Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаИОВЫН КНИГАЖЕ | КНИГА ИОВА |
29 Глава | Глава 29 |
| 1 Шке ойжым Иов умбакыже шуен: | 1И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал: |
| 2 «О, пӧртылташ ыле ончычсо жапым, нуно кечым, кунам Юмо мыйым арален шоген! | 2о, если бы я был, как в прежние месяцы, как в те дни, когда Бог хранил меня, |
| 3 Тудын лампыже вуем ӱмбалне йӱлен, Тудын волгыдыштыжо пычкемыш гоч каенам, | 3когда светильник Его светил над головою моею, и я при свете Его ходил среди тьмы; |
| 4 самырык годсо вий-куат пеленем лийын, Юмын порылыкшо – омашем ӱмбалне. | 4как был я во дни молодости моей, когда милость Божия была над шатром моим, |
| 5 Тунам Чылакучышо эше мый денем лийын, а йочам-влак – мыйын йырем. | 5когда еще Вседержитель был со мною, и дети мои вокруг меня, |
| 6 Шӧр эҥер йоген йол йымакем, кӱ курык мылам олив ӱйым йоктарен! | 6когда пути мои обливались молоком, и скала источала для меня ручьи елея! |
| 7 Кунам мый ола капка деке лектынам, калык погынымо верыште шке верышкем шинчынам, | 7когда я выходил к воротам города и на площади ставил седалище свое, – |
| 8 мыйым ужын, самырык пӧръеҥ-влак кораҥыныт, шоҥгыеҥ-шамыч кынел шогалыныт. | 8юноши, увидев меня, прятались, а старцы вставали и стояли; |
| 9 Он-влак кутырымыштым чарненыт, умшаштым кидышт дене петыреныт, | 9князья удерживались от речи и персты полагали на уста свои; |
| 10 лӱмлӧ еҥ-влак шыпланен шогалыныт, йылмышт умшаношмышкышт пижын. | 10голос знатных умолкал, и язык их прилипал к гортани их. |
| 11 Кӧ мыйым колын – мыйым пиалан манын, кӧ мыйым ужын – мыйым моктен, | 11Ухо, слышавшее меня, ублажало меня; око видевшее восхваляло меня, |
| 12 вет полышым йодшо йорло еҥлан кидем шуенам, аралтыш деч посна кодшо тулык йочам мый утаренам. | 12потому что я спасал страдальца вопиющего и сироту беспомощного. |
| 13 Орлыкыш логалше мыйым суапландарен, тулык ватын шӱм-чонышкыжо куаным пуртенам. | 13Благословение погибавшего приходило на меня, и сердцу вдовы доставлял я радость. |
| 14 Лийын чынлык мыйын вургемем, чын ыштымаш – плащ ден вуйчиемем. | 14Я облекался в правду, и суд мой одевал меня, как мантия и увясло. |
| 15 Лийынам мый сокыр еҥлан тудын шинчаже, окшак еҥлан – тудын йолжо. | 15Я был глазами слепому и ногами хромому; |
| 16 Йорло-влаклан мый ачашт лийынам, палыдыме еҥын пашажым судышто тӱткын шымленам. | 16отцом был я для нищих и тяжбу, которой я не знал, разбирал внимательно. |
| 17 Осал еҥ-влакын оҥылашлуштым шалатенам, руалтен налмыштым умшашт гыч поген налынам. | 17Сокрушал я беззаконному челюсти и из зубов его исторгал похищенное. |
| 18 Шоненам мый: ”Шке пыжашыштем колем, илыме кечем-влак ошма семын шуко лийыт. | 18И говорил я: в гнезде моем скончаюсь, и дни мои будут многи, как песок; |
| 19 Вӱд деке шуэш мыйын вожем, укшлаштемже лупс кия. | 19корень мой открыт для воды, и роса ночует на ветвях моих; |
| 20 Ок лывыжге мыйын чапем, пикшым пеҥгыдын куча кидем”. | 20слава моя не стареет, лук мой крепок в руке моей. |
| 21 Шып колыштыныт еҥ-влак мыйым, вученыт нуно каҥашем. | 21Внимали мне и ожидали, и безмолвствовали при совете моем. |
| 22 Мутем деч вара нимом ойлен огытыл, ӱмбакышт шомакем вӱд семын чыпчен. | 22После слов моих уже не рассуждали; речь моя капала на них. |
| 23 Йӱр семын нуно мыйым вученыт, шомакем шошо йӱр семын йӱыныт. | 23Ждали меня, как дождя, и, как дождю позднему, открывали уста свои. |
| 24 Кунам ӱшанаш тоштын огытыл, мый шыргыжалынам, ласкан ончалмем кумылыштым нӧлталын. | 24Бывало, улыбнусь им–они не верят; и света лица моего они не помрачали. |
| 25 Виктарен шогенам мый нуным, вуйлатышышт лийынам, иленам пуйто сарзе-влак коклаште кугыжа, шортшо-влакым лыпландарыше семын лийынам. | 25Я назначал пути им и сидел во главе и жил как царь в кругу воинов, как утешитель плачущих. |
Глава 29