Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК МИХЕЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА МИХЕЯ |
7 Глава | Глава 7 |
| 1 Ойго мыланем! Мый тудо еҥ гай улам, кӧ кеҥежымсе саскам погаш лектын, но тиде жап эртен, виноград аҥа яра кодын – кочшашлык ик орлаҥгат уке, кочкаш шонымо икымше смоква ок кой. | 1Горе мне! ибо со мною теперь–как по собрании летних плодов, как по уборке винограда: ни одной ягоды для еды, ни спелого плода, которого желает душа моя. |
| 2 Тыгакак элыштына поро еҥ-влакым от му, калык коклаште чын ыштыше уке. Вӱрым йоктараш ваҥен шинчат, икте-весыштлан оптышым шындат. | 2Не стало милосердых на земле, нет правдивых между людьми; все строят ковы, чтобы проливать кровь; каждый ставит брату своему сеть. |
| 3 Осалым ышташ нунын кидышт мастар: вуйлатыше пӧлекым йодеш, судья взяткылан судитла, а виян-влак шке кумылышт почеш ыштыктат – тыге нуно чыным вес семын савырат. | 3Руки их обращены к тому, чтобы уметь делать зло; начальник требует подарков, и судья судит за взятки, а вельможи высказывают злые хотения души своей и извращают дело. |
| 4 Нунын кокла гыч эн сайже – иман вондер дене иктак, эн чын ыштышыже – шуркалыше воштыран пече деч ударак. Толеш тудо кече, мут кучыктымо кече, кудын нерген пророк уверзет-влак ойленыт, тунам калык аптыранымашыш пура. | 4Лучший из них–как терн, и справедливый–хуже колючей изгороди, день провозвестников Твоих, посещение Твое наступает; ныне постигнет их смятение. |
| 5 Лишыл еҥетлан ит ӱшане, йолташетлан ит инане. Ӧндалтышыштет кийыше дене кутырымет годым умшат гыч лекше шомакым эскере. | 5Не верьте другу, не полагайтесь на приятеля; от лежащей на лоне твоем стереги двери уст твоих. |
| 6 Эрге ачажым шӱктара, ӱдыр аваже ваштареш шогалеш, шешке – авалийшыже ваштареш, айдемылан мӧҥгысыжӧ-влак тушманыш савырнат. | 6Ибо сын позорит отца, дочь восстает против матери, невестка–против свекрови своей; враги человеку–домашние его. |
| 7 А мый ончалтышем Господь дек савырем, мыйым утарыше Юмемлан инанем: Тудо мыйым колеш. | 7А я буду взирать на Господа, уповать на Бога спасения моего: Бог мой услышит меня. |
| 8 Тушманем, ойгемлан ит куане! Кеч мый камвозынам, но угыч кынелам, кеч пычкемыште улам, но Господь мылам волгыдо лиеш. | 8Не радуйся ради меня, неприятельница моя! хотя я упал, но встану; хотя я во мраке, но Господь свет для меня. |
| 9 Господь ончылно сулыкыш пуренам, садлан мылам чын судым ыштымешкыже да мыйым арален налмешкыже, Тудын шыдыжым чытышаш улам. Господь мыйым волгыдыш луктеш, да мый Тудын чынлыкшым ужам. | 9Гнев Господень я буду нести, потому что согрешил пред Ним, доколе Он не решит дела моего и не совершит суда надо мною; тогда Он выведет меня на свет, и я увижу правду Его. |
| 10 «Кушто Господь, тыйын Юмет?» манын ойлышо тушман, тидым ужын, намысыш пура. Шке шинчам дене ужам мый, кузе тудым уремысе лавыра семын тошкаш тӱҥалыт. | 10И увидит это неприятельница моя и стыд покроет ее, говорившую мне: `где Господь Бог твой?' Насмотрятся на нее глаза мои, как она будет попираема подобно грязи на улицах. |
| 11 Толеш тудо кече, кунам ола пырдыжетым угыч чоҥат, мландетым кумдаҥдат. | 11В день сооружения стен твоих, в этот день отдалится определение. |
| 12 Тудо кечын тый декет чыла вер гыч толыт: Ассирий ден Египетысе олала гыч, Египет деч Евфрат эҥер марте шуйнышо кундемла гыч, теҥыз деч теҥыз, курык деч курык марте шуйналтше мландыла гыч. | 12В тот день придут к тебе из Ассирии и городов Египетских, и от Египта до реки Евфрата, и от моря до моря, и от горы до горы. |
| 13 А коден кайыме мланде пуста лиеш – тушто илыше-влаклан кӧра, нунын осал пашаштлан кӧра. | 13А земля та будет пустынею за вину жителей ее, за плоды деяний их. |
| 14 Пондет дене кӱтӧ, Господь, шке калыкетым, сай мланде*а покшелнысе чодыраште посна илыше кӱтӱэтым. Тек тудо ожнысо семын Васан ден Галаадыште кочкын коштеш! | 14Паси народ Твой жезлом Твоим, овец наследия Твоего, обитающих уединенно в лесу среди Кармила; да пасутся они на Васане и Галааде, как во дни древние! |
| 15 «Египет гыч лекме годсо семын Мый тылат ӧрыктарыше паша-влакым ончыктем». | 15Как во дни исхода твоего из земли Египетской, явлю ему дивные дела. |
| 16 Калык-влак тидым ужыт да вий-куатышт улмо ӱмбач вожылмашыш пурат. Кидышт дене нуно умшаштым петырат, пылышышт соҥгыра лиеш. | 16Увидят это народы и устыдятся при всем могуществе своем; положат руку на уста, уши их сделаются глухими; |
| 17 Кишке семын, мланде ӱмбалне нушкын коштшо семын тӱҥалыт нуно пуракым нулаш. Чытырен лектыт шке карманышт гыч, Господь Юмына деч лӱдыт. Тый дечет, Господь, нуно ӧрткымашыш пурат! | 17будут лизать прах как змея, как черви земные выползут они из укреплений своих; устрашатся Господа Бога нашего и убоятся Тебя. |
| 18 Уло мо Тый гает Юмо, Кӧ титакым кудалта, калыкшын утаралт кодшыжо-влакым осал пашаштлан ок наказатле? Курымешлан огыл Тудын шыдыже, вет Господь серлагаш йӧрата. | 18Кто Бог, как Ты, прощающий беззаконие и не вменяющий преступления остатку наследия Твоего? не вечно гневается Он, потому что любит миловать. |
| 19 Тудо мемнам угыч чамана, чыла осал пашанам ӱштыл шуа, сулыкнам теҥыз пундашыш кудалта. | 19Он опять умилосердится над нами, изгладит беззакония наши. Ты ввергнешь в пучину морскую все грехи наши. |
| 20 Кугезе кочана-влаклан ожно годым товатлымет семынак Тый Иаковлан ӱшанле лият, Авраамлан порылыкым ончыктет. | 20Ты явишь верность Иакову, милость Аврааму, которую с клятвою обещал отцам нашим от дней первых. |
*а 7:14 «Сай мланде» – тидым «Кармил» манынат кусараш лиеш; «кармил» мут ’сад-пакчан мланде’ манмым ончыкта.
Глава 7