Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ЗАХАРИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ЗАХАРИИ |
11 Глава | Глава 11 |
| 1 Капка-влакетым поч, Ливан, тек кедр-влакетым тул пӧжга! | 1Отворяй, Ливан, ворота твои, и да пожрет огонь кедры твои. |
| 2 Шорт, кипарис, вет кедр сӱмырлен, онар пушеҥге-влак пытеныт! Васанысе тумо-влак, шортса, вет сип чодырам руымо! | 2Рыдай, кипарис, ибо упал кедр, ибо и величавые опустошены; рыдайте, дубы Васанские, ибо повалился непроходимый лес. |
| 3 Калыкым кӱтышӧ-влакын шортмо йӱкышт шокта, вет кӱтымӧ верлаштым пустаҥдыме; самырык лев-влакын ырлымышт шокта, вет Иордан воктенысе чашкерлам руымо. | 3Слышен голос рыдания пастухов, потому что опустошено приволье их; слышно рыкание молодых львов, потому что опустошена краса Иордана. |
| 4 Тыге ойла Господь, мыйын Юмем: «Шӱшкылаш палемдыме шорык-влакым кӱтӧ. | 4Так говорит Господь Бог мой: паси овец, обреченных на заклание, |
| 5 Шорыкым налше-шамыч нуным пуштедат, тидлан мутым огыт кучо, а ужалыше-влак ойлат: ”Господьлан тау, мый поенам!” Нунын кӱтӱчышт-влакат шорыкым огыт чамане. | 5которых купившие убивают ненаказанно, а продавшие говорят: `благословен Господь; я разбогател!' и пастухи их не жалеют о них. |
| 6 Вет Мый тиде мландыште илыше-влакым тетла ом чамане, – ойла Господь. – Мый кажныжым лишылъеҥыштын да шке кугыжаштын кидышкышт пуэм. Нуно мландым пустаҥдаш тӱҥалыт, а Мый нунын кидышт деч нигӧм ом утаре». | 6Ибо Я не буду более миловать жителей земли сей, говорит Господь; и вот, Я предам людей, каждого в руки ближнего его и в руки царя его, и они будут поражать землю, и Я не избавлю от рук их. |
| 7 Торгайыше-влакын йодмышт почеш мый шӱшкылаш палемдыме шорык-шамычым кӱташ тӱҥалынам. Шкаланем кок пондым налынам: иктыжым «Порылык», весыжым «Келшымаш» манын лӱмденам да шорык-влакым кӱтенам. | 7И буду пасти овец, обреченных на заклание, овец поистине бедных. И возьму Себе два жезла, и назову один–благоволением, другой–узами, и ими буду пасти овец. |
| 8 Ик тылзе жапыште мый кум кӱтӱчым поктен колтенам. Шорык-влак чонышкем шуктеныт, нунат мыйым чытен кертын огытыл. | 8И истреблю трех из пастырей в один месяц; и отвратится душа Моя от них, как и их душа отвращается от Меня. |
| 9 Тунам каласенам: «Тендам тетла ом кӱтӧ. Кӧ колышаш – тек кола, кӧ пытышаш – тек пыта, а кодшышт тек икте-весыштым кочкыт». | 9Тогда скажу: не буду пасти вас: умирающая–пусть умирает, и гибнущая–пусть гибнет, а остающиеся пусть едят плоть одна другой. |
| 10 Мый «Порылык» пондем налынам да, калык-влак дене ыштыме ойпидышым пудырташ манын, тудым тодылынам. | 10И возьму жезл Мой–благоволения и переломлю его, чтобы уничтожить завет, который заключил Я со всеми народами. |
| 11 Тудо кечын ойпидыш пудыртымо лийын. Торгайыше-влак мыйым эскереныт да умыленыт: тиде Господьын шомакше лийын. | 11И он уничтожен будет в тот день, и тогда узнают бедные из овец, ожидающие Меня, что это слово Господа. |
| 12 Мый нунылан каласенам: «Тидым сайлан шотледа гын, мыланем пашадарым пуыза, уке гын, ида тӱлӧ». Нуно мыланем кумло ший оксам пуэныт. | 12И скажу им: если угодно вам, то дайте Мне плату Мою; если же нет, –не давайте; и они отвесят в уплату Мне тридцать сребренников. |
| 13 Господь мылам каласен: «Тиде оксам кӧршӧк ыштышылан кудалте! Пеш кӱкшын нуно Мыйым акленыт!» Мый тиде кумло ший оксам налынам да Господьын пӧртшӧ пелен кӧршӧк ыштышылан кудалтенам. | 13И сказал мне Господь: брось их в церковное хранилище, –высокая цена, в какую они оценили Меня! И взял Я тридцать сребренников и бросил их в дом Господень для горшечника. |
| 14 Вара мый, Иуда ден Израиль кокласе иза-шольо кылым кӱрлаш манын, «Келшымаш» манын лӱмдымӧ вес пондем пудыртенам. | 14И переломил Я другой жезл Мой–`узы', чтобы расторгнуть братство между Иудою и Израилем. |
| 15 Господь мылам каласен: «Шкаланет эше окмак кӱтӱчын арвержым нал. | 15И Господь сказал мне: еще возьми себе снаряд одного из глупых пастухов. |
| 16 Вет Мый тиде мландыште кӱтӱчым шогалтем, тудо колаш тӱҥалше-влак шотышто тургыжланаш ок тӱҥал, йомшо-влакым ок кычал, эмганыше-шамычым ок паремде, таза-влакым ок пукшо. Тудо ӧрдышӧ чапле шорык-влакын шылыштым кочкаш тӱҥалеш, эсогыл кӱчыштым кӱрышт луктеш. | 16Ибо вот, Я поставлю на этой земле пастуха, который о погибающих не позаботится, потерявшихся не будет искать и больных не будет лечить, здоровых не будет кормить, а мясо тучных будет есть и копыта их оторвет. |
| 17 Ойго йӧрдымӧ кӱтӱчылан, кӧ кӱтӱм коден кая! Тек керде тудын кидшым руалеш, пурла шинчажым шӱта! Тек тудын кидше кошка, пурла шинчаже сокыр лиеш!» | 17Горе негодному пастуху, оставляющему стадо! меч на руку его и на правый глаз его! рука его совершенно иссохнет, и правый глаз его совершенно потускнет. |
Глава 11