Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаИЕРЕМИЙЫН ШОРТМО МУРЫЖО | КНИГА ПЛАЧ ИЕРЕМИИ |
2 Глава | Глава 2 |
| 1 О, Господь шке шыдыж дене Сион ӱдырым пычкемышыш сӱмырал шуэн! Израильын моторжым кава гыч мландыш кудалтен, шке шыдыжын кечынже Тудо йол шындыме вержым шарналтен огыл! | 1Как помрачил Господь во гневе Своем дщерь Сиона! с небес поверг на землю красу Израиля и не вспомнил о подножии ног Своих в день гнева Своего. |
| 2 Иаковын илыме верлажым Господь чаманыде пытарен, Иуда ӱдырын карманже-влакым шыдыж дене шалатен, мландымбак сӱмырен. Уло кугыжанышым да онжо-влакым Тудо намысыш пуртен, | 2Погубил Господь все жилища Иакова, не пощадил, разрушил в ярости Своей укрепления дщери Иудиной, поверг на землю, отверг царство и князей его, как нечистых: |
| 3 Израильын чыла тӱкыжым йӱлышӧ шыдыж дене шалатен. Шке кидшым Тудо кораҥден, тушман деч аралымыжым чарнен. Когартыше да йырым-йыр чыла пытарыше тул семын Тудо Иаковым йӱлалтен! | 3в пылу гнева сломил все роги Израилевы, отвел десницу Свою от неприятеля и воспылал в Иакове, как палящий огонь, пожиравший все вокруг; |
| 4 Господь шке пикшйоҥежшым чымалтарен, тушман семын кидшым лӱяш виктарен. Мо шинчам куандарен, чыла пытарен, Сион ӱдырын омашыже ӱмбак шыдыжым тул семын йоктарен. | 4натянул лук Свой, как неприятель, направил десницу Свою, как враг, и убил все, вожделенное для глаз; на скинию дщери Сиона излил ярость Свою, как огонь. |
| 5 Тушман семын лийын Господь, Израильым Тудо пытарен! Полатше-влакым шалатен, карманже-шамычым сӱмырен, Иуда ӱдырын уремлажым мӱгырен шортмо йӱк дене темен! | 5Господь стал как неприятель, истребил Израиля, разорил все чертоги его, разрушил укрепления его и распространил у дщери Иудиной сетование и плач. |
| 6 Шке пырдыжшым Тудо садым авырыше пырдыж семын шалатен, шке погынымаш вержым сӱмырен шуэн! Святой пайрем ден шуматкече-влакым Господь Сионышто мондыктен, кугун шыдешкымыж дене Тудо кугыжа ден иерейым Шкеж деч кораҥден. | 6И отнял ограду Свою, как у сада; разорил Свое место собраний, заставил Господь забыть на Сионе празднества и субботы; и в негодовании гнева Своего отверг царя и священника. |
| 7 Шке жертвенникше дек Тудо тупынь савырнен, святой вержым коден каен! Полат-влакын пырдыжыштым Господь тушман кидыш пуэн. Господьын пӧртыштыжӧ тушман гӱжлен, пуйто тудын пайрем! | 7Отверг Господь жертвенник Свой, отвратил сердце Свое от святилища Своего, предал в руки врагов стены чертогов его; в доме Господнем они шумели, как в праздничный день. |
| 8 Шонен пыштен Господь Сион ӱдырын пырдыжшым шалаташ – висыме кандырам Тудо шуен, пытарыме деч кидшым кучен огыл. Башне ден пырдыж-влак шортыт, нуно чыланат пырля сӱмырленыт! | 8Господь определил разрушить стену дщери Сиона, протянул вервь, не отклонил руки Своей от разорения; истребил внешние укрепления, и стены вместе разрушены. |
| 9 Капкаже-влак лыптырген волен шинчыныт, тӱкылтыш-шамычшым Тудо шалатен кудалтен! Кугыжам да он-влакым пленыш наҥгаеныт, йот калык-шамыч коклаште нуно улыт. Законым тетла огыт туныкто, пророк-влаклан Господь кончымашым ок колто. | 9Ворота ее вдались в землю; Он разрушил и сокрушил запоры их; царь ее и князья ее–среди язычников; не стало закона, и пророки ее не сподобляются видений от Господа. |
| 10 Сионын кугуракше-влак мланде ӱмбалне шып шинчат, вуйышкышт пуракым шавеныт, ӱмбакышт чоштыра вургемым чиеныт. Иерусалимын ӱдыржӧ-влак вуйыштым кумык сакеныт. | 10Сидят на земле безмолвно старцы дщери Сионовой, посыпали пеплом свои головы, препоясались вретищем; опустили к земле головы свои девы Иерусалимские. |
| 11 Шинчавӱд деч вудакаҥын шинчамже, уло кӧргем йӱла, шӱмем кӱрышталтеш – мыйын калыкем пыта! Йоча ден изи аза-влак ола уремлаште шужен колат! | 11Истощились от слез глаза мои, волнуется во мне внутренность моя, изливается на землю печень моя от гибели дщери народа моего, когда дети и грудные младенцы умирают от голода среди городских улиц. |
| 12 Шке аваштлан нуно ойлат: «Кочмем шуэш, йӱмем шуэш!» Сусыргышо семын нуно ола уремлаште колат, шке аваштын кидыште пытартыш шӱлышышт лектеш. | 12Матерям своим говорят они: `где хлеб и вино?', умирая, подобно раненым, на улицах городских, изливая души свои в лоно матерей своих. |
| 13 Мом мый тылат каласем, мо дене тыйым таҥастарем, Иерусалим ӱдыр? Тыйым лыпландараш манын, мо дене тыйым таҥастарем, Сион ӱдыр? Тыйын сусырет теҥыз гай келге, кӧ тыйым паремден кертеш? | 13Что мне сказать тебе, с чем сравнить тебя, дщерь Иерусалима? чему уподобить тебя, чтобы утешить тебя, дева, дщерь Сиона? ибо рана твоя велика, как море; кто может исцелить тебя? |
| 14 Яра, шояк кончымашым тылат пророк-влакет увертареныт. Сулыкет-влакым нуно тылат ончыктен огытыл, уке гын плен деч утарен кодат ыле. Пророк шомакышт лийын шоя, тыйым ондален наҥгайыше. | 14Пророки твои провещали тебе пустое и ложное и не раскрывали твоего беззакония, чтобы отвратить твое пленение, и изрекали тебе откровения ложные и приведшие тебя к изгнанию. |
| 15 Воктеч эртен кайыше-влак, тыйым ужын, кидышт дене лупшалыт, Иерусалим ӱдыр ӱмбак ончен, ӧрын шӱшкалтат да вуйыштым рӱзалтен каласат: «Тиде олам огыл мо ”эн сӧрал да чевер, уло тӱнян куанже” манын лӱмденыт?» | 15Руками всплескивают о тебе все проходящие путем, свищут и качают головою своею о дщери Иерусалима, говоря: `это ли город, который называли совершенством красоты, радостью всей земли?' |
| 16 Тушманет-влак тыйым мыскылаш почыныт умшаштым, чушлат да пӱйыштым пурын ойлат: «Ме тудым пытарышна! Тиде кечым ме кужун вучышна, теве ынде вучен шуктышна!» | 16Разинули на тебя пасть свою все враги твои, свищут и скрежещут зубами, говорят: `поглотили мы его, только этого дня и ждали мы, дождались, увидели!' |
| 17 Господь мом шонен пыштымыжым ыштен, мом ожнак увертарен, тиде шомакшым шуктен. Тудо тыйым чаманыде шалатен, сеҥалтмет дене тушманетым куандарен, нунын тӱкыштым нӧлталын. | 17Совершил Господь, что определил, исполнил слово Свое, изреченное в древние дни, разорил без пощады и дал врагу порадоваться над тобою, вознес рог неприятелей твоих. |
| 18 Уло шӱм-чон дене еҥ-влак Господьым ӱжын кычкырат.*а О, Сион ӱдырын пырдыжше! Эҥер семын йӱдшӧ-кечыже шинчавӱдым йоктаре, ик татланат ит чарне, шинчатлан канышым ит пу! | 18Сердце их вопиет к Господу: стена дщери Сиона! лей ручьем слезы день и ночь, не давай себе покоя, не спускай зениц очей твоих. |
| 19 Кынел, йӱдым кажне орол черет тӱҥалтыште*б ӱжын кычкыре! Господь чурий ончылно поч шӱм-чонетым! Тудын деке кидетым нӧлтал, йочат-влак илыше кодышт манын кумал, вет нуно кажне урем лукышто шужен лунчыргат. | 19Вставай, взывай ночью, при начале каждой стражи; изливай, как воду, сердце твое пред лицем Господа; простирай к Нему руки твои о душе детей твоих, издыхающих от голода на углах всех улиц. |
| 20 «Ончал, Господь, ончал: кӧлан Тый иктаж-кунам тыгайым ыштенат? Ава-влак шке азаштым кочкыт, кӧмытым йӧратен ончен пукшеныт! Господьын святой верыштыже иерей ден пророк-влакым пуштедат! | 20`Воззри, Господи, и посмотри: кому Ты сделал так, чтобы женщины ели плод свой, младенцев, вскормленных ими? чтобы убиваемы были в святилище Господнем священник и пророк? |
| 21 Йоча ден шоҥгыеҥ-шамыч уремлаште пуракыште кият, ӱдыр ден рвезе-влакемым керде пытарен. Шыдетын кечынже Тый нуным пуштынат, чаманыде шӱшкылынат. | 21Дети и старцы лежат на земле по улицам; девы мои и юноши мои пали от меча; Ты убивал их в день гнева Твоего, заколал без пощады. |
| 22 Пайремыш ӱжмӧ семын мыйын ӱмбакем Тый шучкылыкым чыла велым ӱжынат. Господьын шыдыжын кечынже нигӧ утлен огыл, илыше кодын огыл. Кӧм пукшенам, ончен куштенам – тушманем чылаштым пытарен!» | 22Ты созвал отовсюду, как на праздник, ужасы мои, и в день гнева Господня никто не спасся, никто не уцелел; тех, которые были мною вскормлены и вырощены, враг мой истребил'. |
*а 2:18 Тидым вес семынат умылаш лиеш: «Уло шӱм-чонет дене Господьым ӱжын кычкыре!»
*б 2:19 Йӱд орол черет – Израильыште йӱдым кум орол черетлан шелыныт.
Глава 2