Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаКУГЫЖАНЫШ-ВЛАКЫН ИКЫМШЕ КНИГАШТ | ПЕРВАЯ КНИГА ЦАРСТВ |
4 Глава | 4 Глава |
| 1 [Филистим-влак израильтян-шамыч дене кредалаш погыненыт.] Самуилын пӱтынь Израильлан шомакше лийын. Израильтян-влак филистим-шамыч ваштареш кредалаш тарваненыт да Авен-Езер воктене стан дене шогалыныт, а филистим-влак Афек воктене верланеныт. | 1И было слово Самуила ко всему Израилю. И выступили Израильтяне против Филистимлян на войну и расположились станом при Авен-Езере, а Филистимляне расположились при Афеке. |
| 2 Филистим-влак израильтян-шамыч ваштареш рат дене лектын шогалыныт, да кредалмаш тӱҥалын. Филистим-влак израильтян-шамычым сеҥеныт, сӧй пасушто нуным ныл тӱжем наре пуштыныт. | 2И выстроились Филистимляне против Израильтян, и произошла битва, и были поражены Израильтяне Филистимлянами, которые побили на поле сражения около четырех тысяч человек. |
| 3 Сарзе-влак станыш пӧртылыныт. Израильын кугуракше-влак каласеныт: «Молан таче Господь мемнам филистим-шамычлан сеҥыктен? Айста Силом гыч Господьын ойпидыш шондыкшым кондена, тек тудо мемнан дене кая да тушман кид деч утара». | 3И пришел народ в стан; и сказали старейшины Израилевы: за что поразил нас Господь сегодня пред Филистимлянами? возьмем себе из Силома ковчег завета Господня, и он пойдет среди нас и спасет нас от руки врагов наших. |
| 4 Силомыш еҥ-влакым колтеныт, нунышт тушечын херувим-влак ӱмбалне шинчыше Господь Саваофын ойпидыш шондыкшым конденыт. Юмын ойпидыш шондыкшо пелен Илийын кок эргыже, Офни ден Финеес, лийыныт. | 4И послал народ в Силом, и принесли оттуда ковчег завета Господа Саваофа, седящего на херувимах; а при ковчеге завета Божия были и два сына Илиевы, Офни и Финеес. |
| 5 Кунам Господьын ойпидыш шондыкшо станыш толын, уло Израиль куанымыж дене туге чот виян кычкыраш тӱҥалын, эсогыл мланде чытырналтын. | 5И когда прибыл ковчег завета Господня в стан, весь Израиль поднял такой сильный крик, что земля стонала. |
| 6 Филистим-влак кычкырыме йӱкым колыныт да каласеныт: «Мом тыге еврей-влакын станыштышт кычкырат?» Вара нуно станыш Господьын шондыкшым кондымо нерген пален налыныт. | 6И услышали Филистимляне шум восклицаний и сказали: отчего такие громкие восклицания в стане Евреев? И узнали, что ковчег Господень прибыл в стан. |
| 7 Филистим-влак лӱдыныт, нуно ойленыт: «Юмо нунын дек станышкышт толын! Ойго мыланна! Вет тыгайже нигунамат лийын огыл. | 7И устрашились Филистимляне, ибо сказали: Бог тот пришел к ним в стан. И сказали: горе нам! ибо не бывало подобного ни вчера, ни третьего дня; |
| 8 Ойго мыланна! Тиде виян Юмын кидше деч мемнам кӧ утара? Тиде саде Юмо, кудо египтян-влакым ир мландыште тӱрлӧ орлык дене чуриктарен. | 8горе нам! кто избавит нас от руки этого сильного Бога? Это--тот Бог, Который поразил Египтян всякими казнями в пустыне; |
| 9 Филистим-шамыч, пеҥгыде да лӱддымӧ лийза! Уке гын, кузе ондак еврей-влак тендан кулда лийыныт, тугак теат нунын кулышкышт савырнеда. Лӱддымӧ лийза да нунын дене кредалза!» | 9укрепитесь и будьте мужественны, Филистимляне, чтобы вам не быть в порабощении у Евреев, как они у вас в порабощении; будьте мужественны и сразитесь с ними. |
| 10 Филистим-влак кредалаш пижыныт. Израильтян-шамыч сеҥалтыныт, да кажныже шке омашышкыже куржын. Нуно шукын пытеныт: чылаже кумло тӱжем йолешке колен. | 10И сразились Филистимляне, и поражены были Израильтяне, и каждый побежал в шатер свой, и было поражение весьма великое, и пало из Израильтян тридцать тысяч пеших. |
| 11 Юмын шондыкым руалтен налыныт, а Илийын кок эргыже, Офни ден Финеес, коленыт. | 11И ковчег Божий был взят, и два сына Илиевы, Офни и Финеес, умерли. |
| 12 Вениамин тукым гыч ик еҥ сӧй пасу гыч куржын утлен да тудо кечынак Силомыш толын шуын. Ӱмбалныже вургем кушкедме, вуйыштыжо пурак лийын. | 12И побежал один Вениамитянин с места сражения и пришел в Силом в тот же день; одежда на нем была разодрана и прах на голове его. |
| 13 Тудын толмыж годым Илий капка воктенысе пӱкеныште шинчен да уверым вучен – шӱм-чонжо Юмын шондыкшо верч вургыжын. Кунам тиде еҥ толын да мо лийме нерген олаште увертарен, чыланат чот шорташ тӱҥалыныт. | 13Когда пришел он, Илий сидел на седалище при дороге у ворот и смотрел, ибо сердце его трепетало за ковчег Божий. И когда человек тот пришел и объявил в городе, то громко восстенал весь город. |
| 14 Илий варгыжме йӱкым колын да йодын: «Мом тиде кычкырат?» Саде еҥ тунамак Илий деке лишемын да уверым каласен. | 14И услышал Илий звуки вопля и сказал: отчего такой шум? И тотчас подошел человек тот и объявил Илию. |
| 15 Илий тунам индешле кандаш ияш лийын, шинчаже начарештмылан кӧра нимат ужын огыл. | 15Илий был тогда девяноста восьми лет; и глаза его померкли, и он не мог видеть. |
| 16 Тудо еҥ Илийлан каласен: «Мый стан гыч толынам, сӧй пасу гыч таче куржын утленам». Илий йодын: «Мо лийын, эргым?» | 16И сказал тот человек Илию: я пришел из стана, сегодня же бежал я с места сражения. И сказал Илий: что произошло, сын мой? |
| 17 Уверзе вашештен: «Израиль филистим-влак деч куржын, пеш шуко калык пытен. Тыйын кок эргыч, Офни ден Финеес, коленыт, тыгак Юмын шондыкым руалтен налыныт». | 17И отвечал вестник и сказал: побежал Израиль пред Филистимлянами, и поражение великое произошло в народе, и оба сына твои, Офни и Финеес, умерли, и ковчег Божий взят. |
| 18 Кунам тудо Юмын шондыкшо нерген каласен, Илий капка воктенысе пӱкенже гыч комдык йӧрлын, тупрӱдыжым пудыртен да колен – тудо шоҥго да неле капкылан улмаш. Илий нылле ий Израильын судьяже лийын. | 18Когда упомянул он о ковчеге Божием, Илий упал с седалища навзничь у ворот, сломал себе хребет и умер; ибо он был стар и тяжел. Был же он судьею Израиля сорок лет. |
| 19 Тудын шешкыже, Финеесын ватыже, мӱшкыран лийын – теве-теве ыштышаш улмаш. Юмын шондыкым руалтен налме нерген, тыгак оньыкугызаж ден марийжын колымышт нерген колмеке, тудын мӱшкыржым пӱтыраш тӱҥалын – пеш чот корштымо деч тудо лыдырген волен шинчын да азам ыштен. | 19Невестка его, жена Финеесова, была беременна уже пред родами. И когда услышала она известие о взятии ковчега Божия и о смерти свекра своего и мужа своего, то упала на колени и родила, ибо приступили к ней боли ее. |
| 20 Колымыж годым воктеныже шогышо ӱдырамаш-влак тудлан ойленыт: «Ит лӱд, тый эргым ыштенат». Но тудо нимом вашештен огыл, ӱдырамашлан чылажат садак лийын. | 20И когда умирала она, стоявшие при ней женщины говорили ей: не бойся, ты родила сына. Но она не отвечала и не обращала внимания. |
| 21 Азажлан тудо Иохавед лӱмым*а пуэн да каласен: «Израиль деч чап кораҥын», вет Юмын шондыкым руалтен налыныт, а оньыкугызаж ден марийже коленыт. | 21И назвала младенца: Ихавод, сказав: `отошла слава от Израиля' --со взятием ковчега Божия и со смертью свекра ее и мужа ее. |
| 22 «Израиль деч чап кораҥын, Юмын шондыкым руалтен налыныт», – тудо ойлен. | 22Она сказала: отошла слава от Израиля, ибо взят ковчег Божий. |
*а 4:21 Иохавед лӱм еврей йылмыште ’чапдыме’ манмым ончыкта.
Глава 4