Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаКУГЫЖАНЫШ-ВЛАКЫН ИКЫМШЕ КНИГАШТ | ПЕРВАЯ КНИГА ЦАРСТВ |
5 Глава | 5 Глава |
| 1 Филистим-влак Юмын шондыкым налыныт да Авен-Езер гыч Азот олаш конденыт. | 1Филистимляне же взяли ковчег Божий и принесли его из Авен-- Езера в Азот. |
| 2 Тушто нуно тудым шке Дагон юмыштын храмышкыже пуртеныт да Дагонын статуйжо воктеке шынденыт. | 2И взяли Филистимляне ковчег Божий, и внесли его в храм Дагона, и поставили его подле Дагона. |
| 3 Азотышто илыше-влак эрлашыжым эрдене эр кынелыныт да ужыныт: Дагон юмышт Господьын шондыкшо ончылно кумык кия. Нуно Дагоным нӧлталыныт да уэш шке верышкыже шогалтеныт. | 3И встали Азотяне рано на другой день, и вот, Дагон лежит лицем своим к земле пред ковчегом Господним. И взяли они Дагона и опять поставили его на свое место. |
| 4 Кунам нуно вес кечын эрдене эр кынелыныт, Дагон адакат Господьын шондыкшо ончылно кумык киен. Дагонын вуйжо, [кок йолжо да] кок кидшат катленыт, омсалондемыште киеныт. Тудын капораже веле тичмаш кодын. | 4И встали они поутру на следующий день, и вот, Дагон лежит ниц на земле пред ковчегом Господним; голова Дагонова и обе руки его лежали отсеченные, каждая особо, на пороге, осталось только туловище Дагона. |
| 5 Садлан Дагонын онаеҥже-влак да Азотыш Дагонын храмышкыже толшо чыла еҥ таче мартеат Дагонын омсалондемышкыже йолышт дене огыт логал, [тудым вончен каят]. | 5Посему жрецы Дагоновы и все приходящие в капище Дагона в Азот не ступают на порог Дагонов до сего дня. |
| 6 Азотышто илыше-влак ӱмбалне Господьын кидше неле лийын: Тудо нуным капыштышт мугыльо лекме дене чуриктарен. Азотышто да йыр улшо кундемлаште [коля чот пошен, олаште кугу орлык шоген]. | 6И отяготела рука Господня над Азотянами, и Он поражал их и наказал их мучительными наростами, в Азоте и в окрестностях его. |
| 7 Азотышто илыше-влак тидым ужыныт да каласеныт: «Израиль Юмын шондыкшо мемнан дене ынже код, вет мыланна да Дагон юмыланна Тудын кидше пеш неле». | 7И увидели это Азотяне и сказали: да не останется ковчег Бога Израилева у нас, ибо тяжка рука Его и для нас и для Дагона, бога нашего. |
| 8 Нуно чыла филистим вуйлатышым ӱжаш колтеныт. Нуным погеныт да каласеныт: «Израиль Юмын шондыкшо дене мыланна мом ышташ?» [Гефыште илыше-влак] каласеныт: «Тек Израиль Юмын шондыкшым [мемнан деке] Гефыш кондат». Тыге Израиль Юмын шондыкшым Гефыш колтеныт. | 8И послали, и собрали к себе всех владетелей Филистимских, и сказали: что нам делать с ковчегом Бога Израилева? И сказали: пусть ковчег Бога Израилева перейдет в Геф. И отправили ковчег Бога Израилева в Геф. |
| 9 Шондыкым кондымо деч вара Господьын кидше тиде ола ӱмбалне лийын – еҥ-влакым кугу шучкылык авалтен. Олаште илыше-влакым, изи гыч кугу марте, Господь чер дене чуриктарен: нунын капыштышт мугыльо-влак лектыныт. | 9После того, как отправили его, была рука Господа на городе--ужас весьма великий, и поразил Господь жителей города от малого до большого, и показались на них наросты. |
| 10 Юмын шондыкым нуно Екроныш колтеныт. Кунам Юмын шондыкшо Екроныш толын шуын, тушто илыше-влак кычкыраш тӱҥалыныт: «Мемнам да калыкнам пушташ манын, Израиль Юмын шондыкшым мемнан деке конденыт!» | 10И отослали они ковчег Божий в Аскалон; и когда пришел ковчег Божий в Аскалон, возопили Аскалонитяне, говоря: принесли к нам ковчег Бога Израилева, чтоб умертвить нас и народ наш. |
| 11 Нуно чыла филистим вуйлатыше-влакым ӱжаш колтеныт. Нуным погеныт да каласеныт: «Израиль Юмын шондыкшым тышеч колтыза. Мемнам да калыкнам ынже пытаре манын, тек тудо шке верышкыже пӧртылеш». Колымашын шучкылыкшо уло олам авалтен улмаш: [Израиль Юмын шондыкшо толмеке,] нунын ӱмбалне Господьын кидше пеш неле лийын. | 11И послали, и собрали всех владетелей Филистимских, и сказали: отошлите ковчег Бога Израилева; пусть он возвратится в свое место, чтобы не умертвил он нас и народа нашего. Ибо смертельный ужас был во всем городе; весьма отяготела рука Божия на них. |
| 12 Кӧмыт илыше кодыныт, чыланат мугыльо лекме чер дене орланеныт, да варгыжме йӱк ола гыч кава марте нӧлталтын. | 12И те, которые не умерли, поражены были наростами, так что вопль города восходил до небес. |
Глава 5