Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

APOSTOLOIDEN TEGOD

Глава 15

Jerusaliman suim

1Judejaspäi Antiohiaha tuliba erased mehed, kudambad openziba vellid: «Ku tö et antkoi ičtatoi ümbrileikata, kut Moisei om käsknu, ka tö et voigoi päzuda grähkišpäi.»2Pavel i Varnava zavodiba vastustada heid, i sid' zavodihe sur' rid. Lopuks oli pättud, miše Pavel, Varnava i erased toižed lähteba necen ridazjan tagut apostoloidennoks da vanhembidennoks Jerusalimha.3Uskondkund kerazi heid matkha, i hö astuiba Finikias i Samarias päliči i starinoičiba vellile, kut Jumalad tundmatomad rahvahad kärauzihe Jumalaha. Necen kulištades kaik lujas ihastuiba.

4Konz hö tuliba Jerusalimha, uskondkund, apostolad i vanhembad vastsiba heid hüvin, i hö saneliba, miččid surid tegoid Jumal heiden kal't om tehnu i kut hän avaiži uskondan uksen Jumalad tundmatomile rahvahile-ki.5Siloi erased uskondaha tulnuded farisejad seižutihe i sanuiba, miše pidab ümbrileikata ei-evrejalaižid uskojid i käskta heile tehta kaiken Moisejan käskišton mödhe.

6Apostolad i vanhembad kogozihe pagižemha necen azjan polhe.7Pit'kiden vastpaginoiden jäl'ghe Petr libui i sanui: «Velled, tö tedat, miše jo amu Jumal om valičenu mindai meiden keskespäi, miše Jumalad tundmatomad rahvahad minun suspäi kuližiba hüvän vestin i uskoižiba.8Jumal, kaikiden südäimiden tundii, andoi heile Pühän Hengen mugažo kut meile-ki, i necil todišti, miše hän kacub heihe hüvin.9Hän nikut ei erigoitand heid meišpäi, vaiše puhtasti heiden südäimed uskondal.10Ka mikš tö nügüd' tahtoit rändütoitta Jumalad, konz panlet openikoiden niškoihe mugoižen korman, mittušt ni mö, ni meiden tatad em voinugoi kantta?11Ved' mö uskom, miše meid, mugažo kut heid-ki, päzutaba vaiše Ižandan Iisusan Hristosan armod.»

12Kaik vaikastuiba i kundleškanziba, kut Varnava i Pavel starinoičiba, miččid tundmuztegoid i čudoid Jumal oli tehnu heiden kal't Jumalad tundmatomiden rahvahiden keskes.13Konz hö lopiba paginan, zavodi pagišta Jakov. Hän sanui: «Velled, kulgat, midä sanun.14Simon starinoiči meile, kut Jumal ezmäks läheni ei-evrejalaižihe, miše otta heišpäi rahvahan ičeleze.15Nece om üks'-se, midä oma Jumalan sanankandajad-ki sanunuded ičeze kirjutusiš:16
— Sen jäl'ghe minä pördamoi,
lendan udes Davidan murenuden kodin.
Minä lendan sen kivironguspäi,
minä panen sen udes,
17miše kaik toižed-ki mehed
ecižiba Ižandad,
kaik rahvahad, kudambiden keskes
saneleškatas minun nimen polhe.
Muga sanub Ižand,
kudamb tegeb kaiken necen.
18Jumalale oma tetabad
kaik hänen tegod amuižes aigaspäi.
19Sikš olen mugošt mel't, miše ei pida jügenzoitta elod nenil, ked toižiš rahvahišpäi käraudasoiš Jumalaha.20Vaiše meile tarbiž kirjutada heile kirjeine, miše hö ei söiži mugošt, mi om tühjil jumaloil paganzoittud, miše ei eläiži vedeluzelod, ei söiži lihad, kuspäi veri ei ole pästtud, i vert, i miše ei tegiži toižile sidä, midä ei tahtoigoi ičeleze.21Jo amuižiš aigoišpäi kaikuččes lidnas saneldas Moisejan käskištod, sikš ku lugetas sidä suimpertiš joga sobatan.»

Uskondkundan kirjeine

22Siloi apostolad i vanhembad ühtes kaiken uskondkundanke tuliba sihe mel'he, miše pidab valita mehid ičeze sebraspäi i oigeta heid ühtes Pavlanke i Varnavanke Antiohiaha. Hö valičiba Judan, kudamban toine nimi oli Varsava, i Silan. Nene kaks' mest oliba pämehin uskondvelliden keskes.23Heidenke oigetihe mugoine kirjeine:

«Mö, apostolad i vanhembad, teiden velled, oigendam tervhensanoid teile, kudambad Jumalad tundmatomiš rahvahišpäi olet käraudanus Jumalaha i olet nügüd' Antiohias, Sirias i Kilikias.

24Mö kulištim, miše erased meišpäi lähtnuded mehed, kudambid mö em oigendanugoi, ičeze paginoil segoitiba teid i holestoitiba, ku sanuiba, miše pidab tehta ümbrileiktuz i tarkas eläda käskišton mödhe.25Kerates mö tulim ühthe mel'he, miše pidab valita mehid i oigeta heid teidennoks. Hö tuleba meiden armhiden vellidenke Pavlanke i Varnavanke,26kudambad oliba vaumhed antta ičeze elod meiden Ižandan Iisusan Hristosan nimen täht.27Oigendam sikš Judan i Silan, i hö toba necen-žo vestin paginal-ki.28Pühä Heng i mö em tahtoigoi jügenzoitta teiden elod mil-ni toižel, vaiše necil, kudambata ei sa olda:29Algat sögoi sömäd, kudamb om pandud altarile tühjile jumaloile, mugažo vert i mugošt lihad, kudambaspäi veri ei ole pästtud. Algat elägoi vedeluzelod i algat tehkoi toižile sidä, midä et tahtoigoi ičeletoi. Ku nenid azjoid et tehkoi, kaik linneb hüvin. Jägat tervhikš.»

30Muga heid oigetihe matkha. Antiohiaha tuldes hö kucuiba uskondkundan ühthe i andoiba kirjeižen vellile.31Hö lugiba kirjeižen i ihastuiba, ku saiba rohktust sen sanoišpäi.32Juda i Sila, kudambad iče-ki oliba Jumalan sanankandajad, äjil sanoil nevoiba vellid i vahvištiba heid uskondas.33Hö oliba sigä äjak-se aigad, i velled pästiba heid tünäs tagaze apostoloidennoks.34No Sila tahtoi jäda heidenke. A Juda pördihe üksnäze Jerusalimha.35Pavel i Varnava jäiba völ Antiohiaha. Ühtes äjiden toižidenke hö openziba i saneliba Ižandan sanad.

PAVLAN RAD VÄHÄ-AZIAS I GREKANMAS 15:36—19:40

Pavel udes matkas

36Mäni kuverz'-se aigad, i Pavel sanui Varnavale: «Lähtkam möst ühtes matkha kaikihe nenihe lidnoihe, kus mö sanelim Ižandan sanad. Kackam, kut meiden velled eläba.»37Varnava tahtoi otta kerdale Joannad, kudamb völ kuctihe Markaks,38no Pavel ei tahtoind otta händast, sikš ku hän Pamfilias jäti heid i ei jatktand heidenke radod, miččele heid oli oigetud.39Hö muga ridleškanziba, miše heile pidi erigata toine toižespäi. Varnava oti kerdale Markan i läksi meriči Kiprale.40Pavel valiči ičeze sebranikaks Silan. Velled pakičiba Jumalal armoid hänen täht, i hän läksi matkha.41Pavel astui Sirias i Kilikias läbi i vahvišti uskondkundid.


предыдущая глава Глава 15 следующая глава