Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JEVANHELI LUKAN KIRJUTTAMANA

Глава 23

Iisussa Pilatin ieššä

(Matv. 27:1-2; Mark. 15:1-5; Iiv. 18:28-38)

1Hyö lähettih šieltä kaikki yheššä, vietih Iisussa Pilatin eteh2ta ruvettih viärittämäh Häntä. Hyö šanottih: «Myö tiijämmä, jotta tämä mieš vetäy viäräh miän rahvašta. Hiän kieltäy makšamašta veroja keisarilla ta vieläi šanou iččieh Hristossakši, Čuariksi.»3Pilatti kyšy Iisussalta: «Ka oletko Šie jevreijen Čuari?» Iisussa vaštasi: «Šie šen šanoit».4Pilatti šano ylipappiloilla ta rahvašjoukolla: «Mie en niä mitänä viäryä täššä mieheššä».5Vain ylipapit ei annettu periksi. Hyö šanottih: «Hiän smuttiu rahvašta opaštamalla koko Juutijašša. Galileijašta Hiän alotti ta nyt tuli jo tänne Jerusalimihki.»6Kuultuoh Galileijašta Pilatti kyšy: «Jottako tämä mieš on Galileijašta?»7Šuatuoh tietyä, jotta Iisussa on Iirotin halliččomalta šeuvulta, hiän käški viijä Hänet Iirotin luo, kumpani niinä päivinä iče oli Jerusalimissa.

Iisussa Iirotin ieššä

8Iisussan nähtyö Iiroti šuurešti ihaštu, šentäh kun hiän jo ammuin tahto nähä Häntä. Iiroti oli kuullun Iiusussašta ta toivo, jotta Še luatis hänen näheššä minnih kumman.9Hiän kyšeli Iisussalta kaikenmoisešta, ka Iisussa ei vaššannun mitänä.10Ylipapit ta sakonanopaštajat šeisottih šiinä ta viäritettih Iisussua kovašti.11Iiroti saltattoineh ivuali Iisussua ta pahekši Häntä, šiitä käški šuorittua Hänet komieh vuattieh ta viijä jälelläh Pilatin luo.12Šinä päivänä Iirotista ta Pilatista tuli tovarissat. Tätä ennein hyö oltih keškenäh vihoissah.

Iisussa suutitah kuolomah

(Matv. 27:15-26; Mark. 15:6-15; Iiv. 18:39-19:16)

13Pilatti kučču luokšeh ylipapit, vallanpitäjät ta kanšan14ta šano heilä: «Työ kulettija tämän Miehen miun eteh, jotta Hiän muka ussuttau rahvašta vallanpitäjie vaštah. Mie kyšelin Häntä tiän kuullen ta nävin, jotta tämä Ihmini ei ole viärä yhtehkänä pahah ruatoh, mistä työ Häntä viäritättä.15Iiroti niise ei löytän Häneštä mitänä viäryä, miehän käsin viijä Hänet Iirotin eteh. Niin jotta tämä Mieš ei ole ruatan mitänä šemmoista, mistä pitäis suutie kuolomah.16Mie käšen ruoškie Hänet ta šen jälkeh piäššän pois.»17Hänen niät piti aina Äijänpäivän aikana piäštyä heilä yksi vanki tyrmäštä.

18Šilloin kaikin ruvettih yhteh iäneh karjumah: «Šurma Hänellä! Piäššä meilä Varavva!»19Varavva oli mieš, kumpani oli pantu tyrmäh linnašša ollehen mellakan ta tapannan tähen.20Pilatti rupesi tuaš pakajamah, šentäh kun tahto piäštyä Iisussan.21No hyö vain karjuttih: «Nuakliče Hänet ristih! Nuakliče Hänet ristih!»22Vielä kolmannen kerran Pilatti šano heilä: «Mitä pahua Hiän on ruatan? Mie en niä Häneššä mitänä, min vuokši Hänen pitäis kuolla. Mie käšen ruoškie Hänet ta piäššän pois.»23A hyö vain karjuttih täyttä keruo, käšettih nuaklita Iisussa ristih.

Karjunnalla rahvaš ta ylipapit voitettih.24Pilatti ruato, niin kuin hyö tahottih.25Hiän piäšti šen miehen, ketä hyö vuajittih – miehen, kumpani istu tyrmäššä mellakan ta tapannan tähen. A Iisussan hiän anto heijän käsih.

Iisussa viijäh ristihnuaklittavakši

(Matv. 27:32; Mark. 15:21)

26Iisussua lähettih kulettamah. Matalla saltatat pietettih Simoni kirinejalaini, kumpani oli tulošša pellolta linnah. Hyö pantih hänet kantamah ristie Iisussan jäleššä.27Hiän peräššä matkasi šuuri joukko rahvašta ta äijän naisie, kumpaset voikerrettih ta itettih Iisussua.28Iisussa kiänty heih päin ta šano: «Elkyä Milma itkekkyä, Jerusalimin naiset. Itkekkyä iččienä ta tiän lapšie.29Tulou aika, konša šanotah: ‘Ošakkahat ollah lapšie šuamattomat ta ošakkahat ollah naiset, ket ei ole šynnytetty eikä imetetty’.30Šilloin ihmiset šanotah vuaroilla: ‘Kuatukkua miän piällä’, ta termillä: ‘Peittäkkyä miät’.31Kun näin ruatah vihannalla puulla, niin mitein käyt kuivalla puulla?»

Iisussa rissillä

(Matv. 27:33-44; Mark. 15:22-32; Iiv. 19:17-27)

32Iisussan kera yhtä aikua tuotih šurmattavakši vielä kakši muuta mieštä, kakši pahanruatajua.33Tultuo paikkah, kumpasen nimi on Piäkoppa, hyö nuaklittih ristih Iisussa ta pahanruatajat, yksi Hänen oikiella, a toini vašemella puolella.34Iisussa šano: «Tuatto, prosti heitä. Hyö ei malteta, mitä ruatah.» Saltatat juattih keškenäh Iisussan vuattiet, pantih arvalla, jotta ken mitä šais.

35Rahvaš šeiso ta kaččo. Rahvahan piämiehet niise ivual'tih Iisussua ta šanottih: «Toisie pelašti, pelaštakkah nyt Iččeh, kun Hiän ollou Hristossa, Jumalan valittu».36Saltatat niise nakrettih Iisussua. Hyö tultih Hänen luo, tarittih Hänellä muikieta viinua37ta šanottih: «Kun Šie ollet jevreijen Čuari, niin pelašša Iččeš».38Rississä Iisussan piän yläpuolella oli kreikan, latinan ta jevrein kielellä kirjutuš: «Tämä on jevreijen Čuari».

39Yksi rissillä rippujista pahanruatajista kirosi Iisussua: «Kun Šie ollet Hristossa, pelašša Iččeš ta miät».40No toini kielti häntä: «Etkö šie varaja Jumalua? Šiehän iče niise olet kuolomah suutittu.41Ka meilä še niin ni pitäyki. Myö šaima šen, min tienasima. A Hiän ei ole ruatan mitänä pahua.»42Šiitä hiän šano Iisussalla: «Hospoti, muissa milma, konša tulet omah Valtakuntah».43Iisussa vaštasi hänellä: «Šanon šiula toven: šie jo tänäpiänä olet Miun kera ruajušša».

Iisussan kuoloma

(Matv. 27:45-56; Mark. 15:33-41; Iiv. 19:28-30)

44Oli keškipäivä, kuuvveš tunti. Päiväni pimeni. Koko mualla tuli pimie, ta šitä kešti yhekšänteh tuntih šuate.45Jumalankojin saviessa repisi kešeltä kahekši.46Iisussa karjahti lujah: «Tuatto, Šiun käsih Mie annan henkeni!» Ta näin šanottuo Hiän anto henkeh.

47Kun šuan šaltatan piälikkö näki, mitä tapahtu, hiän ylenti Jumalua ta šano: «Tämä Mieš tosiehki oli vijatoin».48Šinne oli keräytyn melkoni joukko kaččojie. Kun ihmiset nähtih, mitein kävi, hyö lyötih iččieh rintah ta lähettih pois.49Kaikki Iisussan tuttavat šeisottih loitompana ta kačottih. Heijän joukošša oltih niise naiset, kumpaset oli tultu Hänen matašša Galileijašta.

Iisussan hautuamini

(Matv. 27:57-61; Mark. 15:42-47; Iiv. 19:38-42)

50-51Šielä oli Joosefi-nimini mieš, kumpani oli kotosin jevreijen linnašta Arimafijašta. Hiän oli hyvä ta oikiemielini ihmini ta vuotti Jumalan Valtakunnan tuluo. Hiän kuulu Neuvokuntah, vain ei ollun yhtyn Neuvokunnan meininkih eikä šiih, mitä še ruato Iisussalla.52Joosefi mäni Pilatin luo ta kyšy Iisussan Ruumista.53Hiän otti Ruumehen alaš rissiltä, kiäri Šen palttinah ta pani kalmakotiseh, mi oli lohkattu kallivoh ta minne vielä ketänä ei oltu hauvattu.54Oli piätinččäilta, ta šuovatta oli alkamaisillah.

55Naiset, kumpaset matattih Iisussan kera Galileijašta, mäntih Joosefin jäleššä ta nähtih kalmakotini ta še, mitein Iisussan Ruumis pantih šinne.56Hyö tultih linnah ta varuššettih hyvänhajuista pyhävoita ta voitimie. Ka Sakonan käšyn mukah hyö piettih šuovattana lepuo.


предыдущая глава Глава 23 следующая глава