Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК АВВАКУМЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА АВВАКУМА |
3 Глава | Глава 3 |
| 1 Пророк Аввакумын кумалме мутшо. Муро семын мурашлан. | 1Молитва Аввакума пророка, для пения. |
| 2 Господь, мый Тыйын пашат нерген колынам, мом ыштыметым пален налынам да лӱдынам.*а Господь, мемнан илыме кечылаште шке пашатым угыч ончыкто, мемнан жапыште тыгайымак ыште, шыдешкет гынат, мемнан деке поро лий. | 2Господи! услышал я слух Твой и убоялся. Господи! соверши дело Твое среди лет, среди лет яви его; во гневе вспомни о милости. |
| 3 Феман гыч Юмо лишемеш, Фаран курык деч Святой толеш. Тудын кӱдыратлыкше кавам леведын, Тудым моктымаш дене мланде темын. | 3Бог от Фемана грядет и Святый–от горы Фаран. Покрыло небеса величие Его, и славою Его наполнилась земля. |
| 4 Тудын йолгалтмыже – пуйто кече волгыдо, кидше гыч тулйол-влак лектыт, тушто – Тудын вий-куатше. | 4Блеск ее–как солнечный свет; от руки Его лучи, и здесь тайник Его силы! |
| 5 Чурийже ончыч шучко чер кая, йолтаганже почеш – когартыше шокшымужо. | 5Пред лицем Его идет язва, а по стопам Его–жгучий ветер. |
| 6 Кунам Тудо шогалеш, мланде чытырналтеш, ончалеш – калык-шамыч лӱдын пырткат. Курымашле курык-влак шелалтыт, акрет кӱкшака-шамыч лапемыт. Но Тудын коштмо корныжо-влак курымашле улыт! | 6Он стал и поколебал землю; воззрел, и в трепет привел народы; вековые горы распались, первобытные холмы опали; пути Его вечные. |
| 7 Ужам мый: эфиоп омаш-влак туткарыш логалыныт, Мадиам мландысе илем-влак чытырат. | 7Грустными видел я шатры Ефиопские; сотряслись палатки земли Мадиамской. |
| 8 Эҥер-шамычлан мо, Господь, йогын-влаклан мо ылыжын Тыйын шыдет? Але теҥызлан ылыжын кугу шыдет? Сандене мо Тый шке имнет-влак, сеҥымашым кондышо орват-влак ӱмбак шинчынат? | 8Разве на реки воспылал, Господи, гнев Твой? разве на реки–негодование Твое, или на море–ярость Твоя, что Ты восшел на коней Твоих, на колесницы Твои спасительные? |
| 9 Израиль тукым-шамычлан пуымо товатмутет почеш Тый шке пикшйоҥежетым чымалтаренат. Мландым Тый эҥер-влак дене шелынат. | 9Ты обнажил лук Твой по клятвенному обетованию, данному коленам. Ты потоками рассек землю. |
| 10 Тыйым ужын, курык-шамыч чытырнат, кугу вӱд йога, вӱд келгыт гӱжла, толкынжым кӱшкӧ нӧлталеш. | 10Увидев Тебя, вострепетали горы, ринулись воды; бездна дала голос свой, высоко подняла руки свои; |
| 11 Кунам пикшет-влак чолгыжыт да волгенчетын умдыжо-влак йылгыжыт, кече ден тылзе шке верыштышт чарнен шогалыт. | 11солнце и луна остановились на месте своем пред светом летающих стрел Твоих, пред сиянием сверкающих копьев Твоих. |
| 12 Шыдет дене Тый мланде мучко эртет, кугун сырымет дене калык-влакым тошкет. | 12Во гневе шествуешь Ты по земле и в негодовании попираешь народы. |
| 13 Лектат Тый шке калыкетым утараш, шӱрен палемдыметым саклен кодаш. Осал калыкын вуйлатышыжым Тый кырен шалатет, тудым чараҥден, пӱтынек пытарет. | 13Ты выступаешь для спасения народа Твоего, для спасения помазанного Твоего. Ты сокрушаешь главу нечестивого дома, обнажая его от основания до верха. |
| 14 Кунам тудын сарзывуйжо-влак, пуйто шолып верыште йорло еҥым нелаш шонымылан куанен, мыйым тӱтан мардеж гай кырен шалаташ лупшалтыт, Тый тудын умдыж дене нунын вуйыштым шӱтет. | 14Ты пронзаешь копьями его главу вождей его, когда они как вихрь ринулись разбить меня, в радости, как бы думая поглотить бедного скрытно. |
| 15 Теҥыз гоч Тый шке имнет-влак ӱмбалне кугу вӱдлам шоҥештарен кудалат. | 15Ты с конями Твоими проложил путь по морю, через пучину великих вод. |
| 16 Мый тидым кольым, да шӱмем пырткаш тӱҥале, гӱжлымӧ йӱкым колын, тӱрвем чытырналте. Луэм-влак коршташ тӱҥальыч, йолем йымалне мландым мый ом шиж. Но, шӱм-чон ласкалыкым йомдарыде, вучаш тӱҥалам тудо кечым, кунам тушманем-влак ӱмбак туткар толеш. | 16Я услышал, и вострепетала внутренность моя; при вести о сем задрожали губы мои, боль проникла в кости мои, и колеблется место подо мною; а я должен быть спокоен в день бедствия, когда придет на народ мой грабитель его. |
| 17 Кеч смоква пушеҥге ок пелед, виноград вондерыште саска огеш лий, олив саска ок шоч, пасу лектышым ок пу, кеч шорыквечыште шорык-влак да вӱташте ушкал-влак огыт код, | 17Хотя бы не расцвела смоковница и не было плода на виноградных лозах, и маслина изменила, и нива не дала пищи, хотя бы не стало овец в загоне и рогатого скота в стойлах, – |
| 18 тунамат мый Господьлан йывырташ, утарыше Юмемлан куанаш тӱҥалам. | 18но и тогда я буду радоваться о Господе и веселиться о Боге спасения моего. |
| 19 Господь Юмо – мыйын вием: йолемым пӱчын гайым ышта да мыйым кӱкшака верыш кӱзыкта! Хор вуйлатышылан. Кылан семӱзгар дене. | 19Господь Бог–сила моя: Он сделает ноги мои как у оленя и на высоты мои возведет меня! (Начальнику хора). |
*а 3:2 Грек ден славян йылмылашке кусарымаште тидын деч вара тыгай ешартыш уло: ”кок илыше коклаште Тый пален налме лият”.
Глава 3