Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаКУГЫЖАНЫШ-ВЛАКЫН КОКЫМШО КНИГАШТ | ВТОРАЯ КНИГА ЦАРСТВ |
6 Глава | Глава 6 |
| 1 Давид Израильын эн сай сарзыж-влакым, кумло тӱжем*а еҥым, угыч поген. | 1И собрал снова Давид всех отборных людей из Израиля, тридцать тысяч. |
| 2 Юмын шондыкым – херувим-влак ӱмбалне шинчыше Господь Саваофын лӱмжӧ дене лӱмдымӧ шондыкым – Иуда мландысе Ваала ола гыч кондаш манын, Давид уло калыкше дене тушко каен. | 2И встал и пошел Давид и весь народ, бывший с ним из Ваала Иудина, чтобы перенести оттуда ковчег Божий, на котором нарицается имя Господа Саваофа, сидящего на херувимах. |
| 3 Нуно Юмын шондыкым Авинадавын кӱкшакаште шогышо суртшо гыч налыныт да у орваш шынден наҥгаеныт. Орвам Авинадавын Узза ден Ахио эргыже-влак вӱден ошкылыныт. | 3И поставили ковчег Божий на новую колесницу и вывезли его из дома Аминадава, что на холме. Сыновья же Аминадава, Оза и Ахио, вели новую колесницу. |
| 4 Тыге нуно Юмын шондыкым шындыман орвам Авинадавын суртшо гыч наҥгаеныт. [Господьын] шондыкшо ончыч Ахио каен. | 4И повезли ее с ковчегом Божиим из дома Аминадава, что на холме; и Ахио шел пред ковчегом. |
| 5 А Давид ден израиль эрге-влак Господь ончылно лира, кӱсле, тимпан, ширгун*б да кимвал дене шоктеныт. Нине семӱзгар-влак кипарис дене ыштыме лийыныт. | 5А Давид и все сыны Израилевы играли пред Господом на всяких музыкальных орудиях из кипарисового дерева, и на цитрах, и на псалтирях, и на тимпанах, и на систрах, и на кимвалах. |
| 6 Кунам нуно Нахонын идымже дек лишемыныт, [шондыкым кучаш манын,] Узза кидшым шуялтен, вет ӱшкыж-влак шондыкым изиш гына тӱрын колтен огытыл. | 6И когда дошли до гумна Нахонова, Оза простер руку свою к ковчегу Божию и взялся за него, ибо волы наклонили его. |
| 7 Тыге ышташ тоштмыжлан Господь шыдешкен: Уззам тушанак пуштын, да тудыжо Юмын шондыкшо воктене колен. | 7Но Господь прогневался на Озу, и поразил его Бог там же за дерзновение, и умер он там у ковчега Божия. |
| 8 Господьын Уззам пытарымыжлан Давид аптыранымашыш пурен. Тиде вер кызытат «Уззан пытымашыже» маналтеш. | 8И опечалился Давид, что Господь поразил Озу. Место сие и доныне называется: `поражение Озы'. |
| 9 Тиде кечын Давидым Господь деч лӱдмаш авалтен. Тудо каласен: «Кузе мый Юмын шондыкым шке декем наҥгаем?» | 9И устрашился Давид в тот день Господа и сказал: как войти ко мне ковчегу Господню? |
| 10 Господьын шондыкшым шкеж деке, Давид-Олаш, наҥгаяш шонымыжым вашталтен да тудым Геф гыч улшо Овед-Едомын*в суртышкыжо намиен. | 10И не захотел Давид везти ковчег Господень к себе, в город Давидов, а обратил его в дом Аведдара Гефянина. |
| 11 Тушто Господьын шондыкшо кум тылзе лийын. Господь Овед-Едомым да тудын уло ешыжым суапландарен. | 11И оставался ковчег Господень в доме Аведдара Гефянина три месяца, и благословил Господь Аведдара и весь дом его. |
| 12 Давид кугыжалан увертареныт: «Юмын шондыклан кӧра Господь Овед-Едомын ешыжым да чыла мо улыжым суапландарен». Тунам Давид каен да Овед-Едомын суртшо гыч Юмын шондыкым кугу куан дене Давид-Олаш наҥгаен. | 12Когда донесли царю Давиду, говоря: `Господь благословил дом Аведдара и все, что было у него, ради ковчега Божия', то пошел Давид и с торжеством перенес ковчег Божий из дома Аведдара в город Давидов. |
| 13 Кунам Господьын шондыкшым нумалше-влак куд ошкылым ыштеныт, Давид надырлан ӱшкыж ден ӧрдыктарыме презым конден. | 13И когда несшие ковчег Господень проходили по шести шагов, он приносил в жертву тельца и овна. |
| 14 Йытын ефодым чийыше Давид уло кертмыж дене Господь ончылно куштен. | 14Давид скакал из всей силы пред Господом; одет же был Давид в льняной ефод. |
| 15 Тыге Давид да уло Израиль калык Юмын шондыкшым кугу йӱкын куанен, пучым пуалтен наҥгаеныт. | 15Так Давид и весь дом Израилев несли ковчег Господень с восклицаниями и трубными звуками. |
| 16 Кунам Господьын шондыкшо Давид-Олашке пурен, Мелхола – Саул ӱдыр – окна гыч ончен шоген. Господь ончылно тӧрштылын да пӧрдын куштышо Давидым ужмеке, Мелхола тудым шотлымыжым чарнен. | 16Когда входил ковчег Господень в город Давидов, Мелхола, дочь Саула, смотрела в окно и, увидев царя Давида, скачущего и пляшущего пред Господом, уничижила его в сердце своем. |
| 17 Господьын шондыкшым конденыт да Давидын лӱмынак ыштыме скинийыште шке верышкыже шынденыт. Давид Господьлан йӱлалтен пуымо надыр ден татулык надырым конден. | 17И принесли ковчег Господень и поставили его на своем месте посреди скинии, которую устроил для него Давид; и принес Давид всесожжения пред Господом и жертвы мирные. |
| 18 Йӱлалтен пуымо надыр ден татулык надырым кондымеке, Давид Господь Саваофын лӱмжӧ дене калыкым суапландарен. | 18Когда Давид окончил приношение всесожжений и жертв мирных, то благословил он народ именем Господа Саваофа; |
| 19 Вара уло калыклан, погынышо чыла израиль еҥлан, [Дан гыч Вирсавий марте] – пӧръеҥланат, ӱдырамашланат – кажныжлан ик сукыр киндым, кӱктымӧ шыл моклакам да изюм чумыркам пуэден. Тидын деч вара чыланат шке мӧҥгышкышт каеныт. | 19и роздал всему народу, всему множеству Израильтян, как мужчинам, так и женщинам, по одному хлебу и по куску жареного мяса и по одной лепешке каждому. И пошел весь народ, каждый в дом свой. |
| 20 Шке ешыж дене саламлалташ манын, Давид мӧҥгыжӧ пӧртылын. Тудын ваштарешыже Саулын Мелхола ӱдыржӧ лектын. Тудо [Давид дене саламлалтын] да каласен: «Израильын кугыжаже таче шкенжым пеш чот ончыктыш – шке тарзыж-влакын кул ӱдырамашышт ончылно ала-могай окмак семын чара тӧрштыльӧ!» | 20Когда Давид возвратился, чтобы благословить дом свой, то Мелхола, дочь Саула, вышла к нему на встречу и сказала: как отличился сегодня царь Израилев, обнажившись сегодня пред глазами рабынь рабов своих, как обнажается какой--нибудь пустой человек! |
| 21 Давид Мелхолалан вашештен: «Господь ончылно [кушташ тӱҥалам. Моктымо лийже Господь!] Тудо тыйын ачат ден тудын тукымжо деч мыйым сайраклан шотлен да Шкенжын Израиль калыкшын вуйлатышыжлан шогалтен. Господь ончылно мый ончыкшымат мурен кушташ тӱҥалам. | 21И сказал Давид Мелхоле: пред Господом, Который предпочел меня отцу твоему и всему дому его, утвердив меня вождем народа Господня, Израиля; пред Господом играть и плясать буду; |
| 22 Мый чапем эшеат волташ, шкемым эшеат ӱлык шындаш тӱҥалам. А тыйын ойлымо кул ӱдырамашет-влаклан мый пагалыме еҥак кодам!» | 22и я еще больше уничижусь, и сделаюсь еще ничтожнее в глазах моих, и пред служанками, о которых ты говоришь, я буду славен. |
| 23 Мелхолан, Саул ӱдырын, пытартыш кечыже марте шочшыжо лийын огыл. | 23И у Мелхолы, дочери Сауловой, не было детей до дня смерти ее. |
*а 6:1 Грек кусарымаште «шымле тӱжем».
*б 6:5 Ширгун – бубенчики.
*в 6:10 Овед-Едом – грек текстыште Аведдар.
Глава 6