Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПРОРОК ИСАИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ПРОРОКА ИСАИИ |
10 Глава | Глава 10 |
| 1 Ойго нунылан, кӧмыт чын огыл законым луктыт да орлыкым кондышо пунчалым возат! | 1Горе тем, которые постановляют несправедливые законы и пишут жестокие решения, |
| 2 Нуно йорло-шамычлан чын судым ынешт ыште, Мыйын калыкем кокла гыч незер-влакым чын суд деч посна кодынешт, тулык вате-шамычын погыштым поген налнешт, тулык йоча-влакым агынешт. | 2чтобы устранить бедных от правосудия и похитить права у малосильных из народа Моего, чтобы вдов сделать добычею своею и ограбить сирот. |
| 3 Мом те ышташ тӱҥалыда мут кучымо кечын, кунам тора гыч ойго толеш? Кӧ деке те полышым йодын куржыда? Кушан поянлыкдам кодеда? | 3И что вы будете делать в день посещения, когда придет гибель издалека? К кому прибегнете за помощью? И где оставите богатство ваше? |
| 4 Тунам тыланда, пленыш логалын, сукен шинчаш але пуштмо-влак коклаште кияш веле кодеш. Но тунамат Господьын шыдыже ок лушко, Тудын кидше эшеат нӧлталме лиеш. | 4Без Меня согнутся между узниками и падут между убитыми. При всем этом не отвратится гнев Его, и рука Его еще простерта. |
| 5 «О Ассирий – Мыйын шыдемын тояже! Тудын кидыштыже сола – Мыйын кугу шыдем! | 5О, Ассур, жезл гнева Моего! и бич в руке его–Мое негодование! |
| 6 Мый тудым Юмым шотлыдымо калык ваштареш колтем, шыдем лукшо тукым ӱмбак савырем. Тудлан Мый нимом кодыде агаш, чыла поген налаш, тиде калыкым уремысе пурак семын тошкаш кӱштем. | 6Я пошлю его против народа нечестивого и против народа гнева Моего, дам ему повеление ограбить грабежом и добыть добычу и попирать его, как грязь на улицах. |
| 7 Но тудын ушыштыжо тиде огыл, тидым огыл Ассирий шона – шонен пыштен тудо кырен шалаташ, шуко калыкым пытараш. | 7Но он не так подумает и не так помыслит сердце его; у него будет на сердце–разорить и истребить немало народов. |
| 8 Ойла тудо: ”Тӧра-влакем пуйто кугыжа огытыл мо? | 8Ибо он скажет: `не все ли цари князья мои? |
| 9 Калне ола Кархемис семын, Емаф Арпад семын да Самарий Дамаск семын сеҥен налме огытыл мо? | 9Халне не то же ли, что Кархемис? Емаф не то же ли, что Арпад? Самария не то же ли, что Дамаск? |
| 10 Мыйын кидем полган юмылан кумалше кугыжаныш-влакым сеҥен налын, тушто шке ыштыме юмо-влак Иерусалим ден Самарийысе деч шукырак лийыныт. | 10Так как рука моя овладела царствами идольскими, в которых кумиров более, нежели в Иерусалиме и Самарии, – |
| 11 Мом мый Самарий да тудын полган юмыж-влак дене ыштенам, тидымак Иерусалим да тудын шке ыштыме юмыж-влак дене ыштем!”» | 11то не сделаю ли того же с Иерусалимом и изваяниями его, что сделал с Самариею и идолами ее?' |
| 12 Кунам Господь шке пашажым Сион курыкышто да Иерусалимыште мучашла, Тудо каласа: «Шкенжым кӱшкӧ шындымылан, кугешныше ончалтышыжлан Ассирий кугыжам Мый мут кучаш шогалтем. | 12И будет, когда Господь совершит все Свое дело на горе Сионе и в Иерусалиме, скажет: посмотрю на успех надменного сердца царя Ассирийского и на тщеславие высоко поднятых глаз его. |
| 13 Вет тудо ойла: ”Шке вием да мунло улмем дене тидым ыштенам, вет мый ушан улам. Калык-влакын мланде чекыштым ӱштынам, поянлыкыштым агенам, кугыжаштым престол гыч ӱшкыж семын сӱмырал шуэнам. | 13Он говорит: `силою руки моей и моею мудростью я сделал это, потому что я умен: и переставляю пределы народов, и расхищаю сокровища их, и низвергаю с престолов, как исполин; |
| 14 Кузе пыжашым яра кодат, туге мый калык-влакын поянлыкыштым поген налынам, кузе пыжашыште коден кайыме муным погат, туге мый пӱтынь мландым руалтен налынам – нигӧ шулдыржым тарватен огыл, умшажым почын огыл, йӱкымат луктын огыл!”» | 14и рука моя захватила богатство народов, как гнезда; и как забирают оставленные в них яйца, так забрал я всю землю, и никто не пошевелил крылом, и не открыл рта, и не пискнул'. |
| 15 Товар тудын дене руышо ончылно кугешна мо? Пила тудын дене йыгыше ончылно моктана мо? Кертеш мо пондо тудым кучышо еҥым нӧлталын? Кертеш мо шугыньо пу дене огыл ыштыме айдемым нӧлталын? | 15Величается ли секира пред тем, кто рубит ею? Пила гордится ли пред тем, кто двигает ее? Как будто жезл восстает против того, кто поднимает его; как будто палка поднимается на того, кто не дерево! |
| 16 Тидлан Господь, Господь Саваоф, Ассирийын таза еҥже-влак ӱмбак мерчыше черым колта, лӱмлӧ еҥже-шамычым тулйолкын йӱлалта. | 16За то Господь, Господь Саваоф, пошлет чахлость на тучных его, и между знаменитыми его возжет пламя, как пламя огня. |
| 17 Израильын Волгыдыжо лиеш тунам тул, тудын Святой Юмыжо лиеш тулйылме – ик кечыште Ассирийын пелчан ден коршаҥгыжым йӱлалтен пӧжга. | 17Свет Израиля будет огнем, и Святый его–пламенем, которое сожжет и пожрет терны его и волчцы его в один день; |
| 18 Чапле чодыра ден садлажым пытара, 1 нимогай илыше тушто ок код, колаш вочшо черле еҥ гай лиеш Ассирий. | 18и славный лес его и сад его, от души до тела, истребит; и он будет, как чахлый умирающий. |
| 19 Чодыраште пушеҥге пеш шагал кодеш – изи йочат нуным шотлен луктын кертеш. | 19И остаток дерев леса его так будет малочислен, что дитя в состоянии будет сделать опись. |
| 20 Тудо кечын Израиль деч кодшо-влак – Иаков тукым гыч утаралт кодшо-влак – нуным кырен шалатышылан тетла эҥерташ огыт тӱҥал, но уло шӱм-чон дене Господьлан, Израильын Святой Юмыжлан, инанаш тӱҥалыт. | 20И будет в тот день: остаток Израиля и спасшиеся из дома Иакова не будут более полагаться на того, кто поразил их, но возложат упование на Господа, Святаго Израилева, чистосердечно. |
| 21 Утаралт кодшо-шамыч мӧҥгеш толыт, Иаков тукым деч кодшо-влак виян Юмо дек пӧртылыт. | 21Остаток обратится, остаток Иакова–к Богу сильному. |
| 22 Израиль, тыйын калыкет теҥыз ошма пырче наре лиеш ыле гынат, шагалже веле утаралт кодеш да пӧртылеш. Пытарымашым палемдыме, тудо чын суд почеш ышталтеш, | 22Ибо, хотя бы народа у тебя, Израиль, было столько, сколько песку морского, только остаток его обратится; истребление определено изобилующею правдою; |
| 23 вет Господь, Господь Саваоф, палемдыме пытарымашым пӱтынь мландымбалне шукта. | 23ибо определенное истребление совершит Господь, Господь Саваоф, во всей земле. |
| 24 Сандене Господь, Господь Саваоф, тыге ойла: «Мыйын калыкем, Сионышто илыше калыкем! Ит лӱд Ассирий деч, кеч тудо тыйым тоя дене кыра, Египет семын шугыньыжым ӱмбакет нӧлта. | 24Посему так говорит Господь, Господь Саваоф: народ Мой, живущий на Сионе! не бойся Ассура. Он поразит тебя жезлом и трость свою поднимет на тебя, как Египет. |
| 25 Эше изишак, эше пыртак – Мыйын тылат сырымем эрта, да Мыйын кугу шыдем Ассирий ӱмбак савырна. | 25Еще немного, очень немного, и пройдет Мое негодование, и ярость Моя обратится на истребление их. |
| 26 Орив кӱ курык воктене Мадиам калыкым кырен шалатымыж семын Господь Саваоф тунам тудын ӱмбак солам нӧлталеш, Египет ӱмбак нӧлталме семын шке пондыжым теҥыз ӱмбак нӧлталеш. | 26И поднимет Господь Саваоф бич на него, как во время поражения Мадиама у скалы Орива, или как простер на море жезл, и поднимет его, как на Египет. |
| 27 Тудо кечын Ассирийын нумалтышыже вачӱмбачет кудалтыме лиеш – чиктыме омытаже шӱет гыч кораҥдыме лиеш, тыйын вий-куатет деч тудо шалана». | 27И будет в тот день: снимется с рамен твоих бремя его, и ярмо его–с шеи твоей; и распадется ярмо от тука. |
| 28 Толыт нуно Аиаф гоч, эртен каят Мигроным, Михмасыште шапашыштым кодат. | 28Он идет на Аиаф, проходит Мигрон, в Михмасе складывает свои запасы. |
| 29 Эртен каят курыклоҥым, Геваште йӱдым эртарат. Чытыра Рама, Саулын Гиваже гыч илыше-влак куржыт. | 29Проходят теснины; в Геве ночлег их; Рама трясется; Гива Саулова разбежалась. |
| 30 Кугу йӱкын кычкыре, Галлим калык! Колышт, Лаис, о, мыскынь Анафоф! | 30Вой голосом твоим, дочь Галима; пусть услышит тебя Лаис, бедный Анафоф! |
| 31 Куржын пытен Мадмена, Гевимыште илыше-влак каяш вашкат. | 31Мадмена разбежалась, жители Гевима спешат уходить. |
| 32 Тиде кечынак тушман Новышто шогалеш да Сион курыклан, Иерусалимысе кӱкшакалан шке мушкындыжым рӱза. | 32Еще день простоит он в Нове; грозит рукою своею горе Сиону, холму Иерусалимскому. |
| 33 Теве Господь, Господь Саваоф, лӱдмашым лукшо куатше дене пушеҥге укшлам кӱрыштеш – кугу пушеҥге-влак руэн шумо, кӱкшӧ пушеҥге-влак мландымбак йӧрыктымӧ лийыт. | 33Вот, Господь, Господь Саваоф, страшною силою сорвет ветви дерев, и величающиеся ростом будут срублены, высокие–повержены на землю. |
| 34 Сип чодырам Тудо кӱртньӧ товар дене руа, Ливанысе кугу пушеҥге семын нуно камвозыт. | 34И посечет чащу леса железом, и Ливан падет от Всемогущего. |
Глава 10