Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСОЛОМОНЫН ТУНЫКТЕН КАЛАСЫМЕ ОЙЖО-ВЛАК | ПРИТЧИ |
16 Глава | Глава 16 |
| 1 Айдеме тидым-тудым ышташ шона, но пытартыш шомак – Господь дечын. | 1Человеку принадлежат предположения сердца, но от Господа ответ языка. |
| 2 Коштмо чыла корныжым айдеме чынлан шотла, но шӱм-чон шонымашым Господь терга. | 2Все пути человека чисты в его глазах, но Господь взвешивает души. |
| 3 Шке пашатым Господьлан ӱшане, мом шонен пыштымет тунам шукталтеш. | 3Предай Господу дела твои, и предприятия твои совершатся. |
| 4 Чылажымат Господь шке шонымыжым шукташ ыштен, эсогыл осал еҥым азап кечылан ыштен. | 4Все сделал Господь ради Себя; и даже нечестивого блюдет на день бедствия. |
| 5 Йырнык улыт Господь ончылно кугешныше шӱман-влак, пален шого: тыгай-влак мут кучыде огыт код. [Сай корнылан тӱҥалтыш – чыным ыштымаш. Юмын шинча ончылныжо тиде надырым кондымаш деч сайрак. Господьым кычалше еҥ шинчымаш ден чынлыкым муэш, Тудым уло чон дене кычалше-влак тынысым муыт.] | 5Мерзость пред Господом всякий надменный сердцем; можно поручиться, что он не останется ненаказанным. |
| 6 Порылык да ӱшанле лиймаш сулыкым касарат, Господь деч лӱдмаш осал деч кораҥда. | 6Милосердием и правдою очищается грех, и страх Господень отводит от зла. |
| 7 Кӧн коштмо корныжо Тудлан келша, Господь ты айдемын тушманжымат тудын дене сӧрасыкта. | 7Когда Господу угодны пути человека, Он и врагов его примиряет с ним. |
| 8 Чын ыштен налме изи парыш чын огыл ыштен налме кугу парыш деч сайрак. | 8Лучше немногое с правдою, нежели множество прибытков с неправдою. |
| 9 Могай корно дене каяш – айдеме шке шона, но тудын ошкылжым Господь виктара. | 9Сердце человека обдумывает свой путь, но Господь управляет шествием его. |
| 10 Кугыжан умшаштыже – Юмын пуымо шомакше, судышто тудо чын пунчалым луктеш. | 10В устах царя–слово вдохновенное; уста его не должны погрешать на суде. |
| 11 Чын виса ден пезмен Господьын улыт, купеч сумкасе кир-влакат Тудын улыт. | 11Верные весы и весовые чаши–от Господа; от Него же все гири в суме. |
| 12 Осал паша кугыжалан йырнык, вет чын ыштыме дене престол пеҥгыдын шога. | 12Мерзость для царей–дело беззаконное, потому что правдою утверждается престол. |
| 13 Чынле умша кугыжалан келша, чыным ойлышым тудо йӧрата. | 13Приятны царю уста правдивые, и говорящего истину он любит. |
| 14 Кугыжан шыдыже колымаш нерген увертара, но мунло айдеме тудым лыпландара. | 14Царский гнев–вестник смерти; но мудрый человек умилостивит его. |
| 15 Кугыжан волгыдо чурийже илышым конда, тудын поро кумылжо – пуйто шошо йӱрым кондышо пыл. | 15В светлом взоре царя–жизнь, и благоволение его–как облако с поздним дождем. |
| 16 Мунлылыкым мумаш шӧртньӧ деч сайрак, уш-акылым погымаш яндар ший деч шергырак. | 16Приобретение мудрости гораздо лучше золота, и приобретение разума предпочтительнее отборного серебра. |
| 17 Чын ыштыше-влакын корнышт осал деч кораҥеш, кӧ шке корныжым эскера – чонжым арален кода. | 17Путь праведных–уклонение от зла: тот бережет душу свою, кто хранит путь свой. |
| 18 Сӱмырлымӧ деч ончыч толеш кугешнымаш, камвочмо деч ончыч – шкем кӱшкӧ шындымаш. | 18Погибели предшествует гордость, и падению–надменность. |
| 19 Руалтен налме погым кугешныше-влак дене пайлымешке, лучо йорло-шамыч коклаште ӱҥышын илаш. | 19Лучше смиряться духом с кроткими, нежели разделять добычу с гордыми. |
| 20 Кӧ пашам шонен виктара, тудын чылажат ворана, кӧ Господьлан инанен ила, тудо пиалан. | 20Кто ведет дело разумно, тот найдет благо, и кто надеется на Господа, тот блажен. |
| 21 Мунло шӱман еҥым ушан манын лӱмдат, а тыматлын ойлымаш шинчымашым ешара. | 21Мудрый сердцем прозовется благоразумным, и сладкая речь прибавит к учению. |
| 22 Кӧн уш-акылже уло, тудлан тиде – илыш памаш, а ушдымо-влакым шке окмаклыкышт чуриктара. | 22Разум для имеющих его–источник жизни, а ученость глупых–глупость. |
| 23 Мунло еҥын шӱмжӧ ышта йылмыжым ушаным да умшаштыже шинчымашым шукемда. | 23Сердце мудрого делает язык его мудрым и умножает знание в устах его. |
| 24 Лыжга шомак – караш мӱй дене иктак: чонлан ласка, каплан – эм. | 24Приятная речь–сотовый мед, сладка для души и целебна для костей. |
| 25 Айдеме шке корныжым чынлан шотла, но мучаште тудыжо колымашке шукта. | 25Есть пути, которые кажутся человеку прямыми, но конец их путь к смерти. |
| 26 Кочмо шумаш айдемым пашам ыштыкта, шужышо мӱшкыржӧ тудым покта. | 26Трудящийся трудится для себя, потому что понуждает его к тому рот его. |
| 27 Йӧрдымӧ айдеме ышташ шона осалым, йылмыштыже – пуйто когартыше тул. | 27Человек лукавый замышляет зло, и на устах его как бы огонь палящий. |
| 28 Осал чоя айдеме келшыдымашым ӱда, манеш-манешым шаркалыше еҥ йолташ-влакым ойыра. | 28Человек коварный сеет раздор, и наушник разлучает друзей. |
| 29 Вуянче еҥ лишылъеҥжым алгаштара, тудым уда корныш наҥгая. | 29Человек неблагонамеренный развращает ближнего своего и ведет его на путь недобрый; |
| 30 Кӧ шинчажым пӱялеш – ондалаш шона, кӧ пӱйым пуреш – осалым ышта, [тудо – осаллык дене темше коҥга]. | 30прищуривает глаза свои, чтобы придумать коварство; закусывая себе губы, совершает злодейство. |
| 31 Чал ӱп – чапын вуйшӱдышыжӧ, чын корно дене коштмо деч тудо лиеш. | 31Венец славы–седина, которая находится на пути правды. |
| 32 Шуко чытышан айдеме патыр еҥ деч сайрак, шкем кучен моштышо еҥ олам сеҥен налше деч сайрак. | 32Долготерпеливый лучше храброго, и владеющий собою лучше завоевателя города. |
| 33 Кудалтат шеревам вургем урвалтеш, но вашмут – Господь дечын. | 33В полу бросается жребий, но все решение его–от Господа. |
Глава 16