Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСОЛОМОНЫН ТУНЫКТЕН КАЛАСЫМЕ ОЙЖО-ВЛАК | ПРИТЧИ |
30 Глава | Глава 30 |
| 1 Агурын, Иакей эргын, каласыме шомакше-влак. Юмын пуымо нине шомакым тудо Ифииллан, Ифиил ден Укаллан*а ойлен: | 1Слова Агура, сына Иакеева. Вдохновенные изречения, которые сказал этот человек Ифиилу, Ифиилу и Укалу: |
| 2 «Мутат уке, мый чыла еҥ деч окмакрак улам, айдеме уш-акылем мыйын уке, | 2подлинно, я более невежда, нежели кто-либо из людей, и разума человеческого нет у меня, |
| 3 мунлылыклан тунемын омыл, святой-влакын шинчымашышт мыйын уке. | 3и не научился я мудрости, и познания святых не имею. |
| 4 Кӧ кӱзен кавашке да тушечын волен? Кӧ мардежым шке урзышкыжо поген? Кӧ вӱдым вургемышке вӱдылын? Кӧ мландын чыла тӱржым палемден? Кузе тудын лӱмжӧ? Кузе тудын эргыжын лӱмжӧ? Очыни, палет? | 4Кто восходил на небо и нисходил? кто собрал ветер в пригоршни свои? кто завязал воду в одежду? кто поставил все пределы земли? какое имя ему? и какое имя сыну его? знаешь ли? |
| 5 Юмын кажне шомакше яндар, Тудлан инаныше-влаклан Тудо аралтыш. | 5Всякое слово Бога чисто; Он–щит уповающим на Него. |
| 6 Тудын шомакше дек нимом ит ешаре – уке гын, Тудо тыйым шылтала, да тый лектат шоячыш. | 6Не прибавляй к словам Его, чтобы Он не обличил тебя, и ты не оказался лжецом. |
| 7 Кокытым мый Тый дечет йодам, илымем годым нуным шукташ тореш ит лий: | 7Двух вещей я прошу у Тебя, не откажи мне, прежде нежели я умру: |
| 8 кӱлдымӧ шомак ден шоям мый дечем кораҥде, мылам нужналыкымат, поянлыкымат ит пу. Илышаш киндем мылам пуэн шого. | 8суету и ложь удали от меня, нищеты и богатства не давай мне, питай меня насущным хлебом, |
| 9 Уке гын мый, утыжден поян лиймеке, Тый дечет кораҥын, ”Кӧ тыгай Господь?” манын кертам, але, нужнаҥмеке, шолышташ тӱҥалын, Юмын лӱмжым шӱктарен кертам. | 9дабы, пресытившись, я не отрекся Тебя и не сказал: `кто Господь?' и чтобы, обеднев, не стал красть и употреблять имя Бога моего всуе. |
| 10 Оза ончылно тудын кулжо нерген осалым ит ойло, уке гын тудо тыйым карга, да титакетлан мутым кучет. | 10Не злословь раба пред господином его, чтобы он не проклял тебя, и ты не остался виноватым. |
| 11 Улыт тыгай-влак, кӧмыт шке ачаштым каргат да аваштлан суапым огыт тылане. | 11Есть род, который проклинает отца своего и не благословляет матери своей. |
| 12 Улыт тыгай-влак, кӧмыт шкештым арулан ужыт, кеч лавырашт деч эрыктыме огытыл. | 12Есть род, который чист в глазах своих, тогда как не омыт от нечистот своих. |
| 13 Улыт тыгай-влак – о, кузе нуно кугешнен ончат, кузе нуно нерыштым кӱшкӧ нӧлтат! | 13Есть род–о, как высокомерны глаза его, и как подняты ресницы его! |
| 14 Улыт тыгай-влак, кӧмытын пӱйышт керде гай, оҥылашлушт кӱзӧ гай: нуно мландымбалне йорло-шамычым пӧжгат, еҥ-влак кокла гыч незер-влакым пытарат. | 14Есть род, у которого зубы–мечи, и челюсти–ножи, чтобы пожирать бедных на земле и нищих между людьми. |
| 15 Сутланымашын кок ӱдыржӧ уло: ”Эше, эше!” Теве кумыт, кудышт улыт темдыме, эсогыл нылыт, кудышт огыт каласе: ”Сита!” – | 15У ненасытимости две дочери: `давай, давай!' Вот три ненасытимых, и четыре, которые не скажут: `довольно!' |
| 16 вес тӱня, азам ыштен кертдыме мӱшкыр, мланде, кудо вӱд деч нигунам огеш тем, да тул, кудо нигунам ок каласе: ”Сита!” | 16Преисподняя и утроба бесплодная, земля, которая не насыщается водою, и огонь, который не говорит: `довольно!' |
| 17 Кӧ ача-аважым игылтеш да нуным ок колышт – тудын шинчажым лапверысе курныж-влак чӱҥген луктыт, арыслан иге-шамыч чӱҥген пытарат. | 17Глаз, насмехающийся над отцом и пренебрегающий покорностью к матери, выклюют вороны дольные, и сожрут птенцы орлиные! |
| 18 Кумыт мылам умылаш лийдыме, нылыт, кудыштым ом керт умылен: | 18Три вещи непостижимы для меня, и четырех я не понимаю: |
| 19 арысланын корныжо каваште, кишкын корныжо кӱ коклаште, корабльын корныжо теҥыз покшелне да пӧръеҥын корныжо ӱдыр деке. | 19пути орла на небе, пути змея на скале, пути корабля среди моря и пути мужчины к девице. |
| 20 А яжарланыше ватын корныжо тыгай: кочкеш, умшажым ӱштылеш да каласа: ”Мый нимо удам ыштен омыл”. | 20Таков путь и жены прелюбодейной; поела и обтерла рот свой, и говорит: `я ничего худого не сделала'. |
| 21 Кумыт деч мланде чытырналтеш, нылытым тудо ок керт чытен: | 21От трех трясется земля, четырех она не может носить: |
| 22 кулым, кунам тудо кугыжа лиеш, ушдымым, кунам тудо теммеш кочкеш, | 22раба, когда он делается царем; глупого, когда он досыта ест хлеб; |
| 23 ужмышудымо ӱдырамашым, кунам тудо марлан лектеш, да тарзе ӱдырамашым, кунам тудо озаватыжын вержым налеш. | 23позорную женщину, когда она выходит замуж, и служанку, когда она занимает место госпожи своей. |
| 24 Теве нылытын мландымбалне изи улыт, но улыт мунло деч мунлырак: | 24Вот четыре малых на земле, но они мудрее мудрых: |
| 25 кутко-влак – виян урлык огытыл, а кочкыш шапашым кеҥежымак ямдылат, | 25муравьи–народ не сильный, но летом заготовляют пищу свою; |
| 26 даман-влак – куньырий урлык улыт, а пыжашым кӱ курыкеш ыштат, | 26горные мыши–народ слабый, но ставят домы свои на скале; |
| 27 шурнышырчык-влак – нунын кугыжашт уке, но лектыт рат дене, | 27у саранчи нет царя, но выступает вся она стройно; |
| 28 шыҥшале-влак – кучаш лиеш нуным кид дене, но кугыжан полатыште нуно лиедат. | 28паук лапками цепляется, но бывает в царских чертогах. |
| 29 Теве кумыньыштын ошкылышт яшката, нылытын коштыт чаткатан: | 29Вот трое имеют стройную походку, и четверо стройно выступают: |
| 30 лев – янлык-влак кокла гыч эн патыр, нигӧн ончылно тудо ок кораҥ, | 30лев, силач между зверями, не посторонится ни перед кем; |
| 31 агытан, вуйым кӱш нӧлталын коштшо, казатага, [кӱтӱм вӱден наҥгайыше,] да кугыжа шке сарзыж-влак коклаште. | 31конь и козел, и царь среди народа своего. |
| 32 Окмак улмет дене тый шкендым кӱш шынденат да осалым шонен пыштенат гын, умшатым кидет дене петыре, | 32Если ты в заносчивости своей сделал глупость и помыслил злое, то положи руку на уста; |
| 33 вет ӱмбалым пудыратыме деч ӱй лиеш, нерым перыме деч вӱр йога, а шыдым тарватыме деч келшыдымаш шочеш». | 33потому что, как сбивание молока производит масло, толчок в нос производит кровь, так и возбуждение гнева производит ссору. |
*а 30:1 «Ифииллан, Ифиил ден Укаллан»: нине шомакым тыгеат кусараш лиеш: «Мый ноенам, Юмем. Мый ноенам, Юмем. Кузе мылам сеҥен лекташ?»
Глава 30