Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаИЗРАИЛЬ СУДЬЯ-ВЛАКЫН КНИГАШТ | КНИГА СУДЕЙ ИЗРАИЛЕВЫХ |
5 Глава | Глава 5 |
| 1 Тиде кечын Девора ден Варак, Авиноам эрге, тыгай мурым муреныт: | 1В тот день воспела Девора и Варак, сын Авиноамов, сими словами: |
| 2 «Он-влак Израильым наҥгаеныт, калык сарыш шке кумылын каен – Господьым чапландарыза! | 2Израиль отмщен, народ показал рвение; прославьте Господа! |
| 3 Кугыжа-влак, колыштса! Вуйлатыше-влак, колза! Господьлан мый мураш тӱҥалам! Господьлан, Израильын Юмыжлан, шоктем! | 3Слушайте, цари, внимайте, вельможи: я Господу, я пою, бряцаю Господу Богу Израилеву. |
| 4 Кунам Тый, Господь, Сеир гыч лектынат, кунам Тый Едом мланде гыч каенат – мланде чытырналтын, кава гыч кугу йӱр йӱрын, пыл-влак вӱдым йоктареныт. | 4Когда выходил Ты, Господи, от Сеира, когда шел с поля Едомского, тогда земля тряслась, и небо капало, и облака проливали воду; |
| 5 Курык-влак Господь ончылно лӱҥгеныт, Израильын Господь Юмыжо ончылно Синай курыкат чытырен. | 5горы таяли от лица Господа, даже этот Синай от лица Господа Бога Израилева. |
| 6 Анаф эрге Самегар илыме годым, Иаильын кечылаштыже, 2 корно-влак пустаҥыныт, ончыч вияш корно дене коштшо-шамыч йыргорно дене коштыныт. | 6Во дни Самегара, сына Анафова, во дни Иаили, были пусты дороги, и ходившие прежде путями прямыми ходили тогда окольными дорогами. |
| 7 Калык деч посна кодыныт Израиль илем-влак, пуста лийыныт нуно мыйын, Деворан, кынел шогалмешкем, мыйын, Израильын аважын, кынел шогалмешкем. | 7Не стало обитателей в селениях у Израиля, не стало, доколе не восстала я, Девора, доколе не восстала я, мать в Израиле. |
| 8 Вес юмо-влакым ойырен налын Израиль, садлан капка воктене сар кая. Израильын нылле тӱжем сарзыжын лийын мо авыртыш ден умдыжо? | 8Избрали новых богов, оттого война у ворот. Виден ли был щит и копье у сорока тысяч Израиля? |
| 9 Шӱмем мыйын Израиль вуйлатыше-влак дене, сарыш шке кумылын кайыше калык дене! Господьым чапландарыза! | 9Сердце мое к вам, начальники Израилевы, к ревнителям в народе; прославьте Господа! |
| 10 Ош тӱсан ава осёл ӱмбалне шинчын коштшо, пушкыдо шартыш ӱмбалне шинчыше да корно дене коштшо-шамыч, мурым мурыза! | 10Ездящие на ослицах белых, сидящие на коврах и ходящие по дороге, пойте песнь! |
| 11 Таве воктене вольыкым йӱктышӧ-шамычын йӱкышт: нуно Господьын кугу пашаж-влак нерген, Израиль вуйлатыше-влакын мом ыштымышт нерген каласкалат! Тунам Господьын калыкше капка деке лишемын. | 11Среди голосов собирающих стада при колодезях, там да воспоют хвалу Господу, хвалу вождям Израиля! Тогда выступил ко вратам народ Господень. |
| 12 Кынел, кынел, Девора! Кынел, кынел, мурым муралте! Кынел, Варак! Пленыш налме еҥет-влакым наҥгай, Авиноам эрге! | 12Воспряни, воспряни, Девора! воспряни, воспряни! воспой песнь! Восстань, Варак! и веди пленников твоих, сын Авиноамов! |
| 13 Икмыняр виян еҥын кидышт йымаке Господь пуэн калыкым, лӱддымӧ еҥ-влакым Тудо мыйын кидыш пуэн. | 13Тогда немногим из сильных подчинил Он народ; Господь подчинил мне храбрых. |
| 14 Амалик мландеш вожым колтышо-влак Ефрем деч толыныт. Тыйын почешет, Вениамин, тыйын калыкет дене пырля нуно толыныт. Вуйлатыше-шамыч толыныт Махир деч, он-влакын пондыштым кучышо-влак Завулон деч толыныт. | 14От Ефрема пришли укоренившиеся в земле Амалика; за тобою Вениамин, среди народа твоего; от Махира шли начальники, и от Завулона владеющие тростью писца. |
| 15 Девора дене пырля Иссахарын онышт улыт, Варак семын Иссахар лапверышке йолын чымалтын. А Рувим тукымышто – кугу кокытеланымаш. | 15И князья Иссахаровы с Деворою, и Иссахар так же, как Варак, бросился в долину пеший. В племенах Рувимовых большое разногласие. |
| 16 Кӱтӱчын шиялтышыжым колыштын, 2 шорык вӱта коклаште мом тый шинчет? Рувим тукымышто – кокытеланымаш. | 16Что сидишь ты между овчарнями, слушая блеяние стад? В племенах Рувимовых большое разногласие. |
| 17 Галаад ила Иордан вес велне. Молан гын Дан корабль-влак воктене юватылеш? Теҥыз серыште кодын Асир, ласкан ила шке гаваньже воктене. | 17Галаад живет спокойно за Иорданом, и Дану чего бояться с кораблями? Асир сидит на берегу моря и у пристаней своих живет спокойно. |
| 18 Завулон – илышыжым пуаш ямде калык, тудын дене пырля Неффалим – кӱкшака пасушто. | 18Завулон--народ, обрекший душу свою на смерть, и Неффалим--на высотах поля. |
| 19 Кредалаш лектыныт кугыжа-влак, ханаан кугыжа-шамыч кредалыныт Фаанахыште, Мегиддо вӱд воктене, но ший арвер нунылан логалын огыл. | 19Пришли цари, сразились, тогда сразились цари Ханаанские в Фанаахе у вод Мегиддонских, но не получили нимало серебра. |
| 20 Кредалмашыш ушненыт кава гыч шӱдыр-влак, шке корнышт гыч нуно кредалыныт Сисара ваштареш. | 20С неба сражались, звезды с путей своих сражались с Сисарою. |
| 21 Киссон вӱд тушман-шамычым наҥгаен, акрет эҥер, Киссон эҥер, нуным наҥгаен. Виян лий, мыйын чонем! | 21Поток Киссон увлек их, поток Кедумим, поток Киссон. Попирай, душа моя, силу! |
| 22 Виян ожо-влак чымат, имне-влакын тӧргымышт деч мланде чытыра! | 22Тогда ломались копыта конские от побега, от побега сильных его. |
| 23 ”Каргыза Мерозым, – Господьын Суксыжо ойла, – каргыза, каргыза тушто илыше-влакым. Нуно Господьлан полшаш толын огытыл, виян сарзышт дене полшен огытыл Господьлан кредалаш”. | 23Прокляните Мероз, говорит Ангел Господень, прокляните, прокляните жителей его за то, что не пришли на помощь Господу, на помощь Господу с храбрыми. |
| 24 Тек суапландарыме лиеш ӱдырамаш-влак коклаште Иаиль, кеней Хеверын ватыже! Вынер омашыште илыше ӱдырамаш-влак коклаште тек тудо лиеш суапландарыме! | 24Да будет благословенна между женами Иаиль, жена Хевера Кенеянина, между женами в шатрах да будет благословенна! |
| 25 Вӱдым йодын Сисара – тудо шӧрым пуэн, тӧрам йӱктымӧ коркаш конден ӱмбалым. | 25Воды просил он: молока подала она, в чаше вельможеской принесла молока лучшего. |
| 26 [Шола] кидшым тудо пашкар деке, 2 а пурлажым пашазын чӧгытшӧ дек шуялтен. Перен тудо Сисарам, вуйжым шалатен, вуйвичкыжшым шӱтен. | 26Левую руку свою протянула к колу, а правую свою к молоту работников; ударила Сисару, поразила голову его, разбила и пронзила висок его. |
| 27 Камвозын тудо йолжо воктек, шуҥгалтын да киен! Камвозын тудо, шуҥгалтын Иаильын йолжо воктеке! Камвозын, колышо шуҥгалтын! | 27К ногам ее склонился, пал и лежал, к ногам ее склонился, пал; где склонился, там и пал сраженный. |
| 28 Окна гыч ончыштеш Сисаран аваже, решоткан окна гоч мӱгырен шортеш: ”Мом юватылыт тудын орваже-влак? Молан имне-шамычын йол йӱкышт ок шокто?” | 28В окно выглядывает и вопит мать Сисарина сквозь решетку: что долго не идет конница его, что медлят колеса колесниц его? |
| 29 Вашештат тудлан лӱмлӧ ӱдырамаш-влак кокла гыч эн ушанже, шкежат тудо тыге шонкала: | 29Умные из ее женщин отвечают ей, и сама она отвечает на слова свои: |
| 30 ”Очыни, поген налыныт нуно поянлыкым да шке коклаштышт пайлат – ик сарзылан ик але кок ӱдыр дене, Сисаралан – тӱрлӧ тӱсан чапле вургем, пленыш налме ӱдыр-влакын вачӱмбакышт тӱрлымӧ шовычым пыштат”. | 30верно, они нашли, делят добычу, по девице, по две девицы на каждого воина, в добычу полученная разноцветная одежда Сисаре, полученная в добычу разноцветная одежда, вышитая с обеих сторон, снятая с плеч пленника. |
| 31 Тек тыге пытарыме лиеш Тыйын чыла тушманет, Господь! А Тыйым йӧратыше-влак тек нӧлталтше кече гай волгалтыт!» Тидын деч вара мландыште нылле ий тыныс илыш лийын. | 31Так да погибнут все враги Твои, Господи! Любящие же Его да будут как солнце, восходящее во всей силе своей! --И покоилась земля сорок лет. |
Глава 5