Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
PSALMOIDEN KIRJ | ПСАЛТИРЬ |
9 Psalm | Глава 9 |
| 1Horan ohjandajale. Labenan surmaks. Davidan psalm. | 1Начальнику хора. По смерти Лабена. Псалом Давида. |
| 2Minä kitäškanden sindai, Sur’ Sünduižem, kaikel südäimel, saneleškanden sinun kaikiš vägeviš tegoiš. | 2Буду славить Тебя, Господи, всем сердцем моим, возвещать все чудеса Твои. |
| 3Minä olen täuz’ ihastust da korktad mel’t sinus, pajatan ülenzoituzpajon sinun nimele, Ülähäine. | 3Буду радоваться и торжествовать о Тебе, петь имени Твоему, Всевышний. |
| 4Minun vihanikad pästaba pagod, kukištuba da koleba sinun sil’miden edes. | 4Когда враги мои обращены назад, то преткнутся и погибнут пред лицем Твоим, |
| 5Sinä, tozioiged sudii, sinä ištuitoi valdištmele, tegid minei oiktan sudan, vedid minun azjoid. | 5ибо Ты производил мой суд и мою тяжбу; Ты воссел на престоле, Судия праведный. |
| 6Sinä ozutid ičeiž vihan mirun rahvahile, surmičid jumalatomid, heiden nimed-ki pühkid igäks. | 6Ты вознегодовал на народы, погубил нечестивого, имя их изгладил на веки и веки. |
| 7Vihanikoil oma lopnus tora-azeged, heiden lidnad sinä panid mantazale, mušt-ki heiš koli ühtes heidenke. | 7У врага совсем не стало оружия, и города Ты разрушил; погибла память их с ними. |
| 8No Ižand vanhemboičeb kaiken igän. Hän tegi vaumheks valdištmen sudan täht. | 8Но Господь пребывает вовек; Он приготовил для суда престол Свой, |
| 9Hän sudiškandeb mirud tozioiktal sudal, pidäškandeb oiktan sudan rahvahiden päl. | 9и Он будет судить вселенную по правде, совершит суд над народами по правоте. |
| 10I Ižand andab abud ahtištadud mehile, abutaškandeb ahthal aigal. | 10И будет Господь прибежищем угнетенному, прибежищем во времена скорби; |
| 11Sinuhu nadeišoiš, ked tundeba sinun nimed, ku sinä, Sur’ Sünduižem, ed jäta heid, ked eciba abud sinuspäi. | 11и будут уповать на Тебя знающие имя Твое, потому что Ты не оставляешь ищущих Тебя, Господи. |
| 12Ülenzoitkat pajoil Ižandad, kudamb eläb Sional! Sanelkat hänen tegoiš mirun rahvahile, | 12Пойте Господу, живущему на Сионе, возвещайте между народами дела Его, |
| 13a hän küzub veritegoiš, hän muštab i ei unohta ahtištadud mehiden voikuid. | 13ибо Он взыскивает за кровь; помнит их, не забывает вопля угнетенных. |
| 14Sur’ Sünduižem, armahta mindai, kacuhta, miččid mokid tirpan minun vihanikoišpäi, sinä, ken oled päzutanu mindai surman künduselpäi, | 14Помилуй меня, Господи; воззри на страдание мое от ненавидящих меня, --Ты, Который возносишь меня от врат смерти, |
| 15miše minä ülenzoitaižin sindai Sion-tütren lidnan verajiš ihastuden sinun päzutandas. | 15чтобы я возвещал все хвалы Твои во вратах дщери Сионовой: буду радоваться о спасении Твоем. |
| 16Lanksiba rahvahad haudha, miččen iče oliba kainuded, heiden jaugad vajuiba verkoihe, miččid iče oliba pannuded. | 16Обрушились народы в яму, которую выкопали; в сети, которую скрыли они, запуталась нога их. |
| 17Ižandan tundištadas hänen pidetud sudan mödhe. Jumalatoi segoib ičeze käziden radho. | 17Познан был Господь по суду, который Он совершил; нечестивый уловлен делами рук своих. |
| 18Mängha surman valdkundha jumalatomad, kaik mirun rahvahad, ked unohtiba Jumalad. | 18Да обратятся нечестивые в ад, --все народы, забывающие Бога. |
| 19Ved’ ei ole igäks unohtadud gol’l’, i mairhes olijan nadei ei ole tühj. | 19Ибо не навсегда забыт будет нищий, и надежда бедных не до конца погибнет. |
| 20Ka libu, Sur’ Sünduižem, algha vanhemboiče mez’! Sagha rahvahad sudan sinun sil’miden edes. | 20Восстань, Господи, да не преобладает человек, да судятся народы пред лицем Твоим. |
| 21Sur’ Sünduižem, kükse heid pöl’gästusen valdha, tekaha rahvahad, miše hö oma vaiše mehed. | 21Наведи, Господи, страх на них; да знают народы, что человеки они. |
| 22Sur’ Sünduižem, mikš oled muga edahan, mikš peitätoi mugoižel ahthal aigal? | 22Для чего, Господи, стоишь вдали, скрываешь Себя во время скорби? |
| 23Kac, kut jumalatoi painab surendelden gol’l’ad. Ka putkaha hö iče ridaha ičeze manitusen tagut. | 23По гордости своей нечестивый преследует бедного: да уловятся они ухищрениями, которые сами вымышляют. |
| 24Jumalatoi kitäb ičtaze ičeze hengen himoiš, a bohatan elon navedii bahvališe ičeze elol. | 24Ибо нечестивый хвалится похотью души своей; корыстолюбец ублажает себя. |
| 25Jumalatoi korktan nenan tagut hül’gäidab Ižandad: «Ei hän küzu», meletaden kaiken: «Jumalad ei ole-ki». | 25В надмении своем нечестивый пренебрегает Господа: `не взыщет'; во всех помыслах его: `нет Бога!' |
| 26Hänen matkad veba händast kadondaha. Sinun sud om edahan hänespäi. Kaikid ičeze vihanikoid hän hondostab. | 26Во всякое время пути его гибельны; суды Твои далеки для него; на всех врагов своих он смотрит с пренебрежением; |
| 27Hän sanub ičeleze: «En likahta sijalpäi! Minei ei tehte nikonz nimittušt pahut». | 27говорит в сердце своем: `не поколеблюсь; в род и род не приключится мне зла'; |
| 28Hänen su om täuz’ vihatoivoid toižile, manituzmelid da kelastust, hänen kelen al oma mokad da surm. | 28уста его полны проклятия, коварства и лжи; под языком--его мучение и пагуба; |
| 29Hän ištub peitos küliden taga, rikob peitoiči oiktan mehen. Hän sil’mäl kaiken ecib gol’l’ad, | 29сидит в засаде за двором, в потаенных местах убивает невинного; глаза его подсматривают за бедным; |
| 30varastades kut lev peitsijas. Hän kacub tabata raukad, da tabadab-ki ozatoman i veb händast ičeze verkoho. | 30подстерегает в потаенном месте, как лев в логовище; подстерегает в засаде, чтобы схватить бедного; хватает бедного, увлекая в сети свои; |
| 31Hän peitäse kingitades maha, i raukad putuba hänen teravihe künzihe. | 31сгибается, прилегает, --и бедные падают в сильные когти его; |
| 32Hän sanub ičeksez: «Jumal unohtab necen, hän paneb sil’mäd umbheze, hän ei nägišta necidä nikonz». | 32говорит в сердце своем: `забыл Бог, закрыл лице Свое, не увидит никогда'. |
| 33Tule abuhu, Sur’ Sünduižem, minun Jumal, libuta ičeiž käzi! Ala unohta raukoid nikonz! | 33Восстань, Господи, Боже мой, вознеси руку Твою, не забудь угнетенных. |
| 34Mikš jumalatoi hül’gäidab Jumalad sanudes ičeksaz: «Ka ed sinä küzu!» | 34Зачем нечестивый пренебрегает Бога, говоря в сердце своем: `Ты не взыщешь'? |
| 35Sinä näged kaiken, ed voi olda nägemata tuskad da ahtištust, sinä oigendad ičeiž käden. Gol’l’ tuleb sinunnoks, sinä abutad raukale. | 35Ты видишь, ибо Ты взираешь на обиды и притеснения, чтобы воздать Твоею рукою. Тебе предает себя бедный; сироте Ты помощник. |
| 36Murenda jumalatoman da pahan vägi, miše ecten ecta da ei löuta sen jäl’gid-ki. | 36Сокруши мышцу нечестивому и злому, так чтобы искать и не найти его нечестия. |
| 37Ižand om kunigaz kaiken i igäks, Jumalad tundmatomad kadoba hänen maspäi. | 37Господь--царь на веки, навсегда; исчезнут язычники с земли Его. |
| 38Sur’ Sünduižem, sinä rižad, midä hilläd tahtoiba. Vahvištoita heiden südäimed, avaida ičeiž korvad, | 38Господи! Ты слышишь желания смиренных; укрепи сердце их; открой ухо Твое, |
| 39tege oiged sud raukoile da ahtištusiš olijoile, miše ni üks’ man mez’ ei pöl’gästoitaiži enamba. | 39чтобы дать суд сироте и угнетенному, да не устрашает более человек на земле. |