Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Uuši Šana vienankarjalakši | World English Bible |
Apostolien kirja | Acts |
Chapter 2 | Chapter 2 |
| 1Konša tuli Stroičanpäivä*a, kaikki opaššettavat oltih yheššä. | 1Now when the day of Pentecost had come, they were all with one accord in one place. |
| 2Äkkie taivahašta kuulu humina, niin kuin ois nouššun raju tuulenpuuška. Še täytti koko talon, missä hyö oltih. | 2Suddenly there came from the sky a sound like the rushing of a mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. |
| 3Hyö nähtih tulenliekkijä, niin kuin kielie, kumpaset jakauvuttih ta laškeuvuttih jokahisen piällä. | 3Tongues like fire appeared and were distributed to them, and one sat on each of them. |
| 4Šiitä hyö kaikin täytyttih Pyhällä Henkellä ta ruvettih pakajamah eri kielillä šitä, mitä Henki heilä paistavakši anto. | 4They were all filled with the Holy Spirit, and began to speak with other languages, as the Spirit gave them the ability to speak. |
| 5Jerusalimissa oli jumalahisie jevreilöitä, kumpasie oli tullun šinne kaikista muailman rahvahista, mitä vain taivahan alla on. | 5Now there were dwelling in Jerusalem Jews, devout men, from every nation under the sky. |
| 6Konša tämä humina alko kuuluo, šiih keräyty äijän väkie. Kaikin hyö oltih ällissykšissä, šentäh kun jokahini kuuli pakinan omalla kielellä. | 6When this sound was heard, the multitude came together and were bewildered, because everyone heard them speaking in his own language. |
| 7Hyö oltih kummissah ta ihmeteltih šitä. Hyö šanottih: «Nämä pakasijat, eikö hyö kaikin olla Galileijašta? | 7They were all amazed and marveled, saying to one another, “Behold, aren’t all these who speak Galileans? |
| 8Ka niin miteinpä jokahini meistä kuulou oman kotimuan kieltä? | 8How do we hear, everyone in our own native language? |
| 9Meitä on tiälä parfialaisie, medialaisie ta elamilaisie. Meitä on Mesopotamijašta, Juutijašta ta Kappadokijašta, Pontašta ta Aasijan muakunnašta, | 9Parthians, Medes, Elamites, and people from Mesopotamia, Judea, Cappadocia, Pontus, Asia, |
| 10Frigijašta ta Pamfilijašta, Jegiptistä ta Kirinejan puolisen Livijan alovehelta. Meitä on tullun Riimašta, yhet meistä ollah šyntyjäh jevreit, toiset ollah miän vieroh kiäntynehet, | 10Phrygia, Pamphylia, Egypt, the parts of Libya around Cyrene, visitors from Rome, both Jews and proselytes, |
| 11meitä on kriittiläisie ta aravilaisie – ta kaikin myö kuulemma, mitein hyö paissah miän omalla kielellä Jumalan šuurista ruatoloista.» | 11Cretans and Arabians: we hear them speaking in our languages the mighty works of God!” |
| 12Hyö ei tiijetty, mitäi ajatella. Kummissah hyö kyšeltih toini toiselta: «Mitä tämä ollou?» | 12They were all amazed, and were perplexed, saying to one another, “What does this mean?” |
| 13Vain eryähät kyllä nakrettih heitä, šanottih: «Heilä on piä täyši makieta viinua». | 13Others, mocking, said, “They are filled with new wine.” |
| 14Šiitä Petri aštu eteh ta toiset yksitoista apostolie hänen kera. Petri alko paissa lujah: «Jevreit ta kaikki Jerusalimin eläjät, kuulkua, mitä mie nyt šanon! | 14But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and spoke out to them, “You men of Judea, and all you who dwell at Jerusalem, let this be known to you, and listen to my words. |
| 15Ei nämä miehet olla humalašša, niin kuin työ smietittä – nythän on vielä huomeneš, päivän kolmaš tunti *b. | 15For these aren’t drunken, as you suppose, seeing it is only the third hour of the day. |
| 16Tämä on šitä, min Jumala pakasi oman viessintuojan Joilin šuičči: | 16But this is what has been spoken through the prophet Joel: |
| 17 – Viimesinä päivinä käyt niin, šanou Jumala, jotta Mie valutan oman Henkeni kaikkih ihmisih. Tiän pojat ta tyttäret tuuvvah viestijä Jumalalta, nuoret miehet nähäh jiävintöjä ta vanhat ukot einuššuš-unie. | 17‘It will be in the last days, says God, that I will pour out my Spirit on all flesh. Your sons and your daughters will prophesy. Your young men will see visions. Your old men will dream dreams. |
| 18Šamoin omih käškyläisih, miehih ta naisih, Mie valutan Henkeni niinä päivinä, ta hyö tuuvvah viestijä Jumalalta. | 18Yes, and on my servants and on my handmaidens in those days, I will pour out my Spirit, and they will prophesy. |
| 19Mie näytän kummie ylähyänä taivahašša, ta merkkijä alahuana muan piällä: vertä, tulta ta šakieta šavuo. | 19I will show wonders in the sky above, and signs on the earth beneath: blood, and fire, and billows of smoke. |
| 20Päiväni pimenöy, a kuutoma muuttuu veren värisekši, ennein kuin koittau Hospotin päivä, šuuri ta loistosa. | 20The sun will be turned into darkness, and the moon into blood, before the great and glorious day of the Lord comes. |
| 21Vain jokahini, ken kuččuu avukšeh Hospotin nimie, pelaštuu. | 21It will be that whoever will call on the name of the Lord will be saved.’ |
| 22Israelin miehet, kuulkua mitä mie teilä šanon! Iisussa Nasarettilaini oli mieš, kumpasen Jumala valičči teitä varoin. Oman valinnan Jumala vahvisti niillä šuurilla ruatoloilla, kummilla ta merkkilöillä, kuita Hiän Iisussan kautti luati tiän kešeššä. Niistä työ iče tiijättä. | 22“Men of Israel, hear these words! Jesus of Nazareth, a man approved by God to you by mighty works and wonders and signs which God did by him among you, even as you yourselves know, |
| 23Tämän Iisussan työ tappoja. Kun Hänet annettih teilä käsih, työ panija jumalattomat miehet nuakliččomah Hänet ristih. Näin oli Jumala meinannun ta jo ieltäpäin nähnyn. | 23him, being delivered up by the determined counsel and foreknowledge of God, you have taken by the hand of lawless men, crucified and killed; |
| 24Vain Jumala noššatti Hänet, piäšti kuoloman šuušta. Ta eihän še kuoloma ois voinunki pityä Iisussua vankinah, | 24whom God raised up, having freed him from the agony of death, because it was not possible that he should be held by it. |
| 25šentäh kun Tuavitta šanou Häneštä näin: – Mie aina niän ieššäni Hospotin, Hiän on miun oikiella puolella, jotta mie en häilähtäis. | 25For David says concerning him, ‘I saw the Lord always before my face, for he is on my right hand, that I should not be moved. |
| 26Šentäh miun šytän on iloni, miun kieli hyvilläh kiittäy Šilma, ta miun ruumis šuau levähtyä toivošša! | 26Therefore my heart was glad, and my tongue rejoiced. Moreover my flesh also will dwell in hope; |
| 27Šentäh kun šie et jätä miun henkie tuonelah etkä anna Šiun pyhän käškyläisen runkon muuttuo muakši. | 27because you will not leave my soul in Hades, neither will you allow your Holy One to see decay. |
| 28Šie näytit miula elämän tien. Šie täytät miut mielihyvällä šilmieš ieššä. | 28You made known to me the ways of life. You will make me full of gladness with your presence.’ |
| 29Vellet! Čuari Tuavitašta, miän kantatuatošta, voit varmašti šanuo, jotta hiän kuoli ta hänet hauvattih. Hänen hauta on miän tiijošša tänäpiänäki. | 29“Brothers, I may tell you freely of the patriarch David, that he both died and was buried, and his tomb is with us to this day. |
| 30Tuavitta oli Jumalan viessintuoja. Jumala oli antan Tuavitalla šanan, jotta noštau hänen čuarinistumella hänen oman jälkiläisen, Hristossan*c. Tuavitta tiesi šen | 30Therefore, being a prophet, and knowing that God had sworn with an oath to him that of the fruit of his body, according to the flesh, he would raise up the Christ to sit on his throne, |
| 31ta näki ieltäpäin Hristossan kuollehista noušomisen. Šitä Tuavitta tarkotti šanuos's'ah, jotta Hristossan henkie ei jätetä tuonelah eikä Hänen ruumis muutu muakši. | 31he foreseeing this spoke about the resurrection of the Christ, that his soul wasn’t left in Hades, and his flesh didn’t see decay. |
| 32Tämän Iisussan Jumala noššatti kuollehista, myö kaikin voimma tovistua šen. | 32This Jesus God raised up, to which we all are witnesses. |
| 33Jumala ylenti Hänet istumah Iččeh oikiella puolella. Hiän šai Tuattoh luvatun Pyhän Henken ta valutti šen Henken meih, min työ nyt niättä ta kuuletta. | 33Being therefore exalted by the right hand of God, and having received from the Father the promise of the Holy Spirit, he has poured out this, which you now see and hear. |
| 34Tuavitta ei nouššun taivahih. Hiänhän iče šanou näin: – Taivahaini Hospoti šano miun Hospotilla: Issu Miun oikiella puolella, | 34For David didn’t ascend into the heavens, but he says himself, ‘The Lord said to my Lord, “Sit by my right hand |
| 35kuni Mie panen Šiun viholliset Šiun jalkoješ alla. | 35until I make your enemies a footstool for your feet.” ’ |
| 36Niin jotta koko Israelin rahvaš voit olla varmana täštä: Jumala ašetti Iisussan Hospotiksi ta Hristossakši – tämän Iisussan, kumpasen työ nuakliččija ristih.» | 36“Let all the house of Israel therefore know certainly that God has made him both Lord and Christ, this Jesus whom you crucified.” |
| 37Tämän kuullešša hyö ei tiijetty, mitä ruatua. Hyö šanottih Petrillä ta toisilla apostoliloilla: «Vellet, mitä miän pitäis ruatua?» | 37Now when they heard this, they were cut to the heart, and said to Peter and the rest of the apostles, “Brothers, what shall we do?” |
| 38Petri šano heilä: «Jättäkkyä riähäššä elämini ta jokahini teistä antakkah kaštua iččeh Iisussan Hristossan nimeh, jotta tiän riähät prostittais. Šiitä työ šuatta lahjakši Pyhän Henken. | 38Peter said to them, “Repent, and be baptized, every one of you, in the name of Jesus Christ for the forgiveness of sins, and you will receive the gift of the Holy Spirit. |
| 39Tämä lupauš on teilä, tiän lapšilla ta kaikilla loittosilla, ketä šuinki Hospoti, miän Jumala, kuččuu.» | 39For the promise is to you, and to your children, and to all who are far off, even as many as the Lord our God will call to himself.” |
| 40Petri jatko vielä pakinua. Hiän pyritti heitä: «Antakkua pelaštua iččenä, jotta että katois tämän riähkähisen ihmispolven kera». | 40With many other words he testified, and exhorted them, saying, “Save yourselves from this crooked generation!” |
| 41Ne, ket ušottih Petrin šanoih, otettih kaššanta. Ta šinä päivänä uškojien joukkoh liitty kolmisentuhatta henkie. | 41Then those who gladly received his word were baptized. There were added that day about three thousand souls. |
| 42Uškojat tarkkah kuunneltih apostolien opaššušta ta elettih šen mukah. Hyö oltih yheššä kuin šuuri pereh, šyötih yheššä, katattih yheššä leipyä*d ta moliuvuttih. | 42They continued steadfastly in the apostles’ teaching and fellowship, in the breaking of bread, and prayer. |
| 43Jumalan varuu levisi rahvahan keškeh, ta monta kummua ta merkkiruatuo tapahtu apostolien käsien kautti Jerusalimissa. | 43Fear came on every soul, and many wonders and signs were done through the apostles. |
| 44Uškojat oltih aina yheššä ta heilä kaikki oli yhtehistä. | 44All who believed were together, and had all things in common. |
| 45Hyö myötih omat talot ta elot, ta niistä šuatuja rahoja juattih kaikilla šen mukah, min kenki tarvičči. | 45They sold their possessions and goods, and distributed them to all, according as anyone had need. |
| 46Joka päivä hyö yksissä mielin keräyvyttih jumalankotih, a omissa kotiloissa katattih leipyä ta šyötih yheššä hyvällä mielin ta puhtahin šytämin. | 46Day by day, continuing steadfastly with one accord in the temple, and breaking bread at home, they took their food with gladness and singleness of heart, |
| 47Hyö ylennettih Jumalua ta kaikki rahvaš tykkäsi heitä. Hospoti joka päivä lisäsi uškojakuntah niitä, ket pelaššuttih. | 47praising God, and having favor with all the people. The Lord added to the assembly day by day those who were being saved. |
*a 2:1 Stroičanpäivyä piettih viijenkymmenen päivän piäštä Äijäštäpäiväštä.
*b 2:15 Päivän kolmaš tunti kačo šelityštä Mark. 12:52.
*c 2:30 Hristossa kačo šelityštä Matv. 1:16.
*d 2:42 Leivän katkuamini on pričastie, mitä otettih šyyvveššä.
Chapter 2
