietänöy, missä Iisussa on, šanois heilä. Šilloin hyö voitais ottua Hänet kiini.


*a 11:18 Noin kolmen kilometrin piäššä. Kačo šelityštä 6:19.

предыдущая глава Глава 11 следующая глава