Your word is a lamp to my feet

Библии на финно-угорских языков



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

PSALMOIDEN KIRJ

ПСАЛТИРЬ

88 Psalm

Глава 88

1Ezrahiläižen Efaman openduz.
1Учение Ефама Езрахита.
2Minä pajataškan igän sinun armoiš, Sur’ Sünduižem.
Pol’vespäi pol’vehe saneleškan, mitte uskoline oled.
2Милости Твои, Господи, буду петь вечно, в род и род возвещать истину Твою устами моими.
3Minä sanun: igähine om sinun hüvüz’,
sinun uskoližuz’ om vahv kuti taivhad.

Sinä sanuid:
3Ибо говорю: навек основана милость, на небесах утвердил Ты истину Твою, когда сказал:
4«Minä tegin kožmusen minun valitud mehenke.
Minä andoin Davidale, minun käskabunikale, vahvan sanan:
4`Я поставил завет с избранным Моим, клялся Давиду, рабу Моему:
5Minä andan sinun rodule jatkuda igän,
sinun valdištim püžuškab pol’vespäi pol’vehe».

5навек утвержу семя твое, в род и род устрою престол твой'.
6Sur’ Sünduižem, taivhad ülenzoitaba sinun čudtegoid,
pühiden službas kitäškatas sinun oiktad mel’t.
6И небеса прославят чудные дела Твои, Господи, и истину Твою в собрании святых.
7Kenak taivhas om Ižandan pojav,
ken jumaloiden keskes om hänen vuitte?
7Ибо кто на небесах сравнится с Господом? кто между сынами Божиими уподобится Господу?
8Pöl’gästoitai om Jumal taivhan pühiden keskes,
händast varaidaba kaik ümbriolijad.
8Страшен Бог в великом сонме святых, страшен Он для всех окружающих Его.
9Sur’ Sünduižem, vägiden Jumal!
Ken om vägel sinun pojav, Sur’ Sünduižem?
Uskoližuz’ ümbärdab sindai.
9Господи, Боже сил! кто силен, как Ты, Господи? И истина Твоя окрест Тебя.
10Sinä ižandoičed meren torokad,
konz libuba sured aldod, sinä tüništoitad niid.
10Ты владычествуешь над яростью моря: когда воздымаются волны его, Ты укрощаешь их.
11Sinä iškid Raavan, hän oli kuti kolnu,
vägeval kädel küksid vihanikoid.
11Ты низложил Раава, как пораженного; крепкою мышцею Твоею рассеял врагов Твоих.
12Sinun oma taivhad, sinun om ma,
sinä oled tehnu mirun i kaiken, midä siš om.
12Твои небеса и Твоя земля; вселенную и что наполняет ее, Ты основал.
13Sinä tegid pohjoižen i suven,
sinun nimed kitäba Favoran da Jermonan mäged.
13Север и юг Ты сотворил; Фавор и Ермон о имени Твоем радуются.
14Sinun käzivarz’ om vahv,
sinun käzi om vägekaz, oiged käzi om libutadud.
14Крепка мышца Твоя, сильна рука Твоя, высока десница Твоя!
15Oiged mel’ da oiged sud oma sinun valdištmen alandused,
armod da uskoližuz’ astuba sinun edes.

15Правосудие и правота–основание престола Твоего; милость и истина предходят пред лицем Твоим.
16Ozakaz om se rahvaz, kudamb mahtab ihastuda.
Nece rahvaz eläb sinun sil’miš, Sur’ Sünduižem.
16Блажен народ, знающий трубный зов! Они ходят во свете лица Твоего, Господи,
17Sinä oled joga päivän heiden ihastusen purde,
sinun tozioiktuz’ libutab necidä rahvast.
17о имени Твоем радуются весь день и правдою Твоею возносятся,
18Sinä oled heiden vägi da korged arv,
sinun hüvüz’ ližadab heile rohktut.
18ибо Ты украшение силы их, и благоволением Твоим возвышается рог наш.
19Ižand om meiden rindraud,
Izrail’an Pühä – meiden kunigaz.

19От Господа–щит наш, и от Святаго Израилева–царь наш.
20Kerdan nägudeses sinä sanuid ičeiž pühile:

«Minä abutin rohktale,
libutin rahvazkogospäi ičein valitud.
20Некогда говорил Ты в видении святому Твоему, и сказал: `Я оказал помощь мужественному, вознес избранного из народа.
21Minä löuzin Davidan, minun käskabunikan,
voidin händast ičein pühäl voil.
21Я обрел Давида, раба Моего, святым елеем Моим помазал его.
22Minun käzi vahvendab händast,
minun vägi om hänen täht tugi.
22Рука Моя пребудет с ним, и мышца Моя укрепит его.
23Vihanik ei vägesta händast,
zakonanmurendai ei händast paina.
23Враг не превозможет его, и сын беззакония не притеснит его.
24Minä ven kadogehe hänen vihanikad,
ken ei navedi händast, panen mantazale.
24Сокрушу пред ним врагов его и поражу ненавидящих его.
25Minun uskoližuz’ i armastuz oma hänenke,
minun nimen abul hän linneb vägev i sur’.
25И истина Моя и милость Моя с ним, и Моим именем возвысится рог его.
26Hänen käzi ulotub merhesai,
hänen oiged käzi Jefrat-jogehesai.
26И положу на море руку его, и на реки–десницу его.
27Hän kucuškab mindai: «Sinä oled minun tatain,
minun Jumal, minun päzutandan kal’l’».
27Он будет звать Меня: Ты отец мой, Бог мой и твердыня спасения моего.
28Minä tegen händast minun ezipoigaks,
korktemba kaikid man kunigahid.
28И Я сделаю его первенцем, превыше царей земли,
29Minun armod hänehe oma igähižed,
minun kožmuz hänenke om vahv.
29вовек сохраню ему милость Мою, и завет Мой с ним будет верен.
30Minä andan hänen rodule jatkuda igän,
hänen valdištim püžub sihesai, kuni oma taivhad.

30И продолжу вовек семя его, и престол его–как дни неба.
31A ku hänen poigad hül’gäidaba minun zakonan,
ei kundleškakoi minun sanoid,
31Если сыновья его оставят закон Мой и не будут ходить по заповедям Моим;
32ku hö murendaba minun käsköd,
ei tehkoi minun nevondan mödhe,
32если нарушат уставы Мои и повелений Моих не сохранят:
33ka minä opendan heid grähkiš palikol,
lön heid heiden väriš tegoiš.
33посещу жезлом беззаконие их, и ударами–неправду их;
34No Davidalpäi en anasta minun armoid,
en vajehta minun uskolišt sanad.
34милости же Моей не отниму от него, и не изменю истины Моей.
35Minä en murenda ičein kožmust,
en vajehta sidä, midä olen toivotanu.
35Не нарушу завета Моего, и не переменю того, что вышло из уст Моих.
36Kerdan minä andoin sanan minun pühäs nimes.
Kelastan-ik Davidale?
36Однажды Я поклялся святостью Моею: солгу ли Давиду?
37Hänen rod püžuškab igän,
hänen valdištim om minun edes,
kuni om päiväine.
37Семя его пребудет вечно, и престол его, как солнце, предо Мною,
38Se püžuškab igän kuti kudmaine.
Taivhas om todesine todištai».

38вовек будет тверд, как луна, и верный свидетель на небесах'.
39Üks’kaik sinä käreganzid ičeiž Voideltud päle,
hül’gäižid da jätid händast.
39Но ныне Ты отринул и презрел, прогневался на помазанника Твоего;
40Sinä murenzid kožmusen,
miččen tegid ičeiž käskabunikanke,
lükäižid maha hänen kunigahan vencan.
40пренебрег завет с рабом Твоим, поверг на землю венец его;
41Sinä murenzid kaik hänen kiviseinäd,
panid mantazale kaik vahvištoittud eländsijad,
kuna rahvaz voib peittas vihanikoišpäi.
41разрушил все ограды его, превратил в развалины крепости его.
42Nügüd’ kaik siričimänijad röstaba händast,
hän tegihe rindaleläjiden nagranzoituseks.
42Расхищают его все проходящие путем; он сделался посмешищем у соседей своих.
43Sinä andoid hänen vihanikoile libutada käden hänen päle,
ihastoitid kaikid hänen vihankandajid.
43Ты возвысил десницу противников его, обрадовал всех врагов его;
44Sinä kändid hänen suren veičen teran händast vaste,
ed abutand hänele torapöudol.
44Ты обратил назад острие меча его и не укрепил его на брани;
45Sinä anastid hänel hänen hoštotesen,
hänen valdištimen lükäižid maha.
45отнял у него блеск и престол его поверг на землю;
46Sinä lühenzid hänen nored päiväd,
katoid händast huiktal.

46сократил дни юности его и покрыл его стыдом.
47Sur’ Sünduižem, hätken-ik oled peitos,
hätken-ik palaškab sinun vihan lämoi?
47Доколе, Господи, будешь скрываться непрестанно, будет пылать ярость Твоя, как огонь?
48Mušta, mitte lühüd om minun igä.
Jose vaiše kobun täht oled tehnu kaik mehen lapsed?
48Вспомни, какой мой век: на какую суету сотворил Ты всех сынов человеческих?
49Om-ik mehiden keskes mugoine, ken eläiži i ei koliži,
ken ei putuiži surman valdkundha?
49Кто из людей жил–и не видел смерти, избавил душу свою от руки преисподней?
50Sur’ Sünduižem, kus oma sinun enččed armod?
Ved’ sinä andoid sanan Davidale, vahvištoittud sanan.
50Где прежние милости Твои, Господи? Ты клялся Давиду истиною Твоею.
51Mušta, Sur’ Sünduižem, kut sinun käskabunikoid huigenzoittas,
kut äjan tuleb tirpta südäimes mokid vägeviš rahvahišpäi.
51Вспомни, Господи, поругание рабов Твоих, которое я ношу в недре моем от всех сильных народов;
52Kacu, Sur’ Sünduižem, kut nagraba sinun vihanikad,
kut nagranzoitaba sinun voideltud mehen ozad.

52как поносят враги Твои, Господи, как бесславят следы помазанника Твоего.
53Olgha kittud Ižand igän!
Amin’, amin’!
53Благословен Господь вовек! Аминь, аминь.


предыдущая глава Глава 88 следующая глава