Choose Language
New Testament Books
view with a second Bible
| Бур Юӧр коми-пермяцкöй кыв вылын | Pyhä Raamattu (1933/1938) |
ВЕЖА АПОСТОЛ ПАВЕЛЛӦН КОРИНФЫН ОЛІССЕЗЛӦ КЫКӦТ ГИЖӦТ | Paavalin toinen kirje korinttolaisille |
Chapter 7 | Luku 7 |
| 1Донаэзӧ, сымда бурсӧ Еныс кӧсйӧм миянлӧ сетны! Сідзкӧ, дзимлялам быдӧс, мый сэрпӧсьтӧ вывтырнымӧс да ловнымӧс. Пондам овны Енсис полӧмӧн, медбы миян оланным быдсӧн вӧлі вежа. | 1Koska meillä siis on nämä lupaukset, rakkaani, niin puhdistautukaamme kaikesta lihan ja hengen saastutuksesta, saattaen pyhityksemme täydelliseksi Jumalan pelossa. |
| 2Осьтӧ миянлӧ сьӧлӧммезнытӧ. Мийӧ некинлісь сьӧлӧмсӧ эгӧ дзугыльтӧ, некинлӧ эгӧ керӧ умӧльсӧ, некинсянь эгӧ кошшӧ мыйкӧ босьтны. | 2Antakaa meille tilaa sydämessänne. Emme ole tehneet kenellekään vääryyttä, emme ole olleet kenellekään turmioksi, emme kenellekään vahinkoa tuottaneet. |
| 3Ог баит осудитны тіянӧс. Ме эд одзжык висьтавлі ни: тійӧ миян сьӧлӧммезын. Оламӧ, куламӧ я, тійӧ пыр миянкӧт. | 3En sano tätä tuomitakseni teitä, sillä olenhan jo sanonut, että te olette meidän sydämessämme, yhdessä kuollaksemme ja yhdessä elääksemme. |
| 4Ме надейтча тіян вылӧ да ошшася тіянӧн. Ёна тӧждісьӧмным коста тійӧ менӧ вынсьӧтіт, и ме ӧддьӧн гажми. | 4Paljon minulla on luottamusta teihin, paljon minulla on kerskaamista teistä; olen täynnä lohdutusta, minulla on ylenpalttinen ilo kaikessa ahdingossamme. |
| 5Кӧр мийӧ локтім Македонияас, мийӧ немымда эгӧ вермӧ шоччисьны. Миянӧс быд ладорсянь дзескӧтлісӧ: ӧтӧрись отирыс уськӧтчывлісӧ, а пытшканым вӧлі полӧм. | 5Sillä ei Makedoniaan tultuammekaan lihamme saanut mitään rauhaa, vaan me olimme kaikin tavoin ahdistetut: ulkoapäin taisteluja, sisältäpäin pelkoa. |
| 6Но Еныс тӧждісиссесӧ бурӧтӧ. Сія миянӧс бурӧтіс Титыс локтӧмӧн. | 6Mutta Jumala, joka masentuneita lohduttaa, lohdutti meitä Tiituksen tulolla, |
| 7Эта гажным абу дзир сы локтӧмсянь, но и сысянь, мыйсянь сія гажмӧм тіян дынын. Титыс висьтасис ме понда тіян тӧждісьӧм да горзӧм йылісь, сьӧлӧммезныт сотчӧм йылісь. Сысянь ме ӧддьӧнжык гажми. | 7eikä ainoastaan hänen tulollansa, vaan myöskin sillä lohdutuksella, jonka hän oli teistä saanut, sillä hän on kertonut meille teidän ikävöimisestänne, valittelustanne ja innostanne minun hyväkseni, niin että minä iloitsin vielä enemmän. |
| 8Менам гижӧтӧ вайис тіянлӧ сьӧлӧм шог, сійӧн ме тіян понда тӧжді. Ӧні ог ни тӧжды. Ме эд адзза, тіян шогныт эз вӧв дыр кежӧ. | 8Sillä vaikka murehutinkin teitä kirjeelläni, en sitä kadu, ja jos kaduinkin, niin minä - kun näen, että tuo kirje on, vaikkapa vain vähäksi aikaa, murehuttanut teitä - |
| 9Ӧні ме гажӧтча, но менам гажӧ не тӧждісьӧмнытсянь. Тіянӧс гажтӧмыс кутіс умӧльсӧ керӧмныт кузя, сійӧн гажми. Тійӧ эд пондіт тӧждыны Еныс понда. Сідзкӧ, миянсянь тіянлӧ эз лок умӧльыс. | 9nyt iloitsen, en siitä, että tulitte murheellisiksi, vaan siitä, että murheenne oli teille parannukseksi; sillä te tulitte murheellisiksi Jumalan mielen mukaan, ettei teillä olisi mitään vahinkoa meistä. |
| 10Еныс понда кӧ мортыс тӧждісьӧ, сія дугдӧ керны умӧльсӧ да мезмӧ. А мезмӧм йылісь жалейтны оз ков! Му вылісьыс понда кӧ мортыс тӧждісьӧ, сія тӧждісьӧмыс вайӧтӧ кулӧмӧдз. | 10Sillä Jumalan mielen mukainen murhe saa aikaan parannuksen, joka koituu pelastukseksi ja jota ei kukaan kadu; mutta maailman murhe tuottaa kuoleman. |
| 11Тіянӧс гажтӧмыс кутіс Еныс понда. Видзӧтӧ, мый сія аркмӧтіс тіянын: тійӧ вынсьӧтчит асьнытӧ дорйыны, умӧльсӧ керисьыс вылӧ быдӧнныт лӧгасит. Тійӧ повзит, пондіт тӧждыны, видзчисит пантасьны миянкӧт да быдӧсын мыччаліт: тійӧ ─ сӧстӧмӧсь. | 11Sillä katsokaa, kuinka suurta intoa juuri tuo Jumalan mielen mukainen murehtimisenne on saanut teissä aikaan, mitä puolustautumista, mitä paheksumista, mitä pelkoa, ikävöimistä, kiivautta, mitä kurittamista! Olette kaikin tavoin osoittaneet olevanne puhtaat tässä asiassa. |
| 12Сія гижӧмӧ эз вӧв умӧльсӧ керись кузя да сы кузя, кӧдалӧ умӧльсӧ керисӧ. Ме гижи, медбы вежӧртіт, кыдз мийӧ тіян понда Еныс одзын тӧждісям. | 12Vaikka minä siis kirjoitinkin teille, en kirjoittanut vääryyttä tehneen enkä vääryyttä kärsineen vuoksi, vaan sentähden, että teidän intonne meidän hyväksemme tulisi julki teidän keskuudessanne Jumalan edessä. |
| 13Миян сьӧлӧм выланым лоис долыт, тійӧ дугдіт тӧждыны да.Мийӧ буржыка гажмим Титыс гажсянь. Сылӧн оз ни вись сьӧлӧмыс тіян понда. | 13Sentähden me olemme nyt lohdutetut. Mutta tämän lohdutuksemme ohessa on meitä vielä paljoa enemmän ilahuttanut Tiituksen ilo, sillä hänen henkensä on saanut virvoitusta teiltä kaikilta. |
| 14Ме Титыс одзын ошки тіянӧс и меным сы понда эз ковсьы гӧрдӧтны. Мийӧ эд тіян одзын эгӧ висьталӧ ӧтік бӧбӧтана кыв. Сідз и Титыслӧ миян ошшасьӧмным эз вӧв бӧбӧтчӧм. | 14Sillä jos olenkin jossakin kohden teitä hänelle kehunut, en ole joutunut häpeään, vaan niinkuin kaikki, mitä olemme teille puhuneet, on totta, niin on myös se, mistä olemme teitä Tiitukselle kehuneet, osoittautunut todeksi. |
| 15Сія тӧдвылас видзӧ быдӧннытлісь кывзісьӧмнытӧ. Сійӧ панталікӧ тійӧ ёна тӧждісьӧмныт да полӧмныт. Сійӧн сьӧлӧмыс сійӧ ёнжыка кыскӧ тіян дынӧ. | 15Ja hänen sydämensä heltyy yhä enemmän teitä kohtaan, kun hän muistelee kaikkien teidän kuuliaisuuttanne, kuinka te pelolla ja vavistuksella otitte hänet vastaan. |
| 16Сідзкӧ, менам сьӧлӧм вылам гаж, ме эд быдӧсын верма тіян вылӧ надейтчыны. | 16Minä iloitsen, että kaikessa voin olla teistä turvallisella mielellä. |
Chapter 7
