Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLOIDEN TEGOD

Глава 17

Pavel i Sila Fessalonikas

1Apostolad mäniba Amfipoliš i Apollonias läbi i tuliba Fessalonikaha, kus oli evrejalaine suimpert'.2I Pavel, kut i kaiken, mäni sinna. Sigä hän koume sobatad pagiži heidenke lugeden heile Pühid Kirjutusid3i avaiži, midä ned znamoičeba. Hän ozuti, miše Messiale pidi mokitas i eläbzuda kollijoišpäi, sid' sanui: «Nece Iisus, kenen polhe nügüd' minä sanelen, om-ki nece Messia.»4Erased evrejalaižišpäi uskoškanziba i ühtniba Pavlaha i Silaha, mugažo sur' kogo jumalanvaraidajid grekalaižid i äi naižid korktoiš suguišpäi.5Necidä kadehtiškanziba ned evrejalaižed, kudambad ei usknugoi Iisusaha. Hö löuziba irdal šläbäidajid pahameližid mužikoid i ühtes heidenke keraziba rahvazkogon i lendiba lidnas kidan. Hö tacihe Jasonan pertinnoks, i tahtoiba tabata sigä Pavlan i Silan i toda heid rahvahan edehe.6No ku ei löudnugoi heid, ka vägel toiba Jasonan i toižid vellid lidnan vanhembidennoks i kidastiba: «Nügüd' nene, ked kaiken mirun kändiba murni, oma tulnuded tänna-ki,7Jason om otnu heid kodihe. Hö kaik tegeba kesarin käsköid vasthapäi, i nimitaba tošt mest, mittušt-se Iisusad, kunigahaks.»8Mugoižel kidal hö pöl'göiteliba rahvast da lidnan vanhemboičijoid.9Vanhemboičijad otiba Jasonaspäi i toižišpäi dengmaksun zalogaks i pästiba valdale.

Pavel i Sila Verias

10Völ öaigal velled oigenziba Pavlan i Silan Veriaha. Tuldes Veriaha, hö läksiba evrejalaižehe suimpert'he.11Tägä evrejalaižed el'genziba enamban mi Fessalonikas. Hö tahtonke otiba sanan südäimehe i joga päivän lugiba pühid kirjutusid, miše tedištada, om-ik kaik muga.12Äjad heišpäi uskoškanziba. Uskoškanziba mugažo äjad arvostadud grekalaižed naižed i mužikad.13No konz Fessalonikas evrejalaižed tedištiba, miše Pavel saneleb Jumalan sanad Verias-ki, hö tuliba sinna, i zavodiba ül'dütada i ridastoitta rahvast.14Siloi velled sid'-žo oigenziba Pavlan matkha kuti meren randale, a Sila i Timofei jäiba Veriaha.15Satajad veiba Pavlan Afinahasai i pördihe. Heidenke Pavel oigenzi vestin Silale i Timofejale, miše hö teramba tuližiba hänennoks.

Pavel Afinas

16Varastades ičeze sebranikoid Afinas Pavel nägišti, miše lidnas om äi tühjiden jumaloiden kuvid, i nece vei tuskha hänen südäimen.17Hän pagiži suimpertiš evrejalaižidenke i jumalanvaraidajan rahvahanke i joga päivän torgsijal olijoidenke.18Kerdan hänenke zavodiba pagišta erased epikurejalaižed i stoikod-filosofad. Toižed heišpäi sanuiba: «Midä nece tühjanpagižii tahtoib sanuda?» Toižed sanuiba: «Voib olda, hän saneleb verhiden jumaloiden polhe», sikš ku Pavel saneli heile hüväd vestid Iisusan polhe i eläbzumižen polhe.19Hö otiba Pavlan i veiba händast Areopagaha i sanuiba: «Voižim-ik mö tedištada, mitte se uz' openduz om, mittušt sinä opendad?20Čudokahid azjoid sinä ličed meiden korvihe. Miš om pagin? Sidä mö tahtoižim teta.»21Afinalaižil i toižiden maiden mehil, kudambad eliba sigä, ei olend aigad mihe-ni toižhe, vaiše pagišta i kundelta midä-ni ut.

22Pavel mäni keskele Areopagad i sanui:

«Afinalaižed! Kaikespäi nägub, miše tö lujas navedit jumaloid.23Konz kävelin lidnas i kacuin teiden pühid sijoid, löuzin mugoižen-ki altarin, kus om kirjutadud: ‘Tundmatomale jumalale’. Hänen polhe, kenele tö kumardatoiš, hot' et tuntkoi händast, minä tahtoižin-ki teile sanuda.

24Nece Jumal om tehnu mirun i kaiken, midä siš om, hän om taivhan i man Ižand, hän ei elä pühäkodiš, kudamb om tehtud käzil.25Hänele ei tarbiž abud mehiden käzišpäi, kuti hänel om mitte-se mairiž, ved' hän iče andab kaikile elon, hengen i kaiken toižen.26Ühtes mehespäi hän om tehnu kaiken mehiden sugun elämaha kaikiš man poliš. Hän jo edelpäi märiči heile aigan i eländsijan röunad,27miše hö ecižiba Jumalad i käzimujagel löudaižiba händast, hot' hän ei ole-ki edahan meišpäi:28hänes mö eläm, likum, olem. Ved' erased teiden runoilijad-ki oma sanunuded: ‘Mö tozi-ki olem hänen roduspäi.’29No ku mö olem hänen roduspäi, meile ei tarbiž meletada, miše jumaluz om kut kuld, hobed vai kivi, kudambaspäi mez' tegi kuvan ičeze käzil i melel.

30Nenid tedmatomuden aigoid Jumal om tirpnu pit'kha, no nügüd' hän käskeb kaikile mehile kaikjal kärautas grähkišpäi.31Hän om valičenu sen päivän, konz hän oiktusen mödhe sudiškandeb kaiken mirun, a sudjan linneb mez', kudamban hän edelpäi mugoižehe töhö om märičenu. Necen hän vahvištoiti kaikile sil, miše eläbzoiti händast kollijoišpäi!»

32Erased zavodiba nagrda Pavlad, konz kulištiba eläbzumižen polhe, no toižed sanuiba: «Mö toižen kerdan kundližim sindai neciš azjas.»33Muga Pavel läksi heidennopäi.34No erased ühtniba hänehe i zavodiba uskta. Heiden keskes oliba Dionisi, üks' Areopagan mehišpäi, eraz naine, kudamban nimi oli Damar', i toižed.


предыдущая глава Глава 17 следующая глава