Слово Твое - светильник ноге моей и свет стезе моей

Библия на финно-угорских языках



Библия

Выбрать язык

Книги Нового Завета

предыдущая главаследующая главас русским текстом

JIÄVINDÜ IIVANALE

Глава 11

Kaksi toven sanelijua

1Sit minule annettih miärüpuu, kudai oli gu savakko, da sanottih: «Mene miäriä Jumalan pühäkodi da altari da luve niilöi, ket sie molitahes.2No jumalankoin ulgopuolel olijua ezipihua älä ota, älä miäriä sidä, sikse gu se on annettu Jumalua tundemattomien rahvahien käzih, hüö ruvetah polgemah pühiä linnua n'ellikümmen kaksi kuudu.

3Minä tüönnän kaksi omua toven sanelijua: piikoisobih šuorivunnuonnu hüö roijah minun iänenkandajinnu tuhat kaksisadua kuuzikümmen päiviä.»

4Nämä toven sanelijat ollah net kaksi voipuudu da kaksi lampanjalgua, kudamat seizotah muan Ižändän ies.5Gu ken tahtonou vahingoittua heidü, heijän suus lähtöü tuli da hävittäü heijän vihaniekkoi. Nenga tulou kuolta jogahizel, ken tahtou luadie heile pahua.6Heil on valdu salvata taivas, gu ei olis vihmua kaikkeh sih aigah, kuni hüö ollah Jumalan iänenkandajinnu. Heil on vie valdu muuttua vezi verekse i piinata muadu kaikenjüttümil pahuzil, muga puaksuh kui tahtotah.

7Konzu hüö loppietah paginat, sit zvieri, kudai nouzou pohjattomas havvas, rubieu toruamah heidü vastah, i se voittau da tappau heidü.8Heijän rungat ruvetah virumah sen suuren linnan pihal, kudamua hengellizes puoles kaččojen sanotah Sodomakse da Jegiptakse da kudamas nuaglittih ristah heijän Ižändü.9Äijät kaikis rahvahis, rodulois, kielis da mualoispäi kačotah heijän rungih kolme puolenke päiviä, i ei anneta panna heidü muah.10Muan eläjät pietäh iluo, luajitah pruazniekkoi, tüötäh toine toizele lahjoi, sikse gu nämä kaksi Jumalan iänenkandajua muokattih muan eläjii.

11No niilöin kolmen puolenke päivän mendüü tuli niilöih iänenkandajih elaijan hengi, kudaman tüöndi Jumal, i hüö nostih jalloilleh. Suuri varavo valdai niilöi, ket kačottih heih.12Iänenkandajat kuultih, kui taivahaspäi kirruttih heile kovah: «Noskua tänne!», i heijän vihaniekoin silmis hüö nostih pilvel taivahah.13Sil čuasul rodih suuri muansärizendü, i kümmenes vuitti linnas kuadui. Muansärizendäs kuoli seiččie tuhattu hengie, a dostalit pöllästüttih i annettih kunnivo taivahan Jumalale.

14Muga meni toine gor'a. Kolmas gor'a on tulemas.

Seiččemes torvensoitto

15Seiččemes anheli puhaldi torveh. Taivahaspäi kuului iänii, kudamat kovah kirruttih:
- Kogo muailmu rodih nügöi
meijän Ižändän da Hänen
Voijeltun valdukunnakse,
i Häi rubieu pidämäh valdua
ainos dai ilmazen ijän!
16Sit net kaksikümmen n'elli vahnimua, kudamat istuttih Jumalan ies omil prestoloil, langettih rožin muah Jumalan edeh da ülendettih Händü17sanoil:
- Kiitämmö Sinuu,
Ižändü Jumal, Kaikenvaldaine,
Sinuu, kudai olet da kudai olit,
gu Sinä otit oman suuren väin
da rubeit pidämäh valdua.
18Rahvahat ollah vihan vallas,
no sütüi Sinun viha.
Tuli aigu suudie kuolluzii,
aigu andua palku Sinun käsküläzile-iänenkandajile
da Sinuh uskojile
i kaikile, ket pietäh počotas Sinun nimie,
pienile dai suurile.
Tuli aigu hävittiä niilöi,
kudamat hävitetäh muadu.

19Taivahas avattih Jumalan pühäkodi, i rubei nägümäh Hänen sovun lipas, kudai oli pühäkois. Tuldu iški, kuului iänii, jürüü, mua särizi, pani karjua raistu.


предыдущая глава Глава 11 следующая глава