Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаЕЗДРАН КНИГАЖЕ | КНИГА ЕЗДРЫ |
9 Глава | Глава 9 |
| 1 Чыла тидын деч вара мый декем вуйлатыше-влак толыныт да каласеныт: «Израиль калык, иерей ден левит-шамыч йот калык-влак деч – хананей, хеттей, ферезей, иевусей, аммон, моав, египтян да аморрей деч – да нунын йырнык йӱлашт деч ойырлен огытыл. | 1По окончании сего, подошли ко мне начальствующие и сказали: народ Израилев и священники и левиты не отделились от народов иноплеменных с мерзостями их, от Хананеев, Хеттеев, Ферезеев, Иевусеев, Аммонитян, Моавитян, Египтян и Аморреев, |
| 2 Нине калыкын ӱдырыштым нуно шкаланышт да эргыштлан марлан налыныт, тыге святой тукым тыште илыше калык-шамыч дене лугалтын. Тиде осал пашаште вуйлатыше ден он-влак икымше лийыныт». | 2потому что взяли дочерей их за себя и за сыновей своих, и смешалось семя святое с народами иноплеменными, и притом рука знатнейших и главнейших была в сем беззаконии первою. |
| 3 Тидым колмеке, мый тувыр ден ӱмбал вургемем кушкедынам, ӱпем ден пондашем кӱрынам, вара тӱҥгылгышӧ гай шинченам. | 3Услышав это слово, я разодрал нижнюю и верхнюю одежду мою и рвал волосы на голове моей и на бороде моей, и сидел печальный. |
| 4 Кӧ Израиль Юмын шомакше деч лӱдын илен, нуно чыланат плен гыч пӧртылшӧ-влакын тиде осал пашатлан кӧра мый декем погыненыт. А мый тушто кас надырым кондымо жап марте тӱҥгылгышӧ гай шинченам. | 4Тогда собрались ко мне все, убоявшиеся слов Бога Израилева по причине преступления переселенцев, и я сидел в печали до вечерней жертвы. |
| 5 Кас надырым кондымо годым мый, кушкедме тувыр ден кушкедме ӱмбал вургеман, ойгырен шинчыме верем гыч кынелынам да, сукен шинчын, кидем Господь Юмем деке шуялтенам | 5А во время вечерней жертвы я встал с места сетования моего, и в разодранной нижней и верхней одежде пал на колени мои и простер руки мои к Господу Богу моему |
| 6 да каласенам: «Мыйын Юмем! Вожылмем дене Тый декет шке чуриемат нӧлталаш ом тошт, мыйын Юмем! Вет осал пашана вуйна деч кӱшнӧ улыт, титакна кава дек шумеш шуыныт. | 6и сказал: Боже мой! стыжусь и боюсь поднять лице мое к Тебе, Боже мой, потому что беззакония наши стали выше головы, и вина наша возросла до небес. |
| 7 Ача-кочана-влакын илыме жапышт гыч тачысе кече марте титакна кугу. Сулыкланна верчын ме, кугыжа ден иерейна-влак йот элысе кугыжа-шамычын кидышкышт пуымо лийынна. Мемнам керде дене пытареныт, пленыш налыныт, агеныт да мыскыленыт. Тидыже таче кече мартеат шуйна. | 7Со дней отцов наших мы в великой вине до сего дня, и за беззакония наши преданы были мы, цари наши, священники наши, в руки царей иноземных, под меч, в плен и на разграбление и на посрамление, как это и ныне. |
| 8 Но кызыт кӱчык жаплан Господь Юмына мыланна шке порылыкшым ончыктен. Тудо мемнан кокла гыч икмыняржым илышым коден да шке святой верыштыже лияш пуэн. Мемнан Юмына шинчанам волгалтарен, кул улмына годым илыш шӱлышым пуэн. | 8И вот, по малом времени, даровано нам помилование от Господа Бога нашего, и Он оставил у нас несколько уцелевших и дал нам утвердиться на месте святыни Его, и просветил глаза наши Бог наш, и дал нам ожить немного в рабстве нашем. |
| 9 Ме кул улына, но куллыкыштат Юмына мемнам коден огыл. Тудо мемнан деке Персий кугыжа-влакын шӱмыштым поремден: нуно мемнан чоннам арален коденыт, Юмынан шалатыме пӧртшым угыч чоҥаш эрыкым пуэныт, Иуда мланде ден Иерусалимыште мемнан ӱмбалне нунын аралтышышт лийын. | 9Мы–рабы, но и в рабстве нашем не оставил нас Бог наш. И склонил Он к нам милость царей Персидских, чтоб они дали нам ожить, воздвигнуть дом Бога нашего и восстановить его из развалин его, и дали нам ограждение в Иудее и в Иерусалиме. |
| 10 Мемнан Юмына, чыла тидын деч вара кызыт мом каласен кертына? Вет ме Тыйын кӱштымашет-влак деч кораҥынна, | 10И ныне, что скажем мы, Боже наш, после этого? Ибо мы отступили от заповедей Твоих, |
| 11 нуным Тый шке пророк тарзет-шамыч гоч ойленат. Тый каласенат: ”Тендан сеҥен налаш кайыме мландыда ару огыл: тудо тусо калык-влакын йырныкышт дене шакшылыме, ик тӱр гыч вес тӱр марте йырныкышт дене темын. | 11которые заповедал Ты чрез рабов Твоих пророков, говоря: земля, в которую идете вы, чтоб овладеть ею, земля нечистая, она осквернена нечистотою иноплеменных народов, их мерзостями, которыми они наполнили ее от края до края в осквернениях своих. |
| 12 Сандене шке ӱдырдам эргыштлан марлан ида пу, эргыланда нунын ӱдырыштым ида нал. Нине калыклан тыныс ден суапым кондаш манын, нимом ида ыште. Тунам те вияҥыда, тиде мландын эн сай саскажым кочкаш тӱҥалыда да тудым шке тукымланда курымеш кучен илашышт кодеда”. | 12Итак дочерей ваших не выдавайте за сыновей их, и дочерей их не берите за сыновей ваших, и не ищите мира их и блага их во веки, чтобы укрепиться вам и питаться благами земли той и передать ее в наследие сыновьям вашим на веки. |
| 13 Осал пашана, кугу титакна верч мемнан дене чыла мо лийме деч вара – вет Тый, Юмына, мемнам осал пашана почеш мут кучаш шогалтен отыл, Тый мемнан кокла гыч икмыняржым илышым коденат – | 13И после всего, постигшего нас за худые дела наши и за великую вину нашу, –ибо Ты, Боже наш, пощадил нас не по мере беззакония нашего и дал нам такое избавление, – |
| 14 ме угычын Тыйын кӱштымашет-влакым ӧрдыжыш шӱкалына да йырнык йӱлам шуктышо нине калык дене родо лийына мо? Вет тунам Тыйын кугу шыдет ылыжеш, да Тый мемнам пӱтынек пытарет, утаралт кодшо-влак огыт лий! | 14неужели мы опять будем нарушать заповеди Твои и вступать в родство с этими отвратительными народами? Не прогневаешься ли Ты на нас даже до истребления нас, так что не будет уцелевших и не будет спасения? |
| 15 Господь, Израильын Юмыжо! Тый чын ыштыше улат, вет таче кечылан ме илыше кодынна. Тыгай осалым ыштыме деч вара Тыйын ончылнет шогышаш огынал гынат, теве ме Тыйын ончылнет шогена». | 15Господи Боже Израилев! праведен Ты. Ибо мы остались уцелевшими до сего дня; и вот мы в беззакониях наших пред лицем Твоим, хотя после этого не надлежало бы нам стоять пред лицем Твоим. |
Глава 9