Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ИСАИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ |
41 Глава | Глава 41 |
| 1 «Отро-влак, Мыйын ончылнем шып лийза! Тек калык-шамыч вийым погат, лишемыт да шке мутыштым ойлат. Погынена чылан судыш! | 1Умолкните предо Мною, острова, и народы да обновят свои силы; пусть они приблизятся и скажут: `станем вместе на суд'. |
| 2 Кӧ чын ыштыше патырым эрвелне нӧлталын, ӱжын тудым Шкаланже служитлаш? Кӧ тудлан калык-влакым кучыктен, кугыжа-шамычым кид йымакше пуэн? Кердыже нуным савырен пуракыш, пикшйоҥежше – мардеж дене наҥгайыме олымыш. | 2Кто воздвиг от востока мужа правды, призвал его следовать за собою, предал ему народы и покорил царей? Он обратил их мечом его в прах, луком его в солому, разносимую ветром. |
| 3 Нуным поктен, кая тудо таза-эсен, кая корно дене, кудын дене йолжо нигунам коштын огыл. | 3Он гонит их, идет спокойно дорогою, по которой никогда не ходил ногами своими. |
| 4 Кӧ чыла тидым ыштен? Тудо, Кӧ тӱҥалтыш гычак тукым-влакым ош тӱняш шочыкта. Мый, Господь, икымше улам, пытартыш-влак денат Мый тудак кодам». | 4Кто сделал и совершил это? Тот, Кто от начала вызывает роды; Я–Господь первый, и в последних–Я тот же. |
| 5 Отро-влак ужыныт да лӱдыныт, ик тӱр гыч вес тӱр марте пӱтынь мланде чытырнен. Тушто еҥ-влак лишемыныт, пырля погыненыт, | 5Увидели острова и ужаснулись, концы земли затрепетали. Они сблизились и сошлись; |
| 6 чылан ваш-ваш полшат, икте-весыштлан ойлат: «Пеҥгыдем!» | 6каждый помогает своему товарищу и говорит своему брату: `крепись!' |
| 7 Кидмастар кумылаҥда велен ыштыше мастарым, калайым таптыше – шандал*а ӱмбалне таптышым, а паитлыме шотышто «сайын, чоткыдын ыштыме» манын ойла да, ынже лӱҥгӧ манын, эше пудам пудала. | 7Кузнец ободряет плавильщика, разглаживающий листы молотом–кующего на наковальне, говоря о спайке: `хороша'; и укрепляет гвоздями, чтобы было твердо. |
| 8 «А тый, Израиль, Мыйын тарзем, Иаков, кӧм Мый ойырен налынам, Мыйын Авраам йолташемын тукымжо, | 8А ты, Израиль, раб Мой, Иаков, которого Я избрал, семя Авраама, друга Моего, – |
| 9 тый, кӧм Мый мланде мучаш гыч налынам, кӧм эн умбал тӱр гыч ӱжын конденам да каласенам: ”Тый Мыйын тарзем улат, Мый тыйым ойырен налынам да тыйым коден ом кай” – | 9ты, которого Я взял от концов земли и призвал от краев ее, и сказал тебе: `ты Мой раб, Я избрал тебя и не отвергну тебя': |
| 10 ит лӱд, вет Мый пеленет улам, ит ӧрткӧ, вет Мый тыйын Юмет улам. Мый тыйым пеҥгыдемдем да тылат полшем, чын ыштыше пурла кидем – тылат эҥертыш. | 10не бойся, ибо Я с тобою; не смущайся, ибо Я Бог твой; Я укреплю тебя, и помогу тебе, и поддержу тебя десницею правды Моей. |
| 11 Кӧ тылат шыдым куча, тудым намыс ден мыскылалтмаш вучат, ваштарешет шогышо-влак пытат, нимошко савырнат. | 11Вот, в стыде и посрамлении останутся все, раздраженные против тебя; будут как ничто и погибнут препирающиеся с тобою. |
| 12 Нуным кычалаш тӱҥалат – от му, ваштарешет кредалше-влак огыт лий, тый денет тушманлыше-шамыч йӧршешлан йомыт. | 12Будешь искать их, и не найдешь их, враждующих против тебя; борющиеся с тобою будут как ничто, совершенно ничто; |
| 13 Вет Мый Господь, тыйын Юмет, улам. Мый тыйым пурла кидет гыч кучем да ойлем: ”Ит лӱд, Мый тыланет полшем”. | 13ибо Я Господь, Бог твой; держу тебя за правую руку твою, говорю тебе: `не бойся, Я помогаю тебе'. |
| 14 Ит лӱд, Иаков шукш, шагал еҥан Израиль, Мый тылат полшем – ойла Господь, тыйым Сулен налше, Израильын святой Юмыжо. – | 14Не бойся, червь Иаков, малолюдный Израиль, –Я помогаю тебе, говорит Господь и Искупитель твой, Святый Израилев. |
| 15 Мый тыйым шийме оҥам ыштем – уым, пӱсӧ пӱяным. Тый курык-влакым шияш да туржаш тӱҥалат, чоҥга-влакым савырет арвашке. | 15Вот, Я сделал тебя острым молотилом, новым, зубчатым; ты будешь молотить и растирать горы, и холмы сделаешь, как мякину. |
| 16 Тый нуным пуалтет, а мардеж наҥгая, тӱтан нуным шалатен пытара. Но тый Господьлан куанет, Израильын святой Юмыж дене моктанаш тӱҥалат. | 16Ты будешь веять их, и ветер разнесет их, и вихрь развеет их; а ты возрадуешься о Господе, будешь хвалиться Святым Израилевым. |
| 17 Йорло ден незер-влак вӱдым кычалыт, но вӱд уке, умшашт кошкен. Мый, Господь, нуным колам, Мый, Израильын Юмыжо, нуным ом кодо. | 17Бедные и нищие ищут воды, и нет ее; язык их сохнет от жажды: Я, Господь, услышу их, Я, Бог Израилев, не оставлю их. |
| 18 Мый чара курыклаште эҥерым, лапверлаште вӱдшинчам почам, ир мландым ерыш, кукшо мландым памашыш савырем. | 18Открою на горах реки и среди долин источники; пустыню сделаю озером и сухую землю–источниками воды; |
| 19 Ир мландыште Мый кедрым, акацийым, миртым да олив пушеҥгым шындем. Кукшо мландыште кипарис, платан да пӱнчӧ-влакым куштем. | 19посажу в пустыне кедр, ситтим и мирту и маслину; насажу в степи кипарис, явор и бук вместе, |
| 20 Тек тидым чылан ужыт да палат, шоналтат да умылат: тыште – Господьын кидше, Израильын святой Юмыжо тидым ыштен!» | 20чтобы увидели и познали, и рассмотрели и уразумели, что рука Господня соделала это, и Святый Израилев сотворил сие. |
| 21 «Судышто ончышаш пашадам кондыза, – ойла Господь. Мо дене шкендам арален налыда? – ойла Иаковын Кугыжаже. | 21Представьте дело ваше, говорит Господь; приведите ваши доказательства, говорит Царь Иакова. |
| 22 Тек нуно ӱшандарен ойлат да мо лийшашым каласат. Тек иктаж-мом тыгайым ончыктат, кудыж нерген ончылгоч каласеныт, да тудыжо шукталтын, тунам ме шоналтена, да тышеч мо лектын, пален налына. Але увертарыза мыланна ончыкылык нерген, | 22Пусть они представят и скажут нам, что произойдет; пусть возвестят что-либо прежде, нежели оно произошло, и мы вникнем умом своим и узнаем, как оно кончилось, или пусть предвозвестят нам о будущем. |
| 23 каласыза – мо ончыкшым лиеш, тунам ме юмо улмыдам пален налына. Ыштыза иктаж-мом сайым але осалым – тидым ужын, ме чыланат лӱдын ӧрына. | 23Скажите, что произойдет в будущем, и мы будем знать, что вы боги, или сделайте что-нибудь, доброе ли, худое ли, чтобы мы изумились и вместе с вами увидели. |
| 24 Но те улыда нимо, пашада нимогай акым ок шого! Кӧ тендам ойырен налеш, тудо – йырнык. | 24Но вы ничто, и дело ваше ничтожно; мерзость тот, кто избирает вас. |
| 25 Мый тудым нӧлталынам йӱдвел гыч, да тудо толеш, Мый тудым лӱмжӧ дене кече лекме вел гыч ӱжынам. Кузе кӧршӧк ыштыше шуным тошка, туге тудо он-влакым лавыра семын тошка. | 25Я воздвиг его от севера, и он придет; от восхода солнца будет призывать имя Мое и попирать владык, как грязь, и топтать, как горшечник глину. |
| 26 Мыланна палаш да ”тудо чын” каласаш манын, кӧ тендан кокла гыч тидын нерген ондакак увертарен? Нигӧ каласен огыл, нигӧ увертарен огыл, нигӧ тендан шомакдам колын огыл. | 26Кто возвестил об этом изначала, чтобы нам знать, и задолго пред тем, чтобы нам можно было сказать: `правда'? Но никто не сказал, никто не возвестил, никто не слыхал слов ваших. |
| 27 Сионлан тидым Мый икымше палдаренам, да Иерусалимыш поро уверым кондышым колтенам.*б | 27Я первый сказал Сиону: `вот оно!' и дал Иерусалиму благовестника. |
| 28 Ончем Мый, но нигӧ уке, нунын коклаште каҥашым пуышо иктат уке. Нунын деч йодам гынат, вашештыше нигӧ уке. | 28Итак Я смотрел, и не было никого, и между ними не нашлось советника, чтоб Я мог спросить их, и они дали ответ. |
| 29 Чыла нине юмо-влак улыт ондалчык, пашашт нунын – нимо, нунын статуйышт – мардеж да пусталык!» | 29Вот, все они ничто, ничтожны и дела их; ветер и пустота истуканы их. |
*а 41:7 Шандал – наковальня.
*б 41:27 Еврей текстыште тыште мом возымым умылаш неле.
Глава 41