Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаЭККЛЕСИАСТЫН, МУНЛО ТУНЫКТЫШЫН, КНИГАЖЕ | КНИГА ЕККЛЕСИАСТА, ИЛИ ПРОПОВЕДНИКА |
12 Глава | Глава 12 |
| 1 Самырык жапет годым шке Ыштышет нерген шарне, кунам эше неле кече-влак толын огытыл, кунам эше тугай ий-влак лишемын огытыл, кудышт нерген тый каласет: «Нунын деч мылам нимогай куан уке». | 1И помни Создателя твоего в дни юности твоей, доколе не пришли тяжелые дни и не наступили годы, о которых ты будешь говорить: `нет мне удовольствия в них!' |
| 2 Тунам кече, волгыдо, тылзе да шӱдыр-влак вудакаҥыт да, йӱр эртымеке, угыч пыл погына. | 2доколе не померкли солнце и свет и луна и звезды, и не нашли новые тучи вслед за дождем. |
| 3 Тунам пӧрт орол-влак чытыраш тӱҥалыт, виян пӧръеҥ-шамыч пӱгырнат, йоҥыштышо-влак йоҥыштымым чарнат – нуно пеш шагалын кодыт, а окнаш ончышо-шамыч вудакан ужаш тӱҥалыт. | 3В тот день, когда задрожат стерегущие дом и согнутся мужи силы; и перестанут молоть мелющие, потому что их немного осталось; и помрачатся смотрящие в окно; |
| 4 Уремыш омса-влак тӱкылымӧ лийыт, кидвакшын йӱкшӧ тыплана. Кайык йӱк дене эрдене помыжалтеш айдеме, мурымо йӱк шыплана. | 4и запираться будут двери на улицу; когда замолкнет звук жернова, и будет вставать человек по крику петуха и замолкнут дщери пения; |
| 5 Лӱдаш тӱҥалыт кӱкшыт деч, а корнышто лӱдыкшӧ лиеш. Пеледеш миндаль, нелемеш шудышырчык, каперсын*а пеледышлыкше тетла ок полшо. Вет айдеме кая шке курымашле пӧртышкыжӧ, шортмо йӱлам эртарыше ӱдырамаш-влак уремыште коштыт. | 5и высоты будут им страшны, и на дороге ужасы; и зацветет миндаль, и отяжелеет кузнечик, и рассыплется каперс. Ибо отходит человек в вечный дом свой, и готовы окружить его по улице плакальщицы; – |
| 6 Сандене шке Ыштышетым шарне, кунам эше ший шинчыр кӱрлалтын огыл да шӧртньӧ корка шаланен огыл, кунам эше памаш воктене кувшин пудырген огыл да таве орава шаланен огыл. | 6доколе не порвалась серебряная цепочка, и не разорвалась золотая повязка, и не разбился кувшин у источника, и не обрушилось колесо над колодезем. |
| 7 Тунам пурак мландыш пӧртылеш, кушечын тудо налме лийын. А шӱлыш пӧртылеш Юмо дек, Кудо тудым пуэн. | 7И возвратится прах в землю, чем он и был; а дух возвратился к Богу, Который дал его. |
| 8 Арам, чыла арам, – каласен мунло туныктышо, – чылажат арам! | 8Суета сует, сказал Екклесиаст, всё–суета! |
| 9 Мунло улмыж деч посна тудо эше калыклан шинчымашым пуэн, туныктен каласыме шуко ойым шымлен, терген да поген. | 9Кроме того, что Екклесиаст был мудр, он учил еще народ знанию. Он все испытывал, исследовал, и составил много притчей. |
| 10 Мунло туныктышо тыгак сылне ойсавыртышым кычалын, кере шомак-влакым чынлын возен. | 10Старался Екклесиаст приискивать изящные изречения, и слова истины написаны им верно. |
| 11 Мунло еҥ-влакын каласыме ойышт вольыкым поктымо пӱсӧ тоя гай, пеҥгыдын кырен шындыме пуда гай улыт, нине погымо ой-влак ик Кӱтӱчӧ деч улыт. | 11Слова мудрых–как иглы и как вбитые гвозди, и составители их–от единого пастыря. |
| 12 Эргым, чыла тидын дек утыжым ешарыме деч шеклане: шуко книгам возымылан мучаш ок лий, шуко лудмаш капкылым улныктара. | 12А что сверх всего этого, сын мой, того берегись: составлять много книг–конца не будет, и много читать–утомительно для тела. |
| 13 Чыла тидым колмеке, теве тыгай иктешлымаш: Юмо деч лӱдын иле да Тудын кӱштымашыже-влакым шуктен шого, вет тидым кажне айдеме ыштышаш. | 13Выслушаем сущность всего: бойся Бога и заповеди Его соблюдай, потому что в этом всё для человека; |
| 14 Вет кажне пашалан, шолып ыштымыланат – тудо сай але осал лийже – Юмо мут кучаш шогалта. | 14ибо всякое дело Бог приведет на суд, и все тайное, хорошо ли оно, или худо. |
*а 12:5 Каперс – кечывалвелысе кушкыл, тудым вий-куатым пуышо эм семын кучылтыныт.
Глава 12