Your word is a lamp to my feet

Библии на финно-угорских языков



Библия

Выбрать язык

Книги Ветхого Завета

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главабез русского текста

PSALMOIDEN KIRJ

ПСАЛТИРЬ

9 Psalm

Глава 9

1Horan ohjandajale. Labenan surmaks. Davidan psalm.
1Начальнику хора. По смерти Лабена. Псалом Давида.
2Minä kitäškanden sindai, Sur’ Sünduižem, kaikel südäimel,
saneleškanden sinun kaikiš vägeviš tegoiš.
2Буду славить Тебя, Господи, всем сердцем моим, возвещать все чудеса Твои.
3Minä olen täuz’ ihastust da korktad mel’t sinus,
pajatan ülenzoituzpajon sinun nimele, Ülähäine.

3Буду радоваться и торжествовать о Тебе, петь имени Твоему, Всевышний.
4Minun vihanikad pästaba pagod,
kukištuba da koleba sinun sil’miden edes.
4Когда враги мои обращены назад, то преткнутся и погибнут пред лицем Твоим,
5Sinä, tozioiged sudii,
sinä ištuitoi valdištmele,
tegid minei oiktan sudan, vedid minun azjoid.

5ибо Ты производил мой суд и мою тяжбу; Ты воссел на престоле, Судия праведный.
6Sinä ozutid ičeiž vihan mirun rahvahile, surmičid jumalatomid,
heiden nimed-ki pühkid igäks.
6Ты вознегодовал на народы, погубил нечестивого, имя их изгладил на веки и веки.
7Vihanikoil oma lopnus tora-azeged,
heiden lidnad sinä panid mantazale,
mušt-ki heiš koli ühtes heidenke.
7У врага совсем не стало оружия, и города Ты разрушил; погибла память их с ними.
8No Ižand vanhemboičeb kaiken igän.
Hän tegi vaumheks valdištmen sudan täht.
8Но Господь пребывает вовек; Он приготовил для суда престол Свой,
9Hän sudiškandeb mirud tozioiktal sudal,
pidäškandeb oiktan sudan rahvahiden päl.

9и Он будет судить вселенную по правде, совершит суд над народами по правоте.
10I Ižand andab abud ahtištadud mehile,
abutaškandeb ahthal aigal.
10И будет Господь прибежищем угнетенному, прибежищем во времена скорби;
11Sinuhu nadeišoiš,
ked tundeba sinun nimed,
ku sinä, Sur’ Sünduižem, ed jäta heid,
ked eciba abud sinuspäi.

11и будут уповать на Тебя знающие имя Твое, потому что Ты не оставляешь ищущих Тебя, Господи.
12Ülenzoitkat pajoil Ižandad, kudamb eläb Sional!
Sanelkat hänen tegoiš mirun rahvahile,
12Пойте Господу, живущему на Сионе, возвещайте между народами дела Его,
13a hän küzub veritegoiš,
hän muštab i ei unohta
ahtištadud mehiden voikuid.

13ибо Он взыскивает за кровь; помнит их, не забывает вопля угнетенных.
14Sur’ Sünduižem, armahta mindai,
kacuhta, miččid mokid tirpan minun vihanikoišpäi,
sinä, ken oled päzutanu mindai surman künduselpäi,
14Помилуй меня, Господи; воззри на страдание мое от ненавидящих меня, --Ты, Который возносишь меня от врат смерти,
15miše minä ülenzoitaižin sindai Sion-tütren lidnan verajiš
ihastuden sinun päzutandas.

15чтобы я возвещал все хвалы Твои во вратах дщери Сионовой: буду радоваться о спасении Твоем.
16Lanksiba rahvahad haudha,
miččen iče oliba kainuded,
heiden jaugad vajuiba verkoihe,
miččid iče oliba pannuded.
16Обрушились народы в яму, которую выкопали; в сети, которую скрыли они, запуталась нога их.
17Ižandan tundištadas hänen pidetud sudan mödhe.
Jumalatoi segoib ičeze käziden radho.

17Познан был Господь по суду, который Он совершил; нечестивый уловлен делами рук своих.
18Mängha surman valdkundha jumalatomad,
kaik mirun rahvahad, ked unohtiba Jumalad.
18Да обратятся нечестивые в ад, --все народы, забывающие Бога.
19Ved’ ei ole igäks unohtadud gol’l’,
i mairhes olijan nadei ei ole tühj.
19Ибо не навсегда забыт будет нищий, и надежда бедных не до конца погибнет.
20Ka libu, Sur’ Sünduižem,
algha vanhemboiče mez’!
Sagha rahvahad sudan sinun sil’miden edes.
20Восстань, Господи, да не преобладает человек, да судятся народы пред лицем Твоим.
21Sur’ Sünduižem, kükse heid pöl’gästusen valdha,
tekaha rahvahad, miše hö oma vaiše mehed.
21Наведи, Господи, страх на них; да знают народы, что человеки они.
22Sur’ Sünduižem, mikš oled muga edahan,
mikš peitätoi mugoižel ahthal aigal?
22Для чего, Господи, стоишь вдали, скрываешь Себя во время скорби?
23Kac, kut jumalatoi painab surendelden gol’l’ad.
Ka putkaha hö iče ridaha ičeze manitusen tagut.
23По гордости своей нечестивый преследует бедного: да уловятся они ухищрениями, которые сами вымышляют.
24Jumalatoi kitäb ičtaze ičeze hengen himoiš,
a bohatan elon navedii bahvališe ičeze elol.
24Ибо нечестивый хвалится похотью души своей; корыстолюбец ублажает себя.
25Jumalatoi korktan nenan tagut
hül’gäidab Ižandad: «Ei hän küzu»,
meletaden kaiken: «Jumalad ei ole-ki».
25В надмении своем нечестивый пренебрегает Господа: `не взыщет'; во всех помыслах его: `нет Бога!'
26Hänen matkad veba händast kadondaha.
Sinun sud om edahan hänespäi.
Kaikid ičeze vihanikoid hän hondostab.
26Во всякое время пути его гибельны; суды Твои далеки для него; на всех врагов своих он смотрит с пренебрежением;
27Hän sanub ičeleze: «En likahta sijalpäi!
Minei ei tehte nikonz nimittušt pahut».
27говорит в сердце своем: `не поколеблюсь; в род и род не приключится мне зла';
28Hänen su om täuz’ vihatoivoid toižile,
manituzmelid da kelastust,
hänen kelen al oma mokad da surm.
28уста его полны проклятия, коварства и лжи; под языком--его мучение и пагуба;
29Hän ištub peitos küliden taga,
rikob peitoiči oiktan mehen.
Hän sil’mäl kaiken ecib gol’l’ad,
29сидит в засаде за двором, в потаенных местах убивает невинного; глаза его подсматривают за бедным;
30varastades kut lev peitsijas.
Hän kacub tabata raukad,
da tabadab-ki ozatoman
i veb händast ičeze verkoho.
30подстерегает в потаенном месте, как лев в логовище; подстерегает в засаде, чтобы схватить бедного; хватает бедного, увлекая в сети свои;
31Hän peitäse kingitades maha,
i raukad putuba hänen teravihe künzihe.
31сгибается, прилегает, --и бедные падают в сильные когти его;
32Hän sanub ičeksez: «Jumal unohtab necen,
hän paneb sil’mäd umbheze,
hän ei nägišta necidä nikonz».

32говорит в сердце своем: `забыл Бог, закрыл лице Свое, не увидит никогда'.
33Tule abuhu, Sur’ Sünduižem, minun Jumal,
libuta ičeiž käzi!
Ala unohta raukoid nikonz!
33Восстань, Господи, Боже мой, вознеси руку Твою, не забудь угнетенных.
34Mikš jumalatoi hül’gäidab Jumalad
sanudes ičeksaz: «Ka ed sinä küzu!»
34Зачем нечестивый пренебрегает Бога, говоря в сердце своем: `Ты не взыщешь'?
35Sinä näged kaiken,
ed voi olda nägemata tuskad da ahtištust,
sinä oigendad ičeiž käden.
Gol’l’ tuleb sinunnoks,
sinä abutad raukale.
35Ты видишь, ибо Ты взираешь на обиды и притеснения, чтобы воздать Твоею рукою. Тебе предает себя бедный; сироте Ты помощник.
36Murenda jumalatoman da pahan vägi,
miše ecten ecta da ei löuta sen jäl’gid-ki.

36Сокруши мышцу нечестивому и злому, так чтобы искать и не найти его нечестия.
37Ižand om kunigaz kaiken i igäks,
Jumalad tundmatomad kadoba hänen maspäi.
37Господь--царь на веки, навсегда; исчезнут язычники с земли Его.
38Sur’ Sünduižem, sinä rižad, midä hilläd tahtoiba.
Vahvištoita heiden südäimed, avaida ičeiž korvad,
38Господи! Ты слышишь желания смиренных; укрепи сердце их; открой ухо Твое,
39tege oiged sud raukoile da ahtištusiš olijoile,
miše ni üks’ man mez’ ei pöl’gästoitaiži enamba.
39чтобы дать суд сироте и угнетенному, да не устрашает более человек на земле.


предыдущая глава Глава 9 следующая глава