Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLOIDEN TEGOD

Глава 28

Pavel Melitan sarel

1Päzudes torokaspäi Pavlanke olijad tedištiba, miše saren nimi oli Melit.2Saren eläjad adivoičetiba meid lujas hüvin. Sikš ku oli vihmnu i sä oli vilu, hö tegiba nodjon i kucuiba meid kaikid nodjonnoks.3Pavel kerazi üskan kuivid oksid, i konz hän zavodi panda niid nodjoho, ühtnägoi nodjon räkespäi päzui kü i tartui hänen kädehe.4Konz saren eläjad nägištiba, miše se ripub hänen kädes, hö sanuiba toine toižele: «Nece, tedam, om rikoi. Hän päzui meren torokaspäi, no Jumalan openduz löuzi händast i ei jäta henghe.»5No Pavel lükäiži kün lämoihe, i hänele ei tehnus nimidä pahad.6Saren eläjad varastiba, miše käden paižotab, vai Pavel lankteb kolnu maha. No ku hö hätken varastiba i jäl'ges nägištiba, miše Pavlale ei tehnus nimidä, ka vajehtiba mel't i sanuiba: «Hän om jumal.»

7Läz sidä sijad oliba matahod, kudambiden ižandan oli Publi, saren pämez'. Hän oti meid ičezennoks i adivoičeti hüvin koume päiväd.8Publian tat läžui, hänel oli hibjanräk i paha vacankibu. Pavel mäni hänennoks, loiči, pani käded hänen päle i tegi händast tervheks.9Necen jäl'ghe Pavlannoks tuliba toižed-ki saren läžujad i mugažo tervehtuiba.10Hö, ken kut voib, ozuteliba meile, miše lujas arvostaba meid, i konz mö läksim matkha, hö andoiba meile kaiked, midä meile tarbiž.

Pavel tuleb Rimha

11Koumes kus päliči mö läksim merele laival, kudamb tal'vel oli seižnu sil sarel. Laiv oli aleksandrialaine, i sen nimi oli «Dioskuri».12Konz mö tulim Sirakuzaha, ka olim sigä koume päiväd.13Sid' möst läksim meriči i tulim Rigiaha. Päiväs päliči zavodi puhuda suvitullei, i toižel päiväl mö putuim Puteolha.14Sigä vastsim uskondvellid, i hö pakičiba meid olda nedalin heidenno.

Sid' mö läksim Rimha.

15Konz sigälaižed uskondvelled kulištiba meiš, hö tuliba meile vastha Appian Forumahasai i Koumehe Tavernahasai. Nägištades heid, Pavel kiti Jumalad i tegihe rohktembaks.16Konz tulim Rimha, sadanpämez' andoi kaikid čapiš olijoid kogortan pämehen käzihe, a Pavlale anttihe vald eläda eriži heišpäi, ühtes saldatanke, kudamb varjoiči händast.

Pavel Rimas

17Koumes päiväs päliči Pavel kucui ičezennoks sigälaižid evrejalaižiden pämehid. Konz hö tuliba hänennoks, hän sanui: «Velled! Mindai anttihe Jerusalimas rimalaižiden käzihe, hot' minä en tegend nimidä meiden rahvast vasthapäi i tatoiden käsköid-ki vasthapäi. Nügüd' mindai todihe tänna čapiš.18Rimalaižed kacuiba minun azjad i tahtoiba mindai pästta valdale, sikš ku minun azjoiš ei olend nimidä, miš voiži sudida surmale.19No ku evrejalaižed oliba sidä vasthapäi, ka minei pidi pakita, miše päzuižin kesarin sudan edehe — no ei sen tagut, miše minä voižin väritada ičein rahvast miččes-se azjas.20Necen täht minä olen tahtoinu nägištada teid da pagišta teidenke. Ved' minä olen neniš čapiš hänen täht, kenehe Izrail' nadeiše.»

21Evrejalaižed sanuiba: «Mö em olgoi sanuded Judejaspäi kirjeižid sinun polhe, i niken vellišpäi, ken om kävunu tägä, ei ole sanunu avoin pahad sinun polhe, da ei peitoiči-ki.22No mö kaiken-se tahtoižim kulištada, mittušt mel't sinä oled neniš azjoiš. Mö olem kulnuded, miše kaikjal rideltas necen opendusen polhe.»

23Hö ladihe Pavlanke, miše vasttasoiš völ, i märitud päiväl hänen honusehe tuli äi rahvast. Homendesespäi ehthasai Pavel saneli heile Jumalan valdkundan polhe i sel'genzoiti heile, mi se om. Moisejan käskišton da Jumalan sanankandajiden kirjutusiden abul hän tahtoi kärauta heid uskmaha Iisusaha.24Toižed uskoiba sihe, midä hän sanui, no toižed ei usknugoi.25Hö ei voinugoi tulda ühthe mel'he, i lähteškanziba sigäpäi. Siloi Pavel sanui nene sanad: «Pühä Heng Jumalan sanankandajan Isaijan kal't om hüvin sanunu meiden ezitatoile:26
— Mäne necen rahvahannoks i sanu:
Tö kulten kulištat, no et el'gendaškakoi,
kacten kacuškandet, no et nägištagoi.
27Necen rahvahan südäin om kovidunu,
hö habi kuleba korvil,
i sil'mäd hö oma umbištanuded,
miše ei nägištaiži sil'mil,
i ei kulištaiži korvil,
miše ei el'gendaiži südäimel,
i ei käraudaižihe,
miše minä tegižin heid tervhikš.
28Sikš tekat: Jumalan päzutandvest' om oigetud händast tundmatomile rahvahile, i hö kulištaba sen!»29Konz hän oli necen sanunu, evrejalaižed läksiba sigäpäi i äjan ridliba toine toiženke.

30Pavel eli Rimas völ kaks' kogonašt vot ičeze koštal i vastsi kaikid, ked tuleskeliba hänennoks.31Hän rohktas saneli hüväd vestid Jumalan valdkundan polhe i openzi rahvast Ižandan Iisusan Hristosan polhe. I niken händast ei azotand.


предыдущая глава Глава 28 следующая глава