Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

IISUSSAN HRISTOSSAN JIÄVINTÄ IIVANALLA

ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА

Глава 7

Глава 7

1Tämän jälkeh nävin nellä anhelie. Hyö šeisottih muan nelläššä čupušša ta pijäteltih muan nellyä tuulta, jotta ei tuulis yli muan ta meren eikä yhtehkänä puuh.1И после сего видел я четырех Ангелов, стоящих на четырех углах земли, держащих четыре ветра земли, чтобы не дул ветер ни на землю, ни на море, ни на какое дерево.
2Nävin vielä yhen anhelin, kumpani nousi päivännoušušta päin ta kanto elävän Jumalan pečattie. Hiän karju kovalla iänellä noilla nellällä anhelilla, kumpasilla oli annettu valta hävittyä muata ta mertä. Hiän šano:2И видел я иного Ангела, восходящего от востока солнца и имеющего печать Бога живаго. И воскликнул он громким голосом к четырем Ангелам, которым дано вредить земле и морю, говоря:
3«Elkyä hävittäkkyä muata, elkyä mertä elkyäkä puita, ennein kuin painamma pečatin miän Jumalan käškyläisien oččah».3не делайте вреда ни земле, ни морю, ни деревам, доколе не положим печати на челах рабов Бога нашего.
4Mie kuulin pečatilla merkittyjen luvun. Pečatin šai šatanelläkymmentänellätuhatta, ta heitä oli kaikista Israelin heimoista:4И я слышал число запечатленных: запечатленных было сто сорок четыре тысячи из всех колен сынов Израилевых.
5Juutan heimošta šai pečatin kakšitoistatuhatta, Ruviman heimošta – niise kakšitoistatuhatta, Gadan heimošta – kakšitoistatuhatta,5Из колена Иудина запечатлено двенадцать тысяч; из колена Рувимова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Гадова запечатлено двенадцать тысяч;
6Asirin heimošta – kakšitoistatuhatta, Neffalimin heimošta – kakšitoistatuhatta, Manassijan heimošta – kakšitoistatuhatta,6из колена Асирова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Неффалимова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Манассиина запечатлено двенадцать тысяч;
7Simeonin heimošta – kakšitoistatuhatta, Leevin heimošta – kakšitoistatuhatta, Issaharin heimošta – kakšitoistatuhatta,7из колена Симеонова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Левиина запечатлено двенадцать тысяч; из колена Иссахарова запечатлено двенадцать тысяч;
8Savulonin heimošta – kakšitoistatuhatta, Joosefin heimošta – kakšitoistatuhatta ta Veniaminin heimošta – kakšitoistatuhatta.8из колена Завулонова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Иосифова запечатлено двенадцать тысяч; из колена Вениаминова запечатлено двенадцать тысяч.
9Tämän jälkeh nävin šuuren rahvašjoukon, niin šuuren, jotta kenkänä ei šuattan šitä lukie. Šiinä oli ihmisie kaikista maista, kaikista kanšoista ta heimoista, ta kaikista kielistä. Hyö šeisottih valtaistumen ta Vuonnan ieššä valkeissa vuatteissa, ta käsissä heilä oli pal'manokšie.9После сего взглянул я, и вот, великое множество людей, которого никто не мог перечесть, из всех племен и колен, и народов и языков, стояло пред престолом и пред Агнцем в белых одеждах и с пальмовыми ветвями в руках своих.
10Hyö karjuttih lujalla iänellä:
– Pelaššukšen tuou miän Jumala,
Hiän, kumpani istuu valtaistumella,
Hiän ta Vuonna!
10И восклицали громким голосом, говоря: спасение Богу нашему, сидящему на престоле, и Агнцу!
11Kaikki anhelit šeisottih valtaistumen, vanhimpien ta nellän olijan ympärillä. Hyö heittäyvyttih očin valtaistumen eteh, kumarrettih Jumalalla11И все Ангелы стояли вокруг престола и старцев и четырех животных, и пали перед престолом на лица свои, и поклонились Богу,
12ta šanottih:
– Amin.
Miän Jumalalla kuuluu kiitoš, jumalallini valo,
viisahuš ta passipot,
kunnivo, valta ta voima
aina ta ilmasen ijän!
Amin.
12говоря: аминь! благословение и слава, и премудрость и благодарение, и честь и сила и крепость Богу нашему во веки веков! Аминь.
13Yksi vanhimmista kyšy miulta: «Ketä nämä valkievuattehiset ollah? Mistä hyö on tultu?»13И, начав речь, один из старцев спросил меня: сии облеченные в белые одежды кто, и откуда пришли?
14Mie vaštasin hänellä: «Tuattosen, šie šen tiijät». Hiän šano miula:
– Nämä on piäšty šuurešta ahissukšešta.
Hyö peštih omat vuattiet
ta valotettih ne Vuonnan Vereššä.
14Я сказал ему: ты знаешь, господин. И он сказал мне: это те, которые пришли от великой скорби; они омыли одежды свои и убелили одежды свои Кровию Агнца.
15Šentäh hyö ollah Jumalan valtaistumen ieššä
ta sluušitah Hänellä Hänen pyhäkojissa yötä päivyä.
A Hiän, kumpani istuu valtaistumella,
eläy hiän kera.
15За это они пребывают ныне перед престолом Бога и служат Ему день и ночь в храме Его, и Сидящий на престоле будет обитать в них.
16Hyö ei enämpi tiijetä näläštä, ei janošta,
heitä ei enämpi polta päiväni eikä puahtava helle.
16Они не будут уже ни алкать, ни жаждать, и не будет палить их солнце и никакой зной:
17Vuonna, kumpani on valtaistumen ieššä,
pitäy heistä huolta ta viey hiät elämän vejen hetteillä,
ta Jumala pyyhkiy heijän šilmistä kaikki kyynälet.
17ибо Агнец, Который среди престола, будет пасти их и водить их на живые источники вод; и отрет Бог всякую слезу с очей их.


предыдущая глава Глава 7 следующая глава