Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаIISUSSAN HRISTOSSAN JIÄVINTÄ IIVANALLA | ОТКРОВЕНИЕ ИОАННА |
Глава 5 | Глава 5 |
| 1Mie nävin, jotta valtaistumella Istujan oikiešša kiäššä oli kirjakiärö. Še oli kirjutettu täyteh molommin puolin ta šalvattu šeiččemellä pečatilla. | 1И видел я в деснице у Сидящего на престоле книгу, написанную внутри и отвне, запечатанную семью печатями. |
| 2Ta mie nävin väkövän anhelin, kumpani kyšy lujalla iänellä: «Ken on šen arvoni, jotta voipi avata tämän kirjan ta murentua šen pečatit?» | 2И видел я Ангела сильного, провозглашающего громким голосом: кто достоин раскрыть сию книгу и снять печати ее? |
| 3Vain ei ollun ketänä, ei taivahašša, ei muan piällä eikä muan alla, ken ois voinun avata kirjan ta kaččuo šen šiämeh. | 3И никто не мог, ни на небе, ни на земле, ни под землею, раскрыть сию книгу, ни посмотреть в нее. |
| 4Mie itin äijälti, kun ei löytyn ketänä, ken ois ollun šen arvoni, jotta vois avata šen kirjan, lukie šitä tahi hoti kaččuo šen šiämeh. | 4И я много плакал о том, что никого не нашлось достойного раскрыть и читать сию книгу, и даже посмотреть в нее. |
| 5Šiitä yksi vanhimmista šano miula: «Elä ite. Juutan heimon Leijona, Tuavitan Juuri, on voittan! Hiän avuau tämän kirjan ta murentau kaikki šeiččemen pečattie.» | 5И один из старцев сказал мне: не плачь; вот, лев от колена Иудина, корень Давидов, победил, и может раскрыть сию книгу и снять семь печатей ее. |
| 6Ta Mie nävin, jotta valtaistumen ta nellän olijan ieššä, vanhimpien kešeššä šeiso Vuonna. Še oli niin kuin ois tapettu. Šillä oli šeiččemen šarvie ta šeiččemen šilmyä – ne Jumalan šeiččemen henkie, mit oli työnnetty joka paikkah muan piällä. | 6И я взглянул, и вот, посреди престола и четырех животных и посреди старцев стоял Агнец как бы закланный, имеющий семь рогов и семь очей, которые суть семь духов Божиих, посланных во всю землю. |
| 7Še aštu lähemmäkši ta otti kirjan valtaistumella Istujan oikiešta kiäštä. | 7И Он пришел и взял книгу из десницы Сидящего на престоле. |
| 8Konša Vuonna otti kirjan, ne nellä olijua ta kakšikymmentänellä vanhinta heittäyvyttih Hänen eteh. Vanhimmilla oli kaikilla arfat ta kultamal'l'at täytenäh kuajintašavuo, še šavu on pyhien malittuja. | 8И когда он взял книгу, тогда четыре животных и двадцать четыре старца пали пред Агнцем, имея каждый гусли и золотые чаши, полные фимиама, которые суть молитвы святых. |
| 9Hyö laulettih uuši laulu: – Šie olet šen arvoni, jotta voit ottua kirjan ta avata šen pečatit, šentäh kun Šiut tapettih. Šie omalla Verelläš oššit miät Jumalalla kaikista heimoista, kaikista kielistä, kanšoista ta maista. | 9И поют новую песнь, говоря: достоин Ты взять книгу и снять с нее печати, ибо Ты был заклан, и Кровию Своею искупил нас Богу из всякого колена и языка, и народа и племени, |
| 10Šie luajit meistä čuarija ta pappija miän Jumalalla ta myö rupiemma halliččomah muan piällä. | 10и соделал нас царями и священниками Богу нашему; и мы будем царствовать на земле. |
| 11Valtaistumen, nellän olijan ta vanhimpien ympärillä nävin šuuren joukon anhelija ta kuulin heijän iänen. Heitä oli lukomatoin miärä, kymmenentuhatta kertua kymmenentuhatta ta tuhat kertua tuhat. | 11И я видел, и слышал голос многих Ангелов вокруг престола и животных и старцев, и число их было тьмы тем и тысячи тысяч, |
| 12Hyö šanottih lujalla iänellä: – Vuonna, mi oli tapettu, on šen arvoni, jotta šuaha valta, pohasvo, viisahuš ta voima. Hiän on šen arvoni, jotta Häntä kunnivoitetah, ylennetäh ta kiitetäh. | 12которые говорили громким голосом: достоин Агнец закланный принять силу и богатство, и премудрость и крепость, и честь и славу и благословение. |
| 13Ta mie kuulin, jotta kaikki, ket eletäh taivahašša, muan piällä, muan alla ta mereššä – kaikki mitä niissä on – šanottih: – Hänellä, ken istuu valtaistumella, Hänellä ta Vuonnalla kuuluu kiitoš, kunnivo, jumalallini valo ta valta aina ta ilmasen ijän. | 13И всякое создание, находящееся на небе и на земле, и под землею, и на море, и все, что в них, слышал я, говорило: Сидящему на престоле и Агнцу благословение и честь, и слава и держава во веки веков. |
| 14Ne nellä olijua šanottih: «Amin», ta kakšikymmentänellä vanhinta heittäyvyttih muah ta kumarrettih Hänellä, ken eläy aina ta ilmasen ijän. | 14И четыре животных говорили: аминь. И двадцать четыре старца пали и поклонились Живущему во веки веков. |
Глава 5