Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
IISUSSAN HRISTOSSAN JIÄVINTÄ IIVANALLA | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
Глава 6 | Глава 6 |
| 1Mie nävin, jotta Vuonna avasi enšimmäisen šeiččemeštä pečatista. Mie kuulin, kun yksi nelläštä olijašta pakasi. Hänen iäni oli kuin ukkosen jyry, ta hiän šano: «Tule ta kačo!» | 1И я видел, что Агнец снял первую из семи печатей, и я услышал одно из четырех животных, говорящее как бы громовым голосом: иди и смотри. |
| 2Ta šiinä šamašša nävin valkien heposen, ta šen šeläššä istujalla oli jouši. Hänellä annettih venčča, ta voittajana hiän läksi šuamah uušie voittoja. | 2Я взглянул, и вот, конь белый, и на нем всадник, имеющий лук, и дан был ему венец; и вышел он как победоносный, и чтобы победить. |
| 3Vuonna avasi toisen pečatin. Mie kuulin, kun toini olija šano: «Tule ta kačo!» | 3И когда он снял вторую печать, я слышал второе животное, говорящее: иди и смотри. |
| 4Nyt tuli toini heponi, tulenruškie. Šen šeläššä istujalla annettih valta viijä rauha muan piältä ta panna ihmiset tappamah toini toisie. Hänellä annettih šuuri miekka. | 4И вышел другой конь, рыжий; и сидящему на нем дано взять мир с земли, и чтобы убивали друг друга; и дан ему большой меч. |
| 5Vuonna avasi kolmannen pečatin. Mie kuulin, kun kolmaš olija šano: «Tule ta kačo!» Šiinä šamašša nävin muššan heposen. Šen šeläššä istujalla oltih kiäššä viessat. | 5И когда Он снял третью печать, я слышал третье животное, говорящее: иди и смотри. Я взглянул, и вот, конь вороной, и на нем всадник, имеющий меру в руке своей. |
| 6Mie kuulin iänen. Še niin kuin ois tullun noijen nellän olijan joukošta ta šano: «Mitta vehnyä dinarilla*a, osrua kolme mittua. Šiemenvoita ta viinua elä pilua.» | 6И слышал я голос посреди четырех животных, говорящий: хиникс пшеницы за динарий, и три хиникса ячменя за динарий; елея же и вина не повреждай. |
| 7Vuonna avasi nellännen pečatin. Mie kuulin, kun nelläš olija šano: «Tule ta kačo!» | 7И когда Он снял четвертую печать, я слышал голос четвертого животного, говорящий: иди и смотри. |
| 8Šiinä šamašša nävin tuhkanharmuan heposen. Šen šeläššä istuja oli nimeltäh Šurma, ta šen jäleššä tuli Tuonela. Račaštajalla annettih valta nellänteh ošah muata. Še šai tappua ihmisie miekalla, nälällä, tarttuvalla tauvilla ta jättyä heitä villipetojen kynših. | 8И я взглянул, и вот, конь бледный, и на нем всадник, которому имя `смерть'; и ад следовал за ним; и дана ему власть над четвертою частью земли--умерщвлять мечом и голодом, и мором и зверями земными. |
| 9Vuonna avasi viijennen pečatin. Mie nävin alttarin alla niijen henket, kenet oli tapettu Jumalan šanan vuokši ta šen vuokši, kun hyö tovissettih omašta ušošta. | 9И когда Он снял пятую печать, я увидел под жертвенником души убиенных за слово Божие и за свидетельство, которое они имели. |
| 10Hyö karjuttih lujalla iänellä: «Pitältikö mänöy, Valtijaš, Šie Pyhä ta Tosi, ennein kuin piet suutun ta makšat miän vereštä muan eläjillä?» | 10И возопили они громким голосом, говоря: доколе, Владыка Святый и Истинный, не судишь и не мстишь живущим на земле за кровь нашу? |
| 11Šiitä heilä jokahisella annettih valkie vuate ta käšettih vuottua rauhašša vielä kotvani, kuni heitä ta heijän vellijä, šamah tapah šurmattuja Jumalan käškyläisie, ois täyši luku. | 11И даны были каждому из них одежды белые, и сказано им, чтобы они успокоились еще на малое время, пока и сотрудники их и братья их, которые будут убиты, как и они, дополнят число. |
| 12Mie nävin, mitein Vuonna avasi kuuvvennen pečatin. Mua järähteli, päiväni pimeni muššakši niin kuin šuruvuate, ta kuu muuttu verenruškiekši. | 12И когда Он снял шестую печать, я взглянул, и вот, произошло великое землетрясение, и солнце стало мрачно как власяница, и луна сделалась как кровь. |
| 13Taivahan tähet kirvottih muah, niin kuin smokvat tiputah puušta, kun myršky šitä puistau. | 13И звезды небесные пали на землю, как смоковница, потрясаемая сильным ветром, роняет незрелые смоквы свои. |
| 14Taivaš kato näkyvistä kuin kirjakiärö, kumpani kiäritäh rullah, ta kaikki vuarat ta šuaret šiirryttih šijoiltah. | 14И небо скрылось, свившись как свиток; и всякая гора и остров двинулись с мест своих. |
| 15Muan čuarit, korkiearvoset miehet ta šotajoukkojen johtajat, pohatat ta mahtavat miehet ta kaikki muut, niin orjat kuin omavaltaset, peittäyvyttih kallivokoloih ta vuarojen notkoloih. | 15И цари земные, и вельможи, и богатые, и тысяченачальники, и сильные, и всякий раб, и всякий свободный скрылись в пещеры и в ущелья гор, |
| 16Hyö karjuttih vuaroilla ta kallivoilla: «Kuatukkua meilä piällä, peittäkkyä miät valtaistumella Istujan šilmistä ta Vuonnan vihašta! | 16и говорят горам и камням: падите на нас и сокройте нас от лица Сидящего на престоле и от гнева Агнца; |
| 17Hänen vihan šuuri päivä tuli – kenpä voit šen keštyä?» | 17ибо пришел великий день гнева Его, и кто может устоять? |
*a 6:6 Tämän einuššukšen mukah dinarilla, yhen päivän tienestillä, šuau yhen mitan vehnyä. Še on yhen ihmisen päivä-annoš.