Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаНЕЕМИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА НЕЕМИИ |
13 Глава | Глава 13 |
| 1 Тудо кечын калыклан Моисейын книгаж гыч лудыныт да тыге возымым муыныт: «Аммон ден моав-влак нигунам Юмын калыкше деке ушнен огыт керт, | 1В тот день читано было из книги Моисеевой вслух народа и найдено написанное в ней: Аммонитянин и Моавитянин не может войти в общество Божие во веки, |
| 2 вет нуно израиль эрге-влакым кинде денат, вӱд денат вашлийын огытыл да Израильым каргашлан Валаамым тарленыт. Но Юмына ты каргымашым суапландарымашыш савырен». | 2потому что они не встретили сынов Израиля с хлебом и водою и наняли против него Валаама, чтобы проклясть его, но Бог наш обратил проклятие в благословение. |
| 3 Тиде законым колын, израиль еҥ-влак шке коклашт гыч чыла йот тукымым кораҥденыт. | 3Услышав этот закон, они отделили все иноплеменное от Израиля. |
| 4 А тидын деч ончыч иерей Елиашивым мемнан Юмынан пӧртшӧ пеленысе клат пӧлем-влакым ончаш шогалтеныт. Елиашив Товийын лишыл родыжо лийын | 4А прежде того священник Елиашив, приставленный к комнатам при доме Бога нашего, близкий родственник Товии, |
| 5 да тушто тудлан кугу пӧлемым ойырен. Ожно тушто кинде надырым, ладыным, арверым араленыт, тушко тыгак шурнын, йошкар аракан да ӱйын луымшо ужашыштым конденыт – нуным левит, мурызо, капка орол-влаклан закон почеш пуышаш улыт улмаш – да иерей-влаклан кондымо пӧлекым оптеныт. | 5отделал для него большую комнату, в которую прежде клали хлебное приношение, ладан и сосуды, и десятины хлеба, вина и масла, положенные законом для левитов, певцов и привратников, и приношения для священников. |
| 6 Кунам чыла тиде ышталтын, мый Иерусалимыште лийын омыл, вет Вавилон кугыжа Артаксерксын вуйлатыме кумло кокымшо ийынже*а кугыжа деке миенам. Тушто икмыняр жап лиймеке, мый кугыжа деч адакат каяш йодым. | 6Когда все это происходило, я не был в Иерусалиме, потому что в тридцать втором году Вавилонского царя Артаксеркса я ходил к царю, и по прошествии нескольких дней опять выпросился у царя. |
| 7 Кунам мый Иерусалимыш пӧртыльым, уда паша нерген пален нальым: Юмын пӧртын кудывечыштыже Елиашив Товийлан пӧлемым пуэн. | 7Когда я пришел в Иерусалим и узнал о худом деле, которое сделал Елиашив, отделав для Товии комнату на дворах дома Божия, |
| 8 Мый пеш чот шыдешкышым: Товийын чыла погыжым тӱжваке луктын кудалтышым | 8тогда мне было весьма неприятно, и я выбросил все домашние вещи Товиины вон из комнаты |
| 9 да, пӧлем-влакым эрыктен, тушко адакат Юмын пӧртын арвержым шындаш, кинде надырым да ладыным кондаш кӱштышым. | 9и сказал, чтобы очистили комнаты, и велел опять внести туда сосуды дома Божия, хлебное приношение и ладан. |
| 10 Эше тидымат пален нальым: пуышаш пайым левит-влаклан огыт кондо, сандене храмыште служитлыше левит ден мурызо-влак чыланат шке пасушкышт куржын пытеныт. | 10Еще узнал я, что части левитам не отдаются, и что левиты и певцы, делавшие свое дело, разбежались, каждый на свое поле. |
| 11 Тунам мый вуйлатыше-влаклан шылтален каласышым: «Молан Юмын пӧртым коден кайыме?» Кайыше-влакым мый угыч погышым да шке верышкышт пӧртылтышым. | 11Я сделал за это выговор начальствующим и сказал: зачем оставлен нами дом Божий? И я собрал их и поставил их на место их. |
| 12 Чыла иудей-влак шурнын, йошкар аракан да ӱйын луымшо ужашыштым клатыш кондаш тӱҥальыч. | 12И все Иудеи стали приносить десятины хлеба, вина и масла в кладовые. |
| 13 Клат-влакым ончаш мый иерей Шелемийым, закон туныктышо Садокым, левит-влак кокла гыч Федаийым, а нунын пелен Матфанийын Заккур эргыжын Ханан эргыжым шогалтышым: нуным ӱшанлылан шотленыт. Шке тукым иза-шольыштлан пайым шеледаш нунылан ӱшаныме. | 13И приставил я к кладовым Шелемию священника и Садока книжника и Федаию из левитов, и при них Ханана, сына Закхура, сына Матфании, потому что они считались верными. И на них возложено раздавать части братьям своим. |
| 14 Юмем, шарналте мыйым чыла тидым ыштымемлан! Юмемын пӧртшылан да тушто служитлыме пашалан тыршымем ит мондо! | 14Помяни меня за это, Боже мой, и не изгладь усердных дел моих, которые я сделал для дома Бога моего и для служения при нем! |
| 15 Тудо жапыште мый Иуда мландыште теве мом ужым: шуматкечын виноградым темдыме верыште тыршат, шурным шупшыктат, осёл тупеш йошкар аракам, виноградым, смоквам, тыгак молымат пӧштыртат да шуматкечынак Иерусалимыш шупшыктат. Тиде кечын кочкыш йӧрварым ынышт ужале манын, мый нуным пеҥгыдын шылталышым. | 15В те дни я увидел в Иудее, что в субботу топчут точила, возят снопы и навьючивают ослов вином, виноградом, смоквами и всяким грузом, и отвозят в субботний день в Иерусалим. И я строго выговорил им в тот же день, когда они продавали съестное. |
| 16 Иуда мландыште Тир ола гычат еҥ-влак иленыт. Нуно колым, тӱрлӧ сатум кондеденыт да шуматкечын Иуда мландыште да Иерусалимыште илыше-влаклан ужаленыт. | 16И Тиряне жили в Иудее и привозили рыбу и всякий товар и продавали в субботу жителям Иудеи и в Иерусалиме. |
| 17 Мый Иуда тукымысо лӱмлӧ еҥ-влаклан шылтален каласышым: «Молан те тыгай осалым ыштеда да шуматкечым шакшыледа? | 17И я сделал выговор знатнейшим из Иудеев и сказал им: зачем вы делаете такое зло и оскверняете день субботний? |
| 18 Тендан ача-кочадат тыгак ыштен огытыл мо? Тунам Юмына мемнан ӱмбак да тиде ола ӱмбак чыла тиде ойгым конден! А те, шуматкечым шакшылен, Израиль ӱмбаке Юмын шыдыжым эшеат чот ылыжтеда!» | 18Не так ли поступали отцы ваши, и за то Бог наш навел на нас и на город сей все это бедствие? А вы увеличиваете гнев Его на Израиля, оскверняя субботу. |
| 19 Вара шуматкече деч ончыч, рӱмбалгаш тӱҥалмеке, Иерусалим капкам тӱкылаш да шуматкече эртымешке петырымаште кучаш кӱштышым. Шуматкечын капка гоч нимогай нумалтышат ынже эрте манын, тушко шке еҥем-влакым шогалтышым. | 19После сего, когда смеркалось у ворот Иерусалимских, перед субботою, я велел запирать двери и сказал, чтобы не отпирали их до утра после субботы. И слуг моих я ставил у ворот, чтобы никакая ноша не проходила в день субботний. |
| 20 Тӱрлӧ сатум ужалыше купеч ден торгайыше-влак Иерусалим ола воктене ик-кок гана йӱдым эртарышт. | 20И ночевали торговцы и продавцы всякого товара вне Иерусалима раз и два. |
| 21 Но мый нунылан пеҥгыдын шижтарен каласышым: «Молан те пырдыж воктелан малаш кодыда? Вес ганат тыге ыштеда гын, мыланем вийым кучылташ логалеш». Тиддеч вара нуно шуматкечын толын огытыл. | 21Но я строго выговорил им и сказал им: зачем вы ночуете возле стены? Если сделаете это в другой раз, я наложу руку на вас. С того времени они не приходили в субботу. |
| 22 Шуматкечым святой кече семын арален кодаш манын, мый левит-влаклан эрныкталташ да капкам оролаш каяш каласышым. Юмем, тидланат мыйым шарналте да кугу порылыкетлан кӧра чаманен кодо! | 22И сказал я левитам, чтобы они очистились и пришли содержать стражу у ворот, дабы святить день субботний. И за сие помяни меня, Боже мой, и пощади меня по великой милости Твоей! |
| 23 Тиде кечылаштак мый азот, аммон да моав ӱдыр-влакым марлан налше иудей-влакым ужым. | 23Еще в те дни я видел Иудеев, которые взяли себе жен из Азотянок, Аммонитянок и Моавитянок; |
| 24 Нунын йочашт гыч пелыже азот йылме але вес калык йылме дене ойлат, а иудейла кутырен огыт мошто. | 24и оттого сыновья их в половину говорят по-азотски, или языком других народов, и не умеют говорить по-иудейски. |
| 25 Тидлан нине пӧръеҥ-влакым шылталышым, эсогыл каргышым, южыжым кырышым, ӱпыштымат кӱрым. Шке ӱдырыштым йот калык эрге-влаклан марлан ынышт пу, а шке эргыштлан да шкаланышт йот ӱдырым ынышт нал манын, нуным Юмын ончылно товатлен ойлыктышым. Мый нунылан каласышым: | 25Я сделал за это выговор и проклинал их, и некоторых из мужей бил, рвал у них волоса и заклинал их Богом, чтобы они не отдавали дочерей своих за сыновей их и не брали дочерей их за сыновей своих и за себя. |
| 26 «Йот калык ӱдыр-влакым марлан налмыжлан огыл мо Израильын Соломон кугыжаже сулыкыш пурен? Тыгай кугыжаже шуко калыкынак лийын огыл. Тудым Юмо йӧратен да пӱтынь Израильын кугыжажлан шогалтен. Но йот калыкла гыч налме ватыже-влак тудымат сулыкыш пуртеныт. | 26Не из-за них ли, говорил я, грешил Соломон, царь Израилев? У многих народов не было такого царя, как он. Он был любим Богом своим, и Бог поставил его царем над всеми Израильтянами; и однако же чужеземные жены ввели в грех и его. |
| 27 Те пеш кугу осалым ыштеда – йот калык ӱдыр-влакым марлан налын, Юмын ончылно сулыкыш пуреда! Тыгайым тендан нерген ме колшаш улына мо?» | 27И можно ли нам слышать о вас, что вы делаете все сие великое зло, грешите пред Богом нашим, принимая в сожительство чужеземных жен? |
| 28 Кугу иерей Елиашивын Иоиада эргыжын эргыж-влак кокла гыч иктыже Хорон гыч улшо Санаваллатын веҥыже лийын. Мый тудым шке дечем поктен колтышым. | 28И из сыновей Иоиады, сына великого священника Елиашива, один был зятем Санаваллата, Хоронита. Я прогнал его от себя. |
| 29 Нуно иерейлан служитлымашымат, Юмын иерей да левит-влак дене ыштыме ойпидышыжымат шӱктареныт. Тидым ит мондо, Юмем! | 29Воспомяни им, Боже мой, что они опорочили священство и завет священнический и левитский! |
| 30 Тыге мый нуным чыла йот калыкысе деч эрыктышым. Кажне иерей ден левитлан ыштышаш пашаштым палемдышым. | 30Так очистил я их от всего чужеземного и восстановил службы священников и левитов, каждого в деле его, |
| 31 Тыгак пум да лектышын икымше саскажым кондымо жапым палемдышым. Юмем, мыйым порын шарналте! | 31и доставку дров в назначенные времена и начатки. Помяни меня, Боже мой, во благо мне! |
*а 13:6 Тиде Хр. шоч. д.о. 433-шо ий лийын.
Глава 13