Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ИЕРЕМИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ИЕРЕМИИ |
7 Глава | Глава 7 |
| 1 Иеремийлан Господь деч тыгай шомак лийын: | 1Слово, которое было к Иеремии от Господа: |
| 2 «Господьын пӧртшын капкаж воктеке кае да тушто нине шомакым каласе: ”Иудан уло калыкше, Господьын шомакшым колыштса! Колыштса чыланат, кӧ, Господьлан кумалаш манын, тиде капка гоч пура!” | 2стань во вратах дома Господня и провозгласи там слово сие и скажи: слушайте слово Господне, все Иудеи, входящие сими вратами на поклонение Господу. |
| 3 Господь Саваоф, Израильын Юмыжо, тыге ойла: ”Илыш корныдам вашталтыза, сайым ыштен илыза, тунам Мый тендам тиде верыште илаш кодем. | 3Так говорит Господь Саваоф, Бог Израилев: исправьте пути ваши и деяния ваши, и Я оставлю вас жить на сем месте. |
| 4 Ида ӱшане шояче-влаклан, кӧмыт тыланда эре ойлат: ’Тыште Господьын храмже, Господьын храмже, Господьын храмже!’ | 4Не надейтесь на обманчивые слова: `здесь храм Господень, храм Господень, храм Господень'. |
| 5 Те чынжымак илыш корныдам вашталтеда, сайым ышташ тӱҥалыда да икте-весыда дек чынле лийыда гын, | 5Но если совсем исправите пути ваши и деяния ваши, если будете верно производить суд между человеком и соперником его, |
| 6 йот тукым еҥым, тулык йоча ден тулык ватым шыгыремдылаш, тиде верыште титакдыме вӱрым йоктараш огыда тӱҥал да, шкаланда зияным ыштен, вес юмо-влак почеш огыда кай гын, | 6не будете притеснять иноземца, сироты и вдовы, и проливать невинной крови на месте сем, и не пойдете во след иных богов на беду себе, – |
| 7 тунам Мый тендам тиде верыште, тиде мландыште илаш кодем, вет тудым Мый ача-кочаланда курым-курымешлан пуэнам. | 7то Я оставлю вас жить на месте сем, на этой земле, которую дал отцам вашим в роды родов. |
| 8 Но те шоялан ӱшанеда, кудыж деч тыланда нимогай пайда ок лий. | 8Вот, вы надеетесь на обманчивые слова, которые не принесут вам пользы. |
| 9 Те шолыштыда, пуштедеда да яжарланеда, шойыштын товатледа, Вааллан тӱтыреда, тыланда ондак палыдыме йот юмо-влаклан кумалыда, | 9Как! вы крадете, убиваете и прелюбодействуете, и клянетесь во лжи и кадите Ваалу, и ходите во след иных богов, которых вы не знаете, |
| 10 а вара толыда да Мыйын лӱмем дене лӱмдымӧ тиде пӧртыштӧ Мыйын чурий ончыкем шогалыда да, умбакшат чыла тиде йырныкым ыштен, ойледа: ’Ме утарыме улына’. | 10и потом приходите и становитесь пред лицем Моим в доме сем, над которым наречено имя Мое, и говорите: `мы спасены', чтобы впредь делать все эти мерзости. |
| 11 Мыйын лӱмем дене лӱмдымӧ тиде пӧрт тендан шинча ончылно агыше-влакын пыжашышкышт савырнен огыл мо? Но Мый чыла тидым ужам, – ойла Господь. – | 11Не соделался ли вертепом разбойников в глазах ваших дом сей, над которым наречено имя Мое? Вот, Я видел это, говорит Господь. |
| 12 Кайыза Силомыш, тудо верыш, кудым Мый ондак шке лӱмемлан илаш палемденам, да ончалза, Израиль калыкемын осал пашажлан кӧра мом Мый тудын дене ыштенам. | 12Пойдите же на место Мое в Силом, где Я прежде назначил пребывать имени Моему, и посмотрите, что сделал Я с ним за нечестие народа Моего Израиля. |
| 13 Чыла тиде пашам те ыштен шогенда, – ойла Господь, – кеч Мый тыланда угыч да угыч ойленам, те колыштын огыдал, тендам ӱжынам, а те вашештен огыдал. | 13И ныне, так как вы делаете все эти дела, говорит Господь, и Я говорил вам с раннего утра, а вы не слушали, и звал вас, а вы не отвечали, – |
| 14 Садлан Мыйын лӱмем дене лӱмдалтше тиде пӧрт денат, кудыжлан те инанен иледа, тыланда да ача-кочаланда пуымо тиде вер дене, Мый тудымак ыштем, мом Силом дене ыштенам. | 14то Я так же поступлю с домом сим, над которым наречено имя Мое, на который вы надеетесь, и с местом, которое Я дал вам и отцам вашим, как поступил с Силомом. |
| 15 Тендам Мый шке чурий ончычем поктен колтем, тидымак Мый Ефрем тукым иза-шольыда дене ыштенам”. | 15И отвергну вас от лица Моего, как отверг всех братьев ваших, все семя Ефремово. |
| 16 А тый тиде калык верч ит йод, нунын верч ит кумал, ит шорт, Мыйым ит сӧрвале! Мый тыйым колышташ ом тӱҥал. | 16Ты же не проси за этот народ и не возноси за них молитвы и прошения, и не ходатайствуй предо Мною, ибо Я не услышу тебя. |
| 17 От уж мо, мом нуно Иудан олалаштыже да Иерусалимын уремлаштыже ыштылыт? | 17Не видишь ли, что они делают в городах Иудеи и на улицах Иерусалима? |
| 18 Йоча-влак пум погат, ача-влак тулым ылыжтат, а ӱдырамаш-шамыч, кавасе ӱдырамаш озалан*а когыльым ышташ манын, руашым лугат! Мыйын шыдем луктын, нуно йот юмо-влаклан йошкар арака надырым кондат. | 18Дети собирают дрова, а отцы разводят огонь, и женщины месят тесто, чтобы делать пирожки для богини неба и совершать возлияния иным богам, чтобы огорчать Меня. |
| 19 Но Мыйым мо нуно сырыктат? – ойла Господь. – Уке, шкеныштымак ойгандарат, шкештак вожылмашыш пурат!» | 19Но Меня ли огорчают они? говорит Господь; не себя ли самих к стыду своему? |
| 20 Сандене Господь Юмо тыге ойла: «Тиде верыш, еҥ ден вольык, пушеҥге ден мланде саска ӱмбаке Мыйын кугу шыдем опталме лиеш! Тудо йӱлаш тӱҥалеш, ок йӧрӧ». | 20Посему так говорит Господь Бог: вот, изливается гнев Мой и ярость Моя на место сие, на людей и на скот, и на дерева полевые и на плоды земли, и возгорится и не погаснет. |
| 21 Тыге ойла Господь Саваоф, Израильын Юмыжо: «Ну мо, чыла тӱрлӧ надырда дене пырля йӱлалтен пуымо надырымат кондыза да шылжым кочса! | 21Так говорит Господь Саваоф, Бог Израилев: всесожжения ваши прилагайте к жертвам вашим и ешьте мясо; |
| 22 Кунам Мый ача-кочада-влакым Египет гыч луктынам, нунылан йӱлалтен пуымо да моло надыр шотышто нимом ойлен омыл, нимогай кӱштымашым пуэн омыл. | 22ибо отцам вашим Я не говорил и не давал им заповеди в тот день, в который Я вывел их из земли Египетской, о всесожжении и жертве; |
| 23 Мый нунылан лач иктым кӱштенам: ”Мыйын йӱкем колыштса, тунам Мый тендан Юмыда, а те Мыйын калыкем лийыда. Эре Мыйын кӱштымӧ корно дене коштса, тунам тендан дене чыла сай лиеш”. | 23но такую заповедь дал им: `слушайтесь гласа Моего, и Я буду вашим Богом, а вы будете Моим народом, и ходите по всякому пути, который Я заповедаю вам, чтобы вам было хорошо'. |
| 24 Но нуно колыштын огытыл, пылышыштым савырен огытыл, осал да вустык шӱмышт ӱжмӧ почеш шке шонымышт семын иленыт – Мый декем чурийышт дене огыл, а тупышт дене савырненыт. | 24Но они не послушали и не приклонили уха своего, и жили по внушению и упорству злого сердца своего, и стали ко Мне спиною, а не лицом. |
| 25 Кугезе кочада-влакын Египет гыч лекме кече гыч тачысе кече марте Мый тендан деке шке тарзем-влакым – пророк-шамычым – угыч да угыч колтенам. | 25С того дня, как отцы ваши вышли из земли Египетской, до сего дня Я посылал к вам всех рабов Моих–пророков, посылал всякий день с раннего утра; |
| 26 Но те Мыйым колыштын огыдал, пылышдам савырен огыдал, тугаяк ӱскырт лийында, ача-кочада деч уданрак ыштылында. | 26но они не слушались Меня и не приклонили уха своего, а ожесточили выю свою, поступали хуже отцов своих. |
| 27 Кунам нунылан чыла тидым каласет, нуно тыйым огыт колышт, кунам нуным ӱжаш тӱҥалат, тылат огыт вашеште. | 27И когда ты будешь говорить им все эти слова, они тебя не послушают; и когда будешь звать их, они тебе не ответят. |
| 28 Тунам нунылан каласе: ”Теве калык, кудо шке Господь Юмыжым ок колышт, туныктымым шотыш ок нал! Уке нунын дене чынлык, умшашт гыч тудо йомын!” | 28Тогда скажи им: вот народ, который не слушает гласа Господа Бога своего и не принимает наставления! Не стало у них истины, она отнята от уст их. |
| 29 Ӱпетым пӱч да луктын кудалте, курыклаште шортмо мурым муро, вет Господь шыдыжым лукшо тиде тукым деч кораҥын. | 29Остриги волоса твои и брось, и подними плач на горах, ибо отверг Господь и оставил род, навлекший гнев Его. |
| 30 Иуда эрге-влак шинча ончылнем осалым ыштат, – ойла Господь. – Мыйын лӱмем дене лӱмдымӧ пӧртым шакшылен, тушан шке йырнык юмышт-влакым шогалтеныт. | 30Ибо сыновья Иуды делают злое пред очами Моими, говорит Господь; поставили мерзости свои в доме, над которым наречено имя Мое, чтобы осквернить его; |
| 31 Шке эрге ден ӱдырышт-влакым йӱлалташ манын, нуно Енном лапверысе Тофетыште кумалме верлам чоҥеныт. Тидым ышташ Мый кӱштен омыл, тыгае ушышкемат возын огыл. | 31и устроили высоты Тофета в долине сыновей Енномовых, чтобы сожигать сыновей своих и дочерей своих в огне, чего Я не повелевал и что Мне на сердце не приходило. |
| 32 Садлан тыгай жап шуэш, – ойла Господь, – кунам тиде верым Тофет да Енном лапвер огыл, а Шӱшкылмӧ лапвер манын лӱмдат. Моло вере тойымо вер ситыдымылан кӧра колышо-влакым варажым Тофетыште тояш тӱҥалыт. | 32За то вот, приходят дни, говорит Господь, когда не будут более называть место сие Тофетом и долиною сыновей Енномовых, но долиною убийства, и в Тофете будут хоронить по недостатку места. |
| 33 Тиде калыкын колышо капше-влак кайык ден янлыклан кочкыш лийыт, нуным поктен колтышо нигӧ ок лий. | 33И будут трупы народа сего пищею птицам небесным и зверям земным, и некому будет отгонять их. |
| 34 Иудан олалаштыже, Иерусалимын уремлаштыже куанен кычкырымылан, йывыртен йӱкланымылан, каче ден оръеҥын йӱкыштлан Мый мучашым пыштем, вет тиде мланде пустаҥше кундемыш савырна. | 34И прекращу в городах Иудеи и на улицах Иерусалима голос торжества и голос веселия, голос жениха и голос невесты; потому что земля эта будет пустынею. |
*а 7:18 Кавасе ӱдырамаш оза – тыште, очыни, акрет Палестинысе ӱдырамаш юмо кокла гыч иктыже нерген ойлалтеш.
Глава 7