Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ИСАИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ |
42 Глава | Глава 42 |
| 1 «Теве Мыйын Тарзем – Тудым Мый пеҥгыдемдем, Мыйын ойырен налмем – Тудын деке Мыйын поро кумылем. Тудын ӱмбак Мый Шӱлышем опталам, Тудо калык-влаклан поро судем увертара. | 1Вот, Отрок Мой, Которого Я держу за руку, избранный Мой, к которому благоволит душа Моя. Положу дух Мой на Него, и возвестит народам суд; |
| 2 Тудо ок кычкыре, йӱкым ок кугемде, уремлаште Тудын йӱкшым огыт кол. | 2не возопиет и не возвысит голоса Своего, и не даст услышать его на улицах; |
| 3 Тодылалтше омыжым Тудо ок пудырто, эҥын кийыше йытын рӱдым ок йӧртӧ. Чын судым Тудо ышташ тӱҥалеш. | 3трости надломленной не переломит, и льна курящегося не угасит; будет производить суд по истине; |
| 4 Тудо ок начарешт, ок лунчырго – мландымбалне чын суд шуктымашым пеҥгыдемда. Тудын туныктымыжым отро-влак вучат». | 4не ослабеет и не изнеможет, доколе на земле не утвердит суда, и на закон Его будут уповать острова. |
| 5 Кавам ыштыше да шарыше, мландым да тушто чыла мо улым шочыктышо, тушто улшо калыклан шӱлышым, тудын ӱмбалне коштшо-влаклан илышым пуышо Господь Юмо тыге ойла: | 5Так говорит Господь Бог, сотворивший небеса и пространство их, распростерший землю с произведениями ее, дающий дыхание народу на ней и дух ходящим по ней. |
| 6 «Мый, Господь, Тыйым чын ыштымашым шараш ӱжынам, Мый Тыйым кидет гыч кучем да аралаш тӱҥалам. Тыйын гоч Мый калык дене ойпидышым ыштем, моло калыклан волгыдым кондем. | 6Я, Господь, призвал Тебя в правду, и буду держать Тебя за руку и хранить Тебя, и поставлю Тебя в завет для народа, во свет для язычников, |
| 7 Тыге сокыр-влакын шинчашт почылтеш, петырен шындыме-шамыч эрыкыш колтымо лийыт, пычкемыште шинчыше-влак казамат гыч лектыт! | 7чтобы открыть глаза слепых, чтобы узников вывести из заключения и сидящих во тьме–из темницы. |
| 8 Мый Господь улам, тиде Мыйын лӱмем! Ом пу Мый весылан шке чапем, шояк юмо-влаклан – Мылам кондышаш моктымашым. | 8Я Господь, это–Мое имя, и не дам славы Моей иному и хвалы Моей истуканам. |
| 9 Ончыч каласыме шукталтын, да Мый тыланда у нерген увертарем – шукталташ тӱҥалмыж деч ончычак Мый тидын нерген увертарем». | 9Вот, предсказанное прежде сбылось, и новое Я возвещу; прежде нежели оно произойдет, Я возвещу вам. |
| 10 Теҥыз дене коштшо-влак да чыла, мо теҥызыште уло, отро-влак да тушто илыше-шамыч! Господьлан у мурым мурыза, мландын ик тӱр гыч вес тӱржӧ марте Тудым моктен мурыза! | 10Пойте Господу новую песнь, хвалу Ему от концов земли, вы, плавающие по морю, и всё, наполняющее его, острова и живущие на них. |
| 11 Тек ир мланде да тудын олаже-влак шке йӱкыштым кугемдат, Кедарын илемже-влак йывыртен мурат! Тек куанен мурат кӱ курыкышто*а илыше-шамыч, тек курык вуй гыч кугу йӱкын мурат! | 11Да возвысит голос пустыня и города ее, селения, где обитает Кидар; да торжествуют живущие на скалах, да возглашают с вершин гор. |
| 12 Тек Господьым чапландарат, Тудын чапше нерген отролаште увертарат! | 12Да воздадут Господу славу, и хвалу Его да возвестят на островах. |
| 13 Лектеш Господь патыр семын, тале сарзын гай тудын чонжо йӱла, кугу йӱкын кычкыралеш, тушман-влаклан шке куатшым ончыкта. | 13Господь выйдет, как исполин, как муж браней возбудит ревность; воззовет и поднимет воинский крик, и покажет Себя сильным против врагов Своих. |
| 14 «Кужу жап нимом ойлен омыл, Мый чытенам, Шкемым кученам. Но кызыт азам ыштыше семын кычкыраш, нелын шӱлешташ тӱҥалам. | 14Долго молчал Я, терпел, удерживался; теперь буду кричать, как рождающая, буду разрушать и поглощать всё; |
| 15 Пустаҥдем курык ден чоҥга-влакым, тушто улшо чыла шудым коштем. Эҥер-влакым савырем отролашке, ер-шамычым кукшемдем. | 15опустошу горы и холмы, и всю траву их иссушу; и реки сделаю островами, и осушу озера; |
| 16 Сокыр-влакым наҥгаем нунылан шинчыдыме корно дене, палыдыме йолгорно дене нуным вӱден каем. Ончылнышт улшо пычкемышым волгыдыш савырем, лакылан корным тӧрым ыштем. Теве мом нунылан ыштем, нуным Мый коден ом кай. | 16и поведу слепых дорогою, которой они не знают, неизвестными путями буду вести их; мрак сделаю светом пред ними, и кривые пути–прямыми: вот что Я сделаю для них и не оставлю их. |
| 17 Тунам шояк юмылан инаныше-влак, полган юмылан ”те мемнан юмына улыда” манше-влак, кугу намысыш пурат да поктен колтымо лийыт. | 17Тогда обратятся вспять и великим стыдом покроются надеющиеся на идолов, говорящие истуканам: `вы наши боги'. |
| 18 Соҥгыра-влак, колыштса, сокыр-шамыч, ончыза, тек шинчада почылтеш! | 18Слушайте, глухие, и смотрите, слепые, чтобы видеть. |
| 19 Кӧ Мыйын тарзем семын сокыр, Мыйын колтымо уверзем гай соҥгыра? Кӧ Мылам служитлыше еҥ гай сокыр, Господьын тарзыже семын сокыр? | 19Кто так слеп, как раб Мой, и глух, как вестник Мой, Мною посланный? Кто так слеп, как возлюбленный, так слеп, как раб Господа? |
| 20 Тый шуко ужынат, но шекланен отыл, пылышет колын кертше лийын, но колын отыл». | 20Ты видел многое, но не замечал; уши были открыты, но не слышал. |
| 21 Законым кугуэш шындаш да кӱшкӧ нӧлталаш Господь шке чынлыкшылан кӧра сайлан шотлен. | 21Господу угодно было, ради правды Своей, возвеличить и прославить закон. |
| 22 Но тиде калыкым агыме, толымо – нуным чылаштым вынемыште кучат, казаматыш петыреныт. Нуным кученыт – нигӧ утарен огыл, нуным руалтеныт – нигӧ ок ойло: «Пӧртылтӧ мӧҥгеш!» | 22Но это народ разоренный и разграбленный; все они связаны в подземельях и сокрыты в темницах; сделались добычею, и нет избавителя; ограблены, и никто не говорит: `отдай назад!' |
| 23 Кӧ тендан кокла гыч тидлан пылышыжым почеш, колыштеш да ончыкылыклан шотыш налеш? | 23Кто из вас приклонил к этому ухо, вникнул и выслушал это для будущего? |
| 24 Кӧ Иаковым пустаҥдаш пуэн, агыше-влаклан пуэн Израильым? Господь огыл мо, Кӧн ваштареш ме сулыкым ыштенна? Тудын корныж дене нунын коштмышт шуын огыл, Тудын законжым нуно колыштын огытыл. | 24Кто предал Иакова на разорение и Израиля грабителям? не Господь ли, против Которого мы грешили? Не хотели они ходить путями Его и не слушали закона Его. |
| 25 Тунам Тудо ӱмбакышт кугу шыдыжым йоктарен, шучко сарым колтен. Тудо нуным чыла могырым тул дене авырен, но нуно умылен огытыл, тулйолкын нуным когартен, но ушышт пурен огыл. | 25И Он излил на них ярость гнева Своего и лютость войны: она окружила их пламенем со всех сторон, но они не примечали; и горела у них, но они не уразумели этого сердцем. |
*а 42:11 «Кӱ курыкышто» – тидым «Села олаште» манынат кусараш лиеш.
Глава 42