Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаСОЛОМОНЫН ТУНЫКТЕН КАЛАСЫМЕ ОЙЖО-ВЛАК | ПРИТЧИ |
14 Глава | Глава 14 |
| 1 Мунло вате шке суртшым ворандара, а ушдымо – шке кидше дене шалата. | 1Мудрая жена устроит дом свой, а глупая разрушит его своими руками. |
| 2 Кӧ тура корно дене коштеш – Господь деч лӱдеш, а кӧн корныжо кадыр – Тудым ок шотло. | 2Идущий прямым путем боится Господа; но чьи пути кривы, тот небрежет о Нем. |
| 3 Ушдымо еҥын ойлымыжо – тупшылан тоя, а мунло еҥын шомакше лиеш тудлан аралтыш. | 3В устах глупого–бич гордости; уста же мудрых охраняют их. |
| 4 Ӱшкыж-влак уке улыт гын, шерча яра шога, а кушто виян ӱшкыж, тушто сай шурнылектыш. | 4Где нет волов, там ясли пусты; а много прибыли от силы волов. |
| 5 Ӱшанле таныклыше ок ондале, а шояк таныклыше шуко шоям ойлыштеш. | 5Верный свидетель не лжет, а свидетель ложный наговорит много лжи. |
| 6 Намысдыме еҥ мунлылыкым кычалеш гынат, ок му, а ушан еҥлан шинчымаш куштылгын пуалтеш. | 6Распутный ищет мудрости, и не находит; а для разумного знание легко. |
| 7 Кораҥ кай ушдымо еҥ дечын, вет тудын шомакше деч от нал шинчымашым. | 7Отойди от человека глупого, у которого ты не замечаешь разумных уст. |
| 8 Ушан еҥын мунлылыкшо – шке илыш-корныжым умылаш, а ушдымо еҥын окмак улмыжо тудым ондала. | 8Мудрость разумного–знание пути своего, глупость же безрассудных–заблуждение. |
| 9 Ушдымо-влакым сулыкышт воштылтара, а чын ыштыше-влак поро кумылым сулен налыт. | 9Глупые смеются над грехом, а посреди праведных–благоволение. |
| 10 Шӱмет гына пала ойгетым, куанымат от керт весе дене пайлен. | 10Сердце знает горе души своей, и в радость его не вмешается чужой. |
| 11 Осал еҥ-влакын пӧртышт шалана, а чын ыштыше-влакын илемышт тӱзлана. | 11Дом беззаконных разорится, а жилище праведных процветет. |
| 12 Айдеме шке корныжым чынлан шотла, но мучаште тудыжо колымашке шукта. | 12Есть пути, которые кажутся человеку прямыми; но конец их–путь к смерти. |
| 13 Воштылмо годымат южгунам шӱм коршта, куан деч варат ойго толеш. | 13И при смехе иногда болит сердце, и концом радости бывает печаль. |
| 14 Чын корно гыч кораҥше еҥлан пашаж почеш пӧртылтымӧ лиеш, тыгак сай айдемат шке пашаж дене келшышын налеш. | 14Человек с развращенным сердцем насытится от путей своих, и добрый–от своих. |
| 15 Ужарвуй кажне шомаклан ӱшана, а ушан шке корныжым тӱткын эскера. | 15Глупый верит всякому слову, благоразумный же внимателен к путям своим. |
| 16 Мунло еҥ осалым ыштыме деч шекланен да кораҥын коштеш, а ушдымо шкаланже инана, шкенжым кучен ок мошто. | 16Мудрый боится и удаляется от зла, а глупый раздражителен и самонадеян. |
| 17 Кӧ вашке шыдешка – орадым ыштылеш, кӧ осал чоя пашам ыштылеш – ужмышудымо лиеш. | 17Вспыльчивый может сделать глупость; но человек, умышленно делающий зло, ненавистен. |
| 18 Шонен моштыдымо-влакын пайышт – ушдымылык, а ушан-шамычын вуйшӱдышышт шинчымаш лиеш. | 18Невежды получают в удел себе глупость, а благоразумные увенчаются знанием. |
| 19 Осал еҥ-влак вуйыштым поро-влак ончылно сават, сулыкан-влак – чын ыштыше-шамычын капкашт ончылно. | 19Преклонятся злые пред добрыми и нечестивые–у ворот праведника. |
| 20 Йорлым эсогыл пошкудыжо-влак огыт йӧрате, а поян еҥын йолташыже шуко. | 20Бедный ненавидим бывает даже близким своим, а у богатого много друзей. |
| 21 Кӧ лишылъеҥжым ок шотло – сулыкым ышта, а кӧ йорло-влак деке поро, тудо пиалан. | 21Кто презирает ближнего своего, тот грешит; а кто милосерд к бедным, тот блажен. |
| 22 Осалым ышташ шонышо-влак чын корно гыч кораҥын огытыл мо? [Осалым ыштыше-шамыч поро да ӱшанле лиймым огыт пале,] поро да ӱшанле лиймаш – сайым шонышо-влак дене. | 22Не заблуждаются ли умышляющие зло? но милость и верность у благомыслящих. |
| 23 Кеч-могай тыршымаш пайдам конда, а яра шомакым ойлыштмаш – лач нужналыкым. | 23От всякого труда есть прибыль, а от пустословия только ущерб. |
| 24 Мунло-влакын вуйшӱдышышт – поянлык, а ушдымо-шамычын – ушдымылык. | 24Венец мудрых–богатство их, а глупость невежд глупость и есть. |
| 25 Ӱшанле таныклыше илышым утара, а шояк таныклыше шуко шоям ойлыштеш. | 25Верный свидетель спасает души, а лживый наговорит много лжи. |
| 26 Господь деч лӱдмаш – айдемылан ӱшанле аралтыш, тудлан да эргыж-влаклан куржын утлымо вер. | 26В страхе пред Господом–надежда твердая, и сынам Своим Он прибежище. |
| 27 Господь деч лӱдмаш – илыш памаш, колымаш вапш деч тудо арален кода. | 27Страх Господень–источник жизни, удаляющий от сетей смерти. |
| 28 Калыкше шуко улмо годым кугыжа чапыште, а калык деч посна вуйлатыше пыта. | 28Во множестве народа–величие царя, а при малолюдстве народа беда государю. |
| 29 Кӧ вашке ок шыдешке, тудын ушыжо шуко, а вашке сырыше шке ушдымылыкшым ончыкта. | 29У терпеливого человека много разума, а раздражительный выказывает глупость. |
| 30 Тыматле шӱм-чон – капкыллан тазалык, а кӧранымаш – лулегыште погынышо шӱйшӧ дене иктак. | 30Кроткое сердце–жизнь для тела, а зависть–гниль для костей. |
| 31 Кӧ йорло еҥым шыгыремда – тудын Ыштышыжым мыскыла, а кӧ Юмым шотла – йорло еҥлан порым ышта. | 31Кто теснит бедного, тот хулит Творца его; чтущий же Его благотворит нуждающемуся. |
| 32 Осал еҥ-влакым осал пашашт пытара, а чын ыштышын колымыж годымат аралтышыже уло. | 32За зло свое нечестивый будет отвергнут, а праведный и при смерти своей имеет надежду. |
| 33 Ушан еҥын шӱмыштыжӧ мунлылык ила, ушдымо-влак коклаштат тудо шкенжым палдара. | 33Мудрость почиет в сердце разумного, и среди глупых дает знать о себе. |
| 34 Чын ыштымаш калыкын чапшым нӧлта, а сулык тудым намысыш пурта. | 34Праведность возвышает народ, а беззаконие–бесчестие народов. |
| 35 Ушан тарзе дек кугыжа поро кумылан, а кӧн пашаже намысле – тыгай еҥ ӱмбак шыдыже лектеш. | 35Благоволение царя–к рабу разумному, а гнев его–против того, кто позорит его. |
Глава 14