Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПСАЛТИРЬ | ПСАЛТИРЬ |
17 Псалом | Глава 17 |
| 1 Хор вуйлатышылан. Господьын Давид тарзыжын псаломжо. Кунам тудым Господь чыла тушманже да Саулын кидше деч утарен, Давид тиде мурым Господьлан мурен. Тудо каласен: | 1Начальнику хора. Раба Господня Давида, который произнес слова песни сей к Господу, когда Господь избавил его от рук всех врагов его и от руки Саула. И он сказал: |
| 2 Господь, Тыйым йӧратем, улат Тый вий-куатем! | 2Возлюблю тебя, Господи, крепость моя! |
| 3 Господь – пеҥгыдылыкем, аралтышем да утарышем, мыйын Юмем – кӱ курыкем, Тудын полшымыжлан ӱшанен илем; Тудо – авыртышем, виян утарышем да шылын куржмо верем. | 3Господь--твердыня моя и прибежище мое, Избавитель мой, Бог мой, --скала моя; на Него я уповаю; щит мой, рог спасения моего и убежище мое. |
| 4 Моктымашым сулышо Господьым мый ӱжам да тушманем-влак деч утарыме лиям. | 4Призову достопоклоняемого Господа и от врагов моих спасусь. |
| 5 Колымаш кандыра-влак мыйым авырышт, пужлымашын йогынжо-шамыч лӱдыктышт; | 5Объяли меня муки смертные, и потоки беззакония устрашили меня; |
| 6 вес тӱнян шинчырже-влак мыйым авырышт, колымашын вапшыже йырем пӱтырналте. | 6цепи ада облегли меня, и сети смерти опутали меня. |
| 7 Чонлан шыгыр лийме годым Господьым ӱжым, шке Юмемым сӧрвален мый йодым. [Святой] верже гыч Тудо йӱкем кольо, кычкырымем Тудын пылышыж дек миен шуо. | 7В тесноте моей я призвал Господа и к Богу моему воззвал. И Он услышал от чертога Своего голос мой, и вопль мой дошел до слуха Его. |
| 8 Юмын шыдыж деч мланде лӱҥгалте да чытырналте, курык-влакын негызышт чытырнышт, тарванышт. | 8Потряслась и всколебалась земля, дрогнули и подвиглись основания гор, ибо разгневался Бог; |
| 9 Нерже гыч шикш лекте, умшаж гыч – чыла пытарыше тул, Тудын деч тулшол-влак йогышт. | 9поднялся дым от гнева Его и из уст Его огонь поядающий; горячие угли сыпались от Него. |
| 10 Тудо пылпомышым пӱгыртыш да волыш, йол йымалныже – тӱп пычкемыш. | 10Наклонил Он небеса и сошел, –и мрак под ногами Его. |
| 11 Херувим ӱмбаке шинче да чоҥештыш, мардежын шулдырешыже кайыш. | 11И воссел на Херувимов и полетел, и понесся на крыльях ветра. |
| 12 Пычкемыш гыч ыштыш Шкаланже леведышым, пычкемыш вӱд ден кава пыл гыч – Шке йырже пӱрдышым. | 12И мрак сделал покровом Своим, сению вокруг Себя мрак вод, облаков воздушных. |
| 13 Тудын ончылныжо волгалтме деч пыл-влак лектыч, а тушечын – шолем ден тулшол. | 13От блистания пред Ним бежали облака Его, град и угли огненные. |
| 14 Господь пылпомышышто кӱдыртыш, Чыла деч Кӱшылысӧ шке йӱкшым пуыш, шолем ден тулшолым колтыш. | 14Возгремел на небесах Господь, и Всевышний дал глас Свой, град и угли огненные. |
| 15 Пикш-влакым колтен, тушманым шалатыш, шуко-шуко волгенче дене нуным чактарыш. | 15Пустил стрелы Свои и рассеял их, множество молний, и рассыпал их. |
| 16 Господь, Тыйын кӱштымет деч, Тыйын шыдетын пуал колтымыж деч вӱдйогын-влак почылтыч, тӱнян негызше-влак койыч. | 16И явились источники вод, и открылись основания вселенной от грозного гласа Твоего, Господи, от дуновения духа гнева Твоего. |
| 17 Кидшым кӱшыч шуялтен, мыйым нале, шуко вӱд кокла гыч мыйым лукто. | 17Он простер руку с высоты и взял меня, и извлек меня из вод многих; |
| 18 Утарыш мыйым виян тушманем деч, мыйым ужмышудымо еҥ-влак деч, кӧмытын куатышт лийын мый дечем шукырак. | 18избавил меня от врага моего сильного и от ненавидящих меня, которые были сильнее меня. |
| 19 Мылам неле лийме кечын нуно ӱмбакем кержалтыч, но Господь мылам эҥертыш лие. | 19Они восстали на меня в день бедствия моего, но Господь был мне опорою. |
| 20 Утарыш мыйым, йоҥгыдо верыш лукто, вет Тудо мый декем поро кумылан. | 20Он вывел меня на пространное место и избавил меня, ибо Он благоволит ко мне. |
| 21 Чыным ыштымем почеш Господь мылам пӧртылта, кидемын арулыкшо почеш Тудо пуа. | 21Воздал мне Господь по правде моей, по чистоте рук моих вознаградил меня, |
| 22 Вет мый Господьын корныж дене коштынам, осалым ыштен, Юмем деч кораҥын омыл; | 22ибо я хранил пути Господни и не был нечестивым пред Богом моим; |
| 23 Тудын чыла кӱштымашыжым ушыштем эре кучем, пунчалже-влак деч мый кораҥын омыл. | 23ибо все заповеди Его предо мною, и от уставов Его я не отступал. |
| 24 Тудын ончылно шылталаш лийдыме лийынам да сулыкым ыштыме деч шекланенам. | 24Я был непорочен пред Ним и остерегался, чтобы не согрешить мне; |
| 25 Чыным ыштымем почеш Господь мылам пӧртылта, вет Тудын шинчаж ончылно кидем ару. | 25и воздал мне Господь по правде моей, по чистоте рук моих пред очами Его. |
| 26 Поро еҥ дене Тый поро лият, чынле еҥ дене – чынле, | 26С милостивым Ты поступаешь милостиво, с мужем искренним--искренно, |
| 27 яндар дене – яндар, а шояк еҥ дене – чоя. | 27с чистым–чисто, а с лукавым–по лукавству его, |
| 28 Ӱҥышӧ-влакым Тый утарет, а кугешныше ончалтышым ӱлыкшемдет. | 28ибо Ты людей угнетенных спасаешь, а очи надменные унижаешь. |
| 29 Господь, Тый мылам лампым чӱктет, мыйын Юмем волгалтара пычкемышем. | 29Ты возжигаешь светильник мой, Господи; Бог мой просвещает тьму мою. |
| 30 Тыйын полшымет дене тушман ӱмбак керылтам, Юмем дене ола пырдыжым вончем. | 30С Тобою я поражаю войско, с Богом моим восхожу на стену. |
| 31 Юмо! Тудын корныжо чынле, Господьын шомакше яндар. Кӧ Тудын полышыжлан ӱшанен ила, чылаштлан Тудо авыртыш лиеш. | 31Бог! --Непорочен путь Его, чисто слово Господа; щит Он для всех, уповающих на Него. |
| 32 Господь деч моло кӧ эше Юмо уло, Юмына деч моло кӧ эше аралтыш уло? | 32Ибо кто Бог, кроме Господа, и кто защита, кроме Бога нашего? |
| 33 Юмо мылам вий-куатым пуа да чын корныш шогалта. | 33Бог препоясывает меня силою и устрояет мне верный путь; |
| 34 Йолемым ышта пӱчын гайым, кӱкшака верыш мыйым шогалта; | 34делает ноги мои, как оленьи, и на высотах моих поставляет меня; |
| 35 кидемым кредалаш туныкта, той пикшйоҥежым кидем чымалтара. | 35научает руки мои брани, и мышцы мои сокрушают медный лук. |
| 36 Утарымаш авыртышым Тый мылам пуэт, пурла кидет дене мылам полшен шогет, Тыйын порылыкет мыйым нӧлта. | 36Ты дал мне щит спасения Твоего, и десница Твоя поддерживает меня, и милость Твоя возвеличивает меня. |
| 37 Йолемлан коштмо верым лопкаҥдет, да огеш тайнышт мыйын йолем. | 37Ты расширяешь шаг мой подо мною, и не колеблются ноги мои. |
| 38 Мый тушман-влакем поктем да поктен шуам, нуным шалатен пытарымеш мӧҥгеш ом пӧртыл. | 38Я преследую врагов моих и настигаю их, и не возвращаюсь, доколе не истреблю их; |
| 39 Кырен шалатем нуным – кынелын огыт керт, йол йымакем йӧралтыт. | 39поражаю их, и они не могут встать, падают под ноги мои, |
| 40 Тый мылам кредалаш вий-куатым пуэт, ваштарешем шогалше-влакым ончылнем сӱмырет. | 40ибо Ты препоясал меня силою для войны и низложил под ноги мои восставших на меня; |
| 41 Тушман-шамычем мый дечем куржыктет, мыйым ужмышудымо-влакым мый пытарем. | 41Ты обратил ко мне тыл врагов моих, и я истребляю ненавидящих меня: |
| 42 Полышым йодын, нуно кычкырат, но утарыше уке, Господьым сӧрвалат, но Тудо нуным ок кол. | 42они вопиют, но нет спасающего; ко Господу, --но Он не внемлет им; |
| 43 Пуракыш савырен, мый нуным мардеж почеш колтем, уремысе лавыра семын нуным тошкем. | 43я рассеваю их, как прах пред лицем ветра, как уличную грязь попираю их. |
| 44 Калык пудыранымаш деч Тый мыйым утарышыч, вес калык-влакын вуйлатышыштлан шогалтышыч – калык, кудым ончыч пален омыл, мылам служитла. | 44Ты избавил меня от мятежа народа, поставил меня главою иноплеменников; народ, которого я не знал, служит мне; |
| 45 Ик гана ойлымекак, нуно мыйым колыштыт, йот калык мыланем келшаш тӧча. | 45по одному слуху о мне повинуются мне; иноплеменники ласкательствуют предо мною; |
| 46 Йот тукым-влак ошем каят ончылнем, карманышт гыч лектыт чытырен. | 46иноплеменники бледнеют и трепещут в укреплениях своих. |
| 47 Господь илыше! Моктымо лийже мыйын аралышем, чапландарыме лийже мыйым утарыше Юмем! | 47Жив Господь и благословен защитник мой! Да будет превознесен Бог спасения моего, |
| 48 Мылам верч Юмо ӱчым шукта, калык-влакым кид йымакем пуа, | 48(Бог, мстящий за меня и покоряющий мне народы, |
| 49 тушман-шамыч дечын мыйым утара! Ваштарешем шогалше-влак деч кӱшкӧ Тый мыйым нӧлталынат, поктылшо еҥ дечын Тый утаренат. | 49и избавляющий меня от врагов моих! Ты вознес меня над восстающими против меня и от человека жестокого избавил меня. |
| 50 Сандене Тыйым, Господь, вес калык-влак коклаште чапландарем, Тыйын лӱметым мый моктен мурем! | 50За то буду славить Тебя, Господи, между иноплеменниками и буду петь имени Твоему, |
| 51 Шке кугыжатлан Тый кугу сеҥымашым пӧлеклет, шӱрен палемдыме Давид ден тудын тукымжылан порылыкым курым-курымеш ыштет. Тау | 51величественно спасающий царя и творящий милость помазаннику Твоему Давиду и потомству его во веки. |
Глава 17