Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Apostolien kirja | Acts |
Chapter 4 | Chapter 4 |
| 1Konša Petri ta Iivana paistih rahvahan kera, šiih tultih papit, jumalankojin vahtien piälikkö ta saddukeit*a. | 1As they spoke to the people, the priests and the captain of the temple and the Sadducees came to them, |
| 2Hyö oli šiännytty, šentäh kun apostolit opaššettih rahvašta ta šaneltih, jotta kuollehet nouššah, juštih niin kuin Iisussa nousi kuollehista. | 2being upset because they taught the people and proclaimed in Jesus the resurrection from the dead. |
| 3Hyö otettih Petri ta Iivana kiini ta pantih yökši tyrmäh, niätšen kun oli jo ilta. | 3They laid hands on them, and put them in custody until the next day, for it was now evening. |
| 4Ka monet niistä, ket kuultih apostolien pakina, ušottih. Uškovellien luku kašvo, heitä oli nyt jo šiinä viisituhatta. | 4But many of those who heard the word believed, and the number of the men came to be about five thousand. |
| 5Toisena päivänä Jerusalimissa keräyvyttih jevreijen piämiehet, rahvahan vanhimmat ta sakonanopaštajat*b. | 5In the morning, their rulers, elders, and scribes were gathered together in Jerusalem. |
| 6Šielä oli ylipappi Annas, šamoin Kaijafa, Iivana, Aleksanteri ta kaikki muut ylipapin šukuh kuulujat. | 6Annas the high priest was there, with Caiaphas, John, Alexander, and as many as were relatives of the high priest. |
| 7Hyö käšettih tuuvva apostolit hiän eteh ta kyšyttih: «Millä voimalla tahi kenen nimellä työ parentija voimattoman?» | 7When they had stood Peter and John in the middle of them, they inquired, “By what power, or in what name, have you done this?” |
| 8Šiitä Petri, Pyhän Henken täyttämänä, šano heilä: «Rahvahan piämiehet ta vanhimmat! | 8Then Peter, filled with the Holy Spirit, said to them, “You rulers of the people, and elders of Israel, |
| 9Työ kyšelettä meiltä, mitein myö auttoma voimatointa. Työ tahotta tietyä, mitein hiän pareni. | 9if we are examined today concerning a good deed done to a crippled man, by what means this man has been healed, |
| 10Ka tietäkkyä työ kaikin ta koko Israelin rahvaš, jotta še tapahtu Iisussan Hristossan, Nasarettilaisen, nimen voimalla. Hänet työ nuakliččija ristih, vain Jumala noššatti Hänet kuollehista. Iisussan Hristossan nimen voimalla tämä mieš šeisou tiän ieššä tervehenä. | 10may it be known to you all, and to all the people of Israel, that in the name of Jesus Christ of Nazareth, whom you crucified, whom God raised from the dead, this man stands here before you whole in him. |
| 11Hiän on še kivi, mi teilä rakentajilla ei kelvannun, vain mistä tuli rakennukšen piäkivi. Kenkänä muu ei voi meitä pelaštua. | 11He is ‘the stone which was regarded as worthless by you, the builders, which has become the head of the corner.’ |
| 12Taivahan alla ihmisillä ei ole annettu toista nimie, min avulla myö voisima pelaštuo.» | 12There is salvation in no one else, for there is no other name under heaven that is given among men, by which we must be saved!” |
| 13Kun Neuvokunnan miehet nähtih Petrin ta Iivanan rohkevuš ta huomattih, jotta nämä ollah opaštumattomie rahvahanmiehie, hyö ihmeteltih. Hyö tunnettih hiät niiksi, ket oli oltu Iisussan kera. | 13Now when they saw the boldness of Peter and John, and had perceived that they were unlearned and ignorant men, they marveled. They recognized that they had been with Jesus. |
| 14Ta kun hyö vielä nähtih parennettu mieš apostolien viereššä šeisomašša, hyö ei voitu šanuo mitänä vaštah. | 14Seeing the man who was healed standing with them, they could say nothing against it. |
| 15Hyö käšettih apostolien männä Neuvokunnan šalista ta paistih keškenäh: | 15But when they had commanded them to go aside out of the council, they conferred among themselves, |
| 16«Mitä miän pitäis ruatua näillä ihmisillä? Heijän kautti tosieh tapahtu ihmeh. Kaikki jerusalimilaiset tiijetäh jo šiitä, emmäkä myö voi šitä eikkie. | 16saying, “What shall we do to these men? Because indeed a notable miracle has been done through them, as can be plainly seen by all who dwell in Jerusalem, and we can’t deny it. |
| 17No jotta tämä ei levieis ielläh rahvahan kešeššä, niin kieltäkkä ta pölätelkä heitä, jotta hyö ei paistais šen Miehen nimeššä enämpi kellänä.» | 17But so that this spreads no further among the people, let’s threaten them, that from now on they don’t speak to anyone in this name.” |
| 18Hyö kučuttih apostolit šalih ta kiellettih heitä enämpi pakajamašta ta opaštamašta Iisussan nimeššä. | 18They called them, and commanded them not to speak at all nor teach in the name of Jesus. |
| 19Ka Petri ta Iivana vaššattih heilä: «Kaččokkua iče, onko oikein Jumalan ieššä totella enämmän teitä kuin Jumalua? | 19But Peter and John answered them, “Whether it is right in the sight of God to listen to you rather than to God, judge for yourselves, |
| 20Myö emmä voi olla pakajamatta šiitä, mitä näkimä ta kuulima.» | 20for we can’t help telling the things which we saw and heard.” |
| 21Šilloin Neuvokunnan miehet varauteltih heitä vielä jyrkemmin, ka piäššettih hiät mänömäh rahvahan tähen. Hyö ei voitu kekšie, mistä kurittua heitä, kun kaikin kiitettih Jumalua šiitä, mitä oli tapahtun. | 21When they had further threatened them, they let them go, finding no way to punish them, because of the people; for everyone glorified God for that which was done. |
| 22Olihan mieš, kumpani oli parennettu tällä merkkiruavolla, jo piällä nellänkymmenen. | 22For the man on whom this miracle of healing was performed was more than forty years old. |
| 23Šieltä piäštyö Petri ta Iivana mäntih uškovellien luo ta šaneltih, mitä piäpapit ta rahvahan vanhimmat šanottih heilä. | 23Being let go, they came to their own company and reported all that the chief priests and the elders had said to them. |
| 24Tämän kuultuo kaikin alettih yhteh iäneh moliutuo Jumalalla. Hyö šanottih: «Jumala, Kaikenvaltani! Šie luajit taivahan, muan ta meren ta kaiken, mitä niissä on! | 24When they heard it, they lifted up their voice to God with one accord, and said, “O Lord, you are God, who made the heaven, the earth, the sea, and all that is in them; |
| 25Šie annoit Pyhän Henken paissa käškyläiseš Tuavitan, miän tuaton, šuulla näin: – Mintäh toisenvieroset karjutah äkäsenä ta rahvahat typinäistä tyhjyä mieleššäh hauvotah? | 25who by the mouth of your servant, David, said, ‘Why do the nations rage, and the peoples plot a vain thing? |
| 26Muailman čuarit nouššah, halliččijat keräyvytäh yhteh Hospotie ta Hänen Hristossua vaštah. | 26The kings of the earth take a stand, and the rulers take council together, against the Lord, and against his Christ.’ |
| 27Juuri näin kävi. Täššä linnašša Iiroti ta Ponttei Pilatti liityttih yhteh toisenvierosien ta Israelin rahvahan kera Šiun pyhyä Poikua Iisussua vaštah, kumpasen Šie olet voijellun. | 27“For truly, both Herod and Pontius Pilate, with the Gentiles and the people of Israel, were gathered together against your holy servant, Jesus, whom you anointed, |
| 28Hyö ruattih še, min Šie, Hospoti, omalla voimallaš ta viisahuollaš jo ieltäpäin miäräsit tulijakši. | 28to do whatever your hand and your council foreordained to happen. |
| 29Kačo nyt, Hospoti, mitein hyö meitä varautellah! Anna miän, Šiun käškyläisien, kaikella rohkevuolla šanella Šiun šanua. | 29Now, Lord, look at their threats, and grant to your servants to speak your word with all boldness, |
| 30Ojenna käteš, niin jotta kipiehiset parettais ta merkkiruatoja ta kummie tapahtuis Šiun pyhän Pojan Iisussan nimellä.» | 30while you stretch out your hand to heal; and that signs and wonders may be done through the name of your holy Servant Jesus.” |
| 31Konša hyö lopetettih malittu, tärähti še paikka, kunne hyö oli keräyvytty. Hyö kaikin täytyttih Pyhällä Henkellä ta šaneltih rohkiešti Jumalan šanua. | 31When they had prayed, the place was shaken where they were gathered together. They were all filled with the Holy Spirit, and they spoke the word of God with boldness. |
| 32Koko šuurella uškojien joukolla oli yksi šytän ta yksi henki. Kenkänä ei šanon omakši šitä, min omisti, vain kaikki oli heilä yhtehistä. | 32The multitude of those who believed were of one heart and soul. Not one of them claimed that anything of the things which he possessed was his own, but they had all things in common. |
| 33Apostolit šuurella voimalla tovissettih Hospotin Iisussan Hristossan kuollehista noušomisešta, ta Jumala äijälti plahoslovi heitä kaikkie. | 33With great power, the apostles gave their testimony of the resurrection of the Lord Jesus. Great grace was on them all. |
| 34Uškojien joukošša kenkänä ei ollun mitänä vailla. Ne, kellä oli muata tahi taloja, myötih niitä, a tienatut rahat tuotih | 34For neither was there among them any who lacked, for as many as were owners of lands or houses sold them, and brought the proceeds of the things that were sold, |
| 35ta pantih apostolien eteh. Niistä rahoista jokahisella annettih hänen tarpehien mukah. | 35and laid them at the apostles’ feet, and distribution was made to each, according as anyone had need. |
| 36Šamoin ruato Josiaki, kumpaista apostolit kučuttih Varnavakši – nimi merkiččöy: rohkistaja. Hiän oli leeviläini, šyntysin Kipristä. | 36Joses, who by the apostles was also called Barnabas (which is, being interpreted, Son of Encouragement), a Levite, a man of Cyprus by race, |
| 37Josialla oli oma pelto. Hiän möi šen, toi rahat ta pani apostolien eteh. | 37having a field, sold it and brought the money and laid it at the apostles’ feet. |
*a 4:1 Saddukeit kačo šelityštä Matv. 3:7.
*b 4:5 Sakonanopaštajat kačo šelityštä Matv. 2:4.
Chapter 4
