Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ИСАИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ |
57 Глава | Глава 57 |
| 1 Чын ыштыше еҥ кола, но нигӧ тидым шӱмыш ок пыште. Юмылан ӱшанле-влак тышеч налме лийыт, да нигӧ ок умыло: чын ыштыше еҥ осал деч налалтеш, | 1Праведник умирает, и никто не принимает этого к сердцу; и мужи благочестивые восхищаются от земли, и никто не помыслит, что праведник восхищается от зла. |
| 2 тудо тыныслыкыш кая – чын корно дене коштшо-влак кийыме верыштышт ласкан канаш тӱҥалыт. | 2Он отходит к миру; ходящие прямым путем будут покоиться на ложах своих. |
| 3 «А те, юзо тукым эрге-влак, аташ да яжар урлыкын йочаже-шамыч, тышке лишемза! | 3Но приблизьтесь сюда вы, сыновья чародейки, семя прелюбодея и блудницы! |
| 4 Кӧм те игылтыда? Кӧлан пӱйдам шыреда, йылмыдам ончыктеда? Те сулыкын йочаже, шоякын шочшыжо улыда! | 4Над кем вы глумитесь? против кого расширяете рот, высовываете язык? не дети ли вы преступления, семя лжи, |
| 5 Кажне онапу ден ладыра пушеҥге йымалне йот юмо дек кап кумыл шупшмыда дене ылыжыда. Изэҥер дене, кӱ курык йол воктене шке йочадам надырлан шӱшкыл кондеда. | 5разжигаемые похотью к идолам под каждым ветвистым деревом, заколающие детей при ручьях, между расселинами скал? |
| 6 Изэҥерысе шаргӱ-влак – теве тыйын ужашет, нуно, нуно улыт тыйын пает! Нунылан тый йошкар арака надырым йоктаренат, кинде надырым конденат. Тиде Мыланем келша шонет?! | 6В гладких камнях ручьев доля твоя; они, они жребий твой; им ты делаешь возлияние и приносишь жертвы: могу ли Я быть доволен этим? |
| 7 Кугу да кӱкшӧ курык ӱмбалне шкаланет кийыме верым ыштенат, тушкат тый кӱзет надырым кондаш. | 7На высокой и выдающейся горе ты ставишь ложе твое и туда восходишь приносить жертву. |
| 8 Омса ден омсаянак шеҥгелнат тый пале-влакетым шогалтенат. Мый дечем кораҥын, шкендым чараҥденат, кийыме верышкет кӱзен, тудым кумдаҥденат. Кӧ дене кияш йӧратенат, ыштенат ойпидышым, нунын намысле верыштым онченат. | 8За дверью также и за косяками ставишь памяти твои; ибо, отвратившись от Меня, ты обнажаешься и восходишь; распространяешь ложе твое и договариваешься с теми из них, с которыми любишь лежать, высматриваешь место. |
| 9 Молох*а деке тамлыпушан ӱет дене коштынат, тудым чаманыде кучылтынат, шке еҥет-влакым умбак колтылынат, вес тӱняшкат волыктенат. | 9Ты ходила также к царю с благовонною мастью и умножила масти твои, и далеко посылала послов твоих, и унижалась до преисподней. |
| 10 Тора корнет-влак тыйым улныктареныт, но тый ойлен отыл: ”Йомын ӱшан”. Нойымым шижде, угычын ӱнарым муынат. | 10От долгого пути твоего утомлялась, но не говорила: `надежда потеряна!'; все еще находила живость в руке твоей, и потому не чувствовала ослабления. |
| 11 Кӧ деч тый тынар лӱдын ӧрткенат да Мылам ӱшанле лийметым чарненат? Мыйын нерген тетла шарналтенат, шоналтенат отыл. Мый кужу жап шып лийынам, садлан мо Мый дечем лӱдметым чарненат? | 11Кого же ты испугалась и устрашилась, что сделалась неверною и Меня перестала помнить и хранить в твоем сердце? не оттого ли, что Я молчал, и притом долго, ты перестала бояться Меня? |
| 12 Тыйын ”чынле пашатым” Мый ончыктем – нуно тылат пайдам огыт кондо! | 12Я покажу правду твою и дела твои, –и они будут не в пользу тебе. |
| 13 Кунам тый полышым йодын кычкырет, погымо шояк юмет-влак тыйым утарат мо? Нуным мардеж наҥгая, ик шӱлалтыш нуным шалата. А кӧ Мыланем инана, мландын да святой курыкемын озаже лиеш». | 13Когда ты будешь вопить, спасет ли тебя сборище твое? –всех их унесет ветер, развеет дуновение; а надеющийся на Меня наследует землю и будет владеть святою горою Моею. |
| 14 Тунам Тудо каласа: «Шарыза, шарыза, корным ямдылыза! Калыкемын корныж гыч мешанчыкым кораҥдыза!» | 14И сказал: поднимайте, поднимайте, ровняйте путь, убирайте преграду с пути народа Моего. |
| 15 Тыге ойла Кӱшылысӧ, чыла деч кӱшнӧ Шогышо, курымеш Илыше, Кӧн лӱмжӧ святой: «Илем Мый святой кӱкшытыштӧ, тыгак ӧкынышӧ да ӱҥышемше шӱлышан еҥ-влак дене пырля. Ӱҥышемше-влакын шӱлышыштым, ӧкынышӧ-шамычын шӱмыштым Мый иландарем. | 15Ибо так говорит Высокий и Превознесенный, вечно Живущий, –Святый имя Его: Я живу на высоте небес и во святилище, и также с сокрушенными и смиренными духом, чтобы оживлять дух смиренных и оживлять сердца сокрушенных. |
| 16 Курымеш огыл Мый титаклаш тӱҥалам, мучашдыме огыл Мыйын шыдем. Уке гын вийдыме лиеш Мыйын ончылнем айдеме шӱлыш, нунын чонышт, кудым Мый ыштенам. | 16Ибо не вечно буду Я вести тяжбу и не до конца гневаться; иначе изнеможет предо Мною дух и всякое дыхание, Мною сотворенное. |
| 17 Опкын улмо сулыкыштлан шыдешкен, Мый нуным кыренам, нунын деч чурием шылтенам, пеш чот сыренам, но шӱм ӱжмӧ корнышкышт нуно угыч да угыч пӧртылыныт. | 17За грех корыстолюбия его Я гневался и поражал его, скрывал лице и негодовал; но он, отвратившись, пошел по пути своего сердца. |
| 18 Коштмо корныштым Мый ужынам, но садак нуным паремдем, вӱден коштыктем, лыпландарем, шортшо-влакын чоныштым луштарем, | 18Я видел пути его, и исцелю его, и буду водить его и утешать его и сетующих его. |
| 19 умшашкышт моктымашым пыштем. Тыныс, тыныс лийже умбалне да лишне улшо-влаклан! – ойла Господь. – Мый нуным паремдем!» | 19Я исполню слово: мир, мир дальнему и ближнему, говорит Господь, и исцелю его. |
| 20 А осал еҥ-влак лӱшкышӧ теҥыз гай улыт – ок керт тудыжо лыпланен, толкынжо конда йошкын ден лавырам. | 20А нечестивые–как море взволнованное, которое не может успокоиться и которого воды выбрасывают ил и грязь. |
| 21 «Осал еҥ-влак дене тыныслык ок лий!» – ойла мыйын Юмем. | 21Нет мира нечестивым, говорит Бог мой. |
*а 57:9 «Молох» – тиде шомакым «кугыжа» манынат кусараш лиеш.
Глава 57