Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаЭСФИР | КНИГА ЕСФИРЬ |
6 Глава | Глава 6 |
| 1 Тиде йӱдым [Господь] кугыжан омыжым налын, да тудыжо [тарзыжлан] шарнымаш книгам – курымсерышым – кондаш кӱштен. Тудым кугыжалан лудыныт. | 1В ту ночь Господь отнял сон от царя, и он велел принести памятную книгу дневных записей; и читали их пред царем, |
| 2 Тушто Гавафа ден Фарра нерген возымым муыныт. Нуно кугыжан евнухшо-влак лийыныт, кугыжан пӧлемже-влакым ороленыт. Нуно Артаксеркс кугыжам пушташ кутырен келшеныт улмаш, но Мардохей тидын нерген кугыжалан шижтарен. | 2и найдено записанным там, как донес Мардохей на Гавафу Ифарру, двух евнухов царских, оберегавших порог, которые замышлялиналожить руку на царя Артаксеркса. |
| 3 Кугыжа йодын: «Мардохейлан пагалымашым кузе ончыктымо? Мо дене тудо палемдалтын?» Кугыжан эн лишыл тарзыже-влак вашештеныт: «Тудлан нимом ыштен огытыл». | 3И сказал царь: какая дана почесть и отличие Мардохею за это? И сказали отроки царя, служившие при нем: ничего не сделано ему. |
| 4 [Кунам кугыжа Мардохейын поро пашам ыштымыж нерген йодыштын, кудывечыш Аман толын.] Кугыжа йодын: «Кудывечыште кӧ уло?» Тыгодым кугыжан пӧртын тӱжвал кудывечышкыже Аман пурен. Тудо ямдылыме меҥгешыже Мардохейым сакаш шонымыж нерген кугыжалан ойлаш толын улмаш. | 4И сказал царь: кто на дворе? Аман же пришел тогда навнешний двор царского дома поговорить с царем, чтобы Повесилимардохея на дереве, которое он приготовил для него. |
| 5 Кугыжан тарзыже-влак вашештеныт: «Кудывечыште Аман шога». Кугыжа Аманым пурташ кӱштен. | 5И сказали отроки царю: вот, Аман стоит на дворе. И сказалцарь: пусть войдет. |
| 6 Аман пурен. Кугыжа туддеч йодын: «Кугыжа иктаж еҥлан кугу пагалымашым ончыктынеже гын, тудлан мом ыштыман?» Аман шке семынже шоналтен: «Мылам огыл гын, эше кӧлан кугыжа кугу пагалымашым ончыктынеже?» | 6И вошел Аман. И сказал ему царь: что сделать бы томучеловеку, которого царь хочет отличить почестью? Аман подумал всердце своем: кому другому захочет царь оказать почесть, кромеменя? |
| 7 Аман вашештен: «Кугыжа иктаж-кӧлан кугу пагалымашым ончыктынеже гын, | 7И сказал Аман царю: тому человеку, которого царь хочетотличить почестью, |
| 8 тек кугыжан чийыме вургемжым кондат, тыгак кугыжан шинчын коштмо, сӧрастарышым чиктыман имньыжым вӱден кондат. | 8пусть принесут одеяние царское, в которое одевается царь, и приведут коня, на котором ездит царь, возложат царский венец наголову его, |
| 9 Вургем ден имньым тек кугыжан эн лӱмлӧ онжо кокла гыч иктыжлан пуат. Тек тудо кугу пагалымашым ончыктымо еҥлан кугыжан вургемым чикта, имньым кушкыжыктен, тудым ола урем мучко коштыкта да тудын ончылно увертара: ”Кӧлан кугыжа кугу пагалымашым ончыктынеже, тудын дене теве кузе ыштат!”» | 9и пусть подадут одеяние и коня в руки одному из первыхкнязей царских, г и облекут того человека, которого царь хочетотличить почестью, и выведут его на коне на городскую площадь, ипровозгласят пред ним: так делается тому человеку, которого царьхочет отличить почестью! |
| 10 Кугыжа Аманлан кӱштен каласен: «[Тый сай ойым пуышыч.] Кызытак вургем ден имньым нал да кугыжан капкаж воктене шинчыше иудей Мардохей дене мом каласыметым ыште. Кузе ойленат, чыла тугак ыште, нимомат ит кодо». | 10И сказал царь Аману: тотчас же возьмиодеяние и коня, как ты сказал, и сделай это Мардохею Иудеянину, сидящему у царских ворот; ничего не опусти из всего, что тыговорил. |
| 11 Аман кугыжан вургем ден имньым налын, Мардохейым чиктен, имньым кушкыжыктен, тудым ола урем мучко коштыктен да ончылныжо увертарен: «Кӧлан кугыжа кугу пагалымашым ончыктынеже, тудын дене теве кузе ыштат!» | 11И взял Аман одеяние и коня и облек Мардохея, и вывел его наконе на городскую площадь и провозгласил пред ним: так делаетсятому человеку, которого царь хочет отличить почестью! |
| 12 Мардохей кугыжан капкаж деке пӧртылын, а ойганыше Аман, вуйжым петырен, вашке мӧҥгыжӧ ошкылын. | 12И возвратился Мардохей к царским воротам. Аман же поспешилв дом свой, печальный и закрыв голову. |
| 13 Аман мо лиймым Зерешь ватыжлан да чыла лишыл йолташыжлан каласкален. Тудын мунло йолташыже-влак ден Зерешь ватыже каласеныт: «Камвочметын амалже Мардохей гын, а тудо – иудей калык гыч, тугеже тый тудым сеҥен от керт, тудын ончылно пытет, [вет тудын пелен – илыше Юмо]». | 13И пересказал Аман Зереши, жене своей, и всем друзьям своимвсе, что случилось с ним. И сказали ему мудрецы его и Зерешь, жена его: если из племени Иудеев Мардохей, изгза которого тыначал падать, то не пересилишь его, а наверно падешь пред ним. |
| 14 Нуно эше мутланен пытарен огытыл, кугыжан евнухшо-влак толын шуыныт да Аманым Есфирьын ямдылыме сийышкыже вашкыкташ тӱҥалыныт. | 14Они еще разговаривали с ним, как пришли евнухи царя и сталиторопить Амана идти на пир, который приготовила Есфирь. |
Глава 6