Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Jevanheli Lukan kirjuttamana | Luke |
Chapter 1 | Chapter 1 |
| 1Monet on ruvettu kirjuttamah kaikešta šiitä, mitä miän kera oli ollun. | 1Since many have undertaken to set in order a narrative concerning those matters which have been fulfilled among us, |
| 2Hyö kirjutettih šen mukah, mitä meilä paistih ne, ket ihan alušta šuate nähtih omin šilmin kaiken ta ruvettih levittämäh Jumalan šanua. | 2even as those who from the beginning were eyewitnesses and servants of the word delivered them to us, |
| 3Niin mieki tarkkah tutkin kaiken alušta loppuh. Šiitä piätin kirjuttua šilma varoin, arvosa Feofili, kaikki as's'at järeštäh. | 3it seemed good to me also, having traced the course of all things accurately from the first, to write to you in order, most excellent Theophilus; |
| 4Šiitä šie iče niät, jotta totta on še, mitä šiula on opaššettu. | 4that you might know the certainty concerning the things in which you were instructed. |
| 5Šiih aikah, konša Iiroti*a oli Juutijan čuarina, šielä eli Saharei-nimini pappi. Hiän oli Avijan pappijoukošta.*b Hänen naini oli Jelisaveta, pappi Aaronin šuvušta. | 5There was in the days of Herod, the king of Judea, a certain priest named Zacharias, of the priestly division of Abijah. He had a wife of the daughters of Aaron, and her name was Elizabeth. |
| 6Molommat hyö oltih Jumalan šilmissä oikiemieliset ta vijattomat ta elettih kaikkien Hospotin käškyjen ta juohatukšien mukah. | 6They were both righteous before God, walking blamelessly in all the commandments and ordinances of the Lord. |
| 7No heilä ei ollun lapšie, šentäh kun Jelisaveta ei voinun tulla pakšukši, ta hyö molommat oltih jo vanhat. | 7But they had no child, because Elizabeth was barren, and they both were well advanced in years. |
| 8Yhen kerran Saharei oli toimittamašša papin töitä Jumalan ieššä oman joukon vuorolla. | 8Now while he executed the priest’s office before God in the order of his division, |
| 9Niin kuin aina, papit pantih arpua töistä. Arpomisen mukah Saharein piti männä Hospotin jumalankotih polttamah luatanua. | 9according to the custom of the priest’s office, his lot was to enter into the temple of the Lord and burn incense. |
| 10Šillä aikua, kuni hiän kuati, šuuri rahvašjoukko moliutu ulkopuolella. | 10The whole multitude of the people were praying outside at the hour of incense. |
| 11Šiitä Sahareilla näyttäyty Hospotin anheli. Hiän šeiso kuajinta-alttarin oikiella puolella. | 11An angel of the Lord appeared to him, standing on the right side of the altar of incense. |
| 12Anhelin nähtyö Saharei šäpšähti ta vareutu. | 12Zacharias was troubled when he saw him, and fear fell upon him. |
| 13A anheli šano hänellä: «Elä varaja, Saharei. Šiun malittu on kuultu: šiun naini Jelisaveta šuau šiula pojan, ta šie annat hänellä nimen Iivana. | 13But the angel said to him, “Don’t be afraid, Zacharias, because your request has been heard, and your wife, Elizabeth, will bear you a son, and you shall call his name John. |
| 14Hiän tuou šiula äijän iluo ta hyvyä mieltä, ta monet ihaššutah, kun hiän šyntyy. | 14You will have joy and gladness; and many will rejoice at his birth. |
| 15Häneštä tulou šuuri Jumalan mieš. Hiän ei juo viinua eikä muita väkövie. Jo ennein šyntymistä hiän on täyši Pyhyä Henkie. | 15For he will be great in the sight of the Lord, and he will drink no wine nor strong drink. He will be filled with the Holy Spirit, even from his mother’s womb. |
| 16Hiän kiäntäy monet israelilaisista Hospotin, heijän Jumalan puoleh. | 16He will turn many of the children of Israel to the Lord, their God. |
| 17Il'l'an henkeššä ta voimašša hiän aštuu Hospotin iellä. Hiän kiäntäy tuattojen šytämet lapšien puoleh ta panou tottelomattomat ajattelomah oikiemielisien tapah. Näin hiän valmistau rahvahan ottamah vaštah Hospotin.» | 17He will go before him in the spirit and power of Elijah, ‘to turn the hearts of the fathers to the children,’ and the disobedient to the wisdom of the just; to prepare a people prepared for the Lord.” |
| 18Šiitä Saharei kyšy anhelilta: «Mistäpä mie tiijän, jotta käypi niin kuin šie šanot? Miehän olen vanha ta miun naini niise on vanha.» | 18Zacharias said to the angel, “How can I be sure of this? For I am an old man, and my wife is well advanced in years.” |
| 19Anheli vaštasi hänellä: «Mie olen Gavriil, yksi niistä, kumpaset šeisotah Jumalan ieššä. Hiän työnsi miut pakajamah šiun kera ta tuomah šiula tämä hyvä viesti. | 19The angel answered him, “I am Gabriel, who stands in the presence of God. I was sent to speak to you, and to bring you this good news. |
| 20No šie tulet mykäkši etkä voi paissa šini, kuni tämä kaikki ei stuaniuvu. Näin käypi šentäh, kun šie et uškon miun šanoja, kumpaset täytytäh omalla ajallah.» | 20Behold, you will be silent and not able to speak, until the day that these things will happen, because you didn’t believe my words, which will be fulfilled in their proper time.” |
| 21Ihmiset vuotettih Sahareita ta kummekšittih, mintäh hiän niin pitälti on jumalankojissa. | 21The people were waiting for Zacharias, and they marveled that he delayed in the temple. |
| 22A konša hiän tuli šieltä, hiän ei voinun paissa heijän kera. Šiitä ihmiset hokšattih, jotta jumalankojissa ken lienöy näyttäytyn hänellä. Saharei vain näytti heilä merkkijä käsilläh ta jäi mykäkši. | 22When he came out, he could not speak to them, and they perceived that he had seen a vision in the temple. He continued making signs to them, and remained mute. |
| 23Sluušintapäivien loputtuo Saharei myöšty kotih. | 23When the days of his service were fulfilled, he departed to his house. |
| 24Vähäsen ajan piäštä hänen naini Jelisaveta tuli pakšukši. Viisi kuukautta hiän peitteli šitä kaikilta, ičekšeh vain pakasi: | 24After these days Elizabeth, his wife, conceived, and she hid herself five months, saying, |
| 25«Tämän Hospoti luati miula. Hiän kiänty miun puoleh ta piäšti häpieštä rahvahan ieššä.» | 25“Thus has the Lord done to me in the days in which he looked at me, to take away my reproach among men.” |
| 26Konša Jelisaveta oli kuuvvennella kuukauvella, Jumala työnsi anheli Gavriilan Galileijah Nasaretin linnah. | 26Now in the sixth month, the angel Gabriel was sent from God to a city of Galilee, named Nazareth, |
| 27Hänellä oli viesti Muarie-nimisellä neiččyöllä. Muarie oli kihloissa Joosefi-nimisen miehen kera, kumpani oli Tuavitan šuvušta. | 27to a virgin pledged to be married to a man whose name was Joseph, of David’s house. The virgin’s name was Mary. |
| 28Muarien luo tultuo anheli šano hänellä: «Terveh, Muarie! Šie olet šuanun armon Jumalan šilmissä, ta Hiän on šiun kera. Šie olet toisie naisie ošakkahampi.» | 28Having come in, the angel said to her, “Rejoice, you highly favored one! The Lord is with you. Blessed are you among women!” |
| 29Kun Muarie näki anhelin, hiän pöläšty ta ihmetteli, mitä vois tarkottua tämmöni tervehintä. | 29But when she saw him, she was greatly troubled at the saying, and considered what kind of salutation this might be. |
| 30Anheli jatko: «Elä varaja, Muarie. Jumala on mieltyn šiuh. | 30The angel said to her, “Don’t be afraid, Mary, for you have found favor with God. |
| 31Šie tulet pakšukši ta šuat Pojan, ta šie annat Hänellä nimen Iisussa*c. | 31Behold, you will conceive in your womb, and give birth to a son, and will call his name ‘Jesus.’ |
| 32Häneštä tulou šuuri, ta Häntä ruvetah šanomah Ylimmäisen Pojakši. Hospoti Jumala antau Hänellä Hänen tuaton Tuavitan valtaistumen. | 32He will be great, and will be called the Son of the Most High. The Lord God will give him the throne of his father, David, |
| 33Hiän halliččou Juakon jälkiläisie, Israelin rahvašta, ilmasen ijän. Hänen čuarinvalta ei lopu konšana.» | 33and he will reign over the house of Jacob forever. There will be no end to his Kingdom.” |
| 34Muarie kyšy anhelilta: «Mitein še vois olla? Miehän en ole miehellä.» | 34Mary said to the angel, “How can this be, seeing I am a virgin?” |
| 35Anheli vaštasi hänellä: «Pyhä Henki tulou šiun piällä, ta Ylimmäisen voima kattau šiut. Šentäh Lapši, kumpani šyntyy, on pyhä, ta Häntä kučutah Jumalan Pojakši. | 35The angel answered her, “The Holy Spirit will come on you, and the power of the Most High will overshadow you. Therefore also the holy one who is born from you will be called the Son of God. |
| 36Ta kačo, šiun heimolaini Jelisaveta niise on pakšuna, vaikka on jo vanha. Hiän kantau poikua ta on jo kuuvvennella kuukauvella, hiän, kumpaista šanottih lapšie šuamattomakši. | 36Behold, Elizabeth, your relative, also has conceived a son in her old age; and this is the sixth month with her who was called barren. |
| 37Jumalalla ei ole mitänä mahotointa.» | 37For nothing spoken by God is impossible.” |
| 38Muarie šano: «Mie olen Hospotin käškyläini. Käykäh miula niin kuin šie šanoit.» Ta anheli läksi Hänen luota. | 38Mary said, “Behold, the servant of the Lord; let it be done to me according to your word.” The angel departed from her. |
| 39Muutoman päivän piäštä Muarie läksi kiirehešti linnah, kumpani oli Juutijan vuaroilla. | 39Mary arose in those days and went into the hill country with haste, into a city of Judah, |
| 40Hiän mäni Saharein taloh ta tervehti Jelisavetua. | 40and entered into the house of Zacharias and greeted Elizabeth. |
| 41Kun Jelisaveta kuuli Muarien tervehykšen, lapši hypähti hänen vačašša, ta iče hiän täytty Pyhällä Henkellä. | 41When Elizabeth heard Mary’s greeting, the baby leaped in her womb, and Elizabeth was filled with the Holy Spirit. |
| 42Jelisaveta karjahti: «Šilma on plahoslovittu enämmän kuin muita naisie, ta plahoslovittu on Lapši, kumpaista šie kannat! | 42She called out with a loud voice, and said, “Blessed are you among women, and blessed is the fruit of your womb! |
| 43Mitein mie šain tämmösen kunnivon, jotta miun Hospotin Muamo tuli miun luo? | 43Why am I so favored, that the mother of my Lord should come to me? |
| 44Kun mie kuulin šiun tervehykšen, lapši hypähti ihaššukšešta miun vačašša. | 44For behold, when the voice of your greeting came into my ears, the baby leaped in my womb for joy! |
| 45Ošakaš olet šie, kumpani ušoit! Lupauš, min Hospoti šiula anto, käypi toteh.» | 45Blessed is she who believed, for there will be a fulfillment of the things which have been spoken to her from the Lord!” |
| 46Šilloin Muarie šano: – Mie kiitän kaikešta šytämeštäni Hospotie, | 46Mary said, “My soul magnifies the Lord. |
| 47miun henki on mielissäh Jumalašta, miun Pelaštajašta, | 47My spirit has rejoiced in God my Savior, |
| 48šentäh kun Hiän kiänti šilmät miuh, omah käškyläiseh, niin pieneh ta mitättömäh. Täštä iellähpäin kaikki ihmispolvet ruvetah kuččumah milma ošakkahakši, | 48for he has looked at the humble state of his servant. For behold, from now on, all generations will call me blessed. |
| 49šentäh kun voimallini Jumala – pyhä on Hänen nimi – luati miula šuurie. | 49For he who is mighty has done great things for me. Holy is his name. |
| 50Polvešta polveh Hiän armahtau niitä, ket varatah Häntä. | 50His mercy is for generations of generations on those who fear him. |
| 51Hiän näytti oman käteh voiman; Hiän ajo hajallah ne, kellä on ylpiet ajatukšet. | 51He has shown strength with his arm. He has scattered the proud in the imagination of their hearts. |
| 52Hiän ajo omilta istumiltah vallašša olijat ta nošti alašpainetut. | 52He has put down princes from their thrones. And has exalted the lowly. |
| 53Nälkähisillä Hiän anto kyllälti šyömistä, a pohatat toimitti pois tyhjin käsin. | 53He has filled the hungry with good things. He has sent the rich away empty. |
| 54Hiän tuli auttamah Israelie, omua käškyläistä, Hiän muisti omua rahvašta ta oli armollini Aprahamilla | 54He has given help to Israel, his servant, that he might remember mercy, |
| 55ta hänen heimokunnalla ilmasen ijän, niin kuin oli luvannun miän kantatuattoloilla. | 55as he spoke to our fathers, to Abraham and his offspring forever.” |
| 56Muarie oli Jelisavetan luona kolmisen kuukautta ta šiitä myöšty kotih. | 56Mary stayed with her about three months, and then returned to her house. |
| 57Jelisavetalla tuli lapšenšuanta-aika, ta hiän šai pojan. | 57Now the time that Elizabeth should give birth was fulfilled, and she gave birth to a son. |
| 58Nuapurit ta heimolaiset oltih mielissäh hänen kera, konša kuultih, mittyön šuuren armon Hospoti anto hänellä. | 58Her neighbors and her relatives heard that the Lord had magnified his mercy toward her, and they rejoiced with her. |
| 59Kahekšantena päivänä hyö tultih luatimah lapšella laitaleikkaušta*d ta tahottih panna hänellä tuattoh nimi Saharei. | 59On the eighth day, they came to circumcise the child; and they would have called him Zacharias, after the name of his father. |
| 60Šiih Jelisaveta šano: «Ei, kun hänen nimekši tulou Iivana». | 60His mother answered, “Not so; but he will be called John.” |
| 61Hyö šanottih hänellä: «Eihän šiun šuvušša ole ketänä šen nimistä». | 61They said to her, “There is no one among your relatives who is called by this name.” |
| 62Hyö kyšyttih tuatolta käsillä ošuttelomalla, min nimen hiän tahtou antua pojallah. | 62They made signs to his father, what he would have him called. |
| 63Saharei käški tuuvva kirjutušlautasen ta kirjutti šiih: «Hänen nimi on Iivana». Kaikin oltih kummissah. | 63He asked for a writing tablet, and wrote, “His name is John.” They all marveled. |
| 64Šiinä šamašša Saharein kielen šitiet avauvuttih. Hiän rupesi pakajamah ta kiittämäh Jumalua. | 64His mouth was opened immediately, and his tongue freed, and he spoke, blessing God. |
| 65Kaikki lähellä eläjät vareuvuttih, ta joka paikašša Juutijan vuaroilla paistih šiitä, mitein oli käynyn. | 65Fear came on all who lived around them, and all these sayings were talked about throughout all the hill country of Judea. |
| 66Ket kuultih täštä, pantih kaiken mieleh ta paistih: «Mi täštä lapšešta tullou?» Hyö niätšen maltettih, jotta Hospotin käsi on lapšen piällä. | 66All who heard them laid them up in their heart, saying, “What then will this child be?” The hand of the Lord was with him. |
| 67Iivanan tuatto Saharei täytty Pyhällä Henkellä ta alko einuštua: | 67His father, Zacharias, was filled with the Holy Spirit, and prophesied, saying, |
| 68 – Kiitetty olkah Hospoti, Israelin Jumala, šentäh kun Hiän tuli omua rahvaštah auttamah ta lunašti šen. | 68“Blessed be the Lord, the God of Israel, for he has visited and redeemed his people; |
| 69Hiän toimitti meilä väkövän Pelaštajan oman käškyläisen Tuavitan šuvušta, | 69and has raised up a horn of salvation for us in the house of his servant David |
| 70niin kuin oli ammusina aikoina luvannun omien pyhien viessintuojien šuulla. | 70(as he spoke by the mouth of his holy prophets who have been from of old), |
| 71Hiän pelašti miät vihollisista, kaikkien miän vihamiehien käsistä. | 71salvation from our enemies, and from the hand of all who hate us; |
| 72Jumala on armahtan miän tuattoja ta muistan šen pyhän šopimukšen, min luati hiän kera, | 72to show mercy toward our fathers, to remember his holy covenant, |
| 73šanan, kumpasen Hiän anto Aprahamilla, miän kantatuatolla. | 73the oath which he swore to Abraham, our father, |
| 74Vihollisien käsistä piäššehinä | 74to grant to us that we, being delivered out of the hand of our enemies, should serve him without fear, |
| 75myö voimma mitänä varajamatta sluušie Hänellä, puhtahina ta oikiemielisinä Hänen ieššä koko miän elämän ajan. | 75in holiness and righteousness before him all the days of our life. |
| 76A šilma, lapši, ruvetah šanomah Ylimmäisen viessintuojakši, šentäh kun šie lähet matkuamah Hospotin iellä, jotta puhistua Hänellä tiet. | 76And you, child, will be called a prophet of the Most High, for you will go before the face of the Lord to prepare his ways, |
| 77Šie kerrot Hänen rahvahalla pelaššukšešta, riähkien prostimisešta. | 77to give knowledge of salvation to his people by the remission of their sins, |
| 78Näin miän Jumala omašša šuurešša hyvyöššä armahtau meitä, korkevukšista koittau meilä päivännoušu. | 78because of the tender mercy of our God, by which the dawn from on high will visit us, |
| 79Še loistau niillä, ket eletäh pimieššä ta kuoloman kuvahaisešša, še juohattau miän jalat rauhan tiellä. | 79to shine on those who sit in darkness and the shadow of death; to guide our feet into the way of peace.” |
| 80Lapši kašvo ta vahvistu henkeššä. Hiän eli tyhjäššä muašša šini, kuni hänellä ei tullun aika männä Israelin rahvahan eteh. | 80The child was growing, and becoming strong in spirit, and was in the desert until the day of his public appearance to Israel. |
*a 1:5 Iiroti kačo šelityštä Matv. 2:1.
*b 1:5 Papit oli juattu 24 joukkoh, ta ne vuorotellein sluušittih Jerusalimin jumalankojissa.
*c 1:31 Iisussa kačo šelityštä Matv. 1:21.
*d 1:59 Laitaleikkauš. Moissein Sakonan mukah jokahiselta israelilaiselta poikalapšelta oli leikattava nilanahkasen laita.
Chapter 1
