Your word is a lamp to my feet

Библии на финно-угорских языков



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

PSALMOIDEN KIRJ

ПСАЛТИРЬ

118 Psalm

Глава 118

Alliluija!
1Ozakahad oma ned, kenen matk om oiged,
ked eläba Ižandan zakonan mödhe.
1Блаженны непорочные в пути, ходящие в законе Господнем.
2Ozakahad oma ned, ked kaičeba hänen elonmäričendoid,
i ked kaikel südäimel eciba händast.
2Блаженны хранящие откровения Его, всем сердцем ищущие Его.
3Hö ei tehkoi värut,
a astuba hänen teidme.
3Они не делают беззакония, ходят путями Его.
4Sinä andoid ičeiž käsköd,
miše kaičižim niid vahvas.
4Ты заповедал повеления Твои хранить твердо.
5Oh, ku kaik minun matkad
vedäižiba mindai sinun elonmäričendoid täutmaha!
5О, если бы направлялись пути мои к соблюдению уставов Твоих!
6Ku pidäižin kaik sinun käsköd ičein südäimes,
ka en putuiži huiktaha.
6Тогда я не постыдился бы, взирая на все заповеди Твои:
7Minä kitäižin sindai täudel südäimel,
ku opendaižimoi el’gendamha sinun oiktad sudad.
7я славил бы Тебя в правоте сердца, поучаясь судам правды Твоей.
8Minä kaičeškan sinun käsköd,
ala jäta mindai nikonz.

8Буду хранить уставы Твои; не оставляй меня совсем.
9Kut prihale pidäda ižeze te oiktan?
Vaiše sinun sanas püžudes.
9Как юноше содержать в чистоте путь свой? –Хранением себя по слову Твоему.
10Kaikel südäimel ecin sindai,
ala anda minei kärauta sinun käsköišpäi.
10Всем сердцем моим ищу Тебя; не дай мне уклониться от заповедей Твоих.
11Sinun sanad minä peitin ičein südäimehe,
miše en tegiži grähkid sinun edes.
11В сердце моем сокрыл я слово Твое, чтобы не грешить пред Тобою.
12Sinä oled hüvä, Sur’ Sünduižem,
openda mindai elämaha sinun märičendoiden mödhe.
12Благословен Ты, Господи! научи меня уставам Твоим.
13Ičein sul minä sanelen rahvahile sudoiš,
miččid sinun su om andnu.
13Устами моими возвещал я все суды уст Твоих.
14Sinun todištusihe minä ihastun
muga kut ihastudas sur’t bohatust sades.
14На пути откровений Твоих я радуюсь, как во всяком богатстве.
15Minä meletan sinun märnevondoiš,
minä kacun tarkas sinun teid.
15О заповедях Твоих размышляю, и взираю на пути Твои.
16Sinun käsköd tüništoitaba mindai,
sinun sanoid minä en unohta.

16Уставами Твоими утешаюсь, не забываю слова Твоего.
17Armahta mindai, sinun käskabunikad,
i minä eläškan, i kaičeškan sinun sanad.
17Яви милость рабу Твоему, и буду жить и хранить слово Твое.
18Avaida minun sil’mäd, i minä nägištan
sinun zakonan čudoid.
18Открой очи мои, и увижу чудеса закона Твоего.
19Minä olen mal vaiše tulii,
ala peitä minuspäi sinun käsköid.
19Странник я на земле; не скрывай от меня заповедей Твоих.
20Minun heng palab kaiken aigan
vauvatades sinun elonmäričendoid.
20Истомилась душа моя желанием судов Твоих во всякое время.
21Sinä pidäd käziš korgednenaižid, nenid prokl’anitud,
ked käraudasoiš sel’gäl sinun käsköihe.
21Ты укротил гордых, проклятых, уклоняющихся от заповедей Твоих.
22Pästa mindai huiktaspäi da pahudespäi,
sikš ku minä kaičen sinun todištusid.
22Сними с меня поношение и посрамление, ибо я храню откровения Твои.
23Knäzid ištuba da sidoba peitos verkoid mindai vaste,
a minä, sinun käskabunik, meletan sinun märičendoiš.
23Князья сидят и сговариваются против меня, а раб Твой размышляет об уставах Твоих.
24Sinun todištused om minun tüništoituz,
i sinun käsköd oma minei nevondoiden andajad.

24Откровения Твои–утешение мое, –советники мои.
25Minun heng om polgetud pölühü,
eläbzoita mindai sinun toivotusen mödhe.
25Душа моя повержена в прах; оживи меня по слову Твоему.
26Minä sanelin minun matkoiš, i sinä kulištid mindai.
Openda minei sinun käsköd.
26Объявил я пути мои, и Ты услышал меня; научи меня уставам Твоим.
27Anda minei el’geta sinun käsköiden te,
i minä meletaškan sinun čudtegoiš.
27Дай мне уразуметь путь повелений Твоих, и буду размышлять о чудесах Твоих.
28Minun heng sulab tuskas,
vahvenda mindai sinun sanan mödhe!
28Душа моя истаевает от скорби: укрепи меня по слову Твоему.
29Pidä mindai loitos kelastusen tespäi,
lahjoiče minei sinun zakon!
29Удали от меня путь лжи, и закон Твой даруй мне.
30Minä olen valičenu toden ten,
sinun elonmäričendad oma minun edes.
30Я избрал путь истины, поставил пред собою суды Твои.
31Minä elän sinun todištusiš, Sur’ Sünduižem,
ala anda minei putta huiktaha.
31Я прилепился к откровениям Твоим, Господи; не постыди меня.
32Minä joksen sinun käsköiden teidme,
ku sinä ližadad minun südäimehe el’gendust.

32Потеку путем заповедей Твоих, когда Ты расширишь сердце мое.
33Sur’ Sünduižem, ozuta minei sinun elonmäričendoiden te,
i minä astuškan sidäme lophusai.
33Укажи мне, Господи, путь уставов Твоих, и я буду держаться его до конца.
34Anda minei el’gendust, i minä eläškan sinun zakonas
i kaičeškan sidä kaikel südäimel.
34Вразуми меня, и буду соблюдать закон Твой и хранить его всем сердцем.
35Pane mindai astmaha sinun käsköiden tedme,
sidä minä tahtoin-ki.
35Поставь меня на стезю заповедей Твоих, ибо я возжелал ее.
36Kända minun südäin sinun todištusihe,
a ei värha hüvüdehe.
36Приклони сердце мое к откровениям Твоим, а не к корысти.
37Kärauda minun sil’mäd nähmaspäi elon kobuid,
ližada minuhu väged sinun tedme asttes.
37Отврати очи мои, чтобы не видеть суеты; животвори меня на пути Твоем.
38Täuta minei-ki sinun toivotuz,
kut kaikile, ked kundleba sindai äjan.
38Утверди слово Твое рабу Твоему, ради благоговения пред Тобою.
39Päzuta mindai huiktaspäi, mittušt minä varaidan,
ved’ sinun sudad oma oiktad.
39Отврати поношение мое, которого я страшусь, ибо суды Твои благи.
40Ižand, minä vauvatan sinun käsköihe,
eläbzoita mindai ičeiž todel!

40Вот, я возжелал повелений Твоих; животвори меня правдою Твоею.
41Tulgha minei sinun armod, Sur’ Sünduižem,
päzuta mindai sinun toivotusen mödhe!
41Да придут ко мне милости Твои, Господи, спасение Твое по слову Твоему, –
42Siloi minä voin vastata minun vihanikoile,
ku uskon sinun sanan vägehe.
42и я дам ответ поносящему меня, ибо уповаю на слово Твое.
43Ka ala anasta minun hulišpäi sinun toden sanoid,
sinun sudha minä vauvatan.
43Не отнимай совсем от уст моих слова истины, ибо я уповаю на суды Твои
44Minä täutaškan kaiken sinun zakonan,
kaiken i igäks.
44и буду хранить закон Твой всегда, во веки и веки;
45Minä linnen valdal,
sikš ku ecin kaiken sinun käsköid,
45буду ходить свободно, ибо я взыскал повелений Твоих;
46i pagižeškan kunigahiden edes sinun sanoiš,
i minei ei linne huiged.
46буду говорить об откровениях Твоих пред царями и не постыжусь;
47Sinun käsköiš minä löudan tüništoitust,
ned oma minei mel’he.
47буду утешаться заповедями Твоими, которые возлюбил;
48Minä oigendan käded sinun käsköihepäi.
Ned oma minei mel’he, i niiš minä meletan.

48руки мои буду простирать к заповедям Твоим, которые возлюбил, и размышлять об уставах Твоих.
49Johtuta ičeiž sana, miččen andoid sinun käskabunikale
da miččehe käskid vauvatada.
49Вспомни слово Твое к рабу Твоему, на которое Ты повелел мне уповать:
50Minun tüništoituz gor’as om nece:
sinun toivotuz kaičeb minun elod.
50это–утешение в бедствии моем, что слово Твое оживляет меня.
51Korgednenaižed lajiba mindai lujas,
no minä en sirte nikuna sinun zakonaspäi.
51Гордые крайне ругались надо мною, но я не уклонился от закона Твоего.
52Minä johtutin sinun endevanhad sudad,
Sur’ Sünduižem, siš sain tüništoitusen.
52Вспоминал суды Твои, Господи, от века, и утешался.
53Minä käreganden lujas, konz nägen jumalatomid,
ked jätaba sinun käsköd.
53Ужас овладевает мною при виде нечестивых, оставляющих закон Твой.
54Sinun elonmäričendad oma kuti pajod
vaiše kus minä oližin olnu.
54Уставы Твои были песнями моими на месте странствований моих.
55Sur’ Sünduižem, minä öl-ki johtutan sinun nimed,
i kaičen sinun zakonad.
55Ночью вспоминал я имя Твое, Господи, и хранил закон Твой.
56Nece om tehnus minun elon palaks:
eläda sinun käsköiden mödhe.

56Он стал моим, ибо повеления Твои храню.
57Minä sanun völ, Sur’ Sünduižem:
minun elon pala – eläda sinun käsköiden mödhe.
57Удел мой, Господи, сказал я, соблюдать слова Твои.
58Minä loičen sinei kaikel südäimel:
armahta mindai sinun sanan mödhe.
58Молился я Тебе всем сердцем: помилуй меня по слову Твоему.
59Minä pidin meles minun matkad
i kändin minun haškud sinun todištusehe.
59Размышлял о путях моих и обращал стопы мои к откровениям Твоим.
60Minä rigehtin vitkotamata
eläda sinun käsköiden mödhe.
60Спешил и не медлил соблюдать заповеди Твои.
61Jumalatomiden verkod ümbärziba mindai,
no minä en unohtand sinun zakonad.
61Сети нечестивых окружили меня, но я не забывал закона Твоего.
62Kesköd minä nouzen kitmaha sindai
sinun oiktoiš sudoiš.
62В полночь вставал славословить Тебя за праведные суды Твои.
63Olen ühtes kaikidenke, ked varaidaba sindai
i eläba sinun nevondoiden mödhe.
63Общник я всем боящимся Тебя и хранящим повеления Твои.
64Sur’ Sünduižem, kaik ma om täuz’ sinun hüvüt,
openda minei sinun elonmäričendad!

64Милости Твоей, Господи, полна земля; научи меня уставам Твоим.
65Sinä tegid hüvüt ičeiž käskabunikale
sinun sanan mödhe, Sur’ Sünduižem.
65Благо сотворил Ты рабу Твоему, Господи, по слову Твоему.
66Openda mindai hüvin teta i el’geta,
ved’ sinun nevondoihe minä uskon.
66Доброму разумению и ведению научи меня, ибо заповедям Твоим я верую.
67Edel minä segoin, kuni en tirpand mokid,
a nügüd’ minä elän sinun sanan mödhe.
67Прежде страдания моего я заблуждал; а ныне слово Твое храню.
68Sur’ Sünduižem, sinä oled hüvä, sinun tegod oma hüväd,
openda minei sinun käsköd!

68Благ и благодетелен Ты, –научи меня уставам Твоим.
69Korgednenaižed redustaba mindai kelastushe,
a minä kaičeškan sinun käsköd ičein südäimes.
69Гордые сплетают на меня ложь; я же всем сердцем буду хранить повеления Твои.
70Heiden südäimed tegihe kuti razvtukud,
a minä san tüništoitusen sinun käsköiš.
70Ожирело сердце их, как тук; я же законом Твоим утешаюсь.
71Om hüvä, miše minei putui nähta gor’ad,
sen kal’t minä tedištin sinun käsköd.
71Благо мне, что я пострадал, дабы научиться уставам Твоим.
72Sinun anttud zakon om minun täht kal’hemb
mi kaik kuld da hobed.

72Закон уст Твоих для меня лучше тысяч золота и серебра.
73Sinun käded tegiba mindai, paniba kaiken sijale.
Anda minei el’gendust, i minä opendan sinun käsköd.
73Руки Твои сотворили меня и устроили меня; вразуми меня, и научусь заповедям Твоим.
74Sindai varaidajad ihastuba mindai nägištades,
sikš ku minä vauvatan sinun sanaha.
74Боящиеся Тебя увидят меня–и возрадуются, что я уповаю на слово Твое.
75Minä tedan, Sur’ Sünduižem, miše sinun sudad oma oiktad.
Olid oiged, miše ustavzoitid mindai.
75Знаю, Господи, что суды Твои праведны и по справедливости Ты наказал меня.
76Tehkahas sinun armod minei tüništoituseks,
sinun käskabunikale – sinun sanan mödhe.
76Да будет же милость Твоя утешением моим, по слову Твоему к рабу Твоему.
77Tulgha sinun hüvüz’ minei, i minä eläškan,
sikš ku sinun zakon om minun tüništoituz.
77Да придет ко мне милосердие Твое, и я буду жить; ибо закон Твой–утешение мое.
78Putkaha korgednenaižed huiktaha,
sikš ku ahtištaba mindai vigata.
Minun meles oma sinun käsköd.
78Да будут постыжены гордые, ибо безвинно угнетают меня; я размышляю о повелениях Твоих.
79Tulgha minunnoks kaik,
ked varaidaba sindai da tedaba sinun todištusid.
79Да обратятся ко мне боящиеся Тебя и знающие откровения Твои.
80Olgha minun südäin vigatoi sinun elonmäričendoiš,
miše minä en putuiži huiktaha.

80Да будет сердце мое непорочно в уставах Твоих, чтобы я не посрамился.
81Minun südäin vauvatab sinun abuhu,
sinun sanaha pandud minun toivod.
81Истаевает душа моя о спасении Твоем; уповаю на слово Твое.
82Minun sil’mäd tusttuba sinun sanad,
minä küzun: «Konz sinä tüništoitad mindai?»
82Истаевают очи мои о слове Твоем; я говорю: когда Ты утешишь меня?
83Minä olen kuti käčernus lämoiš nahk,
no minä en unohtand sinun elonmäričendoid.
83Я стал, как мех в дыму, но уставов Твоих не забыл.
84Äjak sinun käskabunikale jäi eläda?
Konz sinä opendad lujas minun ahtištajid?
84Сколько дней раба Твоего? Когда произведешь суд над гонителями моими?
85Korgednenaižed kaivoiba minei haudan,
hö tegiba necen sinun zakonad vaste.
85Яму вырыли мне гордые, вопреки закону Твоему.
86Kaik sinun elonmäričendad oma oiktad.
Hö ahtištaba mindai vigata. Abuta minei!
86Все заповеди Твои–истина; несправедливо преследуют меня: помоги мне;
87Hö veiba mindai vähäta kadogehe man pälpäi,
no minä en jätand sinun käsköid.
87едва не погубили меня на земле, но я не оставил повелений Твоих.
88Sinun armoil eläbzoita mindai,
i minä kaičeškan sinun sun todištusid.

88По милости Твоей оживляй меня, и буду хранить откровения уст Твоих.
89Igäks, Sur’ Sünduižem, sinun sana
om vahvištoittud taivhiš.
89На веки, Господи, слово Твое утверждено на небесах;
90Sinun tozi püžub pol’vespäi pol’vehe.
Sinä oled pannu man sijale, i se püžub.
90истина Твоя в род и род. Ты поставил землю, и она стоит.
91Sinun märičendal kaik pidäse neche aighasai,
sikš ku kaik služib sinei.
91По определениям Твоим все стоит доныне, ибо все служит Тебе.
92Ku sinun zakon ei olnuiži minei tugen,
ka minun gor’ad surmičenuižiba mindai.
92Если бы не закон Твой был утешением моим, погиб бы я в бедствии моем.
93Nikonz en unohta sinun nevondoid,
niiden kal’t sinä eläbzoitad mindai.
93Вовек не забуду повелений Твоих, ибо ими Ты оживляешь меня.
94Minä olen sinun, päzuta mindai!
Minä ecin sinun nevondoid.
94Твой я, спаси меня; ибо я взыскал повелений Твоих.
95Jumalatomad varjoičeba mindai, miše surmita,
a minä pidän meles sinun todištusid.
95Нечестивые подстерегают меня, чтобы погубить; а я углубляюсь в откровения Твои.
96Kaikel hüväl om lop, sen minä nägin,
no sinun käsköd püžuškaba igän.

96Я видел предел всякого совершенства, но Твоя заповедь безмерно обширна.
97Voi, kut mel’he om minei sinun zakon!
Kaiken päivän meletan siš.
97Как люблю я закон Твой! весь день размышляю о нем.
98Sinun käsköd oma kaiken minunke,
ned tegeba mindai melevamb sinun vihanikoid.
98Заповедью Твоею Ты соделал меня мудрее врагов моих, ибо она всегда со мною.
99Minä tegimoi melevambaks minun opendajid,
sikš ku pidän meles sinun todištused.
99Я стал разумнее всех учителей моих, ибо размышляю об откровениях Твоих.
100Minä tedan enamba mi vanhad ukod,
sikš ku kaičen südäimes sinun käsköd.
100Я сведущ более старцев, ибо повеления Твои храню.
101Minä en anda minun jaugoile mända pahale tele,
miše kaita sinun sanad.
101От всякого злого пути удерживаю ноги мои, чтобы хранить слово Твое;
102Minä en käraute sinun sudaspäi,
sikš ku sinä opendad mindai.
102от судов Твоих не уклоняюсь, ибо Ты научаешь меня.
103Miččed sulad oma sinun sanad minei!
Magedamb met ned oma minun hulile.
103Как сладки гортани моей слова Твои! лучше меда устам моим.
104Sinun nevondad andaba minei el’gendust,
sikš minä en navedi kaikuttušt kelastust.

104Повелениями Твоими я вразумлен; потому ненавижу всякий путь лжи.
105Sinun sana om lamp minun jaugale
i päivänvauged minun matkale.
105Слово Твое–светильник ноге моей и свет стезе моей.
106Minä andoin vahvan sanan kaita sinun oiktad sudad.
Siš sanas minä püžun.
106Я клялся хранить праведные суды Твои, и исполню.
107Sur’ Sünduižem, minä nägin äjan gor’ad,
eläbzoita mindai sinun sanan mödhe.
107Сильно угнетен я, Господи; оживи меня по слову Твоему.
108Olgha sinei mel’he, Sur’ Sünduižem
minun surel tahtol sanutud toivotuz.
Openda mindai tundmaha sinun sudad.
108Благоволи же, Господи, принять добровольную жертву уст моих, и судам Твоим научи меня.
109Hot’ minun heng om kaiken varun kobras,
no sinun zakonad minä en unohta nikonz.
109Душа моя непрестанно в руке моей, но закона Твоего не забываю.
110Jumalatomad paniba minei verkoid,
no minä en käraudanus sinun käsköišpäi.
110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих.
111Sinun todištused oma minei kuti igähine jäl’gestuz,
minun südäin ihastub niihe.
111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего.
112Minä kändin minun südäimen täutmaha sinun elonmäričendoid,
igäks da lophusai.

112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца.
113Mehiden kaks’meližut minä en navedi,
a sinun zakonad minä armastan.
113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю.
114Sinä oled minun katuz i rindraud,
sinun sanaha minä vauvatan.
114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю.
115Lähtkat minuspäi, pahantegijad!
Minä kaičen minun Jumalan elonmäričendoid.
115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего.
116Tugeda mindai sinun sanan mödhe, i minä eläškan.
Ala anda minei putta huiktaha minun toivoiš.
116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей;
117Tugeda mindai, i minä päzun,
a minä süvenen kaiken sinun elonmäričendoihe.
117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно.
118Kaikid sinun elonmäričendoiden hül’gäidajid
sinä-ki hül’gäidad,
kelhad oma kaik heiden koveroičused.
118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь.
119Sinä lükäidad kaikid man jumalatomid kuti tuhkan,
sikš minei mel’he oma sinun todištused.
119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои.
120Sinun edes kaik minun hibj säraidab varaidusiš,
sinun sudoid minä varaidan.

120Трепещет от страха Твоего плоть моя, и судов Твоих я боюсь.
121Minä tegin, kut käskeb oiged sud i tozi,
ala anda mindai minun ahtištajiden käzihe.
121Я совершал суд и правду; не предай меня гонителям моим.
122Tugeda sinun käskabunik hänele hüvüdeks,
miše korgednenaižed ei ahtištanuiži mindai.
122Заступи раба Твоего ко благу его, чтобы не угнетали меня гордые.
123Minun sil’mäd tusttuba varastades sinun päzutandad,
sinun tozioiktuden sanad.
123Истаевают очи мои, ожидая спасения Твоего и слова правды Твоей.
124Tege sinun käskabunikale hüvüt sinun armoil,
openda mindai sinun elonmäričendoihe.
124Сотвори с рабом Твоим по милости Твоей, и уставам Твоим научи меня.
125Minä olen sinun käskabunik,
anda minei el’gendust,
i minä tedištan sinun todištusen.
125Я раб Твой: вразуми меня, и познаю откровения Твои.
126Om se aig tartta Ižandale radho.
Sinun zakon om muretud.
126Время Господу действовать: закон Твой разорили.
127Sinun elonmäričendad oma minei mel’he
enamb kuldad, puhtast kuldad.
127А я люблю заповеди Твои более золота, и золота чистого.
128Kaik sinun käsköd, minun melen mödhe, oma oiktad,
kaikuttušt kelastusen ted minä en navedi.

128Все повеления Твои–все признаю справедливыми; всякий путь лжи ненавижу.
129Sinun todištused oma ani hüväd,
sikš minun heng kaičeb niid.
129Дивны откровения Твои; потому хранит их душа моя.
130Ku sinun sana avaidase,
ka opendab kaikuttušt mest.
130Откровение слов Твоих просвещает, вразумляет простых.
131Minä avaidan sun da jügedas hengahtan,
sikš ku lujas varastan sinun elonmäričendoid.
131Открываю уста мои и вздыхаю, ибо заповедей Твоих жажду.
132Kacuhta minuhu, armahta mindai,
kut armahtad kaikid, kenele mel’he om sinun nimi.
132Призри на меня и помилуй меня, как поступаешь с любящими имя Твое.
133Tege minun jaugad vahvoikš sinun sanal,
ala anda nimiččele värudele otta mindai valdha.
133Утверди стопы мои в слове Твоем и не дай овладеть мною никакому беззаконию;
134Päzuta mindai rahvahan ahtištusespäi,
i minä kaičeškan sinun käsköid.
134избавь меня от угнетения человеческого, и буду хранить повеления Твои;
135Hošta sinun käskabunikaha sinun modon hoštotesel,
openda minei sinun elonmäričendoid.
135осияй раба Твоего светом лица Твоего и научи меня уставам Твоим.
136Minun sil’mišpäi valuba ojan kündled,
sikš ku sinun zakonad ei kaikoi.

136Из глаз моих текут потоки вод оттого, что не хранят закона Твоего.
137Sur’ Sünduižem, sinä oled tozioiged,
a sinun sudad oma oiktad.
137Праведен Ты, Господи, и справедливы суды Твои.
138Sinun todištused, miččid sinä oled andnu,
om tozi, se om puhtaz toduz’.
138Откровения Твои, которые Ты заповедал, –правда и совершенная истина.
139Minun heng palab vihas,
sikš ku minun vihanikad oma unohtanuded sinun sanad.
139Ревность моя снедает меня, потому что мои враги забыли слова Твои.
140Sinun sana om ani puhtaz,
i sinun käskabunikale se om mel’he.
140Слово Твое весьма чисто, и раб Твой возлюбил его.
141Minä olen pen’ da hondostadud,
no sinun käsköid en unohta.
141Мал я и презрен, но повелений Твоих не забываю.
142Sinun tozi om igähine tozi,
i sinun zakon om oiged.
142Правда Твоя–правда вечная, и закон Твой–истина.
143Minä olen tuskas da gor’as,
a sinun elonmäričendad tugedaba mindai.
143Скорбь и горесть постигли меня; заповеди Твои–утешение мое.
144Sinun zakonan tozi om oiged i igähine,
anda minei el’gendust, i minä eläškan.

144Правда откровений Твоих вечна: вразуми меня, и буду жить.
145Minä kärauzimoi sinuhu kaikel südäimel,
kulišta mindai, Sur’ Sünduižem,
i minä kaičen sinun elonmäričendoid.
145Взываю всем сердцем моим: услышь меня, Господи, –и сохраню уставы Твои.
146Minä kucun sindai: päzuta mindai!
Minä kaičeškan sinun todištusid.
146Призываю Тебя: спаси меня, и буду хранить откровения Твои.
147Edel päivännouzendad kucun sindai,
sinun sanaha vauvatan.
147Предваряю рассвет и взываю; на слово Твое уповаю.
148Minun sil’mäd om avaitud edel homendest,
miše süveneda sinun sanaha.
148Очи мои предваряют утреннюю стражу, чтобы мне углубляться в слово Твое.
149Sur’ Sünduižem, kulišta minun än’ sinun armoiš,
sinun sudan mödhe eläbzoita mindai.
149Услышь голос мой по милости Твоей, Господи; по суду Твоему оживи меня.
150Läz oma ned, kenen meles om tehta pahad,
hö oma edahan sinun zakonaspäi.
150Приблизились замышляющие лукавство; далеки они от закона Твоего.
151Sinä, Sur’ Sünduižem, oled läz,
i kaik sinun elonmäričendad om tozi.
151Близок Ты, Господи, и все заповеди Твои–истина.
152Minä tedištin jo amu sinun todištusiš,
miše sinä oled vahvištanu niid igäks kaikeks.

152Издавна узнал я об откровениях Твоих, что Ты утвердил их на веки.
153Kacuhta minun gor’aha i päzuta mindai,
ved’ minä en unohtand sinun zakonad.
153Воззри на бедствие мое и избавь меня, ибо я не забываю закона Твоего.
154Aja minun azj da päzuta väritajišpäi,
eläbzoita mindai sinun sanan mödhe.
154Вступись в дело мое и защити меня; по слову Твоему оживи меня.
155Jumalatomad oma edahan päzutandaspäi,
sikš ku hö ei eckoi sinun käsköid.
155Далеко от нечестивых спасение, ибо они уставов Твоих не ищут.
156Sur’ Sünduižem, sured oma sinun armod,
sinun sudan mödhe eläbzoita mindai.
156Много щедрот Твоих, Господи; по суду Твоему оживи меня.
157Minai om äi ahtištajid i vihanikoid,
no minä en käraute sinun todištusišpäi.
157Много у меня гонителей и врагов, но от откровений Твоих я не удаляюсь.
158Minä olen pahoiš meliš,
konz nägen nenid, ked kärauzihe sinuspäi,
ved’ hö ei kaikoi sinun sanad.
158Вижу отступников, и сокрушаюсь, ибо они не хранят слова Твоего.
159Kacu, kut minä armastan sinun käsköid,
sinun armoiden mödhe eläbzoita mindai.
159Зри, как я люблю повеления Твои; по милости Твоей, Господи, оживи меня.
160Tozi om sinun sanan jures,
igähine om sinun toden sud.

160Основание слова Твоего истинно, и вечен всякий суд правды Твоей.
161Knäzid kükseba mindai vigata,
no minun südäin varaidab vaiše sinun sanad.
161Князья гонят меня безвинно, но сердце мое боится слова Твоего.
162Minä ihastun sinun sanaha
kuti olen sanu suren ližan.
162Радуюсь я слову Твоему, как получивший великую прибыль.
163Minä en navedi kelastust, hondostan sidä,
a sinun zakonad minä armastan.
163Ненавижу ложь и гнушаюсь ею; закон же Твой люблю.
164Seičeme kerdad päiväs minä ülenzoitan sindai
sinun oigedmeližiš sudoiš.
164Семикратно в день прославляю Тебя за суды правды Твоей.
165Sinun zakonad navedijoil om oza i mir,
hö ei kukištugoi.
165Велик мир у любящих закон Твой, и нет им преткновения.
166Sur’ Sünduižem, minä vauvatan sinun päzutandaha
i elän sinun elonmäričendoiden mödhe.
166Уповаю на спасение Твое, Господи, и заповеди Твои исполняю.
167Minun heng kaičeb sinun todištusid,
minä armastan niid lujas.
167Душа моя хранит откровения Твои, и я люблю их крепко.
168Minä kaičen sinun käsköid da sinun todištusid,
i kaik minun ted oma sinun edes.

168Храню повеления Твои и откровения Твои, ибо все пути мои пред Тобою.
169Sur’ Sünduižem, libugaha minun abun pakičend sinun edehe,
openda mindai sinun sanan mödhe.
169Да приблизится вопль мой пред лице Твое, Господи; по слову Твоему вразуми меня.
170Lekaha minun loičend sinun edehe,
päzuta mindai sinun sanan mödhe.
170Да придет моление мое пред лице Твое; по слову Твоему избавь меня.
171Minun su virkaškab kitändsanoid,
konz sinä opendad minei sinun elonmäričendoid.
171Уста мои произнесут хвалу, когда Ты научишь меня уставам Твоим.
172Minun kel’ pajataškab sinun sanoid,
ved’ kaik sinun elonmäričendad oma tozioiktad.
172Язык мой возгласит слово Твое, ибо все заповеди Твои праведны.
173Olgha sinun käzi minei tugen,
ved’ minä olen valičenu sinun käsköd.
173Да будет рука Твоя в помощь мне, ибо я повеления Твои избрал.
174Sur’ Sünduižem, minä vauvatan sinun päzutandaha,
a sinun zakon om minun tüništoituz.
174Жажду спасения Твоего, Господи, и закон Твой–утешение мое.
175Elägaha minun heng i kitkaha sindai,
a sinun sudad abutagha minei.
175Да живет душа моя и славит Тебя, и суды Твои да помогут мне.
176Minä olen kuti segoinu lambaz.
Eci mindai, sinun käskabunikad!
Sinun elonmäričendoid minä en unohta.
176Я заблудился, как овца потерянная: взыщи раба Твоего, ибо я заповедей Твоих не забыл.


предыдущая глава Глава 118 следующая глава