Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
RUFIN KIRJ | КНИГА РУФЬ |
Глава 2 | Глава 2 |
| 1 Noeminil oli heimolaine hänen mužikan polespäi, lujas bohat i melev, kudambad kuctihe Vooz. | 1У Ноемини был родственник по мужу ее, человек весьма знатный, из племени Елимелехова, имя ему Вооз. |
| 2 Moavitalaine Ruf՚ sanui Noeminile: ”Voižinik minä mända pöudole poimimaha tähkid kenen-ni jäl՚ghe, ken tahtoškandeb necidä.” Noemin՚ sanui hänele: ”Mäne, tütrudem.” | 2И сказала Руфь Моавитянка Ноемини: пойду я на поле и буду подбирать колосья по следам того, у кого найду благоволение. Она сказала ей: пойди, дочь моя. |
| 3 Hän läksi miččele-se pöudole poimimaha tähkid rahnojiden jäl՚ghe. Muga om tulnu, miše nece pöudon pala oli Voozan, kudamb oli Elimelehan heimospäi. | 3Она пошла, и пришла, и подбирала в поле колосья позади жнецов. И случилось, что та часть поля принадлежала Воозу, который из племени Елимелехова. |
| 4 Siloi tuli Vooz Viflejemaspäi i sanui rahnojile: ”Olgha Ižand teidenke!” Hö sanuiba vastha: ”Ižand blaslovigha sindai!” | 4И вот, Вооз пришел из Вифлеема и сказал жнецам: Господь с вами! Они сказали ему: да благословит тебя Господь! |
| 5 Vooz küzui rahnojal, kudamb oli sid՚ pämehen: ”Kenen nece nor՚ naine om?” | 5И сказал Вооз слуге своему, приставленному к жнецам: чья это молодая женщина? |
| 6 Nece radnik, kudamb oli kacujan rahnojiden päl, sanui: ”Nece om se nor՚ naine, moavitalaine, kudamb tuli Noemininke, Moavitan maspäi. Hän sanui: | 6Слуга, приставленный к жнецам, отвечал и сказал: эта молодая женщина--Моавитянка, пришедшая с Ноеминью с полей Моавитских; |
| 7 ”Minä poimiškanden i keradaškanden tähkid snapuiden keskes rahnojiden jäl՚ghe.” Hän tuli i om olnu tägä homendesespäi neche aighasai. Vaiše vähäižen kut-se ištahti mas.” | 7она сказала: `буду я подбирать и собирать между снопами позади жнецов'; и пришла, и находится здесь с самого утра доселе; мало бывает она дома. |
| 8 Vooz sanui Rufile: ”Kule-ške, tütrudem! Ala mäne poimimaha toižiden pöudoile, ala lähte nikuna täspäi, ole sid՚ minun akradnikoidenke. | 8И сказал Вооз Руфи: послушай, дочь моя, не ходи подбирать на другом поле и не переходи отсюда, но будь здесь с моими служанками; |
| 9 Pidä sil՚miš, miččel pöudol rahndas, i mäne heiden jäl՚ghe. Minä en käskend ičein radnikoid koskta sindai. Ku tuleb jomannäl՚g, mäne astjoidennoks i jo vet, kuspäi amurdaba minun radnikad-ki.” | 9пусть в глазах твоих будет то поле, где они жнут, и ходи за ними; вот, я приказал слугам моим не трогать тебя; когда захочешь пить, иди к сосудам и пей, откуда черпают слуги мои. |
| 10 Siloi Ruf՚ lanksi ičeze modol maha ozutaden, kut hän korktas pidäb Voozad, i sanui hänele: ”Mikš oled mugoine hüvä minei i ozutad minei armoid, ved՚ minä olen verazmaine?” | 10Она пала на лице свое и поклонилась до земли и сказала ему: чем снискала я в глазах твоих милость, что ты принимаешь меня, хотя я и чужеземка? |
| 11 Vooz sanui hänele vastha: ”Minei starinoitihe kaiken, midä hüväd oled tehnu anopele mužikan surman jäl՚ghe i kut jätid tatan i maman, i kodiman i läksid rahvahannoks, kudambad ed tundend-ki.” | 11Вооз отвечал и сказал ей: мне сказано все, что сделала ты для свекрови своей по смерти мужа твоего, что ты оставила твоего отца и твою мать и твою родину и пришла к народу, которого ты не знала вчера и третьего дня; |
| 12 Sur՚ Ižand antkaha armoid sinei necen tegon tagut, i tulgha sinei täuz՚ pauk Ižandaspäi, Izrail՚an Jumalaspäi, kudamban suugiden alle tulid ecmaha tuged.” | 12да воздаст Господь за это дело твое, и да будет тебе полная награда от Господа Бога Израилева, к Которому ты пришла, чтоб успокоиться под Его крылами! |
| 13 Ruf՚ sanui: ”Minä olen sanu armoid, hüvä mez՚, sikš ku sinä oled tüništoitnu mindai i oled pagižnu minunke laskvas kut sinun toižiden akradnikoidenke, a ved՚ minä en ole sen arvokaz, kut toižed sinun radnikad.” | 13Она сказала: да буду я в милости пред очами твоими, господин мой! Ты утешил меня и говорил по сердцу рабы твоей, между тем как я не стою ни одной из рабынь твоих. |
| 14 Konz tuli long՚aig, Vooz sanui Rufile: ”Tule tänna, ota leibäd södeks i paina sinun leibpalaine muiktaha vinha. Hän ištuihe rahnojidennoks, i Vooz andoi hänele žard՚ud jüvid. Hän söi külläks da jüvid völ jäi-ki. | 14И сказал ей Вооз: время обеда; приди сюда и ешь хлеб и обмакивай кусок твой в уксус. И села она возле жнецов. Он подал ей хлеба; она ела, наелась, и еще осталось. |
| 15 Konz hän libui tähkid poimimaha, Vooz käski abunikoid sanuden: ”Antkat hänele poimda snapuiden keskes-ki, algat händast abidigoi. | 15И встала, чтобы подбирать. Вооз дал приказ слугам своим, сказав: пусть подбирает она и между снопами, и не обижайте ее; |
| 16 Ka snapuišpäi-ki tackat hänele, miše hän voiži poimda, algat laigoi händast.” | 16да и от снопов откидывайте ей и оставляйте, пусть она подбирает, и не браните ее. |
| 17 Ruf՚ oli pöudol ehthasai, sid՚ hän tapoi sen, mi oli keratud, i ozrad tuli läz efa-märad. | 17Так подбирала она на поле до вечера и вымолотила собранное, и вышло около ефы ячменя. |
| 18 Hän oti necen i läksi lidnha, kus ozuti ičeze anopele, min oli poiminu. Ruf՚ heiti kaimlon alpäi kaiken, midä oli jänu sen jäl՚ghe, konz hän söi külläks, i andoi ičeze anopele. | 18Взяв это, она пошла в город, и свекровь ее увидела, что она набрала. И вынула Руфь из пазухи своей и дала ей то, что оставила, наевшись сама. |
| 19 Anop՚ sanui hänele: ”Kuspäi oled necen poiminu? Kus radoid? Blaslovidud olgha se, ken om homaičenu sindai.” Ruf՚ sanui anopele, ken om nece mez՚, kenenno hän radoi, i ližazi: ”Necen mehen nimi, kenenno minä radoin tämbei, om Vooz.” | 19И сказала ей свекровь ее: где ты собирала сегодня и где работала? да будет благословен принявший тебя! Руфь! объявила свекрови своей, у кого она работала, и сказала: человеку тому, у которого я сегодня работала, имя Вооз. |
| 20 Noemin՚ sanui milläle: ”Blaslovigha händast Ižand, kudamb ei anastand armoid ei eläbil dai ei kolnuzil-ki.” Noemin՚ sanui völ hänele: ”Nece mez՚ om läheline meile, hän om meidenke heimos.” | 20И сказала Ноеминь снохе своей: благословен он от Господа за то, что не лишил милости своей ни живых, ни мертвых! И сказала ей Ноеминь: человек этот близок к нам; он из наших родственников. |
| 21 Moavitalaine Ruf՚ sanui: ”Mez՚ sanui minei völ: ”Püžu minun radnikoidenke sihesai, kuni hö rahnoba kaiken villän, midä minai om.” | 21Руфь Моавитянка сказала: он даже сказал мне: будь с моими служанками, доколе не докончат они жатвы моей. |
| 22 Noemin՚ sanui Ruf՚-milläle: ”Huvä om, tütrudem, sinä käveleškanded hänen radnikoidenke keradamas tähkid, i niken ei lajiškande sindai toižil pöudoilpäi.” | 22И сказала Ноеминь снохе своей Руфи: хорошо, дочь моя, что ты будешь ходить со служанками его, и не будут оскорблять тебя на другом поле. |
| 23 Ruf՚ poimdes tähkid oli kaiken aigan akradnikoidenke sihesai, kuni rahnmine oli loptud. Hän eli ičeze anopenno. | 23Так была она со служанками Воозовыми и подбирала колосья, доколе не кончилась жатва ячменя и жатва пшеницы, и жила у свекрови своей. |