Выбрать язык
Книги Ветхого Завета
Книги Нового Завета
без русского текстаИЗРАИЛЬ СУДЬЯ-ВЛАКЫН КНИГАШТ | КНИГА СУДЕЙ ИЗРАИЛЕВЫХ |
1 Глава | Глава 1 |
| 1 Иисус колымеке, израиль эрге-влак Господь деч йодыныт: «Кӧмыт мемнан кокла гыч хананей-шамыч дене кредалаш икымше каят?» | 1По смерти Иисуса вопрошали сыны Израилевы Господа, говоря: кто из нас прежде пойдет на Хананеев--воевать с ними? |
| 2 Господь каласен: «Иуда тукым кая. Мый мландым тудын кидыш пуэм». | 2И сказал Господь: Иуда пойдет; вот, Я предаю землю в руки его. |
| 3 Иуда эрге-влак Симеон тукымысо иза-шольыштлан каласеныт: «Айста мемнан дене пырля, те мыланна хананей-шамыч деч мландынам поген налаш полшеда. А вара ме тендан мландыдам налаш полшена». Тыге Симеон тукым эрге-влак нунын дене пырля каеныт. | 3Иуда же сказал Симеону, брату своему: войди со мною в жребий мой, и будем воевать с Хананеями; и я войду с тобою в твой жребий. И пошел с ним Симеон. |
| 4 Иуда эрге-шамыч сар дене каеныт, да Господь хананей ден ферезей-влакым нунын кидыш пуэн. Везекыште нуно лу тӱжем еҥым пытареныт. | 4И пошел Иуда, и предал Господь Хананеев и Ферезеев в руки их, и побили они из них в Везеке десять тысяч человек. |
| 5 Тушто Адони-Везекым вашлийыныт, тудын дене кредалыныт да хананей ден ферезей-влакым кырен шалатеныт. | 5В Везеке встретились они с Адони-Везеком, сразились с ним и разбили Хананеев и Ферезеев. |
| 6 Адони-Везек куржын, но нуно тудым поктен каеныт да кученыт, кидысе да йолысо кугыварняжым пӱчкын ойыреныт. | 6Адони-Везек побежал, но они погнались за ним и поймали его и отсекли большие пальцы на руках его и на ногах его. |
| 7 Тунам Адони-Везек каласен: «Мый шымле кугыжан кидысе да йолысо кугыварняштым пӱчкынам, нуно ӱстелем йымалне кинде пудыргым погеныт. Кузе мый весе-шамыч дене ыштенам, Юмо мый денем тыгак ыштен». Адони-Везекым Иерусалимыш конденыт, да тушто тудо колен. | 7Тогда сказал Адони-Везек: семьдесят царей с отсеченными на руках и на ногах их большими пальцами собирали крохи под столом моим; как делал я, так и мне воздал Бог. И привели его в Иерусалим, и он умер там. |
| 8 Иуда эрге-влак Иерусалим ваштареш кредалыныт да тудым сеҥен налыныт. Тушто илыше-шамычым керде дене пытареныт, а олам йӱлалтеныт. | 8И воевали сыны Иудины против Иерусалима и взяли его, и поразили его мечом и город предали огню. |
| 9 Вара Иуда эрге-влак курыклаште, Кечывалвел мландыште да лоп верлаште илыше хананей-шамыч дене кредалаш каеныт. | 9Потом пошли сыны Иудины воевать с Хананеями, которые жили на горах и на полуденной земле и на низменных местах. |
| 10 Тидын деч вара нуно Хевронышто илыше хананей-шамыч ваштареш каеныт – Хевронын ончычсо лӱмжӧ Кириаф-Арба лийын – да [Енак тукым] Шешайым, Ахиманым да Фалмайым пуштыныт. | 10И пошел Иуда на Хананеев, которые жили в Хевроне (имя же Хеврону было прежде Кириаф-Арбы), и поразили Шешая, Ахимана и Фалмая. |
| 11 Тушечын нуно Давирыште илыше-влак ваштареш каеныт. Давирын ончычсо лӱмжӧ Кириаф-Сефер лийын. | 11Оттуда пошел он против жителей Давира; имя Давиру было прежде Кириаф-Сефер. |
| 12 Халев каласен: «Кӧ Кириаф-Сеферым сеҥен налеш, тудлан Ахса ӱдырем марлан пуэм». | 12И сказал Халев: кто поразит Кириаф-Сефер и возьмет его, тому отдам Ахсу, дочь мою, в жену. |
| 13 Олам Гофониил, Халевын Кеназ шольыжын эргыже, сеҥен налын. Халев тудлан Ахса ӱдыржым марлан пуэн. | 13И взял его Гофониил, сын Кеназа, младшего брата Халевова, и Халев отдал в жену ему Ахсу, дочь свою. |
| 14 Ахсан каяш тарванымыж годым Гофониил тудым ачаж деч пасум йодаш туныктен. Кунам Ахса осёл ӱмбач волен, Халев тудын деч йодын: «Мом йоднет?» | 14Когда надлежало ей идти, Гофониил научил ее просить у отца ее поле, и она сошла с осла. Халев сказал ей: что тебе? |
| 15 Ахса вашештен: «Пӧлекым пуэн, мыйым суапландаре. Тый мылам Кечывалвел мландыште мландым пуэнат, пу мылам памаш-влакымат». Халев тудлан [йодмыж почеш] кӱшыл памашымат, ӱлыл памашымат пуэн. | 15Ахса сказала ему: дай мне благословение; ты дал мне землю полуденную, дай мне и источники воды. И дал ей Халев источники верхние и источники нижние. |
| 16 [Иофорын,] Моисейын кеней калык гыч улшо оньыкугызажын, эргыже-влак Иудан калыкше дене пырля Пальме ола*а гыч Иуда тукымын ир мландышкыже, Арад дечын кечывалвелкыла, каеныт да тусо калык коклаште илаш тӱҥалыныт. | 16И сыны Иофора Кенеянина, тестя Моисеева, пошли из города Пальм с сынами Иудиными в пустыню Иудину, которая на юг от Арада, и пришли и поселились среди народа. |
| 17 Вара Иуда тукым еҥ-влак Симеон тукым дене пырля Цефафыште илыше хананей-влак ӱмбаке каеныт да нуным кырен шалатеныт. А олам, Господьлан надыр шотеш пӧлеклен, пӱтынек пытареныт. Санденак тиде олам Хорма*б манын лӱмдаш тӱҥалыныт. | 17И пошел Иуда с Симеоном, братом своим, и поразили Хананеев, живших в Цефафе, и предали его заклятию, и оттого называется город сей Хорма. |
| 18 Иуда тыгак Газа, Аскалон, Екрон ола-влакым, [эше Азотым] да нунын йыр улшо верлам руалтен налын. | 18Иуда взял также Газу с пределами ее, Аскалон с пределами его, и Екрон с пределами его. |
| 19 Господь Иуда эрге-влак пелен лийын. Нуно курыклам сеҥен налыныт, но лапверыште илыше-шамычым поктен колтен кертын огытыл – нуныжын кӱртньӧ дене чоткыдемдыме сарлык орвашт лийын. | 19Господь был с Иудою, и он овладел горою; но жителей долины не мог прогнать, потому что у них были железные колесницы. |
| 20 Моисейын кӱштымыж семынак, Халевлан Хевроным пуэныт. [Тушто тудо Енак эрге-влакын кум олаштым шкаланже налын.] Тушечын тудо Енакын кум эргыжым поктен колтен. | 20И отдали Халеву Хеврон, как говорил Моисей, и изгнал он оттуда трех сынов Енаковых. |
| 21 Вениамин эрге-влак Иерусалимыште илыше иевусей-шамычым поктен колтен кертын огытыл. Иевусей-влак таче кечынат Вениамин эрге-шамыч дене пырля Иерусалимыште илат. | 21Но Иевусеев, которые жили в Иерусалиме, не изгнали сыны Вениаминовы, и живут Иевусеи с сынами Вениамина в Иерусалиме до сего дня. |
| 22 Иосиф эрге-влак Вефильым сеҥен налаш каеныт, Господь нунын пелен лийын. | 22И сыны Иосифа пошли также на Вефиль, и Господь был с ними. |
| 23 Нуно Вефиль деке [миеныт да] олам ончаш еҥ-шамычым колтеныт. Тиде олан ончычсо лӱмжӧ Луз улмаш. | 23И остановились и высматривали сыны Иосифовы Вефиль (имя же городу было прежде Луз). |
| 24 Ончаш мийыше-влак ола гыч лекше еҥым ужыныт, [тудым кученыт] да каласеныт: «Кузе мыланна олаш логалаш – ончыкто, тунам ме тыланет порым ыштена». | 24И увидели стражи человека, идущего из города, и сказали ему: покажи нам вход в город, и сделаем с тобою милость. |
| 25 Тудо нунылан пураш лийме верым ончыктен. Иосиф эрге-влак олаште илыше-влакым керде дене пытареныт, а тиде еҥым да тудын уло родо-тукымжым колтеныт. | 25Он показал им вход в город, и поразили они город мечом, а человека сего и все родство его отпустили. |
| 26 Тиде еҥ хеттей-влакын мландышкышт каен да тушан олам чоҥен, тудым Луз манын лӱмден. Таче кечынат олан лӱмжӧ тидак кодын. | 26Человек сей пошел в землю Хеттеев, и построил город и нарек имя ему Луз. Это имя его до сего дня. |
| 27 Манассий эрге-влак Беф-Саным, [вес семынже Скифопольым,] Фаанахым, Дорым, Ивлеамым, Мегиддом да нунын йыр улшо илем-влакым сеҥен налын кертын огытыл. Хананей-шамыч тиде мландыштак кодыныт. | 27И Манассия не выгнал жителей Бефсана и зависящих от него городов, Фаанаха и зависящих от него городов, жителей Дора и зависящих от него городов, жителей Ивлеама и зависящих от него городов, жителей Мегиддона и зависящих от него городов; и остались Хананеи жить в земле сей. |
| 28 Кунам Израиль вийым поген, хананей-влак тудлан ӧкым пашам ыштен иленыт, но тиде мланде гыч нуным пӱтынек поктен колтен огыл. | 28Когда Израиль пришел в силу, тогда сделал он Хананеев данниками, но изгнать не изгнал их. |
| 29 Ефрем эрге-влакат Газерыште илыше хананей-шамычым поктен колтен кертын огытыл. Хананей-влак умбакыжат Газерыште Ефрем эрге-шамыч коклаште иленыт [да нунылан ӧкым пашам ыштеныт]. | 29И Ефрем не изгнал Хананеев, живущих в Газере; и жили Хананеи среди их в Газере. |
| 30 Завулон эрге-влакат Китронышто да Наглолышто илыше-шамычым поктен колтен огытыл. Хананей-влак нунын коклаште иленыт да нунылан ӧкым пашам ыштеныт. | 30И Завулон не изгнал жителей Китрона и жителей Наглола, и жили Хананеи среди их и платили им дань. |
| 31 Тыгак Асир эрге-влак Аккошто илыше-влакым, [нуно Асирлан ӧкым пашам ыштен иленыт, тыгак Дор,] Сидон, Ахлав, Ахзив, Хелва, Афек да Рехов олалаште илыше-шамычым поктен колтен огытыл. | 31И Асир не изгнал жителей Акко и жителей Сидона и Ахлава, Ахзива, Хелвы, Афека и Рехова. |
| 32 Сандене Асир эрге-влак тудо мландысе хананей-шамыч коклаште иленыт, вет нуным тушеч поктен колтен огытыл. | 32И жил Асир среди Хананеев, жителей земли той, ибо не изгнал их. |
| 33 Неффалим эрге-влакат Вефсамисыште да Беф-Анафыште илыше-шамычым поктен колтен огытыл да тусо хананей-влак коклаште иленыт. Вефсамисыште да Беф-Анафыште илыше-влак нунылан ӧкым пашам ыштеныт. | 33И Неффалим не изгнал жителей Вефсамиса и жителей Бефанафа и жил среди Хананеев, жителей земли той; жители же Вефсамиса и Бефанафа были его данниками. |
| 34 А Дан эрге-шамычым курыклаште аморрей-влак шыгыремдылыныт, нунылан лапверыш волаш пуэн огытыл. | 34И стеснили Аморреи сынов Дановых в горах, ибо не давали им сходить на долину. |
| 35 Аморрей-шамыч Херес курыкышто, [туштыжо маска ден рывыж-влак иленыт,] тыгак Аиалонышто да Шаалвимыште илаш кодыныт. Иосиф эрге-шамычын аморрей-влакым сеҥымекышт, аморрей-влак нунылан ӧкым пашам ышташ тӱҥалыныт. | 35И остались Аморреи жить на горе Херес, в Аиалоне и Шаалвиме; но рука сынов Иосифовых одолела Аморреев, и сделались они данниками им. |
| 36 Аморрей-влакын мланде чекышт Акравим кӱкшака ден Села деч тӱҥалын да умбакыла шуйнен. | 36Пределы Аморреев от возвышенности Акравим и от Селы простирались и далее. |
*а 1:16 Пальме ола – Иерихон олан вес лӱмжӧ.
*б 1:17 Хорма лӱм еврей йылмыште ’пытарымаш’ манмым ончыкта.
Глава 1