Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI MARKIN KIRJUTTAMANA

Peittopakinat Jumalan Valtakunnašta 4:1-34

Глава 4

Peittopakina kylväjäštä

(Matv. 13:1-9; Luk. 8:4-8)

1Iisussa rupesi tuaš opaštamah järven rannalla. Hänen ympärillä keräyty niin äijän rahvašta, jotta Hänen piti aštuo veneheh. Hiän istu järvellä veneheššä, a rahvašjoukko oli rannalla.2Hiän opašti heilä monenmoisie as's'oja peittopakinoilla.

Hiän pakasi heilä näin:3«Kuulkua! Mieš läksi kylvämäh.4Konša hiän kylvi, niin šattu niin, jotta eryähät šiemenet tipahettih tien varteh, ta linnut tultih ta šyötih jyvät.5Toiset šiemenet kirvottih kiviseh muah, missä oli vain vähän multua. Ruttoseh ne nouštih orahalla, šentäh kun šiinä ei ollun pakšuh multua.6Ka konša päiväni nousi, še puahto orahat ta ne kuivettih, kun niillä ei ollun kunnon juurie.7Eryähät šiemenistä kirvottih ohtajaisikkoh. Ohtajaiset kašvettih ta tupehutettih orahat, eikä ne annettu eluo.8Ka oša šiemenistä kirposi hyväh muah. Ne nouštih orahalla, kašvettih ta annettih eluo, mi kolmekymmentä, mi kuušikymmentä, mi šata jyvyä.»9Šiitä Iisussa šano heilä: «Kellä on korvat, millä kuulla, še kuulkah!»

Mintäh Iisussa pakajau peittopakinoilla?

(Matv. 13:10-17; Luk. 8:9-10)

10Konša Iisussa jäi yksin, niin kakšitoista opaššettavua ta muut Hänen kera olijat ruvettih kyšelömäh Häneltä täštä peittopakinašta.11Hiän šano heilä: «Teilä on annettu tietyä Jumalan Valtakunnan peitošša pietyt as's'at. A noilla ulkopuolisilla kaikešta paissah vain peittopakinoilla.12

Šentäh hyö kačotah šilmilläh eikä nähä,
kuunnellah korvillah, vain ei kuulla eikä malteta.
Muitein hyö kiännyttäis Jumalan puoleh,
ta heijän riähät prostittais heilä.»

Iisussa šelittäy pakinan kylväjäštä

(Matv. 13:18-23; Luk. 8:11-15)

13Šiitä Iisussa šano heilä: «Ettäkö työ malta tätä peittopakinua? Miteinpä työ ka niin voitta malttua muita peittopakinoja?14Kylväjä kylväy Jumalan šanan.15Tien viereh kylvetty šiemen tarkottau niitä ihmisie, ket kuullah šana, vain šamašša kačo šaatana tulou ta tempuau pois heijän šytämeh kylvetyn šanan.16Kylvö kiviseh muah tarkottau niitä ihmisie, ket šanan kuultuo otetah še heti ilomielin vaštah.17No kun heissä ei ole juurta, heijän uško keštäy vain rupieman. Konša heitä ruvetah ajelomah tahi ahistamah šanan tähen, niin hyö šillä kertua jätetäh še.18Toiset tuaš ollah niin kuin ohtajaisikkoh kylvetty šiemen. Hyö kuullah Jumalan šana,19ka tämän muailman huolet, pohasvuon muanitukšet ta muut himot piäššäh valtah hiän šytämissä ta tupehutetah šana, ta še ei anna eluo.20Kylvö hyväh muah tarkottau niitä ihmisie, ket kuullah Jumalan šana ta otetah še vaštah. Nämä ihmiset annetah eluo: ken kolmekymmentä, ken kuušikymmentä, ken šata jyvyä.»

Pannahko lamppu vakan alla?

(Luk. 8:16-18)

21Iisussa šano: «Šitä varoinko lamppu tuuvvah pirttih, jotta panna še vakan tahi šijan alla? Omalla paikallah še pannah.22Ei ole mitänä peitettyö, mi ei tulis näkyvih, eikä mitänä peitošša piettyö as's'ua, mi ei tulis päivänvaloh.23Kun kellä ollou korvat, millä kuulla, še kuulkah.»24Šiitä Hiän lisäsi: «Pankua mieleh, mitä kuuletta. Millä miärällä työ miäryättä, šillä šamalla miärällä teiläki miärätäh. No teilä, ket kuuletta, vieläi lisän kera annetah.25Niätšen kellä on, šillä annetah. A kellä ei ole, šiltä otetah pois šeki, mi hänellä on.»

Ičeštäh kašvaja vil'l'a

26Iisussa šano: «Jumalan Valtakunta on tämmöni. Mieš kylväy šiemenen muah.27Hiän makuau yöt ta valvou päivät, ka šiemen noušou orahalla ta kašvau, a hiän ei tiijä mitein.28Mua ičeštäh kašvattau vil'l'an: enšin korren, šiitä tähkän, viimesekši täyven jyvän tähkäh.29Konša vil'l'a on kypšyn, mieš šamašša työntäy leikkuajat, šentäh kun leikkuun aika on tullun.»

Peittopakina gorčitsanšiemeneštä

(Matv. 13:31-32, 34; Luk. 13:18-19)

30Ta vielä Iisussa šano: «Mihpä myö voisima verrata Jumalan Valtakuntua? Mi peittopakina paššuais šitä šelittämäh?31Še on niin kuin gorčitsanšiemen, kumpani on pienin kaikista kylvöšiemenistä muan piällä.32No še kašvau, ta šiitä tulou šuurempi kuin kaikki muut kotipellon kašvit. Šen okšat ollah niin šuuret, jotta taivahan linnut voijah luatie pešät niijen pilvekšeššä.»

33Monilla tämmösillä peittopakinoilla Iisussa pakasi rahvahalla Jumalan šanua šen verran, min verran hyö voitih ottua vaštah.34Ilmain peittopakinoja Hiän ei paissun heilä mitänä. Ka šiitä, konša ei ollun muita ihmisie, Hiän šelitti opaššettavillah kaiken.

Šuurie kummie 4:35-5:43

Iisussa vakauttau myrškyn

(Matv. 8:23-27; Luk. 8:22-25)

35Šamana päivänä illan tultuo Iisussa šano opaššettavilla: «Läkkä järven toisella puolella».36Opaššettavat toimitettih ihmiset pois ta iče aššuttih veneheh, kumpasešša Iisussa jo istu. Muitaki venehie läksi Hänen kera.37Äkkie nousi šuuri myršky. Uallot lyötih veneheh, niin jotta še rupesi jo täyttymäh.38No Iisussa vain makasi venehen peräššä, piä pielukšella. Opaššettavat noššatettih Hänet ta šanottih: «Opaštaja, etkö Šie välitä šiitä, jotta myö uppuomma?»39Iisussa nousi, kielti tuulta ta käški järvie: «Laivene, ole hil'l'ua!» Tuuli ašettu ta tuli ihan rašvatyyni.40Iisussa kyšy opaššettavilta: «Mintäh työ noin varajatta? Kuin še teilä ei ole uškuo?»41Šiitä hyö vašta äijälti vareuvuttih ta kyšeltih toini toiselta: «Kenpä tämä Mieš on? Tuuli ta järviki totellah Häntä?»


предыдущая глава Глава 4 следующая глава