Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаНЕЕМИЙЫН КНИГАЖЕ | КНИГА НЕЕМИИ |
9 Глава | Глава 9 |
| 1 Тиде тылзынак коло нылымше кечынже, пӱтым кучен, чоштыра вургемым чиен да вуешышт ломыжым шавен, израиль эрге-влак иквереш погыненыт. | 1В двадцать четвертый день этого месяца собрались все сыны Израилевы, постящиеся и во вретищах и с пеплом на головах своих. |
| 2 Йот калык еҥ-влак деч посна ойырлен, нуно шогышыштла шке сулыкыштым, ача-кочаштын титакыштым почын ойленыт. | 2И отделилось семя Израилево от всех инородных, и встали и исповедывались во грехах своих и в преступлениях отцов своих. |
| 3 Еҥ-влак, шке верыштышт шоген, шке Господь Юмыштын закон книгажым кум шагат лудыныт. Эше кум шагат сулыкыштым почын ойленыт да шке Господь Юмыштлан вуйыштым савеныт. | 3И стояли на своем месте, и четверть дня читали из книги закона Господа Бога своего, и четверть исповедывались и поклонялись Господу Богу своему. |
| 4 Иисус, Ваний, Кадмиил, Шеваний, Вунний, Шеревий, Ваний да Хенани левит-влаклан ыштыме кӱкшакашке кӱзен шогалыныт да шке Господь Юмыштлан кугу йӱкын кумалыныт. | 4И стали на возвышенное место левитов: Иисус, Вания, Кадмиил, Шевания, Вунний, Шеревия, Вания, Хенани, и громко взывали к Господу Богу своему. |
| 5 Левит-влак Иисус, Кадмиил, Ваний, Хашавний, Шеревий, Годий, Шеваний да Петахий каласеныт: «Шогалза да шке Господь Юмыдам курым-курымеш чапландарыза! Тек Тыйын чапланыше лӱмет моктымо лиеш! Тудо кеч-могай чаплымаш да моктымаш деч кӱшнӧ шога!» | 5И сказали левиты–Иисус, Кадмиил, Вания, Хашавния, Шеревия, Годия, Шевания, Петахия: встаньте, славьте Господа Бога вашего, от века и до века. Да славословят достославное и превысшее всякого славословия и хвалы имя Твое! |
| 6 [Тунам Ездра каласен:] «Господь, Тый икте гына Юмо улат! Кавам, эн кӱшыл кава-влакым да тушто мо улым, мландым, теҥыз-влакым да тушто мо улым чылажымат Тый ыштенат. Чылаштлан илышым пуэт, пылпомышысо сарзе-влак Тылат вуйыштым сават. | 6Ты, Господи, един, Ты создал небо, небеса небес и все воинство их, землю и все, что на ней, моря и все, что в них, и Ты живишь все сие, и небесные воинства Тебе поклоняются. |
| 7 Тый Шке, Господь Юмо, Аврамым ойырен налынат да Халдейысе Ур гыч луктынат, тудлан Авраам лӱмым пуэнат. | 7Ты Сам, Господи Боже, избрал Аврама, и вывел его из Ура Халдейского, и дал ему имя Авраама, |
| 8 Тый тудын уло шӱм дене Тылат ӱшанле улмыжым ужынат да тудын дене ойпидышым ыштенат – хананей, хеттей, аморрей, ферезей, иевусей да гергесей калык-влакын мландыштым [тудлан да] ончыкылык тукымжылан пуаш сӧренат. Тый чын ыштыше улат, садлан пуымо мутетым шуктенат. | 8и нашел сердце его верным пред Тобою, и заключил с ним завет, чтобы дать семени его землю Хананеев, Хеттеев, Аморреев, Ферезеев, Иевусеев и Гергесеев. И Ты исполнил слово Свое, потому что Ты праведен. |
| 9 Кугезына-влакын Египетыште орланымыштым Тый ужынат, Йошкар теҥыз воктене ӱжын кычкырымыштым колынат. | 9Ты увидел бедствие отцов наших в Египте и услышал вопль их у Чермного моря, |
| 10 Тый фараонлан, тудын тарзыж-влаклан, мландысе пӱтынь калыкшылан тӱрлӧ палдарыше пале ден ӧрыктарыше пашам ончыктенат. Тыге Тый Шкаланет лӱмым ыштенат – таче кече мартеат тудо мокталтеш. Вет Тый паленат: египтян-шамыч кугезына-влакым нимоэш шотлен огытыл. | 10и явил знамения и чудеса над фараоном и над всеми рабами его, и над всем народом земли его, так как Ты знал, что они надменно поступали с ними, и сделал Ты Себе имя до сего дня. |
| 11 Кугезына-влак ончылно Тый теҥыз вӱдым кок могырыш кораҥденат, да нуно теҥыз покшеч кукшо корно дене эртеныт. А нуным поктен толшо-влакым виян толкыныш кӱм шумо семын Тый келге вӱдыш шуҥгалтаренат. | 11Ты рассек пред ними море, и они среди моря прошли посуху, и гнавшихся за ними Ты поверг в глубины, как камень в сильные воды. |
| 12 Пыл меҥге семын кечывалым кугезына-влакым вӱден каенат, да йӱдым тул меҥге семын кайыме корныштым волгалтаренат. | 12В столпе облачном Ты вел их днем и в столпе огненном–ночью, чтоб освещать им путь, по которому идти им. |
| 13 Синай курыкыш Тый воленат, кугезына-влаклан пылпомыш гыч ойленат, нунылан чынле устав ден ӱшанле закон-влакым, поро пунчал ден кӱштымаш-влакым пуэнат. | 13И снисшел Ты на гору Синай и говорил с ними с неба, и дал им суды справедливые, законы верные, уставы и заповеди добрые. |
| 14 Тый нунылан святой шуматкечетым увертаренат, кӱштымаш, пунчал да законет-влакым Моисей тарзет гоч пуэнат. | 14И указал им святую Твою субботу и заповеди, и уставы и закон преподал им чрез раба Твоего Моисея. |
| 15 Шужымышт годым нунылан кава гыч киндым пуэнат, йӱмӧ шумышт годым кӱ курык гыч вӱдым луктынат. Кидетым нӧлталын, нунылан мландым пуаш товатленат, тушко каяш да тудым сеҥен налаш кӱштенат. | 15И хлеб с неба Ты давал им в голоде их, и воду из камня источал им в жажде их, и сказал им, чтоб они пошли и овладели землею, которую Ты, подняв руку Твою, клялся дать им. |
| 16 Но кугезына-влак ӱскырт, вустык лийыныт, Тыйын кӱштымаш-влакетым колыштын огытыл. | 16Но они и отцы наши упрямствовали, и шею свою держали упруго, и не слушали заповедей Твоих; |
| 17 Нунын Тыйым колыштмышт шуын огыл, нунылан ыштыме ӧрыктарыше пашат-влакым шарналтен огытыл. Нуно вустык, ӱскырт лийыныт да, угыч Египетысе кул лияш манын, шкаланышт вуйлатышым шогалтеныт. Но Тый сулыкым кудалтыше, поро да чаманыше, шуко чытыше да серлагыше Юмо улат. Тый нуным коден каен отыл: | 17не захотели повиноваться и не вспомнили чудных дел Твоих, которые Ты делал с ними, и держали шею свою упруго, и, по упорству своему, поставили над собою вождя, чтобы возвратиться в рабство свое. Но Ты Бог, любящий прощать, благий и милосердый, долготерпеливый и многомилостивый, и Ты не оставил их. |
| 18 кеч нуно шкаланышт ӱшкыжым велен ыштеныт, ”Тиде мемнам Египет гыч лукшо юмына” манын каласеныт да шке пашашт дене Тыйым пеш чот мыскыленыт, | 18И хотя они сделали себе литаго тельца, и сказали: вот бог твой, который вывел тебя из Египта, и хотя делали великие оскорбления, |
| 19 Тый кугун чаманыше улметлан кӧра нуным ир мландеш коден отыл. Корным ончыктен кайыше пыл меҥге нунын деч кечывалым ойырлен огыл, кайышаш корным волгалтарыше тул меҥге йӱдым нунын деч кораҥын огыл. | 19но Ты, по великому милосердию Твоему, не оставлял их в пустыне; столп облачный не отходил от них днем, чтобы вести их по пути, и столп огненный–ночью, чтобы светить им на пути, по которому им идти. |
| 20 Нуным туныктен шогашлан Тый шке поро Шӱлышетым пуэнат, манна деч посна нуным коден отыл, логарышт кошкымо годым вӱдым пуэнат. | 20И Ты дал им Духа Твоего благого, чтобы наставлять их, и манну Твою не отнимал от уст их, и воду давал им для утоления жажды их. |
| 21 Нылле ий Тый нуным ир мландыште пукшенат. Нимогай чӱдылыкым нуно ужын огытыл, вургемышт тоштемын-лыжгаен огыл, пуалын огыл йолыштат. | 21Сорок лет Ты питал их в пустыне; они ни в чем не терпели недостатка; одежды их не ветшали, и ноги их не пухли. |
| 22 Тый нунын кидыш кугыжаныш ден калык-влакым пуэнат, нуно Есевон кугыжа Сигонын мландыжым да Васан кугыжа Огын мландыжым сеҥен налыныт. | 22И Ты дал им царства и народы и разделил им, и они овладели землею Сигона, и землею царя Есевонского, и землею Ога, царя Васанского. |
| 23 Тый кугезына-влакын шочшыштым кавасе шӱдыр наре шукемденат да нуным саде мландыш пуртенат, кудыж нерген кугезе кочаштлан ”тиде мландым кучен илаш толыт” манын ойленат. | 23И сыновей их Ты размножил, как звезды небесные, и ввел их в землю, о которой Ты говорил отцам их, что они придут владеть ею. |
| 24 Нунын шочшышт тиде мландыш толыныт 1 да тудым сеҥен налыныт. Тый нунын кидыш хананей-влакым, кугыжаштым да тушто илыше чыла калыкым пуэнат – сеҥалтше-влак дене нуно мом шоненыт, тудым ыштеныт. | 24И вошли сыновья их, и овладели землею. И Ты покорил им жителей земли, Хананеев, и отдал их в руки их, и царей их, и народы земли, чтобы они поступали с ними по своей воле. |
| 25 Кугезе кочана-влак шкаланышт чоткыдемдыме олалам, лектышан сай мландым, тӱрлӧ пого дене темыме пӧртлам, кӱан мландыште кӱнчымӧ вӱд аралыме верлам, виноград ден олив сад-влакым да саскан пушеҥге-влакым пеш шуко налыныт. Нуно теммеш кочкыныт, кӱжгемыныт – Тыйын кугу суапетлан кӧра ракатланен иленыт. | 25И заняли они укрепленные города и тучную землю, и взяли во владение домы, наполненные всяким добром, водоемы, высеченные из камня, виноградные и масличные сады и множество дерев с плодами для пищи. Они ели, насыщались, тучнели и наслаждались по великой благости Твоей; |
| 26 Но кугезына-влак мут колыштдымо лийыныт да Тыйын ваштареш шогалыныт, Тыйын законет деке тупынь савырненыт. Тый декет мелын савырнаш сӧрвалыше пророк-влакетым нуно пуштеденыт, шке пашашт дене Тыйым чот мыскыленыт. | 26и сделались упорны и возмутились против Тебя, и презрели закон Твой, убивали пророков Твоих, которые увещевали их обратиться к Тебе, и делали великие оскорбления. |
| 27 Тунам Тый кугезына-влакым тушман кидыш пуэнат, кудышт нуным шыгыремдылыныт. Но кунам нуно йӧсланеныт да Тый дечет полышым йодын кычкыреныт, Тый нуным пылпомыш гыч колынат да кугун чаманыше улметлан кӧра нуным утараш еҥ-влакым колтенат. Нунышт кугезына-влакым тушман кид гыч утареныт. | 27И Ты отдал их в руки врагов их, которые теснили их. Но когда, в тесное для них время, они взывали к Тебе, Ты выслушивал их с небес и, по великому милосердию Твоему, давал им спасителей, и они спасали их от рук врагов их. |
| 28 Но, куштылгырак лиймеке, кугезына-влак ончылнет осалым угыч ышташ тӱҥалыныт – Тый нуным тушман кидыш пуэнат, да нунышт кугезына-влаклан оза лийыныт. Тый дечет адак полышым йодын кычкырымышт годым Тый нуным кава гыч колынат да кугун чаманыше улметлан кӧра эше шуко гана утаренат. | 28Когда же успокаивались, то снова начинали делать зло пред лицем Твоим, и Ты отдавал их в руки неприятелей их, и они господствовали над ними. Но когда они опять взывали к Тебе, Ты выслушивал их с небес и, по великому милосердию Твоему, избавлял их многократно. |
| 29 Тыйын законет дек пӧртылышт манын, Тый нунылан шижтаренат. Но нуно ӱскыртланеныт, Тыйын кӱштымаш-влакетым колыштын огытыл, Тыйын пунчал-влакет деч кораҥыныт – а лач нуным шуктен шогышо-влак илаш тӱҥалыт! Нуно Тый декет тупынь савырненыт, вустык лийыныт, мутетым колыштын огытыл. | 29Ты напоминал им обратиться к закону Твоему, но они упорствовали и не слушали заповедей Твоих, и отклонялись от уставов Твоих, которыми жил бы человек, если бы исполнял их, и хребет свой сделали упорным, и шею свою держали упруго, и не слушали. |
| 30 Шуко ий Тый нуным чытенат, шке Шӱлышет дене нунылан пророк-влакет гоч шижтаренат, но нуно Тыйым колыштын огытыл. Тунам Тый нуным йот мландысе калык-влак кидыш пуэнат. | 30Ожидая их обращения, Ты медлил многие годы и напоминал им Духом Твоим чрез пророков Твоих, но они не слушали. И Ты предал их в руки иноземных народов. |
| 31 Кугун чаманыше улметлан кӧра Тый нуным пӱтынек пытарен отыл, нуным коден каен отыл, вет Тый поро да чаманыше Юмо улат. | 31Но, по великому милосердию Твоему, Ты не истребил их до конца, и не оставлял их, потому что Ты Бог благий и милостивый. |
| 32 Шке ойпидышетлан ӱшанле улшо, шке порылыкетым эре ончыктен шогышо, лӱдмашым лукшо кугу да виян Юмына! Кугыжа ден онна, иерей ден пророкна-влакым, ача-кочана ден уло калыкетым – мемнам чыланнам авалтыше орлыкым Тый изилан ит шотло, тиде орлык Ассирийыште лийме жап гыч кызыт марте шуйна. | 32И ныне, Боже наш, Боже великий, сильный и страшный, хранящий завет и милость! да не будет малым пред лицем Твоим все страдание, которое постигло нас, царей наших, князей наших, и священников наших, и пророков наших, и отцов наших и весь народ Твой от дней царей Ассирийских до сего дня. |
| 33 Мемнан дене мо лийын – Тый чын ыштенат, вет Тый ӱшанле, а ме осал улына. | 33Во всем постигшем нас Ты праведен, потому что Ты делал по правде, а мы виновны. |
| 34 Мемнан кугыжана, онна, иерейна да ача-кочана-влак Тыйын законетым шуктен шоген огытыл, кӱштымаш ден сугынет-влакым колыштын огытыл, кеч Тый нуным шижтарен шогенат. | 34Цари наши, князья наши, священники наши и отцы наши не исполняли закона Твоего, и не внимали заповедям Твоим и напоминаниям Твоим, которыми Ты напоминал им. |
| 35 Шке кугыжаныш лийме годымат, кунам Тый улан илышым пуэнат, Тыйын пуымо кумда, лектышан сай мландыштат нуно Тылат служитлен огытыл, шке осал пашашт деч кораҥын огытыл. | 35И в царстве своем, при великом добре Твоем, которое Ты давал им, и на обширной и тучной земле, которую Ты отделил им, они не служили Тебе и не обращались от злых дел своих. |
| 36 Теве кызыт ме кул улына. Тудо мландыште, кудым Тый ача-кочаланна саска ден лектышыжым кочкын илаш пуэнат, ме кул улына. | 36И вот, мы ныне рабы; на той земле, которую Ты дал отцам нашим, чтобы питаться ее плодами и ее добром, вот, мы рабствуем. |
| 37 Тиде мландын сай лектышыже йот кугыжа-влаклан логалеш, вет сулыкланна кӧра Тый мемнам нунын кидыш пуэнат. Нуно мыланна да вольыкланна оза улыт – мемнан дене нуно мом шонымыштым ыштат. Ме кугу ойгыш логалынна! | 37И произведения свои она во множестве приносит для царей, которым Ты покорил нас за грехи наши. И телами нашими и скотом нашим они владеют по своему произволу, и мы в великом стеснении. |
| 38 Садлан ме пеҥгыде ойпидышым ыштена да тудым возен шындена, а мемнан онна, левит ден иерейна-влак тушко шке печатьыштым шындат». | 38По всему этому мы даем твердое обязательство и подписываем, и на подписи печать князей наших, левитов наших и священников наших. |
Глава 9