Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI MATVEIN KIRJUTTAMANA

Peittopakinat Taivahien Valtakunnašta 13:1–52

Глава 13

Peittopakina kylväjäštä

(Mark. 4:1-9; Luk. 8:4-8)

1Šamana päivänä Iisussa läksi uloš, mäni järven rannalla ta istuutu.2Hänen ympärillä keräyty niin šuuri joukko rahvašta, jotta Hiän aštu veneheh. Hiän istu veneheššä, a rahvašjoukko šeiso rannalla.3Hiän pakasi heilä monista as's'oista peittopakinoilla.

Hiän šano: «Mieš läksi kylvämäh.4Konša hiän kylvi, eryähät šiemenet tipahettih tien viereh, ta linnut tultih ta n'okittih jyvät.5Toiset šiemenet kirvottih kiviseh muah, missä oli vain vähän multua. Ruttoseh ne nouštih orahalla, šentäh kun šiinä ei ollun multua pakšuh.6Vain kun päiväni nousi, še puahto orahat ta ne kuivettih, kun niillä ei ollun kunnon juurie.7Eryähät šiemenistä kirvottih ohtajaisikkoh, ohtajaiset kašvettih ta tupehutettih orahat.8No oša jyvistä kirposi hyväh muah ta anto eluo, mi šata, mi kuušikymmentä, mi kolmekymmentä jyvyä.9Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah!»

Peittopakinojen merkityš

(Mark. 4:10-12; Luk. 8:9-10)

10Opaššettavat tultih Iisussan luokši ta kyšyttih: «Mintäh Šie pakajat heilä peittopakinoilla?»11Iisussa vaštasi: «Šentäh, kun teilä on annettu tietyä Taivahien Valtakunnan peittoas's'at, vain heilä ei ole.12Kellä on, šillä annetah, ta hänellä on kyllitellein. A kellä ei ole, šiltä otetah pois vieläi še, mitä hänellä on.13Mie pakajan heilä peittopakinoilla, šentäh kun hyö kačotah, ta kuitenki ei nähä; kuunnellah, ta kuitenki ei kuulla eikä malteta.14Heissä täyttyy tämä Isaijan einuššuš:

– Vaikka kuin kuunteletta, että kuitenki malta.
Vaikka kuin kačotta, että kuitenki niä.
15Vet tämän rahvahan šytän on kovettun,
korvillah hyö pahoin kuullah
ta šilmät hyö ummissettih,
jotta ei šilmilläh nähtäis,
ei korvillah kuultais
eikä šytämelläh maltettais,
jotta ei kiännyttäis Jumalan puoleh
enkä Mie parentais heitä.

16Tiän šilmät ollah ošakkahat, kun ne nähäh, ta korvat ollah ošakkahat, kun ne kuullah!17Šanon teilä toven: monien Jumalan viessintuojien ta oikiemielisien ihmisien himotti nähä šitä, mitä työ niättä, vain ei nähty, ta kuulla šitä, mitä työ kuuletta, vain ei kuultu.»

Iisussa šelittäy pakinan kylväjäštä

(Mark. 4:13-20; Luk. 8:11-15)

18«Niin jotta kuunnelkua, mitä peittopakina kylväjäštä merkiččöy.19Konša ken kuulou šanan Taivahien Valtakunnašta eikä malta šitä, tulou juaveli ta šieppuau hänen šiämeh kylvetyn šanan. Tämä tarkottau tien viereh kylvettyö šiementä.20Kylvö kivisih paikkoih on kuin še, ken šanan kuultuo hyvällä mielin ottau šen šamašša vaštah.21No kun häneššä ei ole juurta, šentäh hänen uško keštäy vain pienen rupieman. Konša häntä ruvetah ahistamah tahi ajelomah šanan tähen, hiän šamašša lopettau uškomisen.22Kylvö ohtajaisikkoh tarkottau ihmistä, kumpani kuulou šanan, vain tämän muailman huolet ta pohasvuon muanituš tupehutetah šana ta še ei anna eluo.23Kylvö hyväh muah tarkottau ihmistä, ken kuulou šanan ta malttau šen. Nämä ihmiset annetah eluo: ken šata, ken kuušikymmentä, ken kolmekymmentä jyvyä.»

Vehnä ta rikkavehnä

24Iisussa pakasi heilä vielä toisen peittopakinan Taivahien Valtakunnašta. Hiän šano: «Mieš kylvi peltoh hyvyä šiementä.25Kun kaikin muattih, tuli hänen vihamieš ta kylvi vehnän šekah rikkavehnyä ta mäni pois.26Kun vil'l'a nousi orahalla ta alko jo tulla tähkällä, šiitäi rikkavehnä tuli näkyvih.27Ruatajat mäntih isännän luokši ta šanottih hänellä: ‘Isäntä, šiehän kylvit peltoh hyvyä šiementä. Mistä šiih on tullun rikkavehnyä?’28Isäntä šano heilä: ‘Še on vihamiehen hommie’. Miehet kyšyttih häneltä: ‘Tahotko, jotta myö lähemmä ta kitemmä ne?’29Isäntä vaštasi: ‘Ei pie. Rikkavehnie kitkiessä työ nyhittä niijen kera vehnätki.30Kašvakkah ne yheššä elonkorjuuh šuate. Konša korjuu-aika tulou, mie šanon leikkuajilla: Keräkkyä enšin rikkavehnät ta šitokkua ne kupuloih poltettavakši. A vehnä korjakkua miun aittah.’»

Gorčitsan šiemen ta taikinan hapatuš

(Mark. 4:30-34; Luk. 13:18-21)

31Iisussa pakasi heilä vielä tämmösen peittopakinan. «Taivahien Valtakunta on niin kuin gorčitsan šiemen, kumpasen mieš kylvi peltoh.32Še on kaikista šiemenistä pienin, no konša kašvau, še tulou kaikkie pellon kašvija šuuremmakši. Viimein šiitä tulou puu, niin jotta taivahan linnut tullah ta luajitah pešät šen okšilla.»

33Vielä Hiän šano heilä peittopakinan: «Taivahien Valtakunta on kuin taikinan hapatuš. Konša naini ševotti šen kolmeh vakkah jauhoja, koko taikina muikosi.»

34Kaiken tämän Iisussa pakasi rahvahalla peittopakinoilla. Ilmain peittopakinoja Hiän ei paissun heilä mitänä,35jotta täyttyis tämä Jumalan viessintuojan šana:

– Mie avuan šuun ta pakajan peittopakinoilla,
šanelen šiitä, mi on ollun peitošša
muailman luatimisešta šuate.

Iisussa šelittäy pakinan rikkavehnäštä

36Šiitä Iisussa toimitti ihmiset pois ta mäni taloh. Opaššettavat tultih Hänen luo ta šanottih: «Šelitä meilä peittopakina pellon rikkavehnäštä».37Hiän vaštasi heilä:

«Hyvän šiemenen kylväjä on Ihmisen Poika.38Pelto on muailma. Hyvä šiemen tarkottau Taivahien Valtakunnan lapšie, rikkavehnä tarkottau niitä, ket ollah juavelin vallašša.39Vihamieš, kumpani rikkavehnyä kylvi, on juaveli. Vil'l'ankorjuu on muailman loppu, ta leikkuajat ollah anhelit.40Niin kuin rikkavehnä kerätäh ta tulešša poltetah, šamoin käyt muailman lopušša.41Ihmisen Poika työntäy omie anhelija, ta hyö kerätäh Hänen Valtakunnašta kaikki ne, ket muanitetah rahvašta riähkäh ta luajitah pahua,42ta lykätäh hiät tuliseh kiukuah. Šielä on itku ta hampahien kriičkeh.43A oikiemieliset loissetah Tuattoh Valtakunnašša niin kuin päiväni. Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah!»

Uarreh, simčukka ta nuotta

44«Taivahien Valtakunta on niin kuin peltoh peitetty uarreh. Konša mieš löysi šen, hiän peitti šen uuvveštah. Šiitä hiän hyvillä mielin möi kaiken, mitä hänellä oli, ta ošti šen pellon.

45Taivahien Valtakunta on vielä tämmöni. Kupča ečči kaunehie simčukkoja.46Konša hiän löysi yhen hyvin kallehen simčukan, hiän möi kaiken, mitä hänellä oli, ta ošti šen.

47Taivahien Valtakunta on vielä niin kuin nuotta, kumpasen kalamiehet lašettih mereh ta kumpaseh puuttu kaikenmoista kalua.48Konša nuotta oli täyši, hyö vejettih še rantah, istuuvuttih ta pantih hyvät kalat vakkoih, a pahat luotih pois.49Šamoin käyt muailman lopušša: anhelit tullah, erotetah pahat oikiemielisistä50ta lykätäh hiät tuliseh kiukuah. Šielä on itku ta hampahien kriičkeh.»

51Iisussa kyšy opaššettaviltah: «Maltattako työ nyt kaiken tämän?» «Maltamma, Hospoti», hyö vaššattih.52Šilloin Hiän šano heilä: «Šentäh joka sakonanopaštaja, kumpasešta on tullun Taivahien Valtakunnan opaštuja, on niin kuin isäntä, kumpani tuou omašta aitaštah uutta ta vanhua tavarua».

Iisussa kävelöy Galileijašša ta lähišeutuloilla 13:53–17:27

Iisussa käypi kotilinnašša

(Mark. 6:1-6; Luk. 4:16-30)

53Nämä peittopakinat šaneltuo Iisussa läksi šieltä54ta mäni kotilinnah. Hiän opašti ihmisie heijän sinagogašša. Ihmiset oltih hämmäššykšissäh ta kyšyttih: «Mistä Hänellä on tämä viisahuš? Mistä Hänellä on voima luatie kummie?55Eikö Hiän ole še kirvešmiehen poika? Eikö Hänen Muamon nimi ole Muarie, ta eikö Juakko, Josija, Simoni ta Juuta olla Hänen vellijä?56Kaikki Hänen čikot niise eletäh tiälä miän joukošša. Mistä Hiän on šuanun tämän kaiken?»57Ta niin hyö kieltäyvyttih Häneštä.

Iisussa šano heilä: «Missänä muuvvalla Jumalan viessintuojua ei niin pahekšita kuin hänen kotilinnašša ta omašša koissa».58Ta Hiän ei ruatan šielä montakana šuurta ruatuo, šentäh kun hyö ei ušottu Häneh.


предыдущая глава Глава 13 следующая глава