Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаКОКЫМШО КУРЫМСЕРЫШ КНИГА | ВТОРЯ КНИГА ПАРАЛИПОМЕНОН |
7 Глава | Глава 7 |
| 1 Кунам Соломон кумалын пытарен, кава гыч тул волен да йӱлалтен пуымо ден моло надырым нелын, да пӧртым Господьын чапше темен. | 1Когда окончил Соломон молитву, сошел огонь с неба и поглотил всесожжение и жертвы, и слава Господня наполнила дом. |
| 2 Иерей-влак тушко пурен кертын огытыл, вет Господьын пӧртшӧ Тудын чапше дене темын улмаш. | 2И не могли священники войти в дом Господень, потому что слава Господня наполнила дом Господень. |
| 3 Тул волымым да пӧртым Господьын чапше дене авалтымым ужмеке, израиль эрге-влак чыланат кӱм шарыман мландыш кумык возыныт, вара вуйыштым савеныт да Господьым моктеныт: «Тудо поро, порылыкшо Тудын курымеш!» | 3И все сыны Израилевы, видя, как сошел огонь и слава Господня на дом, пали лицем на землю, на помост, и поклонились, и славословили Господа, ибо Он благ, ибо вовек милость Его. |
| 4 Кугыжа ден уло калык Господьлан надырым кондаш тӱҥалыныт. | 4Царь же и весь народ стали приносить жертвы пред лицем Господа. |
| 5 Соломон кугыжа надырлан коло кок тӱжем шолдыра да шӱдӧ коло тӱжем тыгыде вольыкым конден. Тыге кугыжа ден уло калык Юмын пӧртым святитленыт. | 5И принес царь Соломон в жертву двадцать две тысячи волов и сто двадцать тысяч овец: так освятили дом Божий царь и весь народ. |
| 6 Иерей-влак шке пашаштым ыштеныт, левит-шамыч Господьын семӱзгарже-влакым шоктеныт – нуным Давид кугыжа Господьым чапландараш ыштен улмаш. Нунын семышт почеш Давидат шке жапыштыже «Тудын порылыкшо курымеш!» манын, Господьым моктен. Левит-влак ваштареш шогышо иерей-шамыч пучым пуалтеныт, туштак чыла израильтян-влак шогеныт. | 6Священники стояли в служении своем, и левиты с музыкальными орудиями Господа, которые сделал царь Давид для прославления Господа, ибо вечна милость Его, так как Давид славословил чрез них; священники же трубили перед ним, и весь Израиль стоял. |
| 7 Соломон Господьын пӧртшӧ ончылно улшо кудывечын покшел ужашыжым святитлен. Тушто тудо йӱлалтен пуымо надырым да татулык надыр коям конден. Вет Соломонын ыштыме той жертвенникше йӱлалтен пуымо надырым, кинде надырым да татулык надырын кояжым кондашлан изи лийын. | 7Освятил Соломон и внутреннюю часть двора, которая пред домом Господним: ибо принес там всесожжения и тук мирных жертв, так как жертвенник медный, сделанный Соломоном, не мог вмещать всесожжения и хлебного приношения, и туков. |
| 8 Тунам Соломон пӱтынь Израиль дене пырля шым кечаш пайремым ыштен. Тушко Емафыш пурымо вер деч Египет чекысе эҥер марте илыше калык погынен, нуно пеш шукын лийыныт. | 8И сделал Соломон в то время семидневный праздник, и весь Израиль с ним--собрание весьма большое, сошедшееся от входа в Емаф до реки Египетской; |
| 9 Кандашымше кечын пайремым мучашлыше погынымаш лийын, вет жертвенникым святитлымаш шым кече шуйнен, вара эше шым кече пайремленыт. | 9а в день восьмой сделали попразднство, ибо освящение жертвенника совершали семь дней и праздник семь дней. |
| 10 Шымше тылзын коло кумшо кечынже кугыжа еҥ-влакым мӧҥгышкышт колтен. Господьын Давид ден Соломонлан, шке Израиль калыкшылан ыштыме чыла поро пашажлан куаныше шӱм-чон дене нуно мӧҥгышкышт каеныт. | 10И в двадцать третий день седьмого месяца царь отпустил народ в шатры их, радующийся и веселящийся в сердце о благе, какое сделал Господь Давиду и Соломону и Израилю, народу Своему. |
| 11 Тыге Соломон Господьын пӧртшӧ ден кугыжан пӧртым чоҥымо пашам пытарен. Мом тудо Господьын пӧртыштӧ да шкенжын пӧртыштӧ ышташ шонен пыштен, чыла сайын шуктен. | 11И окончил Соломон дом Господень и дом царский; и все, что предположил Соломон в сердце своем сделать в доме Господнем и в доме своем, совершил он успешно. |
| 12 Йӱдым Соломонлан Господь кончен да тудлан каласен: «Мый Тыйын кумалметым колынам да Шкаланем тиде верым надыр кондымо пӧрт семын ойыренам. | 12И явился Господь Соломону ночью и сказал ему: Я услышал молитву твою и избрал Себе место сие в дом жертвоприношения. |
| 13 Кунам Мый кавам петырем да йӱр ок лий, але шурнышырчыклан мланде ӱмбалысе чыла кушкылым кочкаш кӱштем, але шке калыкем ӱмбак осал черым колтем, | 13Если Я заключу небо и не будет дождя, и если повелю саранче поядать землю, или пошлю моровую язву на народ Мой, |
| 14 да кунам Мыйын лӱмем нумалше калыкем ӱҥышемеш, кумалаш да Мыйын чурием кычалаш тӱҥалеш, шке осал корныж гыч кораҥеш – Мый тидым кава гыч колам, нунын сулыкыштым кудалтем да мландыштым паремдем. | 14и смирится народ Мой, который именуется именем Моим, и будут молиться, и взыщут лица Моего, и обратятся от худых путей своих, то Я услышу с неба и прощу грехи их и исцелю землю их. |
| 15 Тунам Мыйын шинчаончалтышем тиде верыште кумалмаш дек виктарыме, пылышем тӱткын колыштшо лиеш. | 15Ныне очи Мои будут отверсты и уши Мои внимательны к молитве на месте сем. |
| 16 Тиде пӧртыштӧ Мыйын лӱмем курым-курымеш лийже манын, Мый тудым ойырен налынам да святитленам. Мыйын шинчам ден шӱмем эре тушко савырыме лийыт. | 16И ныне Я избрал и освятил дом сей, чтобы имя Мое было там во веки; и очи Мои и сердце Мое будут там во все дни. |
| 17 Тый Мыйын ончылнем Давид ачат семынак илаш, чылажымат кӱштымем семын ышташ, Мыйын пунчал ден устав-влакем шуктен шогаш тӱҥалат гын, | 17И если ты будешь ходить пред лицем Моим, как ходил Давид, отец твой, и будешь делать все, что Я повелел тебе, и будешь хранить уставы Мои и законы Мои, |
| 18 Давид ачатлан сӧрымем семынак, Мый тыйын кугыжа престолетым пеҥгыдемдем. Ачатлан Мый каласенам: ”Тыйын тукымет гыч еҥ Израильым эре вуйлаташ тӱҥалеш”. | 18то утвержу престол царства твоего, как Я обещал Давиду, отцу твоему, говоря: не прекратится у тебя муж, владеющий Израилем. |
| 19 Но те кораҥыда да Мыйын кӱштымаш ден пунчал-влакем кодеда, вес юмо-влаклан служитлаш да кумалаш тӱҥалыда гын, | 19Если же вы отступите и оставите уставы Мои и заповеди Мои, которые Я дал вам, и пойдете и станете служить богам иным и поклоняться им, |
| 20 Мый тыланда пуымо мландем гыч тендам пытарем да шке лӱмемлан святитлыме тиде храмым шке чурием ончыч кораҥдем, чыла моло калыклан тудым воштылтыш ден койдарчыкым ыштем. | 20то Я истреблю Израиля с лица земли Моей, которую Я дал им, и храм сей, который Я освятил имени Моему, отвергну от лица Моего и сделаю его притчею и посмешищем у всех народов. |
| 21 Тунам тиде чапланыше храм воктеч эртен кайыше кажне еҥ ӧрын колта да каласа: ”Молан Господь тиде мланде да тиде храм дене тыге ыштен?” | 21И о храме сем высоком всякий, проходящий мимо него, ужаснется и скажет: за что поступил так Господь с землею сею и с храмом сим? |
| 22 Тудлан вашештат: ”Нуно Египет мланде гыч лукшо ача-кочаштын Господь Юмыштым коденыт да вес юмо-влак почеш каеныт, нунылан кумалыныт да служитленыт. Теве молан Господь нунын ӱмбак чыла тиде азапым конден”». | 22И скажут: за то, что они оставили Господа, Бога отцов своих, Который вывел их из земли Египетской, и прилепились к богам иным, и поклонялись им, и служили им, --за то Он навел на них все это бедствие. |
Глава 7