Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаПСАЛТИРЬ | ПСАЛТИРЬ |
103 Псалом | Глава 103 |
| [Тӱням ыштыме нерген Давидын псаломжо.] | |
| 1 Чонем, Господьым мокто! Господь, мыйын Юмем! Могай Тый кӱдыратле улат, Тый чап да кугулык дене вӱдылалтынат. | 1Благослови, душа моя, Господа! Господи, Боже мой! Ты дивно велик, Ты облечен славою и величием; |
| 2 Тый волгыдым пуйто вургемым чиет, пылпомышым пуйто куэмым шарет. | 2Ты одеваешься светом, как ризою, простираешь небеса, как шатер; |
| 3 Кӱшнысӧ вӱд-влак ӱмбалне илыме веретым шындет, пыл-влакым Шкаланет орвам ыштет, мардежын шулдырешыже чоҥештен коштат. | 3устрояешь над водами горние чертоги Твои, делаешь облака Твоею колесницею, шествуешь на крыльях ветра. |
| 4 Суксет-влакым Тый шӱлышым ыштет, Тылат служитлыше-шамычым – тулйылмым. | 4Ты творишь ангелами Твоими духов, служителями Твоими–огонь пылающий. |
| 5 Тый мландым шынденат чоткыдо негызеш: верже гыч ок тарване тудо курым-курымеш. | 5Ты поставил землю на твердых основах: не поколеблется она во веки и веки. |
| 6 Келге вӱд-влак дене, пуйто вургем дене, тудым Тый леведынат – вӱд эсогыл курык-влакым петырен. | 6Бездною, как одеянием, покрыл Ты ее, на горах стоят воды. |
| 7 Тыйын шӱдымет дене вӱд-влак куржыныт, кӱдыртымӧ йӱкет деч нуно писын йогеныт. | 7От прещения Твоего бегут они, от гласа грома Твоего быстро уходят; |
| 8 Кӱзеныт курык ӱмбаке, лапверыш воленыт, Тыйын палемдыме верыш логалыныт. | 8восходят на горы, нисходят в долины, на место, которое Ты назначил для них. |
| 9 Вӱд-влаклан Тый чекым пыштенат, тудым нуно огыт вончо, мландым леведаш огыт пӧртыл. | 9Ты положил предел, которого не перейдут, и не возвратятся покрыть землю. |
| 10 Памаш-влакым лапверлашке колтенат, курыкла коклаште нуно йогат. | 10Ты послал источники в долины: между горами текут, |
| 11 Йӱктат памаш-влак чыла янлыкым, ир осёл-влак теммешкышт йӱыт. | 11поят всех полевых зверей; дикие ослы утоляют жажду свою. |
| 12 Нунын воктене кавасе кайык-влак илат, укшерла кокла гыч йӱкыштым луктыт. | 12При них обитают птицы небесные, из среды ветвей издают голос. |
| 13 Шке кӱкшытет гыч курык-влакым йӱктет, Тыйын пашатын саскаже-влакым мланде теммеш кочкеш. | 13Ты напояешь горы с высот Твоих, плодами дел Твоих насыщается земля. |
| 14 Тый вольыклан шудым куштет, айдемылан илаш – кушкыл-влакым, тыге Тый мланде гыч кочкышым шочыктет: | 14Ты произращаешь траву для скота, и зелень на пользу человека, чтобы произвести из земли пищу, |
| 15 йошкар аракам – тудо айдемын шӱмжым куандара, ӱйым – тудын деч чурийже йылгыжеш, да киндым – айдеме капкыллан тудо вийым пуа. | 15и вино, которое веселит сердце человека, и елей, от которого блистает лице его, и хлеб, который укрепляет сердце человека. |
| 16 Вӱдыжтарыме улыт Господьын пушеҥгыже-влак – Тудын шындыме Ливан кедр-влак. | 16Насыщаются древа Господа, кедры Ливанские, которые Он насадил; |
| 17 Тушан кайык-шамыч пыжашым оптат, пушеҥге вуй-влак аистын илыме верже улыт, | 17на них гнездятся птицы: ели–жилище аисту, |
| 18 кӱкшӧ курык-влак ирказан, курык шелше-влак даманын*а шылме верышт улыт. | 18высокие горы–сернам; каменные утесы–убежище зайцам. |
| 19 Жапым ончыкташ ыштен Тудо тылзым, кечат шке шичме жапшым пала. | 19Он сотворил луну для указания времен, солнце знает свой запад. |
| 20 Колтет Тый пычкемышым – йӱд лиеш, да чодырасе чыла янлык лектын коштеш. | 20Ты простираешь тьму и бывает ночь: во время нее бродят все лесные звери; |
| 21 Ырлат лев-влак иктаж-мом кучаш, Юмо деч нуно кочкышым йодыт. | 21львы рыкают о добыче и просят у Бога пищу себе. |
| 22 Кече лекмеке, пырля погынат, пурен возыт шке пыжашышкышт. | 22Восходит солнце, и они собираются и ложатся в свои логовища; |
| 23 Айдеме гын пашам ышташ лектеш, кас пычкемыш марте тудо тырша. | 23выходит человек на дело свое и на работу свою до вечера. |
| 24 Шотлен пытарыдыме Тыйын пашат, Господь! Чылажымат Тый мунлын ыштенат, Тыйын ыштымет дене мланде темын. | 24Как многочисленны дела Твои, Господи! Все соделал Ты премудро; земля полна произведений Твоих. |
| 25 Теве пеш кугу, кумда теҥыз: тушто илыше чонан-влакым шотлен пытараш ок лий – тӱрлӧ кугу да изи янлык шолыт. | 25Это–море великое и пространное: там пресмыкающиеся, которым нет числа, животные малые с большими; |
| 26 Теҥыз мучко ийын коштыт корабль-влак, Тыйын ыштыме левиафанат тушто модын коштеш. | 26там плавают корабли, там этот левиафан, которого Ты сотворил играть в нем. |
| 27 Нуно чыланат Тыйын ӱмбакет ончат, шке жапыштыже кочкыш пуыметым вучат. | 27Все они от Тебя ожидают, чтобы Ты дал им пищу их в свое время. |
| 28 Тый пуэт – нуно налыт, чаманыде пуышо кидет дене нуным теммеш пукшет. | 28Даешь им–принимают, отверзаешь руку Твою–насыщаются благом; |
| 29 Шылтет чуриетым – пудыранат, шӱлышыштым налат – колат, угыч мланде пуракыш савырнат. | 29скроешь лице Твое–мятутся, отнимешь дух их–умирают и в персть свою возвращаются; |
| 30 Шке шӱлышетым колтет – у илыш шочеш: мландын сынжым Тый уэмдет. | 30пошлешь дух Твой–созидаются, и Ты обновляешь лице земли. |
| 31 Чап лийже Господьлан курымеш, чыла мом ыштымыжлан Тудо тек йывырта! | 31Да будет Господу слава во веки; да веселится Господь о делах Своих! |
| 32 Тудо мланде ӱмбак ончалеш – мланде чытырналтеш, курык-влак деке тӱкна – нуно шикшаш тӱҥалыт. | 32Призирает на землю, и она трясется; прикасается к горам, и дымятся. |
| 33 Мураш тӱҥалам Господьлан ӱмыр мучко, моктен мурем Юмемым, кунар эше илем. | 33Буду петь Господу во всю жизнь мою, буду петь Богу моему, доколе есмь. |
| 34 Мыйын мурем Тудлан тек келшыше лиеш; Господьлан куана чонем. | 34Да будет благоприятна Ему песнь моя; буду веселиться о Господе. |
| 35 Тек йомыт мландымбачын языкан-влак, осал еҥ-влак ынышт лий тетла. Чонем, Господьым мокто! Аллилуия! Тау | 35Да исчезнут грешники с земли, и беззаконных да не будет более. Благослови, душа моя, Господа! Аллилуия! |
*а 103:18 Даман – кролик кугытан, нултышо янлыкым ушештарыше янлык. Тӱҥ шотышто курыкан верыште ила.
Глава 103