Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
PSALMOIDEN KIRJ | ПСАЛТИРЬ |
118 Psalm | Глава 118 |
| Alliluija! | |
| 1Ozakahad oma ned, kenen matk om oiged, ked eläba Ižandan zakonan mödhe. | 1Блаженны непорочные в пути, ходящие в законе Господнем. |
| 2Ozakahad oma ned, ked kaičeba hänen elonmäričendoid, i ked kaikel südäimel eciba händast. | 2Блаженны хранящие откровения Его, всем сердцем ищущие Его. |
| 3Hö ei tehkoi värut, a astuba hänen teidme. | 3Они не делают беззакония, ходят путями Его. |
| 4Sinä andoid ičeiž käsköd, miše kaičižim niid vahvas. | 4Ты заповедал повеления Твои хранить твердо. |
| 5Oh, ku kaik minun matkad vedäižiba mindai sinun elonmäričendoid täutmaha! | 5О, если бы направлялись пути мои к соблюдению уставов Твоих! |
| 6Ku pidäižin kaik sinun käsköd ičein südäimes, ka en putuiži huiktaha. | 6Тогда я не постыдился бы, взирая на все заповеди Твои: |
| 7Minä kitäižin sindai täudel südäimel, ku opendaižimoi el’gendamha sinun oiktad sudad. | 7я славил бы Тебя в правоте сердца, поучаясь судам правды Твоей. |
| 8Minä kaičeškan sinun käsköd, ala jäta mindai nikonz. | 8Буду хранить уставы Твои; не оставляй меня совсем. |
| 9Kut prihale pidäda ižeze te oiktan? Vaiše sinun sanas püžudes. | 9Как юноше содержать в чистоте путь свой? –Хранением себя по слову Твоему. |
| 10Kaikel südäimel ecin sindai, ala anda minei kärauta sinun käsköišpäi. | 10Всем сердцем моим ищу Тебя; не дай мне уклониться от заповедей Твоих. |
| 11Sinun sanad minä peitin ičein südäimehe, miše en tegiži grähkid sinun edes. | 11В сердце моем сокрыл я слово Твое, чтобы не грешить пред Тобою. |
| 12Sinä oled hüvä, Sur’ Sünduižem, openda mindai elämaha sinun märičendoiden mödhe. | 12Благословен Ты, Господи! научи меня уставам Твоим. |
| 13Ičein sul minä sanelen rahvahile sudoiš, miččid sinun su om andnu. | 13Устами моими возвещал я все суды уст Твоих. |
| 14Sinun todištusihe minä ihastun muga kut ihastudas sur’t bohatust sades. | 14На пути откровений Твоих я радуюсь, как во всяком богатстве. |
| 15Minä meletan sinun märnevondoiš, minä kacun tarkas sinun teid. | 15О заповедях Твоих размышляю, и взираю на пути Твои. |
| 16Sinun käsköd tüništoitaba mindai, sinun sanoid minä en unohta. | 16Уставами Твоими утешаюсь, не забываю слова Твоего. |
| 17Armahta mindai, sinun käskabunikad, i minä eläškan, i kaičeškan sinun sanad. | 17Яви милость рабу Твоему, и буду жить и хранить слово Твое. |
| 18Avaida minun sil’mäd, i minä nägištan sinun zakonan čudoid. | 18Открой очи мои, и увижу чудеса закона Твоего. |
| 19Minä olen mal vaiše tulii, ala peitä minuspäi sinun käsköid. | 19Странник я на земле; не скрывай от меня заповедей Твоих. |
| 20Minun heng palab kaiken aigan vauvatades sinun elonmäričendoid. | 20Истомилась душа моя желанием судов Твоих во всякое время. |
| 21Sinä pidäd käziš korgednenaižid, nenid prokl’anitud, ked käraudasoiš sel’gäl sinun käsköihe. | 21Ты укротил гордых, проклятых, уклоняющихся от заповедей Твоих. |
| 22Pästa mindai huiktaspäi da pahudespäi, sikš ku minä kaičen sinun todištusid. | 22Сними с меня поношение и посрамление, ибо я храню откровения Твои. |
| 23Knäzid ištuba da sidoba peitos verkoid mindai vaste, a minä, sinun käskabunik, meletan sinun märičendoiš. | 23Князья сидят и сговариваются против меня, а раб Твой размышляет об уставах Твоих. |
| 24Sinun todištused om minun tüništoituz, i sinun käsköd oma minei nevondoiden andajad. | 24Откровения Твои–утешение мое, –советники мои. |
| 25Minun heng om polgetud pölühü, eläbzoita mindai sinun toivotusen mödhe. | 25Душа моя повержена в прах; оживи меня по слову Твоему. |
| 26Minä sanelin minun matkoiš, i sinä kulištid mindai. Openda minei sinun käsköd. | 26Объявил я пути мои, и Ты услышал меня; научи меня уставам Твоим. |
| 27Anda minei el’geta sinun käsköiden te, i minä meletaškan sinun čudtegoiš. | 27Дай мне уразуметь путь повелений Твоих, и буду размышлять о чудесах Твоих. |
| 28Minun heng sulab tuskas, vahvenda mindai sinun sanan mödhe! | 28Душа моя истаевает от скорби: укрепи меня по слову Твоему. |
| 29Pidä mindai loitos kelastusen tespäi, lahjoiče minei sinun zakon! | 29Удали от меня путь лжи, и закон Твой даруй мне. |
| 30Minä olen valičenu toden ten, sinun elonmäričendad oma minun edes. | 30Я избрал путь истины, поставил пред собою суды Твои. |
| 31Minä elän sinun todištusiš, Sur’ Sünduižem, ala anda minei putta huiktaha. | 31Я прилепился к откровениям Твоим, Господи; не постыди меня. |
| 32Minä joksen sinun käsköiden teidme, ku sinä ližadad minun südäimehe el’gendust. | 32Потеку путем заповедей Твоих, когда Ты расширишь сердце мое. |
| 33Sur’ Sünduižem, ozuta minei sinun elonmäričendoiden te, i minä astuškan sidäme lophusai. | 33Укажи мне, Господи, путь уставов Твоих, и я буду держаться его до конца. |
| 34Anda minei el’gendust, i minä eläškan sinun zakonas i kaičeškan sidä kaikel südäimel. | 34Вразуми меня, и буду соблюдать закон Твой и хранить его всем сердцем. |
| 35Pane mindai astmaha sinun käsköiden tedme, sidä minä tahtoin-ki. | 35Поставь меня на стезю заповедей Твоих, ибо я возжелал ее. |
| 36Kända minun südäin sinun todištusihe, a ei värha hüvüdehe. | 36Приклони сердце мое к откровениям Твоим, а не к корысти. |
| 37Kärauda minun sil’mäd nähmaspäi elon kobuid, ližada minuhu väged sinun tedme asttes. | 37Отврати очи мои, чтобы не видеть суеты; животвори меня на пути Твоем. |
| 38Täuta minei-ki sinun toivotuz, kut kaikile, ked kundleba sindai äjan. | 38Утверди слово Твое рабу Твоему, ради благоговения пред Тобою. |
| 39Päzuta mindai huiktaspäi, mittušt minä varaidan, ved’ sinun sudad oma oiktad. | 39Отврати поношение мое, которого я страшусь, ибо суды Твои благи. |
| 40Ižand, minä vauvatan sinun käsköihe, eläbzoita mindai ičeiž todel! | 40Вот, я возжелал повелений Твоих; животвори меня правдою Твоею. |
| 41Tulgha minei sinun armod, Sur’ Sünduižem, päzuta mindai sinun toivotusen mödhe! | 41Да придут ко мне милости Твои, Господи, спасение Твое по слову Твоему, – |
| 42Siloi minä voin vastata minun vihanikoile, ku uskon sinun sanan vägehe. | 42и я дам ответ поносящему меня, ибо уповаю на слово Твое. |
| 43Ka ala anasta minun hulišpäi sinun toden sanoid, sinun sudha minä vauvatan. | 43Не отнимай совсем от уст моих слова истины, ибо я уповаю на суды Твои |
| 44Minä täutaškan kaiken sinun zakonan, kaiken i igäks. | 44и буду хранить закон Твой всегда, во веки и веки; |
| 45Minä linnen valdal, sikš ku ecin kaiken sinun käsköid, | 45буду ходить свободно, ибо я взыскал повелений Твоих; |
| 46i pagižeškan kunigahiden edes sinun sanoiš, i minei ei linne huiged. | 46буду говорить об откровениях Твоих пред царями и не постыжусь; |
| 47Sinun käsköiš minä löudan tüništoitust, ned oma minei mel’he. | 47буду утешаться заповедями Твоими, которые возлюбил; |
| 48Minä oigendan käded sinun käsköihepäi. Ned oma minei mel’he, i niiš minä meletan. | 48руки мои буду простирать к заповедям Твоим, которые возлюбил, и размышлять об уставах Твоих. |
| 49Johtuta ičeiž sana, miččen andoid sinun käskabunikale da miččehe käskid vauvatada. | 49Вспомни слово Твое к рабу Твоему, на которое Ты повелел мне уповать: |
| 50Minun tüništoituz gor’as om nece: sinun toivotuz kaičeb minun elod. | 50это–утешение в бедствии моем, что слово Твое оживляет меня. |
| 51Korgednenaižed lajiba mindai lujas, no minä en sirte nikuna sinun zakonaspäi. | 51Гордые крайне ругались надо мною, но я не уклонился от закона Твоего. |
| 52Minä johtutin sinun endevanhad sudad, Sur’ Sünduižem, siš sain tüništoitusen. | 52Вспоминал суды Твои, Господи, от века, и утешался. |
| 53Minä käreganden lujas, konz nägen jumalatomid, ked jätaba sinun käsköd. | 53Ужас овладевает мною при виде нечестивых, оставляющих закон Твой. |
| 54Sinun elonmäričendad oma kuti pajod vaiše kus minä oližin olnu. | 54Уставы Твои были песнями моими на месте странствований моих. |
| 55Sur’ Sünduižem, minä öl-ki johtutan sinun nimed, i kaičen sinun zakonad. | 55Ночью вспоминал я имя Твое, Господи, и хранил закон Твой. |
| 56Nece om tehnus minun elon palaks: eläda sinun käsköiden mödhe. | 56Он стал моим, ибо повеления Твои храню. |
| 57Minä sanun völ, Sur’ Sünduižem: minun elon pala – eläda sinun käsköiden mödhe. | 57Удел мой, Господи, сказал я, соблюдать слова Твои. |
| 58Minä loičen sinei kaikel südäimel: armahta mindai sinun sanan mödhe. | 58Молился я Тебе всем сердцем: помилуй меня по слову Твоему. |
| 59Minä pidin meles minun matkad i kändin minun haškud sinun todištusehe. | 59Размышлял о путях моих и обращал стопы мои к откровениям Твоим. |
| 60Minä rigehtin vitkotamata eläda sinun käsköiden mödhe. | 60Спешил и не медлил соблюдать заповеди Твои. |
| 61Jumalatomiden verkod ümbärziba mindai, no minä en unohtand sinun zakonad. | 61Сети нечестивых окружили меня, но я не забывал закона Твоего. |
| 62Kesköd minä nouzen kitmaha sindai sinun oiktoiš sudoiš. | 62В полночь вставал славословить Тебя за праведные суды Твои. |
| 63Olen ühtes kaikidenke, ked varaidaba sindai i eläba sinun nevondoiden mödhe. | 63Общник я всем боящимся Тебя и хранящим повеления Твои. |
| 64Sur’ Sünduižem, kaik ma om täuz’ sinun hüvüt, openda minei sinun elonmäričendad! | 64Милости Твоей, Господи, полна земля; научи меня уставам Твоим. |
| 65Sinä tegid hüvüt ičeiž käskabunikale sinun sanan mödhe, Sur’ Sünduižem. | 65Благо сотворил Ты рабу Твоему, Господи, по слову Твоему. |
| 66Openda mindai hüvin teta i el’geta, ved’ sinun nevondoihe minä uskon. | 66Доброму разумению и ведению научи меня, ибо заповедям Твоим я верую. |
| 67Edel minä segoin, kuni en tirpand mokid, a nügüd’ minä elän sinun sanan mödhe. | 67Прежде страдания моего я заблуждал; а ныне слово Твое храню. |
| 68Sur’ Sünduižem, sinä oled hüvä, sinun tegod oma hüväd, openda minei sinun käsköd! | 68Благ и благодетелен Ты, –научи меня уставам Твоим. |
| 69Korgednenaižed redustaba mindai kelastushe, a minä kaičeškan sinun käsköd ičein südäimes. | 69Гордые сплетают на меня ложь; я же всем сердцем буду хранить повеления Твои. |
| 70Heiden südäimed tegihe kuti razvtukud, a minä san tüništoitusen sinun käsköiš. | 70Ожирело сердце их, как тук; я же законом Твоим утешаюсь. |
| 71Om hüvä, miše minei putui nähta gor’ad, sen kal’t minä tedištin sinun käsköd. | 71Благо мне, что я пострадал, дабы научиться уставам Твоим. |
| 72Sinun anttud zakon om minun täht kal’hemb mi kaik kuld da hobed. | 72Закон уст Твоих для меня лучше тысяч золота и серебра. |
| 73Sinun käded tegiba mindai, paniba kaiken sijale. Anda minei el’gendust, i minä opendan sinun käsköd. | 73Руки Твои сотворили меня и устроили меня; вразуми меня, и научусь заповедям Твоим. |
| 74Sindai varaidajad ihastuba mindai nägištades, sikš ku minä vauvatan sinun sanaha. | 74Боящиеся Тебя увидят меня–и возрадуются, что я уповаю на слово Твое. |
| 75Minä tedan, Sur’ Sünduižem, miše sinun sudad oma oiktad. Olid oiged, miše ustavzoitid mindai. | 75Знаю, Господи, что суды Твои праведны и по справедливости Ты наказал меня. |
| 76Tehkahas sinun armod minei tüništoituseks, sinun käskabunikale – sinun sanan mödhe. | 76Да будет же милость Твоя утешением моим, по слову Твоему к рабу Твоему. |
| 77Tulgha sinun hüvüz’ minei, i minä eläškan, sikš ku sinun zakon om minun tüništoituz. | 77Да придет ко мне милосердие Твое, и я буду жить; ибо закон Твой–утешение мое. |
| 78Putkaha korgednenaižed huiktaha, sikš ku ahtištaba mindai vigata. Minun meles oma sinun käsköd. | 78Да будут постыжены гордые, ибо безвинно угнетают меня; я размышляю о повелениях Твоих. |
| 79Tulgha minunnoks kaik, ked varaidaba sindai da tedaba sinun todištusid. | 79Да обратятся ко мне боящиеся Тебя и знающие откровения Твои. |
| 80Olgha minun südäin vigatoi sinun elonmäričendoiš, miše minä en putuiži huiktaha. | 80Да будет сердце мое непорочно в уставах Твоих, чтобы я не посрамился. |
| 81Minun südäin vauvatab sinun abuhu, sinun sanaha pandud minun toivod. | 81Истаевает душа моя о спасении Твоем; уповаю на слово Твое. |
| 82Minun sil’mäd tusttuba sinun sanad, minä küzun: «Konz sinä tüništoitad mindai?» | 82Истаевают очи мои о слове Твоем; я говорю: когда Ты утешишь меня? |
| 83Minä olen kuti käčernus lämoiš nahk, no minä en unohtand sinun elonmäričendoid. | 83Я стал, как мех в дыму, но уставов Твоих не забыл. |
| 84Äjak sinun käskabunikale jäi eläda? Konz sinä opendad lujas minun ahtištajid? | 84Сколько дней раба Твоего? Когда произведешь суд над гонителями моими? |
| 85Korgednenaižed kaivoiba minei haudan, hö tegiba necen sinun zakonad vaste. | 85Яму вырыли мне гордые, вопреки закону Твоему. |
| 86Kaik sinun elonmäričendad oma oiktad. Hö ahtištaba mindai vigata. Abuta minei! | 86Все заповеди Твои–истина; несправедливо преследуют меня: помоги мне; |
| 87Hö veiba mindai vähäta kadogehe man pälpäi, no minä en jätand sinun käsköid. | 87едва не погубили меня на земле, но я не оставил повелений Твоих. |
| 88Sinun armoil eläbzoita mindai, i minä kaičeškan sinun sun todištusid. | 88По милости Твоей оживляй меня, и буду хранить откровения уст Твоих. |
| 89Igäks, Sur’ Sünduižem, sinun sana om vahvištoittud taivhiš. | 89На веки, Господи, слово Твое утверждено на небесах; |
| 90Sinun tozi püžub pol’vespäi pol’vehe. Sinä oled pannu man sijale, i se püžub. | 90истина Твоя в род и род. Ты поставил землю, и она стоит. |
| 91Sinun märičendal kaik pidäse neche aighasai, sikš ku kaik služib sinei. | 91По определениям Твоим все стоит доныне, ибо все служит Тебе. |
| 92Ku sinun zakon ei olnuiži minei tugen, ka minun gor’ad surmičenuižiba mindai. | 92Если бы не закон Твой был утешением моим, погиб бы я в бедствии моем. |
| 93Nikonz en unohta sinun nevondoid, niiden kal’t sinä eläbzoitad mindai. | 93Вовек не забуду повелений Твоих, ибо ими Ты оживляешь меня. |
| 94Minä olen sinun, päzuta mindai! Minä ecin sinun nevondoid. | 94Твой я, спаси меня; ибо я взыскал повелений Твоих. |
| 95Jumalatomad varjoičeba mindai, miše surmita, a minä pidän meles sinun todištusid. | 95Нечестивые подстерегают меня, чтобы погубить; а я углубляюсь в откровения Твои. |
| 96Kaikel hüväl om lop, sen minä nägin, no sinun käsköd püžuškaba igän. | 96Я видел предел всякого совершенства, но Твоя заповедь безмерно обширна. |
| 97Voi, kut mel’he om minei sinun zakon! Kaiken päivän meletan siš. | 97Как люблю я закон Твой! весь день размышляю о нем. |
| 98Sinun käsköd oma kaiken minunke, ned tegeba mindai melevamb sinun vihanikoid. | 98Заповедью Твоею Ты соделал меня мудрее врагов моих, ибо она всегда со мною. |
| 99Minä tegimoi melevambaks minun opendajid, sikš ku pidän meles sinun todištused. | 99Я стал разумнее всех учителей моих, ибо размышляю об откровениях Твоих. |
| 100Minä tedan enamba mi vanhad ukod, sikš ku kaičen südäimes sinun käsköd. | 100Я сведущ более старцев, ибо повеления Твои храню. |
| 101Minä en anda minun jaugoile mända pahale tele, miše kaita sinun sanad. | 101От всякого злого пути удерживаю ноги мои, чтобы хранить слово Твое; |
| 102Minä en käraute sinun sudaspäi, sikš ku sinä opendad mindai. | 102от судов Твоих не уклоняюсь, ибо Ты научаешь меня. |
| 103Miččed sulad oma sinun sanad minei! Magedamb met ned oma minun hulile. | 103Как сладки гортани моей слова Твои! лучше меда устам моим. |
| 104Sinun nevondad andaba minei el’gendust, sikš minä en navedi kaikuttušt kelastust. | 104Повелениями Твоими я вразумлен; потому ненавижу всякий путь лжи. |
| 105Sinun sana om lamp minun jaugale i päivänvauged minun matkale. | 105Слово Твое–светильник ноге моей и свет стезе моей. |
| 106Minä andoin vahvan sanan kaita sinun oiktad sudad. Siš sanas minä püžun. | 106Я клялся хранить праведные суды Твои, и исполню. |
| 107Sur’ Sünduižem, minä nägin äjan gor’ad, eläbzoita mindai sinun sanan mödhe. | 107Сильно угнетен я, Господи; оживи меня по слову Твоему. |
| 108Olgha sinei mel’he, Sur’ Sünduižem minun surel tahtol sanutud toivotuz. Openda mindai tundmaha sinun sudad. | 108Благоволи же, Господи, принять добровольную жертву уст моих, и судам Твоим научи меня. |
| 109Hot’ minun heng om kaiken varun kobras, no sinun zakonad minä en unohta nikonz. | 109Душа моя непрестанно в руке моей, но закона Твоего не забываю. |
| 110Jumalatomad paniba minei verkoid, no minä en käraudanus sinun käsköišpäi. | 110Нечестивые поставили для меня сеть, но я не уклонился от повелений Твоих. |
| 111Sinun todištused oma minei kuti igähine jäl’gestuz, minun südäin ihastub niihe. | 111Откровения Твои я принял, как наследие на веки, ибо они веселие сердца моего. |
| 112Minä kändin minun südäimen täutmaha sinun elonmäričendoid, igäks da lophusai. | 112Я приклонил сердце мое к исполнению уставов Твоих навек, до конца. |
| 113Mehiden kaks’meližut minä en navedi, a sinun zakonad minä armastan. | 113Вымыслы человеческие ненавижу, а закон Твой люблю. |
| 114Sinä oled minun katuz i rindraud, sinun sanaha minä vauvatan. | 114Ты покров мой и щит мой; на слово Твое уповаю. |
| 115Lähtkat minuspäi, pahantegijad! Minä kaičen minun Jumalan elonmäričendoid. | 115Удалитесь от меня, беззаконные, и буду хранить заповеди Бога моего. |
| 116Tugeda mindai sinun sanan mödhe, i minä eläškan. Ala anda minei putta huiktaha minun toivoiš. | 116Укрепи меня по слову Твоему, и буду жить; не посрами меня в надежде моей; |
| 117Tugeda mindai, i minä päzun, a minä süvenen kaiken sinun elonmäričendoihe. | 117поддержи меня, и спасусь; и в уставы Твои буду вникать непрестанно. |
| 118Kaikid sinun elonmäričendoiden hül’gäidajid sinä-ki hül’gäidad, kelhad oma kaik heiden koveroičused. | 118Всех, отступающих от уставов Твоих, Ты низлагаешь, ибо ухищрения их–ложь. |
| 119Sinä lükäidad kaikid man jumalatomid kuti tuhkan, sikš minei mel’he oma sinun todištused. | 119Как изгарь, отметаешь Ты всех нечестивых земли; потому я возлюбил откровения Твои. |
| 120Sinun edes kaik minun hibj säraidab varaidusiš, sinun sudoid minä varaidan. | 120Трепещет от страха Твоего плоть моя, и судов Твоих я боюсь. |
| 121Minä tegin, kut käskeb oiged sud i tozi, ala anda mindai minun ahtištajiden käzihe. | 121Я совершал суд и правду; не предай меня гонителям моим. |
| 122Tugeda sinun käskabunik hänele hüvüdeks, miše korgednenaižed ei ahtištanuiži mindai. | 122Заступи раба Твоего ко благу его, чтобы не угнетали меня гордые. |
| 123Minun sil’mäd tusttuba varastades sinun päzutandad, sinun tozioiktuden sanad. | 123Истаевают очи мои, ожидая спасения Твоего и слова правды Твоей. |
| 124Tege sinun käskabunikale hüvüt sinun armoil, openda mindai sinun elonmäričendoihe. | 124Сотвори с рабом Твоим по милости Твоей, и уставам Твоим научи меня. |
| 125Minä olen sinun käskabunik, anda minei el’gendust, i minä tedištan sinun todištusen. | 125Я раб Твой: вразуми меня, и познаю откровения Твои. |
| 126Om se aig tartta Ižandale radho. Sinun zakon om muretud. | 126Время Господу действовать: закон Твой разорили. |
| 127Sinun elonmäričendad oma minei mel’he enamb kuldad, puhtast kuldad. | 127А я люблю заповеди Твои более золота, и золота чистого. |
| 128Kaik sinun käsköd, minun melen mödhe, oma oiktad, kaikuttušt kelastusen ted minä en navedi. | 128Все повеления Твои–все признаю справедливыми; всякий путь лжи ненавижу. |
| 129Sinun todištused oma ani hüväd, sikš minun heng kaičeb niid. | 129Дивны откровения Твои; потому хранит их душа моя. |
| 130Ku sinun sana avaidase, ka opendab kaikuttušt mest. | 130Откровение слов Твоих просвещает, вразумляет простых. |
| 131Minä avaidan sun da jügedas hengahtan, sikš ku lujas varastan sinun elonmäričendoid. | 131Открываю уста мои и вздыхаю, ибо заповедей Твоих жажду. |
| 132Kacuhta minuhu, armahta mindai, kut armahtad kaikid, kenele mel’he om sinun nimi. | 132Призри на меня и помилуй меня, как поступаешь с любящими имя Твое. |
| 133Tege minun jaugad vahvoikš sinun sanal, ala anda nimiččele värudele otta mindai valdha. | 133Утверди стопы мои в слове Твоем и не дай овладеть мною никакому беззаконию; |
| 134Päzuta mindai rahvahan ahtištusespäi, i minä kaičeškan sinun käsköid. | 134избавь меня от угнетения человеческого, и буду хранить повеления Твои; |
| 135Hošta sinun käskabunikaha sinun modon hoštotesel, openda minei sinun elonmäričendoid. | 135осияй раба Твоего светом лица Твоего и научи меня уставам Твоим. |
| 136Minun sil’mišpäi valuba ojan kündled, sikš ku sinun zakonad ei kaikoi. | 136Из глаз моих текут потоки вод оттого, что не хранят закона Твоего. |
| 137Sur’ Sünduižem, sinä oled tozioiged, a sinun sudad oma oiktad. | 137Праведен Ты, Господи, и справедливы суды Твои. |
| 138Sinun todištused, miččid sinä oled andnu, om tozi, se om puhtaz toduz’. | 138Откровения Твои, которые Ты заповедал, –правда и совершенная истина. |
| 139Minun heng palab vihas, sikš ku minun vihanikad oma unohtanuded sinun sanad. | 139Ревность моя снедает меня, потому что мои враги забыли слова Твои. |
| 140Sinun sana om ani puhtaz, i sinun käskabunikale se om mel’he. | 140Слово Твое весьма чисто, и раб Твой возлюбил его. |
| 141Minä olen pen’ da hondostadud, no sinun käsköid en unohta. | 141Мал я и презрен, но повелений Твоих не забываю. |
| 142Sinun tozi om igähine tozi, i sinun zakon om oiged. | 142Правда Твоя–правда вечная, и закон Твой–истина. |
| 143Minä olen tuskas da gor’as, a sinun elonmäričendad tugedaba mindai. | 143Скорбь и горесть постигли меня; заповеди Твои–утешение мое. |
| 144Sinun zakonan tozi om oiged i igähine, anda minei el’gendust, i minä eläškan. | 144Правда откровений Твоих вечна: вразуми меня, и буду жить. |
| 145Minä kärauzimoi sinuhu kaikel südäimel, kulišta mindai, Sur’ Sünduižem, i minä kaičen sinun elonmäričendoid. | 145Взываю всем сердцем моим: услышь меня, Господи, –и сохраню уставы Твои. |
| 146Minä kucun sindai: päzuta mindai! Minä kaičeškan sinun todištusid. | 146Призываю Тебя: спаси меня, и буду хранить откровения Твои. |
| 147Edel päivännouzendad kucun sindai, sinun sanaha vauvatan. | 147Предваряю рассвет и взываю; на слово Твое уповаю. |
| 148Minun sil’mäd om avaitud edel homendest, miše süveneda sinun sanaha. | 148Очи мои предваряют утреннюю стражу, чтобы мне углубляться в слово Твое. |
| 149Sur’ Sünduižem, kulišta minun än’ sinun armoiš, sinun sudan mödhe eläbzoita mindai. | 149Услышь голос мой по милости Твоей, Господи; по суду Твоему оживи меня. |
| 150Läz oma ned, kenen meles om tehta pahad, hö oma edahan sinun zakonaspäi. | 150Приблизились замышляющие лукавство; далеки они от закона Твоего. |
| 151Sinä, Sur’ Sünduižem, oled läz, i kaik sinun elonmäričendad om tozi. | 151Близок Ты, Господи, и все заповеди Твои–истина. |
| 152Minä tedištin jo amu sinun todištusiš, miše sinä oled vahvištanu niid igäks kaikeks. | 152Издавна узнал я об откровениях Твоих, что Ты утвердил их на веки. |
| 153Kacuhta minun gor’aha i päzuta mindai, ved’ minä en unohtand sinun zakonad. | 153Воззри на бедствие мое и избавь меня, ибо я не забываю закона Твоего. |
| 154Aja minun azj da päzuta väritajišpäi, eläbzoita mindai sinun sanan mödhe. | 154Вступись в дело мое и защити меня; по слову Твоему оживи меня. |
| 155Jumalatomad oma edahan päzutandaspäi, sikš ku hö ei eckoi sinun käsköid. | 155Далеко от нечестивых спасение, ибо они уставов Твоих не ищут. |
| 156Sur’ Sünduižem, sured oma sinun armod, sinun sudan mödhe eläbzoita mindai. | 156Много щедрот Твоих, Господи; по суду Твоему оживи меня. |
| 157Minai om äi ahtištajid i vihanikoid, no minä en käraute sinun todištusišpäi. | 157Много у меня гонителей и врагов, но от откровений Твоих я не удаляюсь. |
| 158Minä olen pahoiš meliš, konz nägen nenid, ked kärauzihe sinuspäi, ved’ hö ei kaikoi sinun sanad. | 158Вижу отступников, и сокрушаюсь, ибо они не хранят слова Твоего. |
| 159Kacu, kut minä armastan sinun käsköid, sinun armoiden mödhe eläbzoita mindai. | 159Зри, как я люблю повеления Твои; по милости Твоей, Господи, оживи меня. |
| 160Tozi om sinun sanan jures, igähine om sinun toden sud. | 160Основание слова Твоего истинно, и вечен всякий суд правды Твоей. |
| 161Knäzid kükseba mindai vigata, no minun südäin varaidab vaiše sinun sanad. | 161Князья гонят меня безвинно, но сердце мое боится слова Твоего. |
| 162Minä ihastun sinun sanaha kuti olen sanu suren ližan. | 162Радуюсь я слову Твоему, как получивший великую прибыль. |
| 163Minä en navedi kelastust, hondostan sidä, a sinun zakonad minä armastan. | 163Ненавижу ложь и гнушаюсь ею; закон же Твой люблю. |
| 164Seičeme kerdad päiväs minä ülenzoitan sindai sinun oigedmeližiš sudoiš. | 164Семикратно в день прославляю Тебя за суды правды Твоей. |
| 165Sinun zakonad navedijoil om oza i mir, hö ei kukištugoi. | 165Велик мир у любящих закон Твой, и нет им преткновения. |
| 166Sur’ Sünduižem, minä vauvatan sinun päzutandaha i elän sinun elonmäričendoiden mödhe. | 166Уповаю на спасение Твое, Господи, и заповеди Твои исполняю. |
| 167Minun heng kaičeb sinun todištusid, minä armastan niid lujas. | 167Душа моя хранит откровения Твои, и я люблю их крепко. |
| 168Minä kaičen sinun käsköid da sinun todištusid, i kaik minun ted oma sinun edes. | 168Храню повеления Твои и откровения Твои, ибо все пути мои пред Тобою. |
| 169Sur’ Sünduižem, libugaha minun abun pakičend sinun edehe, openda mindai sinun sanan mödhe. | 169Да приблизится вопль мой пред лице Твое, Господи; по слову Твоему вразуми меня. |
| 170Lekaha minun loičend sinun edehe, päzuta mindai sinun sanan mödhe. | 170Да придет моление мое пред лице Твое; по слову Твоему избавь меня. |
| 171Minun su virkaškab kitändsanoid, konz sinä opendad minei sinun elonmäričendoid. | 171Уста мои произнесут хвалу, когда Ты научишь меня уставам Твоим. |
| 172Minun kel’ pajataškab sinun sanoid, ved’ kaik sinun elonmäričendad oma tozioiktad. | 172Язык мой возгласит слово Твое, ибо все заповеди Твои праведны. |
| 173Olgha sinun käzi minei tugen, ved’ minä olen valičenu sinun käsköd. | 173Да будет рука Твоя в помощь мне, ибо я повеления Твои избрал. |
| 174Sur’ Sünduižem, minä vauvatan sinun päzutandaha, a sinun zakon om minun tüništoituz. | 174Жажду спасения Твоего, Господи, и закон Твой–утешение мое. |
| 175Elägaha minun heng i kitkaha sindai, a sinun sudad abutagha minei. | 175Да живет душа моя и славит Тебя, и суды Твои да помогут мне. |
| 176Minä olen kuti segoinu lambaz. Eci mindai, sinun käskabunikad! Sinun elonmäričendoid minä en unohta. | 176Я заблудился, как овца потерянная: взыщи раба Твоего, ибо я заповедей Твоих не забыл. |