Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
КУГЫЖАНЫШ-ВЛАКЫН ИКЫМШЕ КНИГАШТ | ПЕРВАЯ КНИГА ЦАРСТВ |
18 Глава | 18 Глава |
| 1 Давид ден Саулын кутырымышт деч вара Ионафан ден Давид пеш кугу йолташ лийыныт – Ионафан Давидым шкенжым йӧратыме семынак йӧратен. | 1Когда кончил Давид разговор с Саулом, душа Ионафана прилепилась к душе его, и полюбил его Ионафан, как свою душу. |
| 2 Тиде кечын Саул Давидым пеленже коден, тудым ачажын суртышкыжо колташ келшен огыл. | 2И взял его Саул в тот день и не позволил ему возвратиться в дом отца его. |
| 3 Ионафан Давид дене келшымаш ойпидышым ыштен, вет тудым шкенжым йӧратыме семынак йӧратен. | 3Ионафан же заключил с Давидом союз, ибо полюбил его, как свою душу. |
| 4 Ионафан ӱмбал вургемжым кудашын да тудым Давидлан сарлык вургемже, кердыже, пикшйоҥежше да ӱштыж дене пырля пуэн. | 4И снял Ионафан верхнюю одежду свою, которая была на нем, и отдал ее Давиду, также и прочие одежды свои, и меч свой, и лук свой, и пояс свой. |
| 5 Кушко гына Саул Давидым колтен огыл, тудо чылажымат шот дене ыштен. Саул тудым шке сарзывийжын тӧражлан шогалтен. Тидыже уло калыклан да Саулын тарзыж-влакланат келшен. | 5И Давид действовал благоразумно везде, куда ни посылал его Саул, и сделал его Саул начальником над военными людьми; и это понравилось всему народу и слугам Сауловым. |
| 6 Давидын филистим еҥым сеҥымекше, сарзе-влакын мӧҥгеш пӧртылмышт годым Израильысе чыла ола гыч ӱдырамаш-влак Саул кугыжам вашлияш куанен мурен-куштен, тимпан ден кимвалым шоктен лектыныт. | 6Когда они шли, при возвращении Давида с победы над Филистимлянином, то женщины из всех городов Израильских выходили навстречу Саулу царю с пением и плясками, с торжественными тимпанами и с кимвалами. |
| 7 Мурен-куштымышт годым ӱдырамаш-влак йывыртен кычкыреныт: «Саул тӱжемым пытарен, а Давид – лу тӱжемым!» | 7И восклицали игравшие женщины, говоря: Саул победил тысячи, а Давид--десятки тысяч! |
| 8 Тиде Сауллан келшен огыл, тудо чот сырен да каласен: «Давидлан лу тӱжемым ойленыт, а мылам – тӱжемым. Тудлан ынде кугыжа лияш веле кодын». | 8И Саул сильно огорчился, и неприятно было ему это слово, и он сказал: Давиду дали десятки тысяч, а мне тысячи; ему недостает только царства. |
| 9 Тидын деч вара Саул Давид ӱмбаке шӧрын ончаш тӱҥалын. | 9И с того дня и потом подозрительно смотрел Саул на Давида. |
| 10 Вес кечын Саулым Юмын колтымо осал шӱлыш авалтен. Тудо шке пӧртыштыжӧ ушдымыланен, а Давид ончычсо семынак кӱслем шоктен. Саулын кидыштыже умдо лийын. | 10И было на другой день: напал злой дух от Бога на Саула, и он бесновался в доме своем, а Давид играл рукою своею на струнах, как и в другие дни; в руке у Саула было копье. |
| 11 Саул умдым кудалтен, тыгодым тыге шоналтен: «Давидым пырдыжыш кералын шындем». Но Давид тудын деч кок ганажат кораҥ шуктен. | 11И бросил Саул копье, подумав: пригвожду Давида к стене; но Давид два раза уклонился от него. |
| 12 Саул Давид деч лӱдаш тӱҥалын, вет Господь Давид пелен лийын, а Саул деч кораҥын. | 12И стал бояться Саул Давида, потому что Господь был с ним, а от Саула отступил. |
| 13 Саул тудым шкеж деч кораҥден да тӱжемвуйлан шогалтен. Давид сарзе-влакым вуйлатен. | 13И удалил его Саул от себя и поставил его у себя тысяченачальником, и он выходил и входил пред народом. |
| 14 Тудо чыла пашажым шот дене ыштен, Господь Давид пелен лийын. | 14И Давид во всех делах своих поступал благоразумно, и Господь был с ним. |
| 15 Тудын пеш ушан-шотан улмыжым ужын, Саул Давид деч лӱдын. | 15И Саул видел, что он очень благоразумен, и боялся его. |
| 16 Уло Израиль ден Иуда Давидым йӧратеныт, вет сарыш коштмо годым тудо нуным вуйлатен шоген. | 16А весь Израиль и Иуда любили Давида, ибо он выходил и входил пред ними. |
| 17 Саул Давидлан каласен: «Теве мыйын кугу ӱдырем – Мерова. Мый тудым тылат марлан пуэм. Тый лӱддымӧ гына лий да Господьын саржым виктарен шого». А шке семынже тыге шонен: «Тек Давид мыйын кидем деч огыл, а филистим-влакын кидышт деч кола». | 17И сказал Саул Давиду: вот старшая дочь моя, Мерова; я дам ее тебе в жену, только будь у меня храбрым и веди войны Господни. Ибо Саул думал: пусть не моя рука будет на нем, но рука Филистимлян будет на нем. |
| 18 Но Давид Сауллан вашештен: «Кугыжан веҥыже лияш кӧ мый улам? Вет мый шкежат, ачамын урлыкшат Израильыште пешыжак лӱмлӧ огынал». | 18Но Давид сказал Саулу: кто я, и что жизнь моя и род отца моего в Израиле, чтобы мне быть зятем царя? |
| 19 А кунам Меровам, Саулын ӱдыржым, Давидлан марлан пуаш жап шуын, тудым Мехола гыч Адриэллан марлан пуэныт. | 19А когда наступило время отдать Мерову, дочь Саула, Давиду, то она выдана была в замужество за Адриэла из Мехолы. |
| 20 Но Давидым Саулын вес ӱдыржӧ, Мелхола, йӧратен шынден. Кунам тидын нерген Сауллан увертареныт, тудлан тиде келшен. | 20Но Давида полюбила другая дочь Саула, Мелхола; и когда возвестили об этом Саулу, то это было приятно ему. |
| 21 Саул шоналтен: «Тудлан Мелхолам марлан пуэм. Мелхола тудлан оптыш лиеш, да Давид филистим-влакын кидышт дене пытарыме лиеш». Саул Давидлан каласен: «Ынде мый денем вес ӱдырем гоч родо лият». | 21Саул думал: отдам ее за него, и она будет ему сетью, и рука Филистимлян будет на нем. И сказал Саул Давиду: чрез другую ты породнишься ныне со мною. |
| 22 Саул шке тарзыже-влаклан кӱштен каласен: «Давидлан шолып каласыза: тый кугыжалан келшет, тудын чыла тарзыжат тыйым йӧратат. Кугыжан ӱдыржым марлан нал». | 22И приказал Саул слугам своим: скажите Давиду тайно: вот, царь благоволит к тебе, и все слуги его любят тебя; итак будь зятем царя. |
| 23 Саулын тарзыже-влак чыла тиде мутым Давидлан ойленыт. Давид каласен: «Кугыжан веҥыже лияш куштылго шонеда мо? Мый йорло да изи лӱмнеран улам». | 23И передали слуги Сауловы в уши Давиду все слова эти. И сказал Давид: разве легко кажется вам быть зятем царя? я--человек бедный и незначительный. |
| 24 Давидын мом ойлымыжым Сауллан тарзыже-влак увертареныт. | 24И донесли Саулу слуги его и сказали: вот что говорит Давид. |
| 25 Тунам Саул каласен: «Давидлан тыге ойлыза: кугыжалан шӱдӧ филистим еҥын тарман мучашысе пӱчмӧ коваштышт деч моло олно огеш кӱл, тиде кугыжан тушманже-влаклан ӱчым шуктымаш лиеш». Саул тыге филистим-влакын кидышт дене Давидым пушташ шонен улмаш. | 25И сказал Саул: так скажите Давиду: царь не хочет вена, кроме ста краеобрезаний Филистимских, в отмщение врагам царя. Ибо Саул имел в мыслях погубить Давида руками Филистимлян. |
| 26 Кунам тарзе-влак нине мутым Давидлан каласеныт, тудлан кугыжан веҥыже лияш келшен. | 26И пересказали слуги его Давиду эти слова, и понравилось Давиду сделаться зятем царя. |
| 27 Палемдыме кече деч ончычак Давид шке еҥже-влак дене каен да кокшӱдӧ филистимым пуштын. Тудо нунын тарман мучашысе коваштыштым пӱчкын налын да, кугыжан веҥыже лияш манын, чумыр чотым кугыжа ончыко конден. Тунам Саул тудлан шке Мелхола ӱдыржым марлан пуэн. | 27Еще не прошли назначенные дни, как Давид встал и пошел сам и люди его с ним, и убил двести человек Филистимлян, и принес Давид краеобрезания их, и представил их в полном количестве царю, чтобы сделаться зятем царя. И выдал Саул за него Мелхолу, дочь свою, в замужество. |
| 28 Господьын Давид дене улмыжым [да уло Израильын тудым йӧратымыжым,] тыгак шке Мелхола ӱдыржын Давидым йӧратымыжым ужмеке, | 28И увидел Саул и узнал, что Господь с Давидом, и что Мелхола, дочь Саула, любила Давида. |
| 29 Саул Давид деч эшеат чот лӱдаш тӱҥалын да ӱмыр мучкылан тудын тушманышкыже савырнен. | 29И стал Саул еще больше бояться Давида и сделался врагом его на всю жизнь. |
| 30 Кунам филистим сартӧра-влак сар дене толыныт, Давид кажне гана Саулын моло сарзывуйжо деч поснак ойыртемалтын. Тудын лӱмжӧ пеш чот чапланен. | 30И когда вожди Филистимские вышли на войну, Давид, с самого выхода их, действовал благоразумнее всех слуг Сауловых, и весьма прославилось имя его. |