Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСОЛОМОНЫН ТУНЫКТЕН КАЛАСЫМЕ ОЙЖО-ВЛАК | ПРИТЧИ |
27 Глава | Глава 27 |
| 1 Эрласе кече дене ит моктане, вет тудо мом конда – тый от пале. | 1Не хвались завтрашним днем, потому что не знаешь, что родит тот день. |
| 2 Тек тыйым шке умшат огыл, а вес еҥ мокта – тыйын огыл, а весын йылмыже. | 2Пусть хвалит тебя другой, а не уста твои, –чужой, а не язык твой. |
| 3 Кӱ неле, ошмат куштылго огыл, а ушдымо еҥын чоным туржмыжо эшеат нелырак. | 3Тяжел камень, весок и песок; но гнев глупца тяжелее их обоих. |
| 4 Шыде – шучко, ажгынлык – кучен кертдыме, но ушкалымаш ваштареш кӧ шоген кертеш? | 4Жесток гнев, неукротима ярость; но кто устоит против ревности? |
| 5 Чон почын шылталымаш шолып йӧратымаш деч сайрак. | 5Лучше открытое обличение, нежели скрытая любовь. |
| 6 Йолташын шылталымыже – чынле, тушманын шупшалмыже – шоя. | 6Искренни укоризны от любящего, и лживы поцелуи ненавидящего. |
| 7 Темше мӱшкыр караш мӱйымат тошкен коштеш, а шужышо мӱшкырлан кочыжат шерыла чучеш. | 7Сытая душа попирает и сот, а голодной душе все горькое сладко. |
| 8 Шке мландыжым коден кайыше еҥ шке пыжашыжым кодышо кайык дене иктак. | 8Как птица, покинувшая гнездо свое, так человек, покинувший место свое. |
| 9 Кузе олив ӱй ден тамлыпушан наста*а шӱм-чоным куандарат, тугак йолташын шӱм гыч лекше каҥашыже чонлан келша. | 9Масть и курение радуют сердце; так сладок всякому друг сердечным советом своим. |
| 10 Ит кодо шке йолташетым, ачатын йолташыжымат. Ойгыш логалмекет, изатын пӧртышкыжӧ ит кай: лишне улшо пошкудет умбалне илыше изат деч сайрак. | 10Не покидай друга твоего и друга отца твоего, и в дом брата твоего не ходи в день несчастья твоего: лучше сосед вблизи, нежели брат вдали. |
| 11 Эргым, мунло лий да шӱмем куандаре – тунам палем, мом мыйым вурсышылан вашешташ. | 11Будь мудр, сын мой, и радуй сердце мое; и я буду иметь, что отвечать злословящему меня. |
| 12 Ушан еҥ лӱдыкшым ужеш да шылеш, а ужарвуй-влак ончыко каят да туткарыш логалыт. | 12Благоразумный видит беду и укрывается; а неопытные идут вперед и наказываются. |
| 13 Кӧ палыдыме еҥын парымже верч мутым кучаш сӧрен, тудын деч вургемжым нал, йот еҥ верчат тудын деч залогым нал. | 13Возьми у него платье его, потому что он поручился за чужого, и за стороннего возьми от него залог. |
| 14 Кӧ эрден эр шке пошкудыжлан суапым кугу йӱкын тылана, тудым каргыше еҥлан шотлат. | 14Кто громко хвалит друга своего с раннего утра, того сочтут за злословящего. |
| 15 Ӱчашаш йӧратыше вате йӱран кечын чыпчен шинчыше вӱд гай: | 15Непрестанная капель в дождливый день и сварливая жена–равны: |
| 16 тудым чараш тӧчымаш – мардежым чарыме але олив ӱйым урзышто кучымо дене иктак. | 16кто хочет скрыть ее, тот хочет скрыть ветер и масть в правой руке своей, дающую знать о себе. |
| 17 Кӱртньӧ кӱртньым шума, айдеме – айдемым. | 17Железо железо острит, и человек изощряет взгляд друга своего. |
| 18 Кӧ смоква пушеҥгым ончен кушта – саскажым кочкеш, кӧ шке озаже верч тырша – чапыште лиеш. | 18Кто стережет смоковницу, тот будет есть плоды ее; и кто бережет господина своего, тот будет в чести. |
| 19 Кузе вӱд ӱмбалне айдемын чурийже коеш, тугак ик еҥын шӱмжӧ гоч весыным пуйто воштончышышто ужаш лиеш. | 19Как в воде лицо–к лицу, так сердце человека–к человеку. |
| 20 Темдыме улыт вес тӱня ден колымаш, айдемын шинчажат тыгаяк темдыме. [Кугешнен ончымаш – Господь шинча ончылно йырнык, а кужу йылман-влак ушдымо улыт.] | 20Преисподняя и Аваддон–ненасытимы; так ненасытимы и глаза человеческие. |
| 21 Левыктыме вер – шийлан, коҥга – шӧртньылан, а айдемым моктеммут терга. [Сулыкан еҥын шӱмжӧ кычалеш осалым, а чынле шӱм – шинчымашым.] | 21Что плавильня–для серебра, горнило–для золота, то для человека уста, которые хвалят его. |
| 22 Ушдымо еҥым пырче дене пырля кеч шуарвондо дене шуареш шуро – ушдымылыкшо тудын деч садак ок ойырло. | 22Толки глупого в ступе пестом вместе с зерном, не отделится от него глупость его. |
| 23 Кузе вольыкет илыштеш – эскерен шого, шорык кӱтӱ-влакетым сайын ончо, | 23Хорошо наблюдай за скотом твоим, имей попечение о стадах; |
| 24 вет нимогай поянлык курымашле огыл, да кучемвий тукым гыч тукымыш ок шуйно. | 24потому что богатство не навек, да и власть разве из рода в род? |
| 25 Кунам, шудым поген налмеке, кайшудо лектеш да курык тайылыштат шудым погымо, | 25Прозябает трава, и является зелень, и собирают горные травы. |
| 26 тунам пача меж гыч шкаланет вургемым ыштет, каза-влакым ужален, пасум налат. | 26Овцы–на одежду тебе, и козлы–на покупку поля. |
| 27 Шкендым, ешетым да тарзе ӱдырамаш-влакетым пукшаш каза шӧрет ситышын лиеш. | 27И довольно козьего молока в пищу тебе, в пищу домашним твоим и на продовольствие служанкам твоим. |
*а 27:9 Тамлыпушан наста – благовонное вещество.
Глава 27