Your word is a lamp to my feet

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI IIVANAN KIRJUTTAMANA

Глава 12

Iisussa voijellah Vifanijašša

(Matv. 26:6-13; Mark. 14:3-9)

1Kuuši päivyä ennein Äijyäpäivyä Iisussa tuli Vifanijah, missä eli Luasari, kumpasen Hiän oli noššattan kuollehista.2Iisussalla tarittih šielä iltani. Marppa paššasi Häntä, ta Luasari oli yksi niistä, ket šyötih Iisussan kera.

3Muarie otti täyven pullon puhašta, hyvin kallista nardavoijetta, voiteli šillä Iisussan jalat ta pyyhki ne kuivakši omilla tukillah. Koko pirtin täytti voitien haju.

4Šielä oli Simonin poika Juuta Iskariot. Juuta oli yksi Iisussan opaššettavista, kumpasešta jälešti tuli Hänen pettäjä. Juuta šano:5«Mintäh tuota voijetta ei myöty kolmeštašuašta dinarista? Rahat ois voitu antua köyhillä.»6Ei hiän šentäh šanon näin, jotta ois pitän huolta köyhistä, a šentäh, kun oli rosvo. Yhtehini kukkaro oli hänen hallušša, ta hiän otti ičelläh šinne pantuja rahoja.7Iisussa šano Juutalla: «Jätä naini rauhah. Hiän ruatau tämän Miun hautuamista vaššen.8Köyhät ollah aina tiän kera, vain Mie en aina ole.»

9Vifanijah tuli šuuri joukko jevreilöitä, kumpaset oli kuultu, jotta Iisussa on šielä. Hyö ei tultu yksistäh Iisussan tähen, vain vieläi šen tähen, jotta nähtäis Luasarie, kumpasen Iisussa oli noššattan kuollehista.10Šiitä ylipapit tahottih tappua Luasari niise,11šentäh kun hänen takie monet jevreit mäntih Iisussan puolella ta ušottih Häneh.

Iisussa račaštau Jerusalimih

(Matv. 21:1-11; Mark. 11:1-11; Luk. 19:28-40)

12Toisena päivänä levisi tieto, jotta Iisussa on tulošša Jerusalimih. Ihmiset, kumpasie oli tullun pruasniekkah šuurin joukkoloin,13otettih pal'manokšie ta mäntih Hänellä vaštah. Hyö karjuttih:

– Osanna!
Plahoslovittu olkah Hiän,
ken tulou Hospotin nimeššä!
Plahoslovittu olkah Israelin Čuari!

14Iisussalla tuotih osla, ta Hiän istuutu šen šelkäh. Täštä šanotah Pyhissä Kirjutukšissa näin:15

– Elä varaja, Siijonin tytär ,
šiun Čuari tulou!
Hiän račaštau nuorella oslalla.

16Opaššettavat ei šiih aikah vielä maltettu tätä. Vašta šiitä konša Iisussa oli männyn taivahah, hyö muissettih, jotta Häneštä oli näin kirjutettu ta näin Hänellä oli käynynki.

17Ne, ket oli oltu Iisussan kera aikasempah, kerrottih, mitein Hiän kučču Luasarin kalmašta ta noššatti hänet kuollehista.18Konša ihmiset kuultih mimmosen merkkiruavon Iisussa oli luatin, hyö lähettih joukolla Hänellä vaštah.19Farisseit paistih keškenäh: «Näkijäkö työ? Myö emmä voi luatie mitänä. Koko muailma juokšou Hänellä peräššä.»

Iisussa pakajau omašta kuolomašta

20Niijen joukošša, ket tultih pruasniekalla molimah Jumalua, oli muutomie kreikkalaisie.21Hyö tultih Hilipän luo, kumpani oli Galileijan Vifsaidašta, ta šanottih hänellä: «Myö tahtosima nähä Iisussan».22Hilippä mäni ta šano täštä Ontreilla, šiitä hyö molommat mäntih Iisussan pakinoilla.

23Iisussa šano heilä:

«On tullun aika, konša Ihmisen Pojan jumalallini valo tulou näkyvih.24Toven totta šanon teilä: kun vehnänjyvä ei tipahtane muah ta ei kuolle, še jiäy vain yhekši jyväkši. No kun še kuollou, še antau šuuren tulon.25Ken tykkyäy omua elämyä, še mänettäy šen, vain ken vihuau omua elämyä täššä muailmašša, še šiäštäy šen ilmasenikuista elämyä vaššen.26Kun ken tahtonou olla Miun käškyläini, tulkah Miula peräššä. Missä Mie olen, šielä on ni Miun käškyläini. Miun Tuatto kunnivoittau šitä, ken täyttäy Miun käšyt.

27Nyt Miun henki on šuurešša tušašša. Mitä voisin šanuo? Tuatto, piäššä Miut täštä muokkien ajašta! Ei! Juuri tätä aikua vaššen Mie olen tullun.28Tuatto, näytä oman nimeš jumalallini valo!» Šilloin kuulu taivahašta iäni: «Mie olen šen näyttän ta näytän iellähki».

29Šiinä olija rahvašjoukko kuuli iänen ta šano šitä ukkosen jyrykši. Ka muutomat šanottih: «Anheli pakasi Hänellä».30Šilloin Iisussa šano: «Ei tämä iäni tullun Miun vuokši vain rahvahan vuokši.31Nyt tämä muailma on suutun ieššä, nyt tämän muailman isäntä ajetah pois vallašta.32Ta konša Miut noššetah rissillä, Mie vejän kaikki luokšeni.»33Näillä šanoilla Iisussa tahto šanuo, millä šurmalla Hiän kuolou.

34Ihmiset šanottih Iisussalla: «Sakonašša šanotah, jotta Hristossa eläy ilmasenikusešti. Mitein Šie voit šanuo, jotta Ihmisen Poika noššetah rissillä? Ken on tämä Ihmisen Poika?»35Iisussa šano heilä: «Vielä vähäsen aikua valo on tiän kera. Matakkua šini, kuni teilä on valo, jotta pimie ei peittäis teitä. Pimieššä kulkija ei tiijä, kunne hiän mänöy.36Kuni teilä on valo, uškokkua valoh, jotta teistä tulis valon lapšie.» Tämän šanottuo Iisussa läksi ta kato heijän näkyvistä.

Ihmiset ei ušota Iisussah

37Vaikka Iisussa luati monie merkkiruatoja rahvahan šilmissä, kuitenki hyö ei ušottu Häneh.38Näin kävi toteh Jumalan viessintuojan Isaijan šana:

– Hospoti, ken uško miän šanoman?
Kellä näytettih Hospotin käsivarren voima?

39Hyö ei voitu uškuo. Šiitä Isaija šanou toisešša kohašša:40

– Jumala šoventi heijän šilmät
ta koventi heijän šytämet,
jotta hyö šilmilläh ei nähtäis
eikä šytämelläh maltettais,
jotta hyö ei kiännyttäis pahoilta teiltäh
enkä Mie parentais heitä.

41Näin Isaija šano, šentäh kun näki Hristossan jumalallisen valon ta pakasi Häneštä.

42Kuitenki monet valtamiehet niise ušottih Iisussah. Ka hyö varattih farisseita, ta šentäh ei paistu omašta ušošta, jotta heitä ei erotettais sinagogašta.43Heilä niätšen oli tärkietä še, mitä ihmiset heistä ajateltih, eikä še, mitä Jumala ajatteli.

44Iisussa karju lujalla iänellä: «Ken uškou Miuh, še ei ušo Miuh, vain Miun Työntäjäh.45Ken näköy Miut, še näköy Miun Työntäjän.46Mie tulin valokši muailmah, jotta yksikänä, ken uškou Miuh, ei jäis pimieh.47Šitä, ken kuulou Miun šanat, no ei ušo niih, Mie en suuti. En Mie ole tullun muailmua suutimah, vain tulin šitä pelaštamah.48Ken kieltäytyy Miušta ta ei ota Miun šanoja vaštah, hänellä jo on suutija: ne šanat, mit Mie šanoin, suutitah häntä viimesenä päivänä.49En Mie ole paissun omašta piäštäni. Tuatto, kumpani Miut työnsi, on käšken, mistä Miun pitäy paissa ta mitä šanella.50Ta Mie tiijän, jotta Hänen käšky antau ilmasenikusen elämän. Konša Mie pakajan, pakajan šitä, mitä Tuatto käški Miun paissa.»


*a 12:13 Osanna kačo šelityštä Matv. 21:9.

*b 12:15 Siijonin tytär merkiččöy Jerusalimin linnua.

*в 12:31 Täššä tämän muailman isännällä Iisussa tarkottau šaatanua.


предыдущая глава Глава 12 следующая глава